Jill & Jack (deel 1)

Door Ingezonden Bericht
Geplaatst in Lezersinzending
Tags: ,
13 december 2015

Recentelijk was ik in Pattaya, waar ik bij een barretje in Soi 8 aan de praat raakte met Jill. Een leuke spontane meid van begin 30, die aangaf onlangs enige tijd in Hua Hin verbleven te hebben. Ze vertelde me een opmerkelijk verhaal over een relatie die ze gehad heeft met een Schot die Jack heet. Aangezien ik meestal alleen maar verhalen hoor van ‘Farang’ over onbetrouwbare Thaise vrouwen was ik wel geïnteresseerd in haar verhaal.

Udon Thani

Eerst wat achtergrond informatie over Jill. Jill komt uit Udon Thani, een stad in de Isaan waar de meeste Thaise vrouwen die ik leer kennen vandaan komen. Een arm gebied, wat de meeste Thaise meiden ontvluchten zodra ze de kans krijgen. Jill niet, want zij had ambitieuze plannen. Ze wilde naar school en lerares worden, zodat ze andere meisjes een echt beroep kon leren. Ze zag veel vriendinnen vertrekken naar de ‘grote stad’ Pattaya. Ze kon zich er niets bij voorstellen, want vanwege haar drukke lesrooster en fulltime baan bij een lokale 7-Eleven had ze geen tijd voor vakantie, of uitstapjes naar Pattaya. Ondanks dat haar vriendinnen zo nu en dan met veel geld terug kwamen, richtte Jill zich volledig op haar studie. Ze hoopte met een goede baan de studie te betalen voor haar jongere broertjes en goed voor haar moeder te kunnen zorgen.

Moeilijke thuissituatie

Haar thuissituatie was allesbehalve makkelijk. Haar moeder werkte hard, maar haar vader dronk de hele dag door. Ze werkte tot laat bij de 7-Eleven, hoe later hoe beter, want dan was de kans groot dat haar vader inmiddels al stomdronken in bed lag. Hij misbruikte haar niet, maar als zijn stemming omsloeg dan kon er weleens een rake klap vallen. Hij vond dat ze maar een goede baan moest zoeken in de grote stad, want in tegenstelling tot haar ‘rijke’ vriendinnen kon Jill maar een kleine maandelijkse financiële bijdrage aan haar ouders geven. Ook de mannen onderling schepten nogal op, en overdreven waar nodig, over het geld wat hun dochters, die ‘managers’ waren hotels in Pattaya, opstuurden. Dat ze meestal niet eens lage school afgemaakt hadden vergaten ze gemakshalve even. Maar geld is geld, en waar het vandaan komt doet er niet toe.

Kla

In de weekenden kwamen er nog weleens vrienden van haar vader over de vloer, zo ook Kla. Kla bekeek haar altijd op een manier waar ze de rillingen van kreeg. Hij volgde haar met zijn ogen, overal waar ze ging. Haar vader was te dronken om er iets van te merken, laat staan er iets aan te doen. Op een zaterdagavond kwam ze thuis van haar werk en ze trof haar vader weer stomdronken aan. Hij merkte niet eens dat ze thuis was, en Jill sloop zachtjes naar haar kleine kamertje.

Haar moeder en broertjes waren er niet, die waren op bezoek bij een tante een paar dorpen verder. Zachtjes kleedde Jill zich uit, waarna ze zich in de badkamer klaarmaakte voor het slapen. Eenmaal de slaapkamer in stortte ze zich, uitgeput van het werken, op haar bed. Toen ze de hand op haar mond voelde merkte ze pas dat ze niet alleen was. Ze rook een vieze mannengeur, vermengd met een tabak- en dranklucht. Wat er deze avond gebeurde zal ze nooit vergeten en het zou haar leven voorgoed veranderen.

