Ik ben Chris, een 30-jarige jongen uit het kleine dorpje Grave (Noord-Brabant). Op m’n 27ste leerde ik de twaalf jaar oudere Saengduan kennen in Bangkok en in april 2013 zijn we getrouwd. Het is niet de makkelijkste keuze om een relatie te hebben op 10.000 km afstand, maar ik heb er geen seconde spijt van gehad en we hopen dan ook in de toekomst een mooi leven samen op te bouwen. Eerst samen in Nederland, en in de toekomst samen naar Thailand. Middels mijn dagboek wil ik jullie vertellen hoe alles tot stand is gekomen en hoe het is om een relatie te hebben op zo’n grote afstand.

De volgende morgen toen ik wakker werd, kwam Saengduan me ophalen in m’n hotel en had ze een kamer voor mij gevonden vlakbij m’n hotel, maar slechts voor 16 euro per nacht. Dit was een soort van wasserette met internetcafé, waarboven ze kamers verhuurden. Eenmaal verhuisd gingen we met een busje naar Kanchanaburi.

Dit is een klein stadje waar ze de film opnamen van The Bridge on the River Kwai. [Red. De film is in Ceylon, het huidige Sri Lanka, opgenomen.] We kwamen op de juiste dag aan, want er bleek een jaarlijks jubileum te zijn waar ze de scènes uit de film nabootsten. Was mooi om te zien. We hebben daar de hele middag doorgebracht en praatten veel. Hoewel het wel vaak stroef verliep.

Ik wist op dat moment niet goed wat ik met mijn gevoel aanmoest. Enerzijds vond ik haar leuker dan gewoon als gids, maar anderzijds, als ik haar dit liet weten en het was niet wederzijds, dan zouden we waarschijnlijk van die rare situaties krijgen. ’s Avonds terug bij mijn kamer waar ze me afzette besloot ik dan toch maar die gok te wagen en het haar te vertellen. Ik ben nooit zo’n versierder geweest en weet meestal niet goed hoe ik dit aan moet pakken.

Ik vertelde haar dat ik haar leuker dan leuk vond

Toen we samen zaten, vertelde ik haar dat ik haar leuker dan leuk vond. Ze vroeg me wat ik bedoelde. Nee, dacht ik, niet op dit moment. Zul je altijd zien, als je juist graag wil dat ze het begrijpt, laat ze me weten dat ze me niet begrijp. Na drie keer mezelf herhaald te hebben, liet ze me weten dat ze me in de boot zat te nemen en ze begreep me heel goed en liet me weten dat ze hetzelfde voelde. Gelukkig.

De volgende dag besloten we het rustig aan te doen en niet te veel op pad te gaan en ook had ze iemand anders geregeld die voor haar een paar dagen het werk zou overnemen, zodat we meer tijd samen door konden brengen. Ze vertelde me dat ze thuis wat spullen wilde pakken en mij haar kamer wilde laten zien.

Het vreemde was, ik moest ook een tas met m’n vuile was meenemen en wilde dat gelijk gaan wassen. Ik ben een moderne jongen, ik hoef geen Thaise vrouw die voor mij m’n huishouden doet en kookt, maar ze stond er op.

Ik keek mijn ogen uit daar. Ze had een kamer, zo groot als mijn slaapkamer thuis, waar ze woont. Dit is niet groot, maar ik besefte wel wat voor luxe we hebben hier in Nederland. Ik ging even naar het toilet en kon de doorspoelknop nergens vinden. Dus voelde me wel wat dommig en vroeg haar hoe ze doorspoelde. Gewoon een emmertje water in het toilet gooien. Was ook zeer apart in het begin. Ze moest er wel om lachen. Maar zo zie je maar weer hoe groot de verschillen kunnen zijn tussen verschillende werelddelen.

