Isaan-stadjes als Loei en Nakhon Phanom: en de Mekong-cultuur die weinig Nederlanders kennen
Wie Thailand al goed denkt te kennen, ontdekt hier een ander land. De provincies in het noorden en oosten van Isaan dragen wat Thai zelf de Mekong-cultuur noemen: een mengeling van Thaise, Lao en zelfs Vietnamese invloeden, gevormd door eeuwen van migratie over de rivier. Die verwevenheid proef je in het eten, hoor je in de taal en zie je terug in de architectuur van oude teakhouten huizen.
Loei voelt door zijn heuvels en koelere winters bijna noordelijk aan, soms zelfs vergeleken met Mae Hong Son. Nakhon Phanom heeft juist een brede rivieroever, een levendige boulevard en spectaculair zicht op de kalksteenbergen van Laos. Twee verschillende werelden, beide nog grotendeels onontdekt door westerse toeristen.
Loei: tegen de noordelijke heuvels aan
De provinciehoofdstad Loei is geen schoonheid, maar prima als uitvalsbasis. De echte aantrekkingskracht ligt buiten de stad. Een uur ten noorden ligt Chiang Khan, een stadje aan de Mekong tegenover Laos. Langs de Chai Khong-straat staan gerestaureerde teakhouten huizen, ooit gebouwd door Lao vluchtelingen die eind 19e eeuw de rivier overstaken tijdens de onrust in Lan Xang. ’s Avonds verandert de straat in een walking street vol streetfood en kunstenaars. Vroeg in de ochtend zie je iets dat sterk doet denken aan Luang Prabang: monniken op aalmoezenronde langs de rivier. Het stadje is compact genoeg om te verkennen met een huurfiets, en het fietspad langs de Mekong loopt door tot aan de rotsformaties van Kaeng Khut Khu.
Twintig kilometer westelijker hangt de Skywalk Chiang Khan op 80 meter boven de rivier, op de plek waar de Mekong noordwaarts buigt en de Hueang-rivier de grens overneemt. Achter de glazen loopbrug staat een 19 meter hoog gouden Boeddhabeeld. Toegang kost ongeveer 60 baht (circa 1,60 euro), inclusief het pickupritje omhoog en schoenovertrekken voor het glas. Niet aan te raden bij hoogtevrees, maar het zicht op de samenvloeiing van beide rivieren is uniek. Probeer doordeweeks te gaan, want in het weekeinde stromen de Thaise toeristen toe.
Phi Ta Khon en de bergen van Loei
Het bizarste festival van Thailand vindt plaats in Dan Sai, ongeveer 80 kilometer ten zuidwesten van Loei. Drie dagen lang trekken inwoners in zelfgemaakte spookmaskers en lappenpakken door het dorp, met houten fallussen en luide muziek. De maskers worden gemaakt van rijststomers en houtsnijwerk, en het feest mengt boeddhistisch verdienste maken met oudere animistische tradities. Voor 2026 zijn de officiële data 20 tot en met 22 juni. De data worden elk jaar door een lokale spirit medium bepaald, dus check kort van tevoren of dit klopt. Buiten het festivalseizoen proef je de sfeer in het Phi Ta Khon Museum bij Wat Phon Chai.
Voor wandelaars zijn Phu Kradueng en Phu Ruea de moeite waard, twee bergachtige nationale parken met indrukwekkende uitzichten en, in koudere maanden, mistzeeën bij zonsopkomst. Phu Kradueng vergt een stevige klim van zo’n 9 kilometer en is gesloten in het regenseizoen. In december en januari kunnen de nachttemperaturen verrassend laag zijn, soms onder nul: pak in elk geval een fleece in.
Nakhon Phanom: stad aan de brede Mekong
Nakhon Phanom heeft iets wat Chiang Khan mist: een echte stadssetting aan de rivier, met een brede boulevard, koloniale gebouwtjes en spectaculair zicht op de Laotiaanse kalksteenbergen. De naam betekent “stad van bergen”, verwijzend naar dat uitzicht aan de overkant. De inwoners zeggen graag dat Laos de mooie bergen heeft, maar Thailand het mooie uitzicht. Centraal aan de promenade staat het Phaya Sri Sattanakarat, een bronzen zevenkoppig Naga-standbeeld van 15 meter hoog dat in 2016 werd opgericht en sindsdien het symbool van de stad is. Van vrijdag tot zondag verandert de Sunthon Wichit-straat in een walking street vol streetfood en straatkunst. De stad heeft ook een opvallend goed onderhouden fietspad langs de Mekong, met onder meer een 307 meter lange stalen fietstunnel.
Cultureel rijk wordt Nakhon Phanom door de Vietnamese aanwezigheid. Tijdens de Vietnamoorlog stond hier een grote Amerikaanse luchtmachtbasis, maar al lang daarvoor woonde er een Vietnamese gemeenschap. Het Ho Chi Minh House in een nabijgelegen dorp herinnert aan de tijd dat de latere Vietnamese leider hier in de jaren 20 en 30 woonde. De Sint-Annakerk uit 1926 is een van de oudste katholieke kerken van Thailand en weerspiegelt de mix van Thaise, Lao en Vietnamese gelovigen. Ten zuiden van de stad ligt Wat Phra That Phanom, een 57 meter hoge witgouden chedi die geldt als een van de heiligste boeddhistische monumenten van Isaan. Volgens de overlevering bevat hij een borstbeenrelikwie van Boeddha. De huidige chedi werd herbouwd in 1979, nadat de oude in augustus 1975 door zware regen instortte. Het monument staat op de tentatieve UNESCO-werelderfgoedlijst.
