Column – De Thaise kiezer omarmt de laars van de generaal en de fabel van veiligheid
Jij dacht misschien dat er na jaren van politiek moddergooien eindelijk een frisse wind zou waaien door het Land van de Glimlach. Droom lekker verder, want de realiteit is een keiharde klap in je gezicht. De stembusgang was geen feest van de democratie, maar een begrafenis van de hoop op verandering. Het volk liet zich leiden door angstbeelden en koos eieren voor zijn geld in de vorm van een autoritaire vaderfiguur.
De uitslag is een middelvinger naar iedereen die geloofde in vooruitgang en hervorming. We zagen geen spannende nek-aan-nekrace, maar een ordinaire machtsgreep via het stemhokje. De gevestigde orde lacht in zijn vuistje, terwijl de kiezer vrijwillig zijn eigen ketenen smeedt. Het is een fascinerend, doch treurig schouwspel van collectieve zelfsabotage waar jij als toeschouwer slechts met open mond naar kunt kijken.
Anutin Charnvirakul is de lachende derde die er met de buit vandoor gaat. Zijn partij Bhumjaithai harkte maar liefst 194 zetels binnen door ongegeneerd in te spelen op onderbuikgevoelens. De spanningen met Cambodja kwamen als een geschenk uit de hemel vallen. Niets werkt immers beter dan een buitenlandse boeman om de rijen te sluiten en het volk achter de vlag te krijgen. Anutin kroop zo dicht tegen het leger aan dat ze nagenoeg versmolten tot één entiteit. Veiligheid en daadkracht waren de holle frasen die de bange burger in slaap moesten sussen. Het is politieke marketing van de bovenste plank, waarbij inhoud volledig ondergeschikt is gemaakt aan spierballentaal en militair vertoon.
De Volkspartij dacht even dat ze het morele gelijk aan hun zijde hadden. Helaas pindakaas, want gelijk hebben is iets anders dan gelijk krijgen. Ze mogen weer plaatsnemen op het strafbankje van de oppositie na een verlies van vijfendertig zetels. Hun progressieve gezwets schrikte de conservatieve oom en tante af, terwijl de jongeren hun draai naar het pragmatische midden niet pruimden. Ze hielpen Bhumjaithai eerder strategisch in het zadel en kregen nu het deksel keihard op de neus. Het is een klassiek geval van hoogmoed voor de val en een gebrek aan politiek instinct. Hun juridische problemen waren slechts de kers op een toch al bedorven taart.
Er vloeiden tranen met tuiten bij de familie Shinawatra. Hun ooit zo machtige imperium Pheu Thai stortte in elkaar als een kaartenhuis in een tropische storm. Zelfs in het heilige Chiang Mai lusten ze die oude koek niet meer. Paetongtarn babbelde iets te gezellig met de Cambodjaanse aartsvijand Hun Sen en dat kostte de partij de kop. Papa Thaksin heeft zijn magie definitief verloren en is veranderd in een politiek spook dat niemand meer bang maakt. Twintig jaar dominantie is in één klap weggevaagd door pure arrogantie en feodaal gedrag. De kiezer heeft schoon genoeg van deze dynastie en trapte ze zonder pardon naar de uitgang.
Thailand kiest overduidelijk voor de weg van de minste weerstand. Geen revolutie of vernieuwing, maar restauratie van de oude macht in een nieuw jasje. Jij mag toekijken hoe het land zichzelf vastdraait in een conservatieve wurggreep met een glimlach op het gezicht. Democratie is prachtig, zolang de uitslag maar past in het straatje van de elite en het leger.
Welterusten, Thailand.
Over deze blogger
- De Expat (66) woont al 17 jaar in Pattaya en geniet van elke dag in het land van melk en honing! Vroeger werkzaam in de wegen en waterbouw, maar het grillige weer in Nederland ontvlucht. Woont hier met zijn Thaise vriendin en twee honden net buiten Pattaya, op 3 minuten loopafstand van het strand. Hobby's: genieten, uitgaan, sporten en met vrienden filosoferen over voetbal, Formule 1 en politiek.
