Lezersvraag: Zijn Thaise dames kleinzerig?

Door Ingezonden Bericht
Geplaatst in Lezersvraag
Tags:
23 november 2017

Beste lezers,

Geen dringende vraag, maar ik was gewoon nieuwsgierig. Mijn Thaise vriendin gaat om het minste gericht naar een arts (hospital) en wil dan ook het lieft zoveel mogelijk pillen.

Deze week had ze een verkoudheidje opgelopen, niets bijzonders. Maar gelijk weer naar de dokter hollen. En net doen of ze doodziek is. Die zei dat ze allergisch was voor weersveranderingen……!?! En ze kreeg weer pillen mee, zucht. Ik heb er hartelijk om moeten lachen, maar dat vond ze natuurlijk niet leuk.

Herkennen anderen dit ook? Is het iets typisch in Thailand of dat niet. Mijn ervaringen met haar en haar familie is dat ze erg kleinzerig zijn. Heeft dat met gebrek aan kennis over het lichaam te maken of overdreven angst voor enge ziektes?

Ik hoor het graag.

Groet,

Anton


» Laat een reactie achter


29 reacties op “Lezersvraag: Zijn Thaise dames kleinzerig?”

  1. Tino Kuis zegt op

    Frequent bezoek aan een arts heeft niets met Thai-zijn te maken, het is niet typische Thais. Het is een individueel en geen cultureel verschijnsel. Thais gaan gemiddeld ook niet vaker naar een dokter dan Nederlanders. Ze krijgen helaas wel te vaak en te veel medicijnen voorgeschreven. In mijn praktijk vroeger ging 50 procent zonder medicatie de deur uit.

    In Nederland gaan mensen gemiddeld 4 keer per jaar naar de huisarts (die 95 procent van alle klachten zelf afhandeldd) , afhankelijk van leeftijd en geslacht gaan 20-40 procent zelden of nooit naar een arts.
    Frequente bezoekers van een arts zijn onder te verdelen in twee belangrijke groepen namelijk mensen met chronische aandoeningen als suikerziekte en hart-en vaatproblemen en daarnaast mensen met psychosociale problemen. Die laatste groep zou je losjes kunnen omschrijven als mensen die niet gelukkig zijn, veel stress en problemen ervaren en daardoor allelei klachten krijgen. Dat is waar een goede huisarts en een goede echtgenoot (-ote) op moet letten en een gesprek over moet aangaat.

    Gelukkige mensen lopen niet voor ieder wissewasje naar een dokter.

    Natuurlijk speelt een familiegeschiedenis van frequent doktersbezoek, een zekere kleinzerigheid, te weinig kennis, en angst voor erge ziekten soms ook een rol, maar dat in overal zo.

    Ik denk dat

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +9 (obv 9 stemmen)
  2. Geert zegt op

    Dit is volgens mij geen typisch Thais fenomeen. Ook in Europa en USA zitten wachtkamers van artsen stampvol met mensen met een verkoudheid, schaafwondje of ander onbenulligheidje.
    Veel artsen proppen daar maar wat graag pillen in, ondanks dat ook die best weten dat dat helemaal niet zo goed is. De klant is weer tevreden en het levert geld op.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +1 (obv 1 stem)
  3. Emiel zegt op

    Volgens mij is het enkel “aandacht vragen”.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +8 (obv 8 stemmen)
  4. wim zegt op

    Heel herkenbaar. Door het ontbreken van huisartsen, direct naar het ziekenhuis. Zelfs voor een verkoudheid. In plaats gewoon uit te zieken, direct grijpen naar medicijnen. Maar luisteren naar advies van de dokter (bv. meer beweging, gezonder (dus minder pittig en minder zuur) eten, ho maar! Het zal de aard van de Thaise dames zijn.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +9 (obv 9 stemmen)
    • joy zegt op

      Hoi Wim,

      Rode pepers zijn wel degelijk heel gezond om te eten, er zit een aanzienlijke hoeveelheid vitamine A en C in die beiden een krachtige antioxidant en stimulans zijn voor het immuunsysteem.
      Bovendien heeft het, net als verse knoflook, antibacteriële eigenschappen. Verder lopen er of worden er onderzoeken gedaan naar meerdere positieve eigenschappen van dit kleine rode monstertje 😉
      Google maar eens wat rond.

