Een farang in Isaan (1)

Door De Inquisiteur
Geplaatst in Isaan, Leven in Thailand
Tags:
5 juli 2019

De ochtenden zijn hier een zaligheid en beginnen vrij vroeg. Wakker worden rond vijf uur dertig, half uurtje soezen en uit bed. Douche, koffie en de laptop aan.

Het is de laatste weken wel enorm warm, niet zozeer in temperatuur maar door de tropisch-hoge luchtvochtigheid zit je na tien minuten al te zweten zonder te bewegen, gelukkig brengt de plafondwaaier wat soelaas. Het halfopen beneden terras maakt dat het lijkt of De Inquisiteur midden in de tuin toeft, omgeven door groen waar veel leven in zit. De talloze vogels, insecten en kleine reptielen brengen geluiden voort die voor De Inquisiteur relaxerend aanvoelen.

De volgende twee uur zijn besteed aan het nieuws en de sociale media alhoewel dat laatste De Inquisiteur wel een beetje de keel begint uit te hangen. Zo veel domme en ongenuanceerde commentaren bezorgen De Inquisiteur een onbehaaglijk gevoel, het lijkt wel alsof de wereld aan het vergaan is. De lust bekruipt hem om wat belachelijke reacties te zetten op idiote berichten zoals over de huidige ‘hittegolf’ in België. Jongens toch, er is meer empathie voor honden dan voor mensen. Wat een decadentie.

Gelukkig duurt dat gevoel niet lang, rond achten heeft de combinatie van cafeïne en nicotine het energiepeil voldoende gelift om wat actiever te worden. Het regenseizoen is volop aan de gang doch de streek hier is tot op heden nog vrij droog. Af en toe een nachtelijk buitje, overdag de zon. De weerberichten geven wel aan dat er de komende dagen zware regen op komst is. Tijd om wat snoeiwerk en andere uit te voeren welk bij regenweer onmogelijk is vanwege de elektrische apparatuur. De hagen snoeien, de bomen bijsnijden, het gras afrijden. Enkel, De Inquisiteur heeft al enkele maanden geleden aangegeven dat hij van dat gras afrijden genoeg krijgt. Te groot oppervlak, te veel werk in het regenseizoen. Dus enkel de voortuin doen zoals het hoort en bezuinigingen in de achtertuin: daar maakt hij nog enkel wandelpaden vrij. En troost De Inquisiteur zich met het idee dat dit ‘ecologisch’ is, de insectenwereld heeft wildgroei nodig zegt men toch? Gelukkig dat liefje-lief zich daar niks van aantrekt, geen gezeur van ‘het is geen zicht’ of wat dan ook, neen, gewoon tevreden dat ze kan stappen zonder door het hogere gras te moeten. Mooi zo.

Het werken zelf gaat ook in gezapig tempo want het zweet gutst van het lijf. Het wordt een ritme van drie kwartier werken – een kwartier afkoelen met voldoende water drinken. Toch gaat het nog vrij snel, rond twee uur in de namiddag is de tuin klaar voor de te verwachten regens. Heerlijk denkt De Inquisiteur, een frisse douche en gaan luieren. Dat is buiten het lief haar rijstvelden gedacht. Het eerste jaar dat we dat doen. Reeds anderhalve maand geleden geprepareerd, bemest en gezaaid en de opkomende halmen staan op dertig centimeter. Het lief wil poolshoogte gaan nemen voor De Inquisiteur gaat douchen. Er zijn vier grote plots gemaakt met een totaal van zes rai en die hebben verschillend onderhoud nodig zo blijkt – De Inquisiteur moet zich volledig op zijn lief verlaten, van rijstbouw kent hij niks.