Gebrek aan bewijs

De volgende ochtend vertelde ze geëmotioneerd haar verhaal aan haar vader, die een flinke kater had van de avond ervoor. Hij vond dat ze het er zelf naar gemaakt heeft. Ze liep maar in korte rokjes en Kla was een goede vriend en misschien ook wel een goede man voor haar. Ze walgde van het idee en na flink wat moed verzameld te hebben meldde ze zich bij het lokale politiebureau. Waar de agente, gelukkig een vrouw, eerst tranen in haar ogen kreeg bij het horen van Jill’s relaas, moest ze na het horen van de achternaam van Kla toch even contact opnemen met haar chef. Deze kwam binnen, beëindigde het gesprek en gaf aan later nog te bellen. En inderdaad, dezelfde middag ging de telefoon en de agente gaf aan vanwege gebrek aan bewijs niets voor haar te kunnen doen. Was er gebrek aan bewijs? Of speelde het feit dat Kla’s vader politiek zeer actief was in de stad een rol?

Naar Pattaya

Terug naar huis wilde Jill niet, ondanks dat haar moeder haar smeekte te blijven. Haar vader had haar al gewaarschuwd niet naar de politie te gaan. Als haar verhaal bekend zou worden dan was ze een ‘gebruikte’ vrouw en het zou maar de vraag zijn of een ‘goede’ Thaise man haar nog zou willen. Verdrietig en getraumatiseerd verliet zij midden in de nacht Udon Thani om met een vriendin mee te gaan naar Pattaya. Hier waren voldoende mannen die niet keken naar haar afkomst of verleden, maar die gewoon voor een leuke tijd naar Thailand kwamen. Ze kon zich er niets bij voorstellen. Natuurlijk had ze die blanke mannen zien lopen in de Isaan, maar ze had er nooit contact mee gezocht. De meesten hadden immers al een vriendin of vrouw. Ze zou zich laten verrassen door Pattaya. Ze stopte met studeren, ze wilde gewoon weg en opnieuw beginnen.

Farang

Pattaya was totaal anders dan ze zich had voorgesteld. De Thaise vrouwen waren totaal anders dan zij gewend was. Alle normen en waarden overboord, vechtend om een Farang te scoren. Ze kon tijdelijk bij een vriendin inwonen en ze vond al snel werk bij een 7-Eleven. Ze vond de Farang bijzonder, ze kon deze blanke mannen niet goed plaatsen. Ze deden totaal niet hun best om uit de zon te blijven, liepen er onverzorgd bij en deden zich tegoed aan al het vrouwelijk schoon wat Thailand te bieden heeft. Het maakte de Thaise vrouwen ook niets uit. Farang liepen rond op sandalen met sokken, shirts die niet eens lang genoeg zijn om de dikke buik te verbergen en stonken naar zweet, tabak en alcohol. Ze dronken de hele dag, schreeuwend in de bierbars en schoffeerden de dames, die vrolijk bleven lachen alsof het de normaalste zaak van de wereld was.

John

Het duurde enige weken voordat Jill gewend was aan haar nieuwe leven. Ze werkte dan wel bij de 7-Eleven, maar ook dat kreeg ze voldoende aandacht van Farang. In tegenstelling tot haar collega’s spreekt Jill een redelijk woordje Engels en daarnaast ziet ze er goed uit. Op een dag ontmoet ze John uit Australië. John is een vijftiger, maar ziet er goed uit voor zijn leeftijd. John is aardig en ziet er verzorgd uit, in tegenstelling tot veel andere Farang. Haar vriendin, waar ze nog steeds bij inwoont, spoort haar aan uit te gaan met John. ‘Als jij goed zorgt voor John, zorgt John voor jou’ zegt haar vriendin, want ‘Old man take care of you’ is hét gezegde in Pattaya. Maar Jill vindt John echt leuk, ze wil helemaal geen financiële afspraken maken met John. Ze spreekt af met John na werk en keurig om 12 uur ’s nachts wacht John voor de 7-Eleven.

John en Jill gaan naar een bierbar in Soi 6 om gezellig wat te drinken. Eenmaal in de bierbar voelt Jill zich ongemakkelijk. Alle andere vrouwen kijken met een jaloerse blik naar haar, en het viel haar al op dat de meeste dames John nogal hartelijk begroetten. Maar John is een aardige man, hij zal best veel vrienden hebben. En ze voelt zich eigenlijk wel ‘trots’ met haar Farang vriend, dat de andere meiden jaloers zijn kan ze zich wel voorstellen.