Het mooiste vind ik hoe mensen met weinig toch heel gelukkig kunnen zijn. Ik bouwde iedere twee jaar een nieuwe pc, gewoon voor de lol, niet omdat ik het nodig had. Ik gaf heel veel om elektronica. Een dure tv, goede computer, ieder weekend uitgaan. Eenmaal gezien hoe mensen in Thailand kunnen leven met weinig, besefte ik des te meer wat belangrijk is in het leven.

Eén keer stond ik behoorlijk in de fik

De dagen vlogen voorbij en ze liet me van alles proberen wat betreft de Thaise keuken. Heerlijk, moet ik toegeven. Eén keer stond ik behoorlijk in de fik. Ik had wat boontjes op m’n bord liggen, maar bleken na gegeten te hebben, groene pepers te zijn. Dat was een minder prettige ervaring op dat moment.

Toen de twee weken voorbij waren, kwam het moeilijke gedeelte, hoe nu verder??? Blijft dit gewoon bij een vakantieliefde, of willen we beiden hier serieus mee verder gaan. Ik werd met de dag meer verliefder op haar. Ze was twaalf jaar ouder dan mij, dat vond ik ook wel apart. Maar het maakte me allemaal niet uit. We besloten hier serieus mee verder te gaan en ik nam mezelf voor, eenmaal terug in Nederland, om meteen te gaan sparen voor de volgende vakantie.

Eenmaal thuis in ons koude kikkerlandje, skypten we iedere dag. Pas in deze periode leerden we elkaar echt kennen. Vakantie is leuk, doe je toch alleen leuke dingen, we praatten veel, maar toch ook door de gebrekkige kennis van de Engelse taal, verliep dit wel stroef. Toch hielden we vol en de Engelse taal van Saengduan werd steeds beter en beter.

Ook reageerde mijn omgeving hier zeer uiteenlopend op. Vaak kreeg ik te horen dat het geen toekomst had. Maar ik ben ervan  overtuigd als je er allebei voor gaat, dat niks je dan in de weg staat. Ook geen 10.000 kilometer afstand. Eenmaal richting juni had ik het geld bij elkaar gespaard voor mijn ticket om terug te gaan. Dagelijks zagen we elkaar op Skype, maar dat was natuurlijk niet hetzelfde als dat je in het echt bij elkaar kunt zijn.

Naar Koh Chang

Deze keer had ik geboekt met China Airlines en vertrok ik richting Bangkok. De plannen waren om onze vakantie te beginnen in Koh Chang, een vrij klein eilandje, een aantal uur van Bangkok. We hadden twee hotelovernachtingen gereserveerd zodat we gelijk ergens terecht konden.

Saengduan’s moeder woont in een klein dorpje in het noorden van Thailand, Phayao, dat ze misschien één keer per jaar opzocht. Om deze reden stelde ik haar voor om ook een aantal dagen naar Chiang Mai te gaan en van daaruit ook een aantal dagen op familiebezoek te gaan in Phayao. Ze was zo verrast dat ik dit voorstelde en hierdoor wist ze zeker dat ik het serieus meende. Echter, liet ze me weten dat je meestal bij ouders op bezoek gaat als je hen om toestemming wil vragen om hun dochter te trouwen.

Een half jaartje kenden we elkaar pas en dan vond ik trouwplannen wel wat voorbarig. Ik ben een moderne jongen van deze tijd, en persoonlijk vind ik trouwen meer een bevestiging op papier om aan te tonen dat je van elkaar houdt. Toch zijn er dus hier en daar nogal wat cultuurverschillen tussen het hedendaagse West-Europa en het mooie Thailand. Duan zocht echt een man die in de toekomst wil trouwen, en ik heb hier dan ook geen problemen mee hoor. Nadat ze het met haar moeder erover had gehad, vond ze het een leuk idee dat we langs zouden komen.

Eenmaal aangekomen op het vliegveld in Bangkok vlogen we elkaar meteen in de armen. Voor wie de gebruiken in Thailand kent, weet dat er niet echt veel gezoend werd. Dat doen de Thai niet in het openbaar. Enkel een bescheiden kusje. Maar we zouden twee weken bij elkaar zijn, dus die schade konden we nog wel inhalen.