Isaans-gewijs laat De Inquisiteur iedere commentaar of vragen voorlopig achterwege, hij kent zijn lieve schat. Die wil nadenken voor ze iets zegt en wil zeker niet in de war gebracht worden door westerse opmerkingen die voor haar kant noch wal raken. Toch ziet zijn westers oog de verschillen. De grootste paddy ligt lager dan de rest en hier staat reeds een waterlaagje in. De jonge scheuten staan hoger en zijn groener. De drie hoger gelegen paddy’s snakken naar meer water, dat is duidelijk te zien. Een lichtere kleur groen -waarvan De Inquisiteur in eerste instantie dacht dat dit beter was- wijst op watergebrek is de uitleg. Je ziet ook duidelijk het verschil waar er veel koeienmest gegeven was en waar minder.

Wat De Inquisiteur niet direct zag: op de drogere paddy’s groeit te veel gras tussen de rijst. Even vreesde hij dat het lief zou verlangen dat dit manueel verwijderd zou moeten worden maar nee, dat is echt te veel werk, bovendien zou je de rijstscheuten mee ontwortelen. Er moet chemie op. Vergif. Niet dat De Inquisiteur er happig op was doch hij was bereid om dat zelf te doen na een korte opleiding van het lief. Maar hij mag niet.

Dat doen we niet zelf is het bericht, dat is slecht voor de gezondheid. Mensen worden er ziek van. Tsjonge. En het is moeilijk om er dagloners voor te vinden, iedereen weet het. Nu ja, je bent farang of je bent het niet – we betalen wat meer en eigenlijk vrij snel is er een liefhebber gevonden. Toch is er werk op komst voor De Inquisiteur en het lief. Er moet weer mest op zodra de regens komen. Kunstmest. Dat karweitje kent De Inquisiteur al, in vorige seizoenen had hij schoonbroertje geholpen met deze job. En weer, je bent farang of je bent het niet: er zijn veel verschillende soorten mest op de markt. De lokale boeren gebruiken hier allemaal de goedkoopste variant, dat gaan wij niet doen meldt De Inquisiteur. Het duurt een poosje voor hij het lief kan overtuigen maar uiteindelijk geeft ze toe. Hopelijk hebben we dan meer opbrengst en De Inquisiteur wil alleen zijn investeringen terug, de rest van de oogst is voor het lief zelf waar ze enkel het eigen gebruik van een jaar moet behouden, het restant is winst.

Pas rond vier uur in de namiddag is de ‘werk’-dag gedaan en kan De Inquisiteur gaan douchen. Eigenlijk vliegt de tijd hier voorbij. Omdat het zestig jaar oude lijf van de farang toch wat last ondervindt van de lichamelijke inspanningen van vandaag besluit hij om niet meer te gaan koken voor zichzelf. Tot vreugde van stiefdochter-lief gaan we naar het plaatselijke <moe ka taa> restaurant in het stadje. Lekker je vlees roosteren op die vulkaan-achtige kegel, soep brouwen in de goot eronder met veel groenten. Als extra wat kwarteleitjes, een paar scampi’s en vooral, frietjes. Honderdnegenentwintig baht per persoon en eten zoveel je wil of kan, hoe kunnen die nu wat verdienen?

Op de terugrit maakt De Inquisiteur een verrassende stop bij de kleine Lotus. Hij had al de hele dag zin in een Magnum. Zijn dames hoeven niet, melden dat ze vol zitten. Zo ook De Inquisiteur die aan de Magnum begint tijdens het rijden, doch niet eens de helft van het ijs gegeten en hij wil hem al uit het raam dumpen. Dat kan niet, eten weggooien?!

Hoe ze het flikt snapt De Inquisiteur niet maar het lief, die in zo’n restaurant zowat de dubbele portie van De Inquisiteur de baas kan, neemt de Magnum over.

Ze heeft gelijk, dat ijsje kostte vijftig baht, dat is veel geld voor zoiets in Isaanse ogen.

Een halfuur later liggen we na een douche in bed en het duurt geen tien minuten voor alles stil en donker is. Een Isaanse dag maakt dat een mens zijn nachtrust nodig heeft. Pas binnen negen uur zullen we terug op de wereld zijn.