      Groet Joy

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
  5. jan scheys zegt op

    dat is ook mijn ervaring maar anderzijds zijn die dames die in een grote familie opgroeiden en vooral indien er broers zijn niet in de watten gelegd worden en kunnen ze tegen een stootje…
    vele van hen werken zich krom voor de familie en ook voor de broers zodat die kunnen gaan pintelieren, mooie fashion kleding en een brommer hebben en dat ze andere meisje kunnen zwanger maken en daar mag je zeker geen opmerkingen over maken i.t.t. die meisjes hebben die dan een herenleven! waar ze dat verdiend hebben weet ik ook niet.
    men mag dit ook niet veralgemenen omdat het bij mijn ex thuis in Isaan wel anders was en de jongens hard werkten…

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +3 (obv 3 stemmen)
    • Leo Bossink zegt op

      De medische zorg is in Thailand geheel anders ingericht dan b.v. in Nederland. In Nederland proberen we de zorg in eerste instantie te laten verzorgen door de eerste lijn zorg, dus door de huisartsen.
      In Thailand zijn er geen huisartsen. Hooguit een man / vrouw bij een apotheek die wat medicijnen kan voorschrijven, maar verder totaal niet is opgeleid.
      Vandaar dat de Thai als ze zich ziek voelen, of iets verkeerds gegeten hebben, op een holletje naar het ziekenhuis gaan.
      Ik kan dat de farang ook zeker aanbevelen, als ze zich ziek voelen. Bij de meeste ziekenhuizen, maar ook bij gespecialiseerde klinieken, zitten vaak deskundigen artsen.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
  6. Adri zegt op

    Hallo
    Mijn ervaring is dat absoluut niet. Mijn vriendin is verre van dat

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +5 (obv 5 stemmen)
  7. Roy zegt op

    Hallo Anton, lees dit maar eens , het is een bericht uit de Volkskrant,

    Hoogleraar pijnbestrijding B. Crul, van de Katholieke Universiteit Nijmegen, reageert verheugd op de uitkomst van het Amerikaanse onderzoek. Zelf denkt hij al langer dat verschillen in pijnbeleving zowel een psychische als een erfelijke oorzaak hebben.Crul ziet het als een teken voor de gezondheidszorg om nog serieuzer met pijnklachten om te gaan. ‘Het getuigt van gebrek aan inlevingsvermogen en domheid om te zeggen dat mensen met pijn zich aanstellen.’Ook tandarts P. Baan uit Haarlem is ervan overtuigd dat pijnbeleving deels genetisch wordt bepaald. Baan denkt wel dat het karakter van zijn klanten ook grote invloed heeft op hun gedrag bij hem in de stoel.Laatst kreeg hij een moeder met vier kinderen op zijn spreekuur. De vader was te bang om te komen en een van de vier kinderen wilde ook absoluut niet worden behandeld. ‘Dat kan genetisch bepaald zijn, maar kinderen nemen ook veel gedrag over van hun ouders.’Ook volgens W. Blom, onderwijzer van groep 7 en 8 van de Freinetschool in Heiloo, spelen ouders een belangrijke rol bij de reactie van hun kinderen op pijn.’Ik denk dat kleinzerige kinderen te weinig aandacht van hun ouders krijgen. Als die altijd zeggen dat het wel meevalt, kan zo’n kind zijn pijn niet kwijt.’Kinderen reageren volgens Blom heel verschillend op pijn. ‘De een houdt zich groot bij een gapende wond, de ander holt bij het minste sneetje al huilend naar mij toe. De invloed van genen is nieuw voor hem. ‘Tsja, als dat zo is, spelen de ouders misschien een minder grote rol dan ik denk.’Atletiektrainer H. Kraaijenhof wil best aannemen dat pijnbeleving genetisch wordt bepaald, maar ook hij benadrukt dat er altijd een psychische component is.’De winnaar van de vierhonderd meter kan altijd nog een ererondje lopen, ondanks de enorme pijn die de aanmaak van melkzuur bij het rennen veroorzaakt. Die pijn is weg op het moment dat hij wint. De verliezer heeft zo veel pijn, dat hij meteen ter aarde stort. Dat is puur psychisch.’Atleten leren te accepteren dat pijn bij hun beroep hoort volgens de trainer. ‘Een visser op de Noordzee vindt het ook niet erg als hij nat wordt.’Hoogleraar christelijke ethiek J.-P. Wils van de Universiteit van Nijmegen ziet veel mensen met pijn. Hij doet pastoraal werk op de intensive care-afdeling van een ziekenhuis. ‘Een genetische verklaring voor pijn is fijn, maar de beleving van de pijn zal er niet door veranderen.’ Toch zet de bevinding van de onderzoekers hem aan het denken. ‘Ik zal nog voorzichtiger zijn met verwijten over kleinzerigheid.’Pijnbeleving kun je trainen, is de overtuiging van thaibokstrainer T. Harinck. ‘Ik train boksers, zodat ze beter tegen pijn kunnen bij een wedstrijd.’Maar diezelfde boksers kunnen huilen als een kind als ze kiespijn hebben. Dat heeft niets met genen te maken. Hoeveel pijn je voelt, is toch vooral psychisch.’

