Thailand leeft van toerisme, maar het land worstelt met een onderwerp dat elke reiziger meteen voelt: prijzen die verschillen per nationaliteit. In 2025 kwamen er 32,97 miljoen buitenlandse bezoekers, minder dan de 35 miljoen in 2024. Dat zet de sector onder druk, zeker nu buurlanden goedkoper en strakker georganiseerd lijken.
Het gaat niet alleen om een paar baht extra bij een tempel. Het gaat om vertrouwen, duidelijkheid en het gevoel dat je welkom bent, ook als je hier woont en belasting betaalt. Dubbele prijsstelling, oplichting rond vervoer en apps zoals Grab maken van die discussie een spiegel voor het land.
Dubbele prijsstelling is niet uniek, maar wel gevoelig
Dat toeristen meer betalen dan locals, zie je in meer landen. Het argument is vaak logisch: onderhoud, crowd control en het idee dat inwoners al via belastingen bijdragen. In Thailand geldt dat op veel plekken ook. Sommige publieke attracties vallen onder duidelijke regels, en daar weten bezoekers meestal waar ze aan toe zijn.
Opvallend is dat veel reizigers het prijsverschil best willen accepteren, zolang het eerlijk aanvoelt. Als je ziet dat een tempel goed onderhouden is, dat er nette toiletten zijn en dat de informatieborden kloppen, dan voelt een hoger tarief al snel als een bijdrage. Het probleem begint wanneer je het idee krijgt dat je vooral betaalt omdat je er anders uitziet, of wanneer prijzen pas zichtbaar worden op het moment dat je al bij de kassa staat.
Expats zitten tussen twee werelden
De discussie wordt scherper bij mensen die al jaren in Thailand wonen. Ze werken hier, betalen belasting, ondersteunen lokale ondernemers en bouwen een leven op. Toch vallen ze bij veel loketten automatisch onder “buitenlander”, met een hoger tarief als standaard.
Voor expats is dat niet alleen een financiële kwestie. Het raakt aan identiteit en erkenning. Je woont ergens, je doet mee, en toch hoor je bij de ingang ineens niet bij “wij”, maar bij “zij”. Dat knaagt, zeker als de regels per locatie verschillen of als de medewerker ter plekke moet beslissen. Een transparant systeem helpt dan meer dan een korting. Laat vooraf zien wie welk tarief betaalt en waarom. Dan wordt het een keuze die je begrijpt, in plaats van een verrassing die je slikt.
Oplichting rond vervoer werkt reputatieschade in de hand
Naast officiële toegangsprijzen speelt nog iets wat toeristen sneller onthouden dan een museumticket: gedoe met vervoer. Denk aan taxi’s of tuktuks die buiten de meter om onderhandelen, rare omwegen maken of een prijs roepen die pas achteraf “blijkt te kloppen”. Individuele chauffeurs aanpakken is lastig, en precies daarom blijft het probleem terugkomen.
Wat wel is veranderd, is het gedrag van toeristen. Wie onzeker is over een ritprijs, pakt steeds vaker een app met een vaste prijs. Dat is niet alleen gemak, het is vooral rust. Je ziet de route, je ziet de kosten, en je hoeft minder te onderhandelen in de hitte met je koffer naast je.
De overheid probeert intussen meer grip te krijgen op de taximarkt. Er loopt een systeem met QR codes in taxi’s waarmee je chauffeursgegevens kunt controleren, een rit kunt beoordelen, tarieven kunt inschatten en direct een klacht kunt indienen. Het idee is simpel: meer traceerbaarheid, minder ruimte voor misbruik. Als dit goed werkt en breed wordt gebruikt, kan het de drempel om “nee” te zeggen tegen louche praktijken flink verlagen.
Waarom Thailand reizigers kan verliezen aan de buren
De daling van het aantal buitenlandse bezoekers in 2025 heeft niet één oorzaak. Maar in een regio waar landen elkaar scherp beconcurreren, tellen kleine irritaties snel op. Een gevoel van oneerlijkheid bij de kassa, een vervelende taxirit en onduidelijke prijzen vormen samen een verhaal dat reizigers doorvertellen.
Daar zit het echte risico. Niet dat Thailand ineens onaantrekkelijk is, want het land blijft een topper door natuur, eten, gastvrijheid en cultuur. Het risico is dat de ervaring minder voorspelbaar voelt dan elders. Voor budgetbewuste reizigers is dat genoeg reden om te vergelijken, en soms te kiezen voor een alternatief dat net iets goedkoper en net iets duidelijker is.
