Groeten uit Isaan

Door De Inquisiteur
Geplaatst in Leven in Thailand
Tags: , , ,
25 januari 2019

Yuttana Joe / Shutterstock.com

Het is ’s ochtends behoorlijk fris wanneer De Inquisiteur zich op zijn geliefde buitenterras zet met de traditionele koffie en laptop. Zeventien graden, eigenlijk te koud om rustig kranten en andere te lezen. Dus snel even naar boven en ‘winter’kledij aan. Lange broek, extra sweater en een muts. Een andere mogelijkheid zou zijn om binnen te gaan zitten maar dan heeft De Inquisiteur geen zicht op de grote voortuin, lijkt het wel of hij terug in zijn oude thuisland zit, moest je ook binnen blijven.

Bovendien is het leuk om de natuur zien te ontwaken, zes uur in de ochtend, de schemering zet zich in en de zon komt snel op. Geen wolk te bekennen, al een maand of drie gewoon prachtig weer, nauwelijks wind en zeker geen regen. Het lief opent haar shop, de drie honden doen na een frisse nacht in de buitenlucht buitengewoon gek en zitten elkaar achterna, poes Toulouse staat te miauwen aan de hordeur in het besef dat hij niet buiten kan zolang zijn aartsvijanden daar vrij rondlopen. In zijn vijfde jaar Isaan beseft De Inquisiteur dat er veel routine is gekomen, er zijn gewoontes aangekweekt die het leven vergemakkelijken. De verbazing is weg, het verrassende verdwenen.

Zoals de jaarlijks weerkerende korte koudeperiodes, die waren voorheen een kleine ramp. Niet weten waar te zitten, hoe te kleden, hoe -zonder verwarming- het huis toch een beetje op temperatuur te houden. Nu laat hij het huis overdag lekker opwarmen, slechts even ’s ochtends verluchten en dan ramen dicht. Ja, rond vier uur in de namiddag is de temperatuur binnenshuis dan behoorlijk opgelopen, doch voldoende om niet tegen douche- en slapenstijd al te veel af te koelen. De nieuwe, veel zwaardere warmwater boiler doet zijn ding, lekker heet water. Kledij ligt gereed zodat er geen zoektocht nodig is: lange broeken, dikkere shirt en sweaters, een muts, zelfs sokken. Die vermoeiende hoop textiel wordt rond tien uur in de ochtend vervangen zodat hij vrijer kan bewegen. Leuk toch einde januari: korte broek en T-shirt, slippers. Gewapend tegen de dertig graden die rond de middag weeral bereikt is.

De Inquisiteur heeft zich ook aangepast aan de Isaanse mentaliteit. Maakt zich niet meer bezorgd of druk in het langzame, het onverwachte, het totaal onbezorgd zijn over de toekomst. Het lief haar dochter nadert de zestien, gaat naar een duurdere middelbare school maar leert niks bij behalve lippenstift gebruiken. Wel, dat is de mening van De Inquisiteur. Dat ligt niet aan het meisje maar aan de school. Om de haverklap vrije dagen of sportdagen, geen controle op aanwezigheid, leerstof op het niveau van een twaalfjarige.
Dochterlief inspringen in de shop en rekening maken – rekenmachine nodig. Voorheen greep De Inquisiteur al eens in, liet haar proberen om uit het hoofd te rekenen maar dat lukt niet. Engels praten, toch een extra troef in de toekomst, is hopeloos. Ze hoeven enkel te kopiëren, echt vertalen en begrijpen, … is er niet bij. Dat uurtje per dag Engels met De Inquisiteur is ook afgeschaft, wat vandaag geleerd werd was morgen al vergeten. Voor de rest van de leerstof: maak je geen zorgen, buizen kan je niet. Aan het einde van het schooljaar worden er ‘bijlessen’ georganiseerd voor die specifieke zaken waar je een onvoldoende voor hebt. En zodoende koesteren zowel het lief als dochterlief de droom van de universiteit. De Inquisiteur krijgt het er niet in dat daar toelatingsexamens voor zijn, en daar kan je wel in buizen….