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
  8. John Castricum zegt op

    Ik heb ook de indruk dat ze heerlijk kunnen zwelgen in kleine ongemakken. Ik erger me soms daaraan. Ze zijn weer blij met een zak vol medicijnen en vitamines.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +5 (obv 5 stemmen)
  9. JOhn B. zegt op

    Jazeker Anton; ook ik moest smakelijk lachen om het artikel over de artsen in Thailand. Ook ik heb een vriendin die al diverse malen naar een clinique ging voor de meest onnozele klachten. Oogklachten veroorzaakt voor virus of bacterie werd afgedaan met een overgevoeligheid voor eieren en migraine. Telkens weer een bezoekje aan dezelfde “arts” . Exceem ontstaan door overgevoeligheid van massage-olie werd diversen malen behandeld en…………niet opgelost. De exceem werd door een dame aan de balie van de clinique met camera van de telefoon vastgelegd en met de telefoon ding de medewerkster naar de “arts” in een achterkamertje. Voorschrift: pillen die niet werken. Lachwekkend gewoon.
    Ik ben van mening dat ik met mijn bescheiden kennis van zaken in Thailand een bloeiende praktijk zou kunnen runnen met gegarandeerd een veel beter resultaat.
    Wat de Thai drijft om steeds weer dezelfde persoon te consulteren is mij niet geheel duidelijk….we komen er waarschijnlijk nooit achter.
    Groetjes en geniet van jouw vriendin en Thailand.

    JohnB.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
    • Ruud NK zegt op

      John, waar jouw vrouw heen gaat is de eerste opvang in het ziekenhuis. In Thailand kent men het begrip huisarts niet. De arts waar jouw vrouw heen gaat is vergelijkbaar met de huisarts in Nederland.
      Is er iets ernstig dan zal hij/zij de patient doorverwijzen naar de gespecialiseerde artsen.
      Plaatselijk heb je ook nog kleine hulpdiensten waar baby- en kinderzorg wordt verzorgt, zoals inentingen, wegen, meten etc.
      Ook voor wondverzorging na bijvoorbeeld een operatie kan je hier vaak gratis terecht. Of als je niet zelf kan gaan komen ze bij je thuis.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +3 (obv 3 stemmen)
  10. Stefaan zegt op

    Ik herken slechts 1 iets bij mijn vrouw. Zij komt uit Phattalung Province waar het regenseizoen intens is. Zij heeft wel eens last van een allergisch reactie als ze in regen terecht komt. Door weersverandering ? Dan heeft ze 1 à 2 dagen last van niezen en snot. Hier heeft ze er minder last van zolang ze geen regen op haar hoofd krijgt. Ze neemt dan wel wat pillen.