Vanaf het vliegveld namen we een bus richting Koh Chang. Zoals ik al aangaf, is dit een redelijk klein eilandje. In het resort waar we zaten, konden we een scooter huren voor zes euro per dag en konden zo mooi het eiland gaan verkennen.

De eerste dag was om lekker te luieren. Beetje op het strand wandelen en zonnen. Vanaf het resort liep je zo het strand op, dat redelijk schoon was. Mooi helder water, net als dat je in sommige films ziet. Wel hadden we hier en daar een kleine storm en tijdens het rondrijden met de scooter, was dit af en toe wel lastig.

Eén keer waaide het zo hard dat we langs de kant in een restaurantje moesten gaan schuilen tegen het rondwaaiende zand. Een mooi gezicht vond ik ook toen we aan het cruisen waren, er langs de kant van de weg regelmatig olifanten liepen. Dat is toch effe wat anders dan in Grave, waar je alleen af en toe een hond of kat ziet.

Naar Chiang Mai

Na drie dagen gingen we terug richting Bangkok met de bus, om vervolgens de nachttrein te nemen richting Chiang Mai. Ik moet bekennen dat het een mooie manier van vervoer is. Daar de trein niet echt hard rijdt, heb je zo wel een mooi uitzicht over de uitgestrekte velden en zie je ook af en toe hele mooie huisjes voorbij komen.

Echt lekker slapen kon ik niet. We hadden dan wel een slaapcabine, maar door al het geschommel, lag ik toch meer wakker. Duan had hier minder moeite mee en terwijl Duan sliep, kon ik mooi effe gaan roken en genieten van het uitzicht ’s morgens.

Eenmaal aangekomen in Chiang Mai werden we door zo’n twintig taxichauffeurs opgewacht en stapten we in bij een wat oudere dame die ons naar ons hotel bracht. Daar we Chiang Mai ook een paar dagen wilden gaan verkennen, bood de vrouw aan om ons rond te rijden voor slechts 25 euro voor de hele dag. Om even een kleine vergelijking te geven, een 20 minuten durend ritje van Grave naar Nijmegen kost me al gauw 35 tot 40 euro. Dus dan is 25 euro voor een privé chauffeuse voor de hele dag geen geld.

De volgende dag pikte ze ons op bij ons hotel en gingen we onder andere naar een olifantenkamp, waar je kon bekijken hoe deze dieren leven, werken, spelen, ook de nodige talenten werden getoond, zo waren er olifanten die schilderden, basketballen en nog meer van dit soort dingen.

Vervolgens stapten we samen bovenop een olifant en werden we door de jungle vervoerd om uiteindelijk te stoppen bij de Hilltribe bevolking. Dit zijn mensen die daar leven en zij hebben allemaal ringen om hun nek zitten, wat wel een apart gezicht is. Persoonlijk lijkt het mij ietwat benauwend.

Aan het einde van deze tour stond onze privé chauffeuse ons op te wachten en maakten we vervolgens een tussenstop bij de Tiger Kingdom. Hier kun je onder andere foto’s laten maken van jezelf met tijgers. Ik moet zeggen, dat is toch net effe wat anders dan een katje.

De dame die ons rondreed kende overigens ook nog een locatie waar je kon bekijken hoe goud en zilver werd gemaakt. Ook had je hier een ruime keuze aan sieraden die je uiteraard kon kopen.

Vervolgens vervolgden we onze weg nog langs het Bor Sang Umbrella Village, dit is een locatie waar je kunt bekijken hoe Thaise mensen handgemaakte parasols en paraplu’s maken. Gemaakt van bamboe en allemaal met de hand beschilderd.

’s Avonds terug in het hotel en na gegeten te hebben gingen we nog wat rondlopen over een grote nachtmarkt, waar je letterlijk alles kon kopen. Voor wie van jullie van shoppen houden, raad ik Thailand zeker aan. Zoveel keus en het kost allemaal bijna niets.

