Dagboek van een Thailandganger (deel 60 ) – Het derde glas

Om kwart over elf zette een ober een derde glas op onze tafel bij Club Mirage. Ik dacht dat hij zich vergiste, want Bram en ik hadden nog allebei wat te drinken. Toen ik het glas wilde teruggeven, zei Bram dat May straks even langskwam.

Bij de ingang hadden we onze reservering voor twee personen genoemd. Daar had ik me meer over verheugd dan ik wilde toegeven. Bram was om acht uur bij mijn condo verschenen en we hadden eindelijk rechtstreeks gepraat. Ik had hem verteld dat ik May bij de lift de weg had versperd en dat ik haar daarvoor mijn excuses had aangeboden. Daarna had ik gezegd hoe teleurgesteld ik was geweest toen hij vanuit de auto van May zijn hotel annuleerde. Bram gaf toe dat hij nauwelijks had stilgestaan bij mijn plannen voor zijn eerste dagen in Pattaya.

Onderweg naar de club werd het gesprek lichter. In de Bolt vertelde hij over een avond in Nederland waarop hij met zijn telefoon in de hand een restaurant had gezocht dat recht tegenover hem bleek te liggen. Ik had dat verhaal al eens gehoord, maar deze keer mocht ik hem onderbreken op het punt waar hij de weg vroeg. Toen we aankwamen, had ik er weer zin in.

Aan onze tafel kon ik Bram vaak niet verstaan door de muziek. Dat bleek na de afgelopen dagen een voordeel. We keken naar de band, bestelden iets te eten en maakten plannen voor een middag op het water. Bram wilde met een boot naar Koh Larn; ik wilde vooral weten of hij na twee nachten bij May vroeg genoeg wakker kon worden om de overtocht te halen. Hij schoof zijn bord naar me toe omdat hij veel te veel had besteld. Het voelde weer als uitgaan met mijn oude vriend.

Daarom trof dat derde glas me harder dan ik redelijk vond.

Ik vroeg wanneer hij May had uitgenodigd. Na ons eerste drankje, zei hij. Hij had haar geschreven dat we het gezellig hadden en dat ze tegen het einde van de avond gerust kon komen. Zelf zag hij daar geen probleem in. Vrijdag was van ons tweeën geweest. May zou hooguit nog even aanschuiven.

Ik herinnerde hem eraan dat zij mij had beloofd niet mee te gaan. Bram pakte zijn telefoon en liet het antwoord zien dat hij haar had gestuurd toen ze dat bezwaar maakte. Volgens zijn bericht vond ik het prima als ze later kwam.

Ik staarde naar die zin. Nog geen twee weken eerder had May mijn naam gebruikt om een etentje met Bram te regelen dat ik nooit had voorgesteld. Daarover was ik kwaad geweest. Nu had Bram, na alles wat er tussen ons was gebeurd, precies hetzelfde gedaan.

‘Ik heb dat niet gezegd,’ zei ik.

Hij hoorde het de eerste keer niet. Toen ik het herhaalde, keek hij van zijn telefoon naar mij. Hij vond dat hij mij inmiddels goed genoeg kende om te weten dat ik geen bezwaar zou hebben tegen een kort bezoek aan het einde van de avond. Ik antwoordde dat hij me vanavond juist had moeten vragen. Ik had hem een hele avond met zijn tweeën gevraagd en hij had ja gezegd.

Bram schoof het derde glas een stukje opzij. Hij was geïrriteerd dat ik over die paar minuten wilde ruziën, terwijl we het eindelijk naar ons zin hadden. Ik was boos omdat hij dat plezier kennelijk als toestemming had opgevat. We zwegen toen de ober langskwam met de rekening voor de eerste ronde.

Een paar minuten later zag ik May binnenkomen. Ze bleef bij de ingang staan, keek de zaal rond en zag Bram zijn hand opsteken. Ik was van plan op te staan om naar het toilet te gaan, maar bleef zitten. May liep naar onze tafel en merkte meteen dat er iets mis was. Ze keek naar het onaangeroerde glas en vervolgens naar mij.