De Inquisiteur


» Laat een reactie achter


15 reacties op “Een farang in Isaan (1)”

  1. Hans zegt op

    Als je de Inquisiteur hoort is hij dikwijls aan het werken. Dat mag toch niet als farang. Het is wel in eigen huis of tuin maar bij mij is werken, werken. Dus verboden. Ik heb dat zo aan mijn vrouw uitgelegd en zij begrijpt dat. Ik mag dus niets doen. Zelfs niet koken, zij heeft 25 jaar in Belgie gewoond en kookt dus voortreffelijk Europees. Gemakkelijk toch.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +8 (obv 8 stemmen)
    • PEER zegt op

      Ja Hans,
      Jíj ziet dat als werk. Maar voor de Inquisiteur is dat ‘CARPE DIEM’ of ‘SAVOIR VIVRE’ en met deze levenswijze wordt ‘n mens plm 100 jr.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +12 (obv 12 stemmen)
  2. Frans Pattaya zegt op

    Dank voor het mooie verhaal.
    Blij dat je weer wat actief wordt, niet alleen met werk op het land maar ook met schrijven……

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +10 (obv 10 stemmen)
  3. Norbert zegt op

    Beste, ik lees graag je artikels, ze zijn van een man die effectief daar leeft en woont en nog maar weinig voeling heeft met zijn thuisland. Ik ben pas op pensioen en denk er aan om naar Vietnam te gaan wonen. En wel voor de volgende redenen. De meeste mensen spreken ook Engels, communicatie is voor mij erg belangrijk zeker wat relatie met vrouwen betreft. Weinig Thai spreken een andere taal. En nu zegt u “leer dan Thai spreken” en dat zou of zal ik echt wel. Vietnam is ook een pak goedkoper dan Thailand en met een zelfstandige pensioen moet ik daar ook wel naar kijken. Vietnam is nog niet zooo gecommercialiseerd en last but not least….zij hebben de amerikaan overwonnen. En klein detail dat ik nog wil zeggen. U hebt zich de naam van inquisiteur toegeëigend. Dat is leuk, ik heb ook een bijnaam maar jou naam doet wel denken aan een vreselijke periode in de geschiedenis van de mensheid. Heel Europa was van 1300 tot 1600 bevroren door de inquisitie. duizenden mensen en vooral vrouwen zijn dood gemarteld en levend verbrand. Vooruitgang was riskant want men riskeerde de brandstapel. Zich die naam toe dienen is nou niet echt . . . .hoe zal ik zeggen. . . .kies. Maar uiteraard, men is vrij god zij dank. Dat was niet in den tijd van de inquisitie. . . . .
    Vriendelijke groeten
    Norbert
    Alias Mister Magic

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +8 (obv 8 stemmen)
    • fred zegt op

      Wij vertoeven regelmatig in Vietnam. Buiten Bangkok vind ik Thailand helemaal niet duurder dan Vietnam. In Thailand huur je op het platteland een nieuw huis voor 6000 Baht per maand. Lokaal simpel Thais eten kan voor 50 baht. Bussen kosten 1 Baht per kilometer. Ik weet niet of dat allemaal nog goedkoper kan ?