Naar het busstation voor de bus richting Phayao

Na drie dagen kochten we wat eten voor de moeder van Saengduan en gingen we naar het busstation om de bus te nemen richting Phayao. Het is werkelijk niet te geloven hoe lang je gemiddeld onderweg bent in Thailand om van A naar B te komen. Dan stelt Nederland werkelijk niks voor.

De laatste luxe touringcar die dag was al weg en toen hadden we  twee opties, namelijk wachten tot de volgende dag of met de minder luxe bus gaan. En met minder luxe bedoel ik dan alleen maar Thaise mensen, geen toeristen, geen airco, alleen maar hier en daar een ventilator en oh ja, je moest uitkijken waar je je voet plaatste, want sommige vloerplaten zaten los. De avonturier die ik ben, kozen we dus voor optie twee.

Ik hoop dat jullie mijn belevenissen leuk vinden en laat vooral een reactie achter. Binnenkort komt deel 3.

Chris Verhoeven

‘Lange-afstandshuwelijk met een Thaise vrouw (1) – Hoe het begon… ‘ stond op 12 februari op Thailandblog.


Ingezonden mededeling

Op zoek naar een leuk cadeau voor een verjaardag of zomaar? Koop Het Beste van Thailandblog. Een boekje van 118 pagina’s met boeiende verhalen en prikkelende columns van achttien bloggers, een pittige quiz, handige tips voor toeristen en foto’s. Bestel nu.



» Laat een reactie achter


26 reacties op “Lange-afstandshuwelijk met een Thaise vrouw (2)”

  1. Rik zegt op

    Een heel leuk verhaal Chris! Het is allemaal zo herkenbaar en vlot geschreven ik ben heel benieuwd naar het volgende deel!

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
  2. CJB zegt op

    Wat een leuk verhaal om te lezen! Zelf heb ik mijn Thaise vrouw in Nederland ontmoet. Ze was toentertijd naar Nederland gekomen als kenniswerker. Ze is 10 jaar ouder dan mij en is een fantastische vrouw. Het leeftijdsverschil hoeft een gelukkige relatie geenszins in de weg te staan (ik spreek uit ervaring). Geniet van jullie samenzijn en maak er iets moois van! Ik kijk uit naar deel 3!

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
    • Chris Verhoeven zegt op

      Hoi CJB,

      Inderdaad, leeftijd maakt mij ook niet zoveel uit. Het is maar een getal en ze is nog altijd jong van geest.
      Het kan natuurlijk ook wel wat nadelen hebben. Bijvoorbeeld, zo zou ze graag ook kinderen willen en vanaf de 40 jaar zitten er dan wel wat meer risico’s aan vast.

      Groeten Chris

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
      • CJB zegt op

        Hoi Chris,

        Het klopt dat er na het 40ste jaar meer risico’s zijn met het krijgen van kinderen. Mijn vrouw is inmiddels 41 en ook wij hebben een kinderwens.
        Bespreek alle mogelijke scenarios goed met je vrouw en wacht niet te lang. Bespreek de risico’s met elkaar en bedenk wat je zal doen als blijkt dat er complicaties zijn. Laat je niet teveel ontmoedigen door de risico’s. Ik ken genoeg mensen in mijn omgeving die zijn geboren toen de moeder al 45 jaar oud was. Dit zijn hele gezonde en gelukkige mensen. Met de juiste medische begeleiding is tegenwoordig een hoop mogelijk.

        VA:F [1.9.22_1171]
        Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  3. bart hoevenaars zegt op

    Zeer herkenbaar hoor !

    Als je hart zegt dat het goed zit, moet je ervoor gaan!

    Ik heb er geen moment spijt van gehad dat ik heb doorgezet !

    Veel geluk samen toegewenst.

    Groeten van Bart en Som, vanuit Ahuttaya.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
    • Chris Verhoeven zegt op

      Hoi Bart en Som,

      ik vind het altijd leuk om te lezen van mensen die daadwerkelijk in Thailand wonen.
      Dit is ook onze droom. Alleen voor wat betreft werk vinden is nogal lastig.

