Lezersinzending: Op zoek naar het ideale leven
Beste lezers,
Elke reis is een soort zoektocht, hoewel de meeste reizigers slechts een vaag idee hebben van wat ze zoeken. We gaan bijna allemaal van huis met, in het gunstige geval, een bepaalde leegten ons die we onbewust hopen te vullen met – wat? Het is een gevoel van incompleet zijn waardoor we aan het trekken slaan.
De goede reiziger is een verstokte speurder, die zijn neus altijd in andermans zaken steekt. Maar je moet nu eenmaal vreemde vragen stellen als je eigenlijk probeert uit te vinden of het leven van die ander jou ook zou bevallen.
Op een dag zal je het ideaal lijkende leven vinden, en blijf je voorgoed op die plek. Over de hele wereld wemelt het van de reizigers die één vraag teveel stelden, een bevredigend antwoord op die vraag kregen en nooit meer naar huis gingen.
Ik moet er aan toevoegen dat het voor sommigen ook niet altijd rozengeur en maneschijn is/was.
Ingezonden door Andre
Over deze blogger
Lees hier de laatste artikelen
Immigratie infobrief12 april 2026Thailand Immigration Infobrief Nr 020/26: SETV in Laos (vervolg)
Visumvraag12 april 2026Thailand Immigration vraag Nr 056/26: Verlenging met brief ziekenhuis
Lezersvraag12 april 2026Thailand lezersvraag: bestaat er een Thais internationaal rijbewijs?
Lezersvraag12 april 2026Thailand lezersvraag: Wat is de rechtsgeldigheid van een standaard koopcontract?
Op vakantie lijkt alles mooier als thuis in de vertrouwde omgeving die voor velen vaak niets spannends meer heeft. Velen gaan zich storen aan dingen,waarvan ze denken deze niet te vinden in andere landen, en vergeten dat een groot deel van de wereld actueel bereidt is hun leven te riskeren,om zich in Europa te vestigen. Gezien dit feit kan het niet zo slecht zijn zoals vele Immigranten dit graag verkonden,waarbij ik af en toe twijfel of deze overtuiging in een paar jaar nog bestaat. Eerst na een bepaalde tijd ,als het vakantie gevoel reeds lang vervlogen is,kijkt men steeds meer achter de schermen van het nieuw gekozen land. Ook al blijven veel rozebrillen dragers het anders zien,blijf je niets anders als een gast zonder rechten,die verplicht is zich regelmatig te melden,en als je op het platteland woont, en de taal niet machtig bent,wordt je wereldje erg klein. Ik wil niet generaliseren,er zullen ook mensen zijn die zich gelukkig voelen,of dit nog steeds willen laten geloven,alleen heb ik af en toe twijfel of deze mening werkelijk uit het hart komt,en niet als verdediging dient voor de eens gemaakte fout. Persoonlijk hou ik het liever op een fifty/fifty variant, zodat ik alle rechten blijf houden,en iedere keer opnieuw een vakantie gevoel geniet.