    Voor de rest herken ik het kleinzerig niet bij mijn vrouw, verder geen behoefte aan dokter of pillen.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  11. Leo Th. zegt op

    Ja Anton, natuurlijk persoonlijk maar mijn ervaring is dat een Thai, dus echt niet enkel de dames, snel een arts bezoekt. Wanneer ik een verkoudheid heb opgedaan krijg ik ook steevast het advies om snel naar de dokter te gaan. Doe ik natuurlijk niet maar wanneer ik voor een andere kwaal wel een huisarts of een specialist in het ziekenhuis raadpleeg valt de diversiteit van de voorgeschreven medicijnen op. De indruk dat het hoort bij het verdienmodel is door mij snel getrokken. Misschien is de reden om snel naar een arts te gaan gelegen in het feit dat het tegenwoordig voor een Thai veel eenvoudiger is dan in het nabije verleden.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
  12. Jan Hillebrand zegt op

    Mensen die normaal moeite hebben om een dokter te betalen en die in een situatie terechtkomen waarin ze het zich wel kunnen permiteren lopen om het minste naar een domter.En liefst nog naar een specialist.En als ze zonder pillen thuiskomen is het zeker geen goede

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
  13. bernd zegt op

    ja dat klopt voor het minste geringste naar hospital en trots met zak pillen naar huis. Zelfs ze proberen na een operatie zolang mogelijk in het ziekenhuis te blijven, vinden ze veiliger ivm infecties. Ook doktoren werken het in de hand dat het zo druk is, je krijgt altijd een vervolg afspraak. Zelfs als dat niet noodzakelijk is

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +5 (obv 5 stemmen)
  14. bernd zegt op

    En…..zeker niet alleen de dames. Mannen zijn vaak nog erger

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
  15. quillaume zegt op

    Ik denk inderdaad dat jou vriendin een probleem heeft, nl aanstelleritis. Kan
    ook een vorm van aandacht zijn, of zelfs een angstsyndroom voor enge ziektes.
    Advies, laat haar gezond eten, lekker sporten en de volgende ochtend gezond weer op.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
  16. Daniël M. zegt op

    Beste Anton,

    Ik merk dat ook op bij mijn Thaise echtgenote. Daar zal wel iets van waar zijn. Mijn echtgenote en ik zijn daarin tegenovergestelden, want ik ga praktisch nooit naar de dokter of het ziekenhuis.

    Ook niet als ik verkouden ben. Ik weet uit ervaring dat dat ongeveer 2 weken duurt. Ik ga dan ook naar kantoor zoals normaal. Thuis rust ik dan wel iets meer. Ik heb dat meteen aan mijn echtgenote duidelijk gemaakt. Zij aanvaardt dat en gaat dus ook niet naar de dokter voor een verkoudheid. Alleen als het te lang zou duren of als er abnormale ontwikkelingen zijn, dan zou ik een bezoek aan de dokter overwegen.

    Maar als kwalen blijven duren, dan zou ik toch naar de dokter gaan.

    Verleden jaar heb ik mij een dag “niet lekker gevoeld” in Thailand in het dorp bij mijn schoonfamilie. Toen ben ik ‘s avonds onder zeer toegenomen druk van mijn hele schoonfamilie toch naar de dokter geweest. Heb medicijnen meegekregen. Mijn schoonfamilie natuurlijk heel blij en de volgende dag voelde ik mij weer normaal. “Zie je wel?”. Daar heb ik niet op gereageerd.

    Het mentaliteitsverschil is groot. Thais geloven dat dokters wonderen doen. Als de ziekte genezen is, dan zijn zij daar steevast van overtuigd dat de medicijnen ervoor gezorgd hebben.

    Ik moet er wel aan toevoegen dat er ook lichtgevoelige westerlingen bestaan, die voor het kleinste kwaaltje naar de dokter lopen.

    Thais zijn zeer gelovig en mogelijk ook bijgelovig. Enerzijds nemen zij (grote) risiko’s: daar zal Boeddha wel voor iets tussen zitten. Boeddha zal hun beschermen als beloning voor hun vrijgevigheid.
    Anderzijds zijn ze bang dat er hun iets zal overkomen: dan geloven zij in de wonderen van de dokters en de medicijnen.