Bram zei dat we een misverstand hadden. Ik vertelde May alleen dat ik niet wist dat ze zou komen. Ze haalde haar telefoon tevoorschijn, las Brams bericht nog eens en draaide het scherm naar hem. Ze had hem uitdrukkelijk gevraagd of ik ermee instemde, omdat ze me had beloofd thuis te blijven. Bram had geantwoord dat hij het met mij had besproken.

Hij zei dat hij had gedacht dat ik er geen bezwaar tegen zou hebben. May bleef naast de tafel staan. Volgens haar was dat iets anders dan het besproken hebben. Ze had zich omgekleed en was naar de club gereden, omdat ze dacht dat we allebei wisten dat ze kwam. Nu stond ze daar als iemand die een afspraak had gebroken.

Ik had haar de afgelopen dagen vaak verweten dat ze zich tussen Bram en mij drong. Op dat moment zag ik vooral dat Bram ons allebei had laten geloven dat de ander akkoord was. May en ik keken elkaar even aan. Geen van ons hoefde de ander uit te leggen wat er op dat telefoonscherm stond.

May zei dat ze weer naar huis ging. Bram stond op en liep met haar mee naar de ingang. Ik bleef bij de tafel, omdat ik geen zin had om opnieuw achter haar aan te gaan. Toch kon ik hen vanaf mijn stoel zien. Ze praatten dicht bij elkaar om boven de muziek uit te komen. May schudde een keer haar hoofd. Bram wees naar onze tafel, maar ze kwam niet terug.

Toen ze buiten verdween, kwam hij naar mij toe. Hij had haar niet willen kwetsen en mij ook niet, zei hij. Hij wilde haar graag zien en had gedacht dat dat kon zonder onze avond te verpesten. Ik geloofde dat hij het zo had bedoeld. Juist daarom was ik kwaad: hij had ons allebei een antwoord gegeven dat hem goed uitkwam.

Bram vroeg of we nog wat wilden drinken. Ik zei dat ik liever naar huis ging. Hij had weinig zin om opnieuw samen in een Bolt te zitten, en dat begreep ik. We rekenden af en liepen langs de rij wachtenden naar buiten. De muziek was bij iedere stap richting parkeerplaats minder goed te horen.

May stond bij haar auto. Ze was kennelijk niet meteen weggereden. Bram liep naar haar toe, terwijl ik bij de stoep bleef wachten op mijn rit. Ik hoorde niet wat ze zeiden. Na een paar minuten kwam hij terug. May stapte in en reed weg zonder naar mij te kijken.

Bram vertelde dat hij voor die nacht een hotel zou nemen. Hij had May gezegd dat hij de volgende dag zijn koffer zou ophalen. Zij had hem niet weggestuurd; hij wilde voorkomen dat ze na dit gesprek ook nog samen een muur en een bed moesten delen. Hij liet me de hotelboeking op zijn telefoon zien, alsof ik anders zou denken dat het een dreigement was.

Ik had me eerder die week nog afgevraagd waarom hij zo snel bij May was ingetrokken. Nu hij zelf een kamer boekte, voelde ik geen enkele voldoening. Hij vroeg of ik werkelijk dacht dat hij ons bewust tegen elkaar had uitgespeeld. Ik zei dat ik dacht dat hij niet had willen horen wat een van ons zou antwoorden als hij het eerlijk vroeg.

Mijn Bolt kwam aan voordat Bram daarop reageerde. Ik wenste hem een goede nacht en stapte in. In de spiegel zag ik hem nog op de stoep staan, met zijn telefoon in de hand. Zijn eigen auto was onderweg; ik had kunnen wachten, maar deed het niet.

Thuis passeerde ik Mays deur op weg naar mijn condo. Aan de andere kant was het stil. Ik zette mijn sleutels op tafel en zag dat Bram een bericht had gestuurd. Hij wilde zaterdag zijn koffer ophalen en daarna met mij praten, zonder muziek en zonder dat iemand halverwege bij ons aanschoof.

Ik antwoordde dat ik thuis zou zijn.

Wordt vervolgd.

Ingezonden door Nico