      En of de Vietnamezen de Amerikanen hebben overwonnen is relatief. De Amerikanen hebben hun steun aan Zuid Vietnam op zeker ogenblik laten varen en pas op dat ogenblik is Noord Vietnam aan zijn definitieve opmars begonnen. Zuiver strategisch gezien zijn er voor elke dode Amerikaan 20 Vietnamezen gesneuveld. Vietnam is een politiek spelletje geweest die uiteindelijk heeft geleid dat gans Vietnam nu is gezwicht voor het kapitalisme. Uiteindelijk was dat al zo voor het Zuiden in 1970 en heeft het Noorden het 20 jaar vertraagd.
      De jongeren van vandaag interesseert het geen bal meer en ook zei denken alleen nog aan winst maken en veel geld verdienen.
      En of die zo veel beter Engels praten vind ik ook maar relatief.
      Maar ieder zijn meug en ik vind het zeker een leuk land om te vertoeven. Alles is een persoonlijke voorkeur.
      Ik persoonlijk vind dat je je als Farang meer welkom voelt in Thailand dan in Vietnam. Net misschien dat Thailand nooit in een echte oorlog is verwikkeld vind ik het een veel zachtere samenleving dan Vietnam waar ik de mensen toch wat harder en minder vriendelijk vind. Thais vertoeven graag in het gezelschap van Farangs en die indruk heb ik toch wat minder in Vietnam
      Maar ik zou zeggen geniet van je keuze.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +7 (obv 7 stemmen)
  4. theoweert zegt op

    Heerlijk te lezen en ook hier in Kantharalak is het elke ochtend 05.30 uur tijd voor de bereiding van het eten.
    Daarna gaan de kinderen naar school. Bracht vaak de zoon de 7 km naar de school in het dorp.
    Vond altijd leuk om dan de rijtjes met monniken te zien, die blootsvoets hun bedelronde waren aan het doen.

    Tegenwoordig rijdt dochterlief deze 7 km en rijdt vandaar met het schoolbusje weer terug naar Kantharalak, dat scheelt 2 ritten met de motorbike per dag.

    We zijn momenteel ook aan het bouwen bij het dorp, dus binnenkort hoeven deze dagelijkse ritten niet meer en kan hij weer gewoon lopen naar school.
    Ook dan verwacht ik heerlijk op mijn terras te kunnen kijken over het land en naar de noedelshop van de zuster van mijn vriendin, welke naast ons perceel ligt.

    Eigenlijk was mijn vriendin van plan een shop te beginnen, wie niet, er liggen in het dorp wel 8 shops, 5 tentjes waar je kan eten en 3 plekken voor limonade/koffie. Nu buiten de shops bij de school lopen ze natuurlijk geen van allen in zo klein dorp. Maar zie het maar als bezigheid therapie.

    Ja nu wilt ze iets anders beginnen, maar wat. Ik denk zelf dat een beetje meer met de farm te doen, maar ben geen tuinbouwer. Dus kan wel b.v. Aardbeien, meloenen of Annas o.i.d.
    Ach we zullen wel zien.

    Gelukkig mag ik wel koken Hans, al kijkt ze wel alles af en wil het daarna zelf proberen.
    Dus stampot rauwe andijvie en hutspot en Hollandse nasi maakt ze ook graag. Het is alleen niet meer zo, dat ze deze ook ‘s morgens bij het ontbijt maakt. Wat ze in begin wel deed met de gedachte als hij het gisteren lekker vond, dan zal ik hem de ochtend ook maar verwennen.

    Ach ik verveel me niet elke dag en geniet van jouw verhalen. Wilde eerst dezer dagen met de motorbike een langer rit maken en even langs komen. Maar heb er met de nu regelmatig vallen regenbuien maar van afgezien. Dat moet maar wachten tot in november of december.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +5 (obv 5 stemmen)
  5. Joop zegt op

    Weer een leuk en herkenbaar verhaal; dank daarvoor. Wel de opmerking dat ik als farang voor iedere fysieke inspanning welke riekt naar arbeid een lokale kracht zou inhuren; daarmee bezorg je die persoon ook nog een wellicht noodzakelijk inkomen.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +5 (obv 5 stemmen)
  6. janbeute zegt op

    Bij mij is het meestal ook om zes uur in de morgen opstaan.
    Maar dan gaat wel direct de beuk er in.
    Mijn ega begint al rond vijf uur en zeurt dan soms al aan mijn kop, Jan de buschcutter start weer eens niet.
    Alhoewel ik mijn gereedschap en apparaten in top conditie houd gaat er toch wel eens wat mis.
    Na acht uur dan begin ik aan mijn ontbijt en doe de was.
    Daarna is het rusten voor een uurtje of zo, bekijk het maar veel te warm.
    Mijn ega is de tuinman ik het hulpje en de monteur.