De hotelkamer

Na een uurtje vraagt John of ze meeloopt naar zijn hotel om daar nog wat te drinken. Ze lopen samen de lobby in waar Jill gelijk gevraagd wordt om haar ID kaart af te geven. Jill vindt het vreemd, maar ze geeft toch haar ID kaart af op aandringen van John. Jill dacht dat John een drankje wilde doen bij de hotelbar, maar aangezien die al gesloten is loopt John direct door naar zijn kamer. Twijfelend loopt Jill mee, want ze vertrouwd John en vind hem te leuk om haar ‘sprookje’ hier te laten eindigen.

Eenmaal op de kamer begint John haar gelijk te zoenen. Ze voelt zich ongemakkelijk door wat ze een paar weken terug meegemaakt heeft. Alles komt weer naar boven en wanneer John haar op andere plaatsen aanraakt begint ze te huilen. De aardige John wordt ineens boos. ‘Hier heb ik geen in’, ‘Ik ben hier om een leuke tijd te hebben, ga jij een beetje zitten huilen’ en ‘Ik ben hier nog maar twee dagen en ik wilde van die laatste twee dagen genieten’ kwamen uit zijn mond, gevolgd door ‘Ik had beter een bargirl mee moeten nemen, die weten tenminste hoe het werkt’. Jill vluchtte de kamer uit, vergat zelfs haar ID kaart in de haast en heeft de rest van de nacht thuis gehuild. Nieuwsgierig als ze is ging ze de volgende dag naar Soi 6 om te kijken of ze John zag. John zat op dezelfde kruk als de avond ervoor, alleen nu omringt door Thaise bar girls die hun kans schoonzagen om deze Farang de laatste dagen van zijn vakantie te vermaken. Jill liep voorbij, ze hadden even oogcontact, maar John draaide gelijk zijn gezicht weg.

Tot zover in de introductie van Jill. In het volgende verhaal, dat ik binnenkort zal posten hoor je hoe ze de Schotse Jack ontmoet en wat ze allemaal met hem meegemaakt heeft.

Ingezonden door Alex


» Laat een reactie achter


No votes yet.
Please wait...

9 reacties op “Jill & Jack (deel 1)”

  1. Karel zegt op

    en dit vergeten zoveel mensen
    mooi verwoord.
    soms lijkt het er wel op dat wij buitenlanders heilige zijn.
    diegene die wat meer om zich heen kijkt zal toch aardig moeten schrikken van al dat onbeschofte gespuis wat er hier in Thailand rond loopt.

  2. nico zegt op

    Betreft het dezelfde Jill, als uit de eerste twee verhalen?

    Zo ja, wat leuk, om nu eens het “verhaal” te horen van twee kanten.

    Ben één en al oor.

    Groetjes Nico

  3. Ruud NK zegt op

    Gisteren was ik vroeg in UdonThani met de fiets. Rond 10.00 uur dronk ik koffie in een restaurant waar veel falangs hun ontbijt nuttigden met hun thaise partners. Blijkbaar kende iedereen elkaar en werden veel handen geschud. MAAR, geen enkele falang wisselde ook maar een woord met de thaise partners.
    Hoe is het mogelijk zo grof tegen de thaise dames, alsof ze niet bestaan.
    En dan klagen omdat een thaise je bedonderd.

  4. HansNL zegt op

    Dat onbeschofte gespuis dat hier in Thailand rondloopt.
    Goh, wat een gemeenplaats.

    Wat mij opvalt is dat menige “reageerder” zich, uit een ongetwijfeld misplaatst superioriteitsgevoel, meent misprijzend uit te moeten laten over anderen.
    Ongetwijfeld hebben deze hoogstaande burgers heel veel ervaring met deze mensen, want wonen tenslotte ook in Pattaya.

    Gelukkig is niet iedereen hetzelfde.
    Velen komen naar Thailand om eens nadrukkelijk feest te vieren, en ja, dat wil wel eens wat ongemakkelijke situaties veroorzaken.
    Maar nog veel meer komen naar Thailand om op een redelijke manier op te gaan in het leven in Thailand.
    Gedragen zich, zijn vaak verbonden aan een familie, spenderen veel inkomsten in Thailand, en wonen vaak maar niet altijd, in Pattaya.