      Eerst in oktober lekker die kant weer op en als het meezit volgend jaar kan Saengduan hier naartoe voor vakantie.
      Ik wil nog regelmatig stukjes gaan schrijven hier. ik ben dan ook blij te horen dat mensen tevreden zijn over mijn schrijfwijze.

      Ik houd jullie op de hoogte

      Groeten Chris

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +1 (obv 1 stem)
  4. RobN zegt op

    Leuk verhaal Chris, kijk uit naar deel 3 maar voordat je sommige dingen schrijft wellicht een idee om na te gaan of wat je zegt klopt?

    Bridge on the River Kwai is inderdaad in Ceylon (tegenwoordig Sri Lanka) opgenomen zoals redactie al aan heeft gegeven en niet in Kanchanaburi.
    Bron Wikipedia: De huidige brug is het originele exemplaar, de hulpbrug werd eerst ongeveer 200 meter stroomafwaarts gebouwd en was een houten constructie die voor aanvoer van materiaal diende. De huidige brug werd een aantal keren gebombardeerd, wat te zien is aan de gedeeltes met rechthoekige boogconstructies in plaats van de originele ronde.

    Over je opmerking over Koh Chang fronste ik echter wel mijn wenkbrauwen.
    Bron Wikipedia: Ko Chang is het op een na grootste eiland van Thailand. Het is een deeldistrict (King Amphoe) van de provincie Trat. Het is bereikbaar per boot vanaf Leam Ngop. Er zijn stranden en er is bos. In het binnenland liggen bergen. De hoogste berg is de 744 meter hoge Khao Jom Prast.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
    • Renévan zegt op

      Er is ook een Koh Chang in de noordelijke Andaman zee. Dit is een klein eilandjeop ‘n Engels ook wel little Koh Chang genoemd.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
      • RobN zegt op

        Ok René, en dat wist ik dan weer niet. Chris schrijft echter over eiland op paar uur vanaf Bangkok en vermeld er niet bij hoe hij er naar toe is gegaan. Ging daarom uit van Koh Chang bij Trat. Ik heb tekst dan wellicht verkeerd geïnterpreteerd, excuses.

        VA:F [1.9.22_1171]
        Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
    • Chris Verhoeven zegt op

      Hoi RobN,

      allereerst bedankt voor je reactie.

      Voor wat betreft de verkeerd geïnterpreteerde informatie:
      De dag dat wij in Kanchanaburi waren, werd er het jaarlijkse jubileum gevierd en werden de bombardementen nagebootst. Misschien ben ik dan inderdaad wel verkeerd ingelicht. Ik zal beter opletten.

      Over Koh Chang, het is inderdaad bij Trat. Van Trat uit ga je met de boot over naar Koh chang, maar het is echt niet zo’n groot eiland. Dat valt reuze mee. Wij zijn daar met de scooter rond gaan rijden. Eerst de ene kant op vanuit ons resort, andere dag de andere kant op. Het is inderdaad niet zo dat je in 2 uurtjes het eiland hebt gezien, maar het is goed te doen als je er enkele dagen voor uittrekt.

      Mocht je er een keer in de buurt zijn, dan raad ik je aan hier een keer naartoe te gaan. Ik persoonlijk vind de minder toeristische locaties leuker om te bezoeken.

      Groeten Chris

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
      • RobN zegt op

        Hi Chris,

        heb de film The Bridge over the River Kwai wel een keer of 5 gezien dus herkende de omgeving daar niet. Heb treinrit door Hellfire Pass gedaan en uiteraard ook museum en begraafplaatsen bezocht. Dat vond ik zeer indrukwekkend.

        Koh Chang: ging uit van info op Internet. Staat op mijn lijst om te gaan bezoeken. Woon zo’n 6 a 7 uur rijden van Trat. Ben wel op Koh Samui en Koh Samet geweest. Minder toeristische locaties bezoeken is inderdaad veel leuker, recentelijk nog in Huai Pichai geweest (zo’n 50 km van ChiangKhan). Ben echt de hele wereld over geweest dus bekend met feit dat toeristische locaties soms niet eens echt leuk zijn. Het “echte” leven vindt je vaak ergens anders, soms niet spectaculair maar op een andere manier toch indringend en onvergetelijk.