    Globaal gezien en uit persoonlijke ondervinding, geloof ik toch dat de bewering van Anton klopt.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
  17. doekle zegt op

    Hoi Anton,
    Ik ben 14 jaar met Thumma getrouwd en herken jouw verhaal niet, soms moet ik haar naar een dokter sturen.
    Groeten Dirk.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +1 (obv 1 stem)
  18. Leo zegt op

    Heel herkenbaar. Zelfs voor een beetje verhoging gaan ze naar het hospital die dan meteen een infusie geeft.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
  19. Rob V. zegt op

    Het stereotype beeld is er wel dat de ‘niet westerling’ snel naar het ziekenhuis gaat en van de dokter eist dat er een zak vol pillen wordt gegeven. Maar of het ook klopt? Besef bijvoorbeeld dat wij een huisartsen praktijk hebben maar elders moet je toch naar het hospital (ziekenhuis), iets dat bij ons voor meer ernstige zaken is dan een controle op een kuchje, huiduitslag of knobbeltje.

    In de 7 jaren dat ik met mijn liefje was is ze 1 keer naar een arts geweest (als we de oproep tot baarmoederkanker voor 30+ controle niet meerekenen hier in Nederland, maar een jaarlijkse algemene medische controle van het personeel tel ik dan ook niet mee), dat was in Thailand en eigenlijk alleen om een dagje extra vrij van werk te krijgen om met mij te zien. Hup langs het ziekenhuis (St. Louis, BKK) en met een vaag klacht van een hoestje. Arts verklaring gekregen voor ziekte verzuim, een zak vol met minstens 5 verschillende pillen en hup naar huis. Maar voor iets als een echte normale verkoudheid of hoestje in TH of NL zag ik haar geen arts raadplegen.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
  20. Christiaan H zegt op

    Inderdaad Anton, dat herken ik.
    Is er geen dokter in de buurt, dan gaan ze wel naar een apotheek voor een verkoudheid.
    Ik denk, dat het te maken heeft met weinig kennis over lichaam en nog minder over medicijnen en hun werking. Meestal krijgen ze geen gebruiksaanwijzing mee, want dat lezen ze toch niet volgens sommige artsen, die ik erover aansprak.t

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +3 (obv 3 stemmen)
  21. CornelisW zegt op

    Ja, ik herken dit ook. Mijn vrouw, haar broers en onze kinderen gaan bij het minste of geringste naar een arts, maar nog liever naar een ziekenhuis, waar ze dan heel vroeg in de ochtend arriveren en uren later in de middag succesvol zijn geholpen. Ze komen dan terug met een zak vol medicijnen, waarvan een groot gedeelte nauwelijks wordt gebruikt en na verloop van tijd moeten worden weggegooid. Ik ben dan meestal degene die dat spul tenslotte opruimt. De koelkast en een medicijnkastje liggen vol met aangebroken drankjes, pillen etc. waarvan dan vaak ook nog de vervaldatum is gepasseerd. Ook als ik een keer een gezondheidsklachtje heb wordt ik geadviseerd om een arts te raadplegen. Met een paracetamolletje gaat de klacht bij mij meestal over tot verbazing van mijn huisgenoten.
    Wel heb ik heel goede ervaringen met een apotheek in Roi-Et. Ik heb nogal eens last van brandend maagzuur. De eigenaresse adviseert mij dan om eens een mint drankje te proberen en dat helpt inderdaad. Ook voor mijn kalknagels had zij een prima oplossing.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
  22. pascal dumont zegt op

    Naar een arts gaan als je ziek bent wordt daar nog aanzien als ‘slim’ en als je het niet doet of je probeert er zelf iets aan te doen wordt aanzien als ‘dom’.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  23. TvdM zegt op

    Mijn partner krijg ik niet meer naar de huisarts sinds er een röntgenfoto werd gemaakt van een (misschien gebroken) enkel. Toen ze hoorde van het systeem van eigen risico vond ze elk artsenbezoek overbodig.