Lees hier de laatste artikelen
Column16 maart 2026Column – De digitale fata morgana van de toetsenbordenridder
Column8 maart 2026Column – Gevangen in het paradijs door geopolitiek geknal en zuinigheid
Column27 februari 2026Column – De harige dictatuur van de Thaise bovenbaan
Column18 februari 2026Column – Thailand is klaar met Cheap Charlies, asociale toeristen, criminelen en misbruik van visumregels
Wat een negatief verhaal. Het is geen feest van de democratie want het volk heeft verkeerd gestemt. Het ontgaat de expat blijkbaar dat democratie de wil van het volk is.
Blijkbaar zit het Thaise volk niet te wachten op de Socialistische Republiek waar de expat van droomt, maar is best tevreden met de huidige situatie in het Koningkrijk Thailand.
Wellicht kan de expat verhuizen naar een socialistisch land als China of Noord Korea. Daar loopt hij niet het risico dat socialistische partijen worden weggestemd.
En toch lijkt het er op, dat de toe
de toekomstige regering zal, meer dan waarschijnlijk, bestaan uit BJT, DEM en… PT. (aangevuld met een aantal eerder kleine partijend
Want in Thailand, bestaan er naast de naamstemmen (plaatselijke invloedrijke figuren) ook nog de lijststemmen (popular votes). verdeling in van de parlementzetels, 400 voor de naamstemmen, 100 voor de lijststemmen.
Laat nu blijken dat de partner (Klatham) in de lopende regering, naast zijn vierde plaats op de naamstemmen, maar 5 zetels haalt via de popular votes… en DEM 10….
Trouwens Klatham was een niet zo onbesproken partij en vele van zijn leden werden genoemd als zijnde bedrijvig in wat Thailand, nu zo vlot noemt, Grey Zone. Foei daar doen wij (openlijk) niet meer aan mee.
Wat PT betreft, lijkt alles vergeven en vergeten, tenslotte is het leger de grote winnaar (ook financieel) van die hele , in de pers, opgefokte heisa.
Om niet het risico te lopen op politieke onrust in de straten, keuze dus voor DEM en PT.
Iedereen tevreden dus.
Abhisit heeft zondagavond na de eerste uitslagen al gezegd in de oppositie te gaan zitten. Dus hoe jij erbij komt om de DP in een coalitie te zien? De DP heeft voor de verkiezingen al gezegd nooit met Kla Tham in een coalitie te kunnen vanwege ‘grijs geld’. Kla Tham is de meest aangewezen partij, met PT, om met Anuatin een regering te vormen. Voor de goede orde halen zij er een paar kleinere partijen erbij. Zie BP van vandaag.
Klopt, dat van Kla Tham. Zelfs uit de gratie bij BJT/Anutin. DP/Abhisit was sowieso nooit van plan om met BJT en/of Kla Tham aan tafel te schuiven. Dat zou wel het geval zijn als PP enz. Er zijn er bij die maar wat roepen. BJT gaat nu met PT en die 3 kleinere partijen een coalitie maken. Als zij de boel spijkervast waterdicht afspreken hebben zij aan elkaar meer dan genoeg zetels voor 4 jaar regeren. https://www.bangkokpost.com/thailand/politics/3196585/pheu-thai-to-meet-bhumjaithai-for-coalition-talks-friday-afternoon
Helaas heeft geen van de gedoodverfde winnaars of beschermengelen ooit Thailand al ooit vooruigang of inkomen bezorgd. De grootste kostenposten! Iemand die in het leger zit, kan niet ergens abders bv. In de industrie ingezet worden. Wat te verwachten in de towkomst. Thailand het economisch knwusje van ZO Azië met het sterkste leger dat wie zal betalen?
‘Marketing’ lijkt me in deze context toch wel een gevleugeld woord. Tribale angsten kregen nieuw vuur ingeblazen, dat wel. De windrichting zat goed. Maar in welke windstreek ligt Cambodja nu alweer? “Mai ru” (ไม่รู้) Volgens AI: It is a very common, standard phrase used to express a lack of knowledge about something. Enfin , de Thaise overheid gaat deze keer geen handje moeten helpen. “Het volkt krijgt de regering die het verdient” (naar Joseph de Maistre 1753-1821). We mogen nu in eeuwen beginnen denken in plaats van decennia eer dat besef mogelijks doordringt. De muur om het land af te schermen van kennis, inzicht, vooruitgang, samenwerking, openheid, inspraak, de strijd tegen corruptie , klassegerelateerde armoede en de realiteit die stond er al. Die kan nu afgewerkt worden met prikkeldraad.