Nog meer puber-calamiteiten: haar slaapkamer is een puinhoop, hoe ze in haar bed plaats vindt om te slapen is De Inquisiteur een raadsel. En hij is al lang geleden gestopt met helpen reinigen of motiveren tot. Die kamer betreedt De Inquisiteur gewoonweg niet, tenzij zoals eergisteren voor het reinigen van de airco waarbij hij meer werk had om dat apparaat te bereiken dan met het reinigen. Idem dito de beneden badkamer, eigenlijk speciaal voor haar mee gebouwd. Vuil, een ander woord is er niet voor. En rommel, onoverzichtelijk veel rommel.
Ook hier is De Inquisiteur zijn motto: niet betreden, niet meer af en toe eens reinigen, ook niet meer aandringen of motiveren tot.
Behalve gisteren: De Inquisiteur plande een inkoopronde, het lief gaf een lijst mee van wat zij en dochterlief nodig hadden. Stond er voor dochterlief shampoo, douchegel en tandpasta bij. Pech voor haar, De Inquisiteur was een week of twee geleden naar Makro geweest en daar dezelfde zaken aangekocht. Dus even controle in de bewuste badkamer. Jawel hoor, ergens in de rommel diepte hij twee bussen shampoo op, een bus douchegel en drie tubes tandpasta… Liefje-lief maakt zich daar allemaal totaal geen zorgen in, ergo, wanneer De Inquisiteur daar vroeger bij ingreep kreeg hij uiteindelijk problemen met het lief. Want die voelde zich ongelukkig bij het slechte humeur dat haar dochter dan tentoon spreidde. Maar nu: het lief gelukkig, De Inquisiteur gelukkig.

Ponpun Wichainsan / Shutterstock.com

En zo kijkt De Inquisiteur ook met milde gedachten naar hoe men een baby opvoedt. Pang Phon, het nu vijf maanden oude zoontje van broer Piak, wordt verwend tot het uiterste. Nu ja, zo denkt De Inquisiteur. De spruit gaat een ganse dag van arm naar arm, altijd is er wel iemand die hem vast heeft. Zelfs bij zijn slaapjes blijft er continu iemand bij zitten, ze leggen hem in de hangmat van de sala aan de shop zodat hij binnen handbereik ligt. Via een touw laten ze de hangmat heen en weer wiegen tot hij wakker wordt.
Inclusief borstvoeding mag hij alles proeven wat mogelijk, en ijskreem behoort reeds tot zijn favoriete smaak. Mobieltjes kent hij ook al, ze houden het voor zijn ogen zolang hij gefascineerd blijft. En op de zeldzame momenten dat hij toch even bijna traanvocht produceert wordt er alles aan gedaan om dat te vermijden.
Nu ja, het ventje is gelukkig en zo ook De Inquisiteur.
En altijd daarrond is PiPi, het eerste zoontje van Taai, echtgenote van Piak. Vijf jaar en nog meer verwend dan Pang Phon. Want PiPi kan praten, kan emoties uitspelen als de beste. En dusdanig loopt die de ganse dag rond met snoep of koekjes. Of cola, of limonade, chocolademelk. Is hij met het mobieltje van Piak aan de gang, of die van Taai. Gaat en staat hij waar hij wil, doet wat hij wil, nooit wordt hij tot de orde geroepen. De enige die al eens een ‘neen’ aan hem kan verkondigen is De Inquisiteur. Als iemand anders het doet gaat hij zich ofwel nijdig verstoppen of blijft hij zeuren tot hij krijgt wat hij wil.
Nu ja, de peuter is gelukkig en zo ook De Inquisiteur.

En zo heeft De Inquisiteur zich aangepast aan alles wat hier in het dorp en omgeving plaats vindt.
Hij kijkt een overbeladen pick-up truck niet meer na, toch normaal dat de mensen zo veel mogelijk tegelijk vervoeren? Een bromfiets met vier, vijf mensen erop – wat is daar nu vreemd aan? Het verkeer? Zalig toch, De Inquisiteur is allang aangepast aan de rijstijl hier en die prefereert hij veel meer dan dat Europees-opgelegde. Politiecontrole? Zijn grootste glimlach op, een paar Thaise woorden en hoepla, weeral opgelost. Iemand die een uur te laat op afspraak komt? Geen probleem, De Inquisiteur was zelf meer dan een half uur te laat. Een slang die opduikt? Tsja, gewoon verwijderen, zo snel en definitief mogelijk. Het slachten van een koe ergens op een erf? Ha! Is er biefstuk te koop aan schappelijke prijzen. Taalfouten in het Engels op publiciteitsborden? Grappig maar De Inquisiteur zou zelf niet eens iets in de Thaise taal kunnen schrijven dus doen ze het beter dan hij. Dan toch nog eens een aannemer, een marktkramer of winkelbediende die een farang-prijs probeert los te krijgen? Ben je gek, koop ik niet.
Gedoe met verzekeringen, visa? Ach jee, na veertien jaar in Thailand wonen moet je toch weten waarop en waaraan.