        Groeten,
        Rob

        ps wat anderen van je manier van leven vinden: gewoon niets van aantrekken, lekker doen wat jullie zelf willen.

        VA:F [1.9.22_1171]
        Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  5. Helma Balvers zegt op

    Een heel mooi verhaal.

    Hopelijk zie je elkaar weer snel .
    groetjes Ad en Helma Balvers

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
    • Chris Verhoeven zegt op

      Hoi Helma en Ad,

      Leuk dat jullie hier reageren.
      In oktober van dit jaar ga ik weer die kant op, dus we moeten nog eventjes geduld hebben.

      Groeten Chris

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  6. Marianne zegt op

    Moderator: svp geen moraliserende opmerkingen.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  7. Erik zegt op

    Chris, ik gun je jouw lolletje, maar ken je deze link ?

    https://www.thailandblog.nl/toerisme/wspa-stap-van-de-olifant-af/

    De Nederlandse reiswereld promoot dit niet meer vanaf medio vorig jaar.

    Jouw verslag is leuk om te lezen; ik maakte destijds ook die indrukken mee. Nu is dat gewoon gewordenj als longstayer in dit land.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
    • Chris Verhoeven zegt op

      Hoi Erik,

      bedankt voor je reactie.
      Ik heb het artikel al eens gelezen inderdaad.

      Ik moet er ook wel bijzeggen, als je het een keer hebt gedaan, is het ook wel leuk geweest.
      Ik wou het destijds graag meemaken en we hebben het toen ook gedaan en was ook een mooie ervaring.

      Ja, in het begin is alles nieuw, of in ieder geval veel dan.

      Maar eer je er aan gewend bent geraakt, is het gewoon een fantastisch land. Vriendelijke bevolking, heerlijk eten en ik kan zo nog wel even doorgaan.

      Ik hoef in ieder geval niet snel ergens anders meer naartoe.

      Groeten Chris

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  8. Sonja Staring zegt op

    zijn alweer 3 weken terug van Chiangrai na een verblijf van 4 maanden, en dan lees ik jouw verhaal fantastisch, zo kom je even terug in Thaise sferen…of de lezer er zelf bij is. Mooi gedaan ga zo door.
    Sawadee Sonja en Henk.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +1 (obv 1 stem)
  9. Geert zegt op

    Ik heb een mooi boek gelezen,ik wens je alle geluk van de wereld,tot het volgende deel.

    Geert

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
    • Chris Verhoeven zegt op

      Hoi Geert,

      een mooi boek gelezen?
      is een mooi compliment. Bedankt.
      Hoewel ik mezelf nooit heb gezien als een schrijver, vroeger bij nederlandse les, wanneer ik een opstel moest schrijven van 500 woorden, had ik er al moeite mee.

      Toch gaat het in deze situatie eigenlijk vanzelf. Als ik eenmaal begin, gaat het vrij snel allemaal. En het is natuurlijk een leuk onderwerp om over te schrijven.

      Groeten Chris

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  10. Jack G. zegt op

    Mooi om het verhaal van Chris te lezen. Ik kijk zeker uit naar de volgende delen. Ik hoop er beetje bij beetje er achter te komen hoe het is om een relatie op afstand te hebben. Ik durf zoiets eigenlijk niet aan. Het lijkt mij zeer gecompliceerd en een achtbaan qua gevoelens enz. Nu zullen er natuurlijk ‘echte mannen’ gaan reageren met gewoon doen en je weet het enz.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
    • Chris Verhoeven zegt op

      Hoi Jack,

      ik snap wat je bedoelt. Persoonlijk, denk ik dat het zeker niet is weggelegd voor iedereen.