Lai Reua Fai: het vlaggenschipfestival
Wie in oktober in Nakhon Phanom is, treft het Lai Reua Fai festival, een processie van verlichte boten op de Mekong die het einde van de boeddhistische vastenperiode markeert. Twaalf districten bouwen elk een enorme boot van soms wel 80 meter lang, versierd met tienduizenden lampjes die vaak van gerecyclede koffieblikjes worden gemaakt. ’s Avonds varen ze in spectaculaire processie de rivier op.
In 2025 trok het festival voor het eerst meer dan 100.000 bezoekers, nadat het Thaise kabinet bijna 30 miljoen baht beschikbaar stelde om het tot een internationaal evenement op te schalen. De editie van 2025 liep van 27 september tot 8 oktober. Voor 2026 zijn de exacte data nog niet bevestigd, maar reken op een vergelijkbare periode rond Ok Phansa. Boek hotels ruim van tevoren, want de stad zit dan vol.
Praktisch: hoe kom je er en wat eet je
Beide provincies hebben een eigen vliegveld met dagelijkse verbindingen vanaf Don Mueang in Bangkok.
| Loei (LOE) | Nakhon Phanom (KOP) | |
|---|---|---|
| Vluchten vanuit Bangkok | Alleen Thai AirAsia, ongeveer 14 vluchten per week | Thai AirAsia en Thai Lion Air, ongeveer 30 vluchten per week |
| Vliegtijd | Circa 1 uur 5 minuten | Circa 1 uur 20 minuten |
| Afstand vanaf Bangkok | Circa 520 kilometer | Circa 730 kilometer |
| Bus vanaf Bangkok | Vanaf Mo Chit, circa 9 uur | Vanaf Mo Chit, vanaf circa 350 baht |
Vanaf de luchthaven van Loei is het zo’n 5 kilometer naar de stad, vanaf Nakhon Phanom Airport ongeveer 15 kilometer. In beide gevallen rijden minibussen voor ongeveer 100 baht. Voor Chiang Khan en Dan Sai vanuit Loei is een huurauto of songthaew handig, want openbaar vervoer is beperkt. De keuken in beide provincies leunt sterk op Lao tradities: kleefrijst, laab, som tam, gegrilde kip en rivierviskoteletten. In Chiang Khan vind je khao chee en miang kham. In Nakhon Phanom proef je daarbij de Vietnamese invloed: nem nuong, Vietnamese koffie en vers gemaakte loempia’s. De ochtendmarkt in Tha Uthen, ten noorden van Nakhon Phanom, trekt nog dagelijks Lao verkopers die met de boot oversteken.
Het droge seizoen, van november tot februari, is de aangenaamste reisperiode. Houd rekening met het verbrandingsseizoen in maart en april, wanneer de luchtkwaliteit in heel noordoost-Thailand fors verslechtert. Bij grote festivals zit alles weken vooraf vol, dus boek dan op tijd of overweeg in een naburig stadje te overnachten.
Slot
Loei en Nakhon Phanom zijn geen bestemmingen voor wie maximale infrastructuur of een levendige farang-scene zoekt. Het zijn plekken voor reizigers die het langzame ritme van de Mekong willen voelen: vroege ochtenden bij de rivier, een gesprek met een lokale guesthouse-eigenaar, een spookmasker dat je nergens anders koopt. Wie denkt heel Thailand te kennen, ontdekt hier hoeveel land er nog onontdekt ligt.
Bronnen: Tourism Authority of Thailand, Bangkok Post, The Nation Thailand, Travelfish, Thailand.go.th, Tripadvisor, Flightconnections
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant is er gebruikgemaakt van ChatGPT als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Wij genereren soms ook foto's met AI. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Expats en pensionado10 mei 2026Wat is een gangbare toelage voor je Thaise partner per maand?
Achtergrond10 mei 2026Waarom Isaan al generaties het armste deel van Thailand is en ook blijft
Bezienswaardigheden10 mei 2026Isaan-stadjes als Loei en Nakhon Phanom: en de Mekong-cultuur die weinig Nederlanders kennen
Expats en pensionado9 mei 2026Oudere Thailand-expats verliezen vaak ongemerkt de regie over geld en huis
Hoe grappig om te lezen over met name Nakhon Phanom.
Ben zelf net terug uit Thailand en ruimsschoots rond getoerd door Nakhon Phanom en Bueng Kan.
Ik heb meer van de kuststadjes zoals Hua Hin of Krabi, maar Nakhon Phanom, waar mijn vriendin vandaan komt, had wel een leuke vibe!
Het Naga-beeld idd bezocht, en je kon in het kader van Songkran geurwater gieten over beeldjes die naar een dag van de week waren genaamd.
Songkran in Nakhon Phanom was trouwens een verademing vergelijken met de idioterie in Pattaya!
Wel moet ik erbij zeggen dat je je niet verlaat op Bolt of Grab. Dat is in Nakhon Phanom bijna niet-bestaand. Ik heb voor die weken een auto gehuurd, een nogal moeilijk rijdend Toyota Fortuner.
Mvg,