Ja echt, de verbazing, het verrassende, het exotische … is weg.
De Inquisiteur kijkt nu op wanneer mensen op de sociale media commentaren of foto’s plaatsen van eigenaardige Thailand-eigen zaken. Hij maakt zich slechts in een ding druk: het feit dat Isaan tegenwoordig nogal veel onder de aandacht geplaatst wordt. Voor hem mag het hier “farang-rustig” blijven.


» Laat een reactie achter


15 reacties op “Groeten uit Isaan”

  1. Bert zegt op

    Mooi verhaal weer en denk maar zo kleine kinderen kleine zorgen, grote kinderen grote zorgen 🙂

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +6 (obv 6 stemmen)
  2. mart zegt op

    De Inquisiteur

    Heb altijd gedacht dat poes = een zij was, andersom een hij, noemt men kater.

    Ik groet u
    mart

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
    • RonnyLatYa (voorheen RonnyLatPhrao) zegt op

      Ja, maar wordt in Vlaanderen ook gebruikt voor een kat in het algemeen.
      Wil je meer het geslacht aanduiden dan is het kater voor een hij en kattin voor een zij.

      Er zijn nog wel meer betekenissen voor poes…. 😉

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +13 (obv 13 stemmen)
  3. Peter de jong. zegt op

    Altijd met plezier lees ik je stukjes
    Woon net buiten udon ,en moet vaak glimlachen bij het lezen van je stukjes
    Maar de muts is toch echt teveel
    Ok ook ik soms sokken ,lange broek en een vest ofzo tussen 6 en … tot de zon echt weer het begint op te warmen
    Hoop niet dat je als belg met zn gebreide muts op zit
    Gr peter

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
  4. Herwin Buyl zegt op

    ONGELOOFELIJK MAAR WAAR.!! Hier erken ik mij volledig in, na 15 jaar Thailand. Jezelf ergeren loont toch niet.!! Grandioos opgemaakte text. DANK U, Inquisiteur.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +10 (obv 10 stemmen)
  5. Ruudje zegt op

    Mooi geschreven weer!
    Ik was pas nog een paar weken bij je in de buurt (Wanon Niwat) en herken het helemaal.
    Ik hoop dat het weer goed met je gaat…?
    Groeten, Ruudje.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +6 (obv 6 stemmen)
  6. fred zegt op

    In zekere zin is het leven hier zo simpel dat het soms niet meer simpel is.
    Toen ik hier kwam wonen gaf een oude longstayer me reeds deze wijze raad. Als je het hier wil volhouden is daar maar 1 remedie voor en dat is aan alles je voeten vegen en gewoon doen wat jij zelf graag doet. Dankzij deze goede raad hou ik het hier al meer dan 10 jaar uit.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +5 (obv 5 stemmen)
  7. Cornelis zegt op

    Dank voor je verhaal: heel herkenbaar. Je bent hard op weg een èchte Thai te worden!

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +1 (obv 1 stem)
  8. Marc Thirifays zegt op

    Heb van medio 2002 tot 13 mei 2016 in Isaan gewwond (Lahansai) – met een tussenperiode van 16 maanden in 2007 op de dark side in Pataya – en inderdaad zo moet je daar leven om te kunnen overleven … hoop me er binnen enkele jaren terug te kunnen vestigen … gewoon zalig en back to basics …

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
  9. timker zegt op

    Wat een mooi verhaal weer, waarbij ik hoop dat het de (her)start van meerdere mooie verhalen uit “onze” Isaan. Ik moet wel zeggen dat na voor mij nu bijna 4 jaar de verbazing misschien ook wel is gestopt, maar ik me nog niet in alles berusting vind. Ongetwijfeld zal dat wel komen met de jaren…

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +3 (obv 3 stemmen)
  10. Daniël M. zegt op

    Hallo De Inquisiteur,

    Dat was lang geleden zeg! Eindelijk nog eens een verhaal van u. Tenzij ik de afgelopen twee maanden iets gemist heb…

    Lange tijd… dus ook een lang verhaal!