Beste expat,
Jouw verhaal is precies dat hoe de “westerse” maatschappij naar de rest van de wereld kijkt en wenst te corrigeren. Dit begon al in de middeleeuwen en later met de koloniale tijdperk in Africa en zeker Azië. Tegenwoordig hebben we de ellende rondom Israel en oom Donald T. Het westen moest zonodig ingrijpen in Irak en Libië, resulteerde in duizenden slachtoffers over de hele wereld.
Het zou mooi zijn als elk land, waar dan ook, zich zelf zou kunnen ontwikkelen en haar eigen manier en tempo. Ik ben een witte 68-jarige gelukkige man die zich best het lot van de wereld aantrekt maar ook weet dat mijn macht daarin maar zeeeeeer beperkt is.
De winst van de conservatieve Bhumjaithai-partij van Anutin Charnvirakul suggereert dat een groot deel van de kiezers “verandering” momenteel te riskant vindt. De grensincidenten met Cambodja eind 2025 hebben de roep om een sterke, nationalistische leider aangewakkerd. In tijden van (dreigende) strijd kiezen mensen vaak voor de status quo. De opvolger van de razend populaire Move Forward-partij verloor miljoenen stemmen vergeleken met 2023. Dat wijst erop dat de progressieve golf niet is doorgebroken naar de massa buiten de grote steden, of dat men moe is van de constante juridische strijd die elke poging om hervorming vergezelt. Maar de PP heeft ook gefaald in het bereiken van de mensen buiten de grote steden.
Ondanks de conservatieve verkiezingswinst stemde ruim 65% van de Thai vóór een nieuwe grondwet in het gelijktijdige referendum. Dit is een enorm mandaat. Het betekent in ieder geval dat de Thai de spelregels (de grondwet van de junta uit 2017) zat zijn, ook al kozen zij opnieuw een conservatief als premier. Men wil dus wel degelijk verandering, maar dan op een structureel niveau, zonder dat het land direct in een politieke vuurzee belandt.
De gebeurtenissen rondom de val van de Shinawatra-dynastie (Pheu Thai) in 2025 laten zien dat de gevestigde orde (de rechtbanken en het leger) nog steeds de ultieme veto-macht heeft.
Door binnen een jaar twee premiers (Srettha en Paetongtarn) via de rechter naar huis te sturen, heeft het establishment een klimaat van “politiek fatalisme” gecreëerd. Veel kiezers denken: “Wat heeft het voor zin om op radicale verandering te stemmen als de partij toch verboden wordt of de premier wordt afgezet?”
Je kunt niet zeggen dat Thailand niet wil veranderen; het referendum bewijst het tegendeel. Wat we echter zien, is een land dat verlamd is door de prijs van verandering. Thaksin heeft het geprobeerd. Het leger nam de macht over gedurende 9 jaren. De FFP/ MFP vervolgens. De partijen werden ontbonden en de leiders weggezet. De uitslag van deze week is geen afwijzing van democratie, maar een keuze voor overleving. Je kunt niet zeggen dat Thai mensen de ‘laars van het leger’ omarmen. Dat is veel te kort door de bocht. In feite doet De Expat hetzelfde als de PP. Neerkijken op de ‘gewone’man en vrouw. Thailand wil zeer zeker veranderen, maar het is doodsbang voor de chaos die de gevestigde orde ontketent zodra die verandering te dichtbij komt. Dat hebben zij de afgelopen jaren maar al te vaak meegemaakt. Wat dat betreft leven Thai niet in een ‘fabel”, maar in een harde werkelijkheid zoals NL nooit meemaakte.
De Volkspartij (PP) won de popular vote (de partijlijst) met ruim 9,7 miljoen stemmen, tegenover de schamele 5,9 miljoen voor Bhumjaithai. In elke andere volwassen democratie zou dat een triomf zijn. Dat ze in zetels verliezen, ligt niet aan een gebrek aan “politiek instinct”, maar aan een kiesstelsel dat chirurgisch is ontworpen om brede, ideologische partijen te dwarsbomen ten gunste van lokale baronnen. Het systeem houdt de deur op slot.
Je kunt de PP niet verwijten dat ze de “conservatieve oom en tante” hebben afgeschrikt. Maar in een land waar de rechterlijke macht partijen sneller ontbindt dan een farang een blikje Singha opentrekt, is elke vorm van politiek bedrijven een mijnenveld. De Volkspartij heeft niet “gezwetst”; ze hebben de enige taal gesproken die nog overbleef na de ontbinding van Move Forward. Dat de massa in de provincie voor de veiligheid van Anutin kiest, is geen afwijzing van hun idealen, maar een erkenning van de realiteit.
65% stemt voor een nieuwe grondwet. Dat rijmt niet met het vanuit cynisch negativisme bedachte beeld van een volk dat de laars van de generaal omarmt. Belachelijk! De Thai hebben de architectuur van de macht (de grondwet van 2017) verworpen, terwijl ze de enige beschikbare aannemer (Anutin) hebben ingehuurd die de boel niet laat instorten. Thai mensen herinneren zich de geur van traangas en de chaos van het schoonvegen van straten en pleinen. Het is makkelijk om jeremiëren vanuit een expat-bubbel. maar de Thai dragen de littekens van de vorige keren toen de laarzen trapten.
Zeer vreemde uitslag, een ruime meerderheid wil een nieuwe grondwet dus duidelijk weg uit het oude frame.
De enige partij die dat heel duidelijk ondersteunt verliest de verkiezingen en dat is deels omdat ze verkiezing na verkiezing dezelfde tactische fouten maken, ze hadden BJT nooit mogen steunen na de val van de vorige regering, ze hebben niet genoeg het gefaalde beleid van BJT onderstreept en dan heb ook de steeds terugkerende fout met hun kandidaten die kunnen gebabant worden uit de politiek.
Als je dit land de andere kant wil uitsturen moet dat op een heel andere manier, die manier ga ik hier niet uit de doeken doen want je moet goed opletten wat je post, alles wordt gelezen.
Het waren 3 verkiezingen, omdat die van het referendum er bij zat. 1 stembiljet voor de kandidaat naar keuze, 1 stembiljet voor een partij, en dan die voor et referendum. De uitslag is niet vreemd maar verrassend, omdat iedereen maar aannam dat de PP zou winnen.
Uiteindelijk: 2/3 wil een nieuwe grondwet: uitslag referendum.
2/3 wil een conservatieve politiek met Anutin als winnaar.
BJT als conservatieve partij heeft nooit gezegd geen nieuwe grondwet te willen. De hoofdstukken 1 en 2 moesten blijven. Die gaan over Thailand als monarchie. https://constitutionnet.org/sites/default/files/2017-05/CONSTITUTION+OF+THE+KINGDOM+OF+THAILAND+(B.E.+2560+(2017)).pdf
De wens om een nieuwe grondwet zonder de hervormingen van de PP gaan prima samen met de winst van de BJT. De fout die de PP maakte is geen pas op de plaats willen maken na alle debacles van FFP en MFP. Daaruit hadden zij lessen kunnen trekken, en een langzamer pas kunnen gaan bewandelen. ongeduldig, arrogant, overmoed: dat wordt in een interview met de PP bevestigt. https://www.bangkokpost.com/thailand/special-reports/3198140/pp-still-has-a-chance-to-thrive
Ik zou zeer benieuwd zijn naar hoe jij ziet in welke richting TH zich het beste kan bewegen. Kennelijk weet je dat, want je gaat het niet uit de doeken doen, zeg je. Maar je durft niet. Wel roepen dat je het kunt, maar de keutel intrekken. Een beetje lafjes, zou ik zeggen. Hoezo ben je bang met wat je post? In TH blijf je weg bij genoemde hoofdstukken 1 en 2, en net zoals in NL dien je niet beledigend te zijn. Voor het overige kun je gerust van alles en nog wat posten. Er is niks mee woorden met fatsoen en respect te keizen. Dus: laat van je horen!