      Geloof me, voor ons is het ook echt niet altijd makkelijk. We zijn dan ook enorm blij dat er zoiets als skype is. Ik denk als we dat niet hadden gehad, dat het toch wel een andere kant op zou kunnen gaan. Daarentegen is het wel zo, dat we elkaar pas echt hebben leren kennen toen we na de eerste vakantie dagelijks urenlange skype-sessies hielden. Als je elkaar net kent, vertel je doorgaans toch niet echt ieder detail van je leven, dan wil je gewoon een leuke tijd samen hebben.

      Maar ik kan je wel zeggen, moeilijk of niet, Ze is iedere dag die ik moet wachten, dubbel en dwars waard.

      Groeten Chris

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  11. Bruno zegt op

    Beste Chris,

    Prachtig verhaal om te lezen 🙂 Een lange-afstandsrelatie is toch iets bijzonders om in stand te houden. Het verlangen om elkaar te zien is enorm hé, zo voel ik het toch met mijn Thaise vrouw aan. Wij wachten nu op haar visum om naar hier te komen.

    We wensen jullie beide het allerbeste toe! Een rooskleurige toekomst met veel liefde 🙂

    Groetjes,

    Bruno

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
    • Chris Verhoeven zegt op

      Hoi Bruno,

      leuk om te horen. Toeristenvisum of MVV?
      Ik kijk er ook naar uit om Saengduan nederland te laten zien. Hoewel persoonlijk, ik thailand toch een mooier land vind, maar dat zal ook wel komen omdat ik een nederlander ben en mijn hele leven hier ook woon.

      Ieder land heeft wel z’n mooie en minder mooie dingen.

      Groeten chris

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  12. ferre zegt op

    klinkt bekend
    onze zoon hebben we dit jaar meegenomen naar Thailand en van de eerste dag hing er liefde in de lucht,thaise vrienden kwamen ons afhalen aan het vliegveld van Lampang en de jonge vrouw die ons naar ons verblijf bracht ,onze zoon en zij hadden direct een ‘klik’,
    deze jonge vrouw komt uit een welstellende familie en had dit zelf niet verwacht,maar wat komt,komt natuurlijk !
    nu is hij al terug geweest naar zijn vriendin en skype is alle dagen hun beste vriend!!!!
    groetjes Ferre

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
  13. LOUISE zegt op

    Hallo Chris,

    Heel erg leuk om te lezen, vooral omdat dit jouw eerste kennismaking was met Thailand (op je eerste verhaal na) en met je vrouw natuurlijk.
    Ik weet niet wat het is met Thailand, maar hetzelfde bij ons, na onze eerste vakantie hier, waren we verkocht.
    Wonen hier nu al weer bijna 8 jaar en zijn nog steeds blij dat wij “””even ergens anders zijn gaan wonen”””
    Zo hebben wij er tenminste altijd tegen aan gekeken.

    Heb je je al hevig op de thaise taal gestort??
    Is dat moeilijk of niet?
    maar ja, wel nodig als je met je schoonfamilie wil praten.

    Ook goed dat het engels van je vrouw ook vooruit gaat, want dan behoeft zij zich nooit buitengesloten te voelen.

    Ik hoop voor jou dat oktober heel snel voor je neus staat.

    Heel veel plezier.

    LOUISE

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
    • Chris Verhoeven zegt op

      Hoi louise,

      2 jaar geleden vond ik een thaise vrouw die thaise les gaf. Maar die was vrij prijzig per uur. En mijn vrouw liet me weten dat ik het beste thais kan leren als ik in thailand zou wonen, daar je er dan letterlijk dagelijks mee te maken krijgt. Tijdens het skypen komen er ook veel verschillende woorden aan bod, die ik redelijk goed weet te onthouden.

      Persoonlijk vind ik het vooral moeilijk om het uitspreken van woorden en het schrijven ervan tegelijk te leren.
      Ook leer ik Saengduan hier en daar wat nederlandse woorden.

      Groeten Chris

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: 0 (obv 0 stemmen)

Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website