    Mijn vrouw en ik zijn sinds een week terug in B na een verblijf van 6 weken in Thailand, waarvan de meeste tijd in de Isaan. En inderdaad, het was prachtig weer. Soms meer wolken, soms meer wind, en een enkele keer een buitje motregen… ‘s Morgens soms fris, overdag vaak heet. Toen heb ik soms gedacht of het bij De Inquisiteur hetzelfde zou zijn als in het dorp waar mijn vrouw afkomstig is…

    Als ik de foto bovenaan het artikel bekijk, dan heb ik de indruk dat “het gras” in uw regio langer en groener is…

    De Thai ontwikkelen hun eigen manieren voor organiseren, opbergen en andere handelingen. En toch slagen zij er steeds in om iets terug te vinden of om het ‘goed’ te doen. Op hun manier en volgens hun normen. Op een manier die wij niet begrijpen, omdat wij het anders geleerd hebben en zodoende anders denken.

    Ik ben van plan om Thais te leren lezen. Wie mijn eerdere reakties gelezen heeft, weet dat ik boeken en CD’s van Paiboon heb om Thais te leren. Deze keer heb ik schoolboeken Thais gekocht voor leerlingen van de lagere school (Maani Maana – volledige reeks, phaasaa phaathii – 4e en 6e leerjaar) om te leren lezen zoals de Thaise kinderen dat geleerd hebben. Zo krijg ik ook meer inzicht over de manier waarop ze op school opgevoed worden. De verhaaltjes in die leerboeken vind ik zeer leerrijk. Het is me daarin ook opgevallen dat sommige regels voor het lezen en schrijven in een of meer latere leerjaren herhaald worden …

    De jongste zus van mijn vrouw heeft ook een dochter, nu 10 jaar oud. Die verblijft de meeste tijd bij de ouders van mijn vrouw en is dus zeer blij als wij daar zijn. Gaan wij naar de grote stad (Khon Kaen) of winkelen in de buurt, dan is zij met ons mee. Buiten de schooluren natuurlijk. En ja, ik vind dat ze daar ook veel vrije dagen heeft.

    Als oom ben ik vriendelijk tegen haar, maar zeg het haar ook duidelijk als ze iets verkeerd doet. En dat begrijpt zij best. Ik zeg niet enkel dat ze iets verkeerd doet, maar ook waarom en wat de gevolgen zouden kunnen zijn. Ik heb haar ook herhaaldelijk gezegd dat zij beter moet leren en waarom. Goed leren => goede baan => meer geld => meer reizen zoals Loeng Phoeng (dat ben ik).

    Toen ik haar voor de eerste keer zag, 6 jaar (nu bijna 7) geleden, was zij de kleinste. Sinds 2 jaar heeft zij een nieuw nichtje die met de aandacht gaat lopen als die er is. Maar zij lijkt wel al een moeder-instinct te hebben: houdt zich ermee bezig en speelt met haar jongere nichtje. Als grote zus en kleine zus. Mooi om te zien.

    Mij stoort het vooral over de manier waarop de dorpsbewoners de velden en ‘het bosje’ (er is een klein bosje even buiten het dorp) opkuisen: op een hoopje en vuur of gewoon platbranden. Ook in het bosje even buiten het dorp wordt het struikgewas tussen de bomen hier en daar platgebrand. Ik zie heel graag vlinders en fotografeer die ook graag, Maar ik vrees dat die brandstichtingen ook schade toebrengen aan de fauna. Ik heb dat al tegen mijn vrouw gezegd, maar zij vindt dat normaal. De afgelopen 2 jaar heb ik steeds veranderingen gezien: minder natuur, meer landbouw; minder struiken langs de weg = “opgeruimd”… Wat heb ik dan nog te zeggen? Ik genoot vroeger meer van de wandelingen net buiten het dorp.

    Maak geen afspraak om kwart na negen of half tien of zoiets. Nee, dat is allemaal 9 uur. Vijf voor 10? nee, dat is nog steeds negen uur. 10 uur? Ja, dat is tien uur, maar dat kan even goed kwart voor elf zijn… Laat de minuten, kwartieren en halve uren vallen: dat staat niet in het woordenboek van het dagelijks leven van de Thai.

    Ik moet nog 10 jaar werken, dus kan ik nog niet permanent in Thailand verblijven. Maar door uw verhalen te lezen, kan ik mij daar al een beetje op voorbereiden. Beetje bij beetje.

    Groetjes en geniet van de Thaise schoonheden. Je kunt misschien nog veel van hen leren over hoe de zaken anders aan te pakken 🙂

    Daniël M.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +17 (obv 17 stemmen)
    • Herwin Buyl zegt op

      Hallo Daniel, op gebied van de afspraken heb ik het dikwijls zeer moeilijk gehad, bij mij is op tijd komen voor een afspraak altijd zeer belangrijk geweest toen ik nog werkte, dat iedereen met respect voor de andere persoon op tijd komt en indien er iets tussen komt, ze tenminste verwittigen dat het later kan zijn, dat kent een Thai inderdaad niet, ik heb het moeten opgeven en mij aanpassen aan hun gewoontes.!!
      En niet alleen op gebied van afspraken maken.!! Na 15 jaar heb ik de rust gevonden door gewoon op niets meer te reageren.!