    Maar ik kom ook wel eens bij Thaise thuis die trots een lade opentrok met een voorraad pillen waar een dorpsapotheek in Thailand jaloers op zou zijn. Eigen import na artsenbezoek in Thailand, en pillen overgenomen van vriendinnen die een vergelijkbaar kuchje c.q. vaag pijntje hadden.
    Artsenbezoek zonder met pillen thuis te komen? Voor veel Thai onvoorstelbaar.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
  24. rori zegt op

    Ik herken het bij mijn vrouw niet. WEL bij mijn schoonmoeder. Loopt al jaren te sukkelen met allerlei kwaaltjes waarvan de leeftijd het meeste telt.
    Komt vanuit bittere armoede en nu het financieel kan moet alles ook het beste zijn.

    Schoonmoeder is 78 jaar en is op. Heeft atrose ijn een erge vorm en daardoor een ietwat gebogen rug. (zeg maar een beginnende bochel).
    Komt volgens mij ook door het altijd naar de grond kijken omdat ze letterlijk altijd aan het zoeken is.
    Verder heeft zij last van verlatingsangst omdat mijn twee zwagers met hun gezin en bedrijven in Bangkok wonen en wij pendelen tussen Nederland, Jomtien en Utaradit.

    Verder heeft moeders last van hoge bloeddruk en dan heb ik het over 176 – 120 bij 86 b/m.
    Maar moeder eet heel gezond hoor. Een grote fles maggi in de week toegevoegd aan al haar eten is heel normaal.

    Maar de dokters en de bezoeken.
    1. Huisarts is slecht want huisarts zegt ik kan niet doen U moet minder zout gebruiken en de Atrose is leeftijd gebonden. Rekening 100 bath of zo
    2. Orthopedist in Staatsziekenhuis in Uttaradit is heel slecht. Geeft maar 1 soort tabletten en advies. Wil gezien de leeftijd niet opereren. Rekening met medicijnen, bloedonderzoek, bloeddrukmeting en ECG . rekening 240 bath.
    3. Prive kliniek in Uttaradit van een broer en zus welke uit een heel rijk nest komen en voor de hobby en mensgerichtheid een praktijk hebben. ECG, Bloeddruk, Bloedonderzoek, Echo, Roentgen, Uitleg over wat te eten en wat NIET (GEEN ZOUT). een dieet meegegeven en steun en drukkousen voor geschreven. Rekening iets van 400 bath. Was dus al beter. Moeders volgt het dieet dus niet, Draagt geen steunkousen want die knellen, Gewoon doorgaan met foute leefwijze. Dus klachten blijven en dan maar naar een ander ziekenhuis.
    4. Militair ziekenhuis in Uttaradit. Zelfde onderzoeken, Ongeveer zelfde advies als de orhtopeed. Maar rekening 300 bath. Moet wel een slecht ziekenhuis zijn??????
    5. Naar een particulier ziekenhuis in Pitchanulok. Is 2 uur heen, 2 uur terug en 2 uur wachten.
    Bloeddruk meting, ECG, Gesprek, Medicijnen (paracetamol) meegegeven en een nieuwe afspraak. Kosten 2200 bath. Volgens mijn vrouw HEEL slecht onderzoek.

    Volgens moeders was dit het beste ziekenhuis waar ze ooit geweest was??????????

    Wij mijn vrouw en ik hebben het opgegeven. Wij hebben moeders gezegd dat als zij NIET luistert naar de orthopeed en het militair hospitaal ze het zelf maar moet doen.

    Maar helaas de afspraak is al gemaakt dus binnenkort weer naar Pitchanulok. Oh niet met ons. Oudste zoon komt dus speciaal over vanuit Bangkok om met moeders naar pitchanulok te gaan. Wij zitten nu in Italie 🙂

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
  25. eduard zegt op

    Mijn ervaring is dat, als je Thaise vriendin ziek is haar alleen te laten gaan ,zodat ze geen farang zien. Als de mijne alleen ging, bleef ze bij de huisarts steken met een redelijke factuur. Kwam ik mee, werd ze doorverwezen naar de specialist voor hetzelfde vorige kwaaltje, alleen nu met een hogere rekening,Doe er je voordeel mee.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)

Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website