    Jan Beute.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +5 (obv 5 stemmen)
  7. Lex zegt op

    En wat betaald de Inquisiteur zijn huurlingen per dag? Of per uur?
    Ik hoor verhalen van 300 baht per dag. Als er al werk is…Triest.
    Ik hoop dat de inquisiteur wat guller is…

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
    • Chris van het dorpje zegt op

      Waarom moet een farang altijd meer betalen ?
      Dat land waarop gewerkt word is niet van de farang ,
      maar van zijn vrouw !
      Ik verbouw banaan en wanneer we ze verkopen
      krijgen we ook niet meer geld , maar ze zijn wel door een farang
      verbouwt en geoogst .
      Hier , in Isaan betaal ik ook het zelfde als Thai’s ,
      niet meer en niet minder , zo als het hoort .

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +8 (obv 8 stemmen)
  8. Hans Struijlaart zegt op

    Weer een leuk verhaal uit het leven gegrepen. Altijd een genot om je verhalen te lezen, zeker ook qua schrijfstijl. Thailand hoe het werkelijk is in de Isaan. Uiteraard wel vanuit de luxe positie als farang dat je niet hoeft te overleven zoals de meeste Thai.
    Is de 1e getoonde foto het uitzicht vanuit je achtertuin? Wauw elke dag genieten dus, zeer rustgevend lijkt me. Dat heb je in Holland natuurlijk niet. Ik denk dat het juist goed is als je zelf ook de handen uit de mouwen steekt. Zowel voor je zelf, maar ook om te laten zien aan de Thaise bevolking dat je niet lui bent zoals de meeste farangs in Thailand, maar dat je onderdeel uitmaakt van de gemeenschap. En 60 jaar is absoluut niet oud hoor, dan kan je nog steeds wel wat werk verrichten.Maar rustig aan doen met die hitte en niet te lang. In het zweet des aanschijns zult gij uw brood verdienen. Wie zij dat ook alweer? Ben het even kwijt, was wel een belangrijk iemand volgens mij. Haha.
    Ga zo door met verhalen vertellen. En ja, ik vraag me ook wel eens af hoe ze nog winst kunnen maken met die “Moe ka Taa”. (oorspronkelijk afkomstig uit Korea) In de meer toeristische gebieden kost dat dan 199 baht, maar nog steeds spotgoedkoop. Ik denk dat ze de omzet van de drank moeten hebben.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
  9. Harmen zegt op

    Nou nou, het is toch leuk om een beetje te werken of ff lekker een klusje doen.
    Groet,
    H. Ban Tako.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
  10. FEvdZee zegt op

    Heb weer genoten van jouw onderhoudend verhaal. Dank daarvoor.Veel succes daar met de werkzaamheden en geniet van dat mooie land aldaar.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
  11. Luc Vanleeuw zegt op

    zeer herkenbare weergave ! proficiat voor zulk artikel

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  12. Mark zegt op

    Dit zijn verschrikkelijke verhalen. Tergende histories. 🙂

    Ze wekken een onweerstaanbaar verlangen op naar een leven in een Noord-Thais dorpje. Een leven zoals dat van de Inquisiteur in Isaan.

    Hélaas, moeten wij ook dit jaar nog in België werken.

    Definitief verkassen zit er nog steeds niet in. Onze meerjarenbegroting is nog niet sluitend genoeg. De business case rammelt nog. De evolutie van de wisselkoers tussen euro en thb noodzaakt ons de buffer onvoorzien aan te dikken.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +4 (obv 4 stemmen)

Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website