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
      • Rob V. zegt op

        Een Thai in loondienst heeft ook gewoon op tijd te komen anders kost dat ook zijn loon of zijn baan. Ben je eigen baas dan heb je natuurlijk meer speling. Buiten werk zal het ook maar aan liggen wie, wat, waar. Mijn Thaise vrienden zijn veelal rond het afgesproken tijdstip op de afgesproken plaats. Maar bij een lossere uitnodiging (‘er is feest vanaf … uur’) kun je natuurlijk rekenen op lossere verschijningstijden.

        Eenmaal gehad dat een Thai bijna een uur te laat was, dat liet hij ook weten via de telefoon. Hij stond vast in het verkeer, ik haalde me schouders op, kan gebeuren. Mijn liefje was boos, die gaf hem duidelijk te kennen dat ze niet blij was dat hij zo laat was en hij rekening had moeten houden met het verkeer. Toen ik vroeg wat het probleem was zij ze dat afspraak is afspraak, meer dan een aantal minuten te laat is niet acceptabel vond ze. Maar ik geef toe: ik plaagde haar weleens dat ze onThais was. 555

        VA:F [1.9.22_1171]
        Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
  11. Leo Bossink zegt op

    Weer genoten van je verhaal Inquisiteur. Was je al een tijdje kwijt op dit podium, maar gelukkig ben je er weer. Ik hoop nog vele verhalen van je te mogen lezen. Het zijn altijd stuk voor stuk juweeltjes.

    Pas goed op je zelf.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +8 (obv 8 stemmen)
  12. John Chiang rai zegt op

    Jou verhaal wat je overigens mooi geschreven hebt,komt in vele dingen overeen met datgene ik ook in de buurt van Chiang Rai beleef.
    De korte koude periode,wordt nog erger als het gepaard gaat met veel regen,waardoor je ook overdag nog geen zon ziet.
    Binnen de kortste tijd voelt zich binnenshuis alles koud en klam aan,zodat ik regelmatig haast gedwongen werd om s’avonds vroeg, de woonkamer voor het iets warmere bed te verkiezen.
    Verleden jaar heb ik in mijn rugzak een kleine electrische straalkachel meegebracht,die na een toch vrij korte tijd de kamer op een behaaglijke temperatuur brengt.
    De meeste Farangs,zo ook de controle op de luchthaven,staan erg vreemd te kijken als je zegt dat je naar Thailand gaat met een straalkacheltje,omdat ze het in vergelijk tot hun winterse temperaturen niet voor mogelijk houden,dat je het daar als koude ervaren Farang zo koud gaat krijgen.
    Ook jou ervaringen met de dochter van je lief,schijnen een wijd verbreid gegeven te zijn in Thailand, waarvan ik toch af en toe het gevoel heb dat niet alleen het slechte onderwijs de schuld draagt.
    Vele pubers denken haast uitsluitend aan sanoek,spelen graag met hun mobil’s,bezitten qua werkelijk leren, haast geen doorzettings vermogen,en hebben ook in deze vaak een erg lage Interessen spiegel.
    Meestal hebben ze geld voor allerhande onnuttige speeltjes,en als het om een leerboek Engels gaat,waar ze in plaats van urenlang met hun mobil spelen,best een nuttige basis voor hun Engelse taal bereiken kunnen,zijn ze plotseling zonder geld,of werkelijke Interesse.
    Een nuttig boekje om tenminste de grondbeginselen van een taal te leren,heb je in vergelijk tot hun andere spelerij reeds voor een paar Baht.
    Zelf heb ik door zelfstudie, hoewel ik mij helemaal niet bijzonder voel,in het begin meer Thai geleerd uit een goedkoop lesboekje,als de rest van mijn Thaise familie tot op heden aan de Engelse taal geleerd heeft.
    Velen dromen van een goede toekomst,willen na zeggen ook erg graag Engels leren, maar geven het bij gebrek aan doorzettings vermogen binnen de kortste tijd op.
    Als een kind van 3 jaar toevallig,,thank you” kan zeggen,begint de hele Thaise familie van bewondering en trots in de handen te klappen,en als je 20 jaar verder bent,zul je vaak zien dat het ongeveer bij deze woorden is gebleven.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +5 (obv 5 stemmen)

Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website