Stel je een meisje van zestien voor, ergens in Isaan. Ze is zwanger, ze zit in de vierde klas van de middelbare school, en de wet staat volledig aan haar kant. De directeur mag haar niet wegsturen. Hij mag haar zelfs niet naar een andere school overplaatsen zonder dat zij daarom vraagt. Ze heeft recht op verlof, op een aangepast rooster, op begeleiding naar het ziekenhuis.
Een jaar later is de kans ongeveer fiftyfifty dat ze nergens meer les krijgt. Niet omdat iemand haar eruit heeft gezet, maar omdat er tussen het recht en de klas een baby ligt, plus een huishouden, plus geld dat op moet.
Wat de wet sinds 2016 belooft
De Thaise wet op tienerzwangerschap uit 2559 (2016) verplicht scholen om zwangere leerlingen door te laten leren, op een manier die past en zonder onderbreking. In 2018 kwam er een ministeriële regeling die verwijdering verbood. Die regeling had een gat: overplaatsen mocht nog wel, en dat is een nette manier om iemand kwijt te raken.
Dat gat is op 17 februari 2566 (2023) gedicht. Sindsdien staat er zwart op wit in de Ratchakitcha dat een school een zwangere leerling niet mag laten vertrekken, tenzij het meisje zelf om overplaatsing vraagt.
Het cijfer dat niet beweegt
Het ministerie van Volksgezondheid houdt elk jaar een steekproef onder tienermoeders. In het rapport over 2568 (2025) zaten 964 moeders uit 67 provincies. Van de meisjes die voor hun zwangerschap in het reguliere onderwijs zaten, studeerde na de bevalling nog 47,0 procent. Het jaar ervoor was dat 47,4 procent.
Dat is opvallend, want ondertussen daalt het aantal tienerbevallingen hard: van 53,4 per duizend meisjes van 15 tot 19 in 2012 naar 21 per duizend in 2023. De preventie werkt dus. Voor wie het toch overkomt, verandert er in de cijfers vrijwel niets.
En let op wanneer het misgaat. Tijdens de zwangerschap bleef 35,3 procent gewoon op dezelfde school zitten, terwijl 26,1 procent stopte of vertrok. Het afhaken begint dus al in de maanden waarin die wet juist zou moeten werken.
Doorleren is niet terug in de klas
Van de 47 procent die na de bevalling nog leert, zit 69,4 procent in het reguliere onderwijs. De rest volgt les buiten het schoolsysteem, via de non-formele route: avondbijeenkomsten, zelfstudie, examens op afstand. Reken het door en je houdt ongeveer een op de drie oorspronkelijke scholieren over die weer in een gewone klas zit.
Van de moeders in dat non-formele traject wil 36,2 procent terug naar het reguliere onderwijs. Die wens wordt keurig geregistreerd. Of het lukt, telt niemand.
Er zit trouwens ook nog iets scheefs in de meting zelf. Deze vragenlijsten worden ingevuld bij een bezoek aan het ziekenhuis. De meisjes die na de bevalling helemaal uit beeld verdwijnen, vul je zo niet in.
Wie betaalt de rijst
De praktische kant is minstens zo hard als het stigma. Van de tienermoeders zorgt 62,0 procent zelf grotendeels voor het kind. Voor geld leunt 68,7 procent op de man of zijn familie, 35,9 procent op de eigen ouders. De kinderbijslag voor een pasgeborene is 600 baht per maand, ongeveer 16 euro, en alleen voor gezinnen onder een inkomensgrens.
Dan kun je een school wettelijk verbieden wat je wilt. Als niemand op de baby past en er moet geld binnenkomen, is de klas het eerste dat sneuvelt.
Wat het wel doet, laat Ratchaburi zien. Daar koppelen ze zwangere leerlingen aan een vaste docent, in het Thais ครูนางฟ้า, letterlijk een engel-lerares, plus leeftijdsgenoten die haar aanspreken en een chatlijn. De provincie zakte van 30,3 naar 20,4 bevallingen per duizend meisjes en verdween uit de landelijke top tien. “Een kind mag één keer een fout maken, maar het hoort niet zijn hele toekomst te verliezen”, zei arts Pisanu Kantipong daarover.
Niemand telt de diploma’s
Hier wordt het ongemakkelijk. De regering meldde in december 2025 dat 75,4 procent van de zwangere leerlingen zorg, hulp en bescherming van het recht op onderwijs kreeg. Dat klinkt als een succes, maar het meet iets anders dan de 47 procent hierboven: geboden hulp, niet afgemaakt onderwijs.
Ik heb gezocht naar Thais onderzoek dat deze meisjes twee jaar na de bevalling nog eens opzoekt, en naar cijfers over behaalde diploma’s. Die zijn er niet, niet bij het ministerie en niet bij UNICEF. Wat er is, is een momentopname per jaar.
Uit datzelfde overheidsbericht kwam nog een cijfer dat niets met school te maken heeft: syfilis onder tieners steeg tussen 2018 en 2023 van 27,9 naar 91,2 gevallen per honderdduizend. Dat staat er gewoon, tussen de rest.
Thailand heeft het recht op onderwijs voor zwangere leerlingen in zeven jaar behoorlijk dichtgetimmerd, en dat is echt iets waard. Alleen meet het land nu vooral wat het goed doet. Zolang niemand deze meisjes over twee jaar terugbelt en niemand hun diploma’s telt, weet je alleen dat de helft nog leert. Niet of ze het afmaakt.
Bronnen: กรมอนามัย (สำนักอนามัยการเจริญพันธุ์), Thai PBS, The Nation, Thairath, Dailynews, UNICEF Thailand
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant, is er gebruikgemaakt van AI als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Wij genereren soms ook foto's met AI. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Achtergrond2 augustus 2026Je golft in Hua Hin bij de landmacht en dat kost het leger geld
Gezondheid2 augustus 2026Ruim een miljoen dorpsvrijwilligers, en jij hoort er niet bij
Bangkok2 augustus 2026Bangkok komt met kabelbaan over Chao Phraya naar nieuw kunstmuseum
Reistips2 augustus 2026Thailand toeristisch nieuwsoverzicht, week van 27 juli tot en met 2 augustus 2026