    Kan me toch niet onttrekken aan het idee dat gaan werken in de “amusements & sociale dienstverlening” situaties als in het verhaal beschreven zouden kunnen oproepen.
    Neemt niet weg dat in Udon het verhaal echt droevig is.
    En helaas heel veel voorkomend.
    En dat de farang in kwestie tot de ontdekking kwam dat zijn avances niet echt in de smaak vielen, en stopte.

    Dus zou je kunnen zeggen dat Udon erger was als Pattaya.

  5. NicoB zegt op

    Ik krijg het idee, dat Alex nu even een alias is van de schrijver van Jack en Jill?
    Ben erg benieuwd naar het vervolg en als andere Nico gelijk heeft met zijn gedachte dat hier sprake kan zijn van dezelfde Jill, dan zal het buitengewoon interessant zijn die andere kant van Jack ook aan te horen.
    NicoB

  6. khun zegt op

    Fantastisch Alex,
    eindelijk een spiegel die getoond wordt en een reflexie op de ontelbare verhalen over de thaise vrouwen in de bierbars.
    Ik kijk uit naar je vervolg maar waardeer dit bijzonder.

  7. Fransamsterdam zegt op

    Die arme John.
    Hij heeft zich niet aan de regels gehouden en wordt daar een keer de dupe van.
    De regel heeft geen vast nummer, maar zit in het handjevol waar je nooit van af moet wijken.
    In dit geval de regel: Spreek precies af wat de bedoeling is. Doe je dat niet, dan moet je ook niet zeuren.
    Als hij helder was geweest, dan zou ze waarschijnlijk iets gezegd hebben in de trant van: I think I cannot do. Dan kan er wellicht een gesprek volgen, of je haakt meteen af.
    Net zoals het prettig is als een meisje jou niet alleen als ATM ziet, maar ook als mens, kun je die meisjes ook normaal (zo u wenst met respect, maar dat vind ik een naar woord) behandelen, in plaats van ze alleen als een stuk vlees te beschouwen.

  8. john zegt op

    Gewoon doodsimpel zoals Fransamsterdam zegt, goede afspraken maken en het komt goed.
    Ik kom hier al 30 jaar meerdere keren per jaar ( heb er héél veel gehad, niet dat ik er trots op ben !!) , en woon ondertussen hier, heb altijd respect voor de girls, nooit te weinig maar ook nooit teveel betaald, en altijd ,(of meestal waar voor mijn geld gekregen).
    Waar en wanneer ze ook vandaan komen, toon respect en maak goede afspraken ,indien beiden akkoord geen probleem, indien niet “laat het zitten”, zo simpel is het.
    John

  9. Frans Otten zegt op

    Je kunt natuurlijk niet weten als nieuweling wat het verschil is tussen een bargirl en een andere Thaise vrouw. Dus hier volgt het relaas van een vriend: Hij kreeg contact met een vrouwtje die werkte in een warenhuis, zij zag het al zitten omdat haar zuster met een falang in Nederland woonde en dat wilde zij ook wel. Hij had veel geduld met haar, maar na enkele weken bleef het bij een kus, de rest daar mocht hij niet aankomen omdat daar nog enkele maanden overheen moest gaan. Zij was gescheiden met kinderen, dus ze wist wel wat sexs was. Hij ervaarde weer als in de zestiger jaren dat zijn hand steeds weggeduwd werd van wat een man begeerd. Op zijn vraag of ze regelmatig met haar ex man sexs had, kreeg hij te horen ‘ja hoor iedere dag’ wat is dan het probleem vervolgde hij ‘Ik ben geen bargirl dus je moet wachten tot ik in Nederland ben’ Hij keek even verbaasd en besloot hier niet meer verder in te investeren. Ik kan hem geen ongelijk geven, als je weet dat ze voor het oprapen liggen, dan maar een zonder kopzorg. Het leven is te kort voor deze spelletjes.


Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website