Tot slot
Als Thailand het vertrouwen van reizigers wil vasthouden, draait het minder om lagere prijzen en meer om heldere spelregels. Maak tarieven zichtbaar, leg ze uit, en behandel langblijvers niet automatisch als passant. Combineer dat met strakker toezicht op vervoer en slimme tools zoals QR-codes, dan wordt “Thailand is duurder voor jou” minder een ergernis en meer een verhaal dat je begrijpt.
Bronvermelding
Bangkok Post, Dual pricing as Thailand’s tourism dilemma, 28 februari 2026
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant, is er gebruikgemaakt van AI als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Wij genereren soms ook foto's met AI. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Thailand algemeen4 juni 2026‘Hoe een argeloos kruimeltje de start is van een meedogenloze loopgravenoorlog op het aanrecht’
Achtergrond4 juni 2026Thailand discrimineert langs regio, huidskleur en burgerschap ook tegen farang
Belasting Nederland4 juni 2026Woonplaatsfictie: de Nederlandse fiscus reist tien jaar met je mee naar Thailand
Nieuws uit Nederland en Belgie4 juni 2026Politie linkt doodgestoken Brit aan dubbele moord op Pieter Hoovers en zijn Thaise vrouw Tae
Moderator: dit heeft niets met het onderwerp over dubbele prijzen te maken.
Nee, maar wel met het onderwerp dat toeristen zich niet meer welkom voelen.
Ik zelf heb dat niet.
Maar het is een feit dat niet-Engelstaligen die niet zo handig zijn met internet grote moeite hebben met de digitale eisen.
Ik ben het volledig met dit artikel eens. Men zou misschien eens kunnen beginnen door de mensen die een Thaise ID voor buitenlanders hebben (de rose ID kaart), niet meer het dubbele laat betalen, maar hetzelfde als de Thai zelf.
Ik ga al bijna nergens meer heen omdat ik vaak het veelvoudige moet betalen. Gewoon uit principe. Dus lopen ze toch ook inkomens mis.
Beste Sjaak,
Soms wordt bij het tonen van je Thaise rijbewijs de Thaise prijs aangerekend. Heb je pech, dan betaal je toch de volle pot. Dit toont duidelijk aan dat er geen consequent beleid is. Ik noem dit willekeur.
Eens, het is willekeurig, onlogisch en onredelijk. Ik kom net terug van een korte week vakantie op Koh Samet. Dat heeft de status van een natuurpark dus er wordt bij aankomst entree geheven. Even dacht ik met mijn roze ID of mijn Thaise rijbewijs hetzelfde als mijn Thaise vrouw te kunnen betalen (THB 40) maar nee, de dienstdoende ambtenaar informeerde mij dat dat sinds drie jaar niet meer mogelijk was. Onzinverhaal lijkt me, maar helaas dus wel de volle buit van THB 200 betaald.
Ik kan het uiteraard wel missen en het eiland was zeer de moeite waard dus het is voor mij geen echt probleem. Maar het zou een stuk eerlijker zijn als iedereen hetzelfde betaald, en als dat niet kan, op z’n minst de niet-Thaise inwoners dezelfde prijzen laten betalen als de Thai zelf.
Hoeveel mensen zijn er niet die hier gewoon op hun visum verblijven en geen roze id hebben.
En dan? Ik verblijf ook “gewoon” op mijn visum, maar deed wel de moeite om het gele huisboekje, de Rosa ID, motor en auto rijbewijs te halen…
Dat kan iedereen.
Volgens mij het meest besproken onderwerp hier. Het dubbele prijzen systeem komt in heel de regio voor. Ook in Cambodia, Vietnam en Laos. Maar ook in Nederland, maar op een andere manier. Voorbeeld, uit ervaring, taxies die een veel langere route kiezen. In Spanje moet je zelfs 2€ betalen als je iets wilt bekijken.
Maar met mijn roze ID betaal ik op de meeste plaatsen hetzelfde als de Thai. Soms zelfs minder als men ziet dat ik 70+ ben. Bij de floating market in Pattaya mocht ik zelfs gratis binnen. Moet ik toch meer betalen bv bij nationale parken dan heb ik daar geen probleem mee. Deze parken worden door de regering onderhouden. En als buitenlander, toerist, betaal je hier geen belasting.
Bij particuliere atracties weiger ik meer te betalen en vertrek ik.
Overigens op de meeste plaatsen staat de prijs bij de ingang duidelijk aangegeven en heb je de keus of je 3 of 4 meer moet betalen, wat neer komt op 2 tot 4€ de prijs van 1 biertje, echt een groot financieel probleem voor je oplevert.
Dat het in de hele regio voorkomt maakt het daarom nog niet logisch of eerlijk. Iets wordt niet correct omdat meerdere landen het doen.
Je vergelijking met taxi’s die omrijden gaat ook mank. Dat