Slikken of stikken?

Frans staat uiteraard te trappelen om Thailand, wat in feite toch gewoon maar een ongeregeld zootje is waar iedereen kan doen en laten wat hij of zij wil. De bandenloosheid hoogtij viert en de corruptie een zorgvuldig geïntegreerd deel van de samenleving uitmaakt, te verruilen voor het veilige, overgeorganiseerde en rechtschapen Legolandje aan de zee.

Met de vliegreis richting Lage Landen voor de boeg heb ik toch nog even tijd gevonden om belangwekkend nieuws uit België te melden. Het gaat om de laatste eetadviezen die ik vannacht op BVN zag. Het heeft niets met Thailand te maken, maar wel met essentiële veiligheidsrisico’s en de adviezen moeten dan ook dringend bekend worden in Nederland. Wat is er aan de hand? In België is onlangs een klein kind gestikt in een stukje kaas, en dat is niet voor het eerst.

Deskundigen hebben zich verdiept in de problematiek. De risico’s kunnen worden beperkt door voor kinderen in de categorie ‘peuter’ en ‘kleuter’ de volgende maatregelen in acht te nemen:

• Zorg altijd voor toezicht bij het eten; laat het kind nooit alleen eten.
• Geef het kind geen pinda’s, noten, rauwkost, spekjes, kauwgom of ander snoep, koek, kleverige etenswaren, bloemkool, snoeptomaatjes, soepballetjes, knakworsten en druiven. Of overige zaken die een ronde vorm hebben en waarvan de doorsnede vergelijkbaar is met die van de luchtpijp van het kind.
• Tot de leeftijd van 5 jaar dient al het voedsel vooraf in kleine stukjes te worden gesneden.
• Kinderen mogen tijdens het eten niet bewegen. Lopen, spelen, ravotten en sporten is uitgesloten.

Het rooster op Belgische scholen zal worden aangepast. Tot op heden wordt het speelkwartier vaak gecombineerd met het fruitmoment, maar dat kan zo natuurlijk niet langer.

De Belgische overheden hebben het verzoek om een waarschuwing op de verpakkingen verplicht te stellen naast zich neer moeten leggen. Een dergelijke verplichting kan alleen in communautair Europees verband worden opgelegd. Gevreesd wordt dat dat een kwestie van lange adem zal zijn.

Alle gekheid op een stokje, het is nu geloof ik de derde keer in 2 jaar dat in België een klein kind in hetzelfde type kaasje stikt, en dan moet je van dat rondje maar eens een blokje maken, denk ik. Zelf ben ik een keer bijna gestikt in een ‘Rang’, zo’n snoepje uit een rolletje waar je op moet zuigen. In Thailand vergelijkbaar met de Hall’s in doordrukstrip.

Ik viel volgens mij al buiten de gevarenzone; ik moet minstens zes jaar oud geweest zijn, want het gebeurde in de Fiat 125. De Panhard 24 BT was al ingeruild, dat weet ik zeker. Op de terugweg van opa en oma naar huis kreeg ik zo’n snoepje van mijn moeder aangereikt, die zich volkomen onbewust van het dreigende gevaar geweest moet zijn, anders was het beslist niet gebeurd. Toen wij een overweg naderden, kwam er niet nog een trein aan, dus we hobbelden (de Fiat had bladveren achter) er vrolijk overheen. Daarna was het uit met de pret; ik had door het gehobbel de controle over het snoepje verloren en dat had zich tevreden in mijn luchtpijp genesteld.

Maak dan maar eens duidelijk wat er aan de hand is, voor zover je dat zelf al beseft. Het boek van Dr. Spock lag uiteraard in de achterbak, maar om dat erbij te halen en erin te gaan zitten bladeren, daarvoor ontbrak de tijd. Ik liep paars aan. Dat maakte veel duidelijk. Mijn moeder, die vanwege de veiligheid altijd naast mij achterin zat, sloeg op mijn rug. Het hielp niet. In plaats van in paniek te raken, vroeg mijn vader of ik en mijn moeder de gordel om hadden. Dat hadden we. Toen zette pappa de auto tegen een boom en schoot het snoepje los.

Deze column is in 2017 geschreven door Frans Amsterdam, die in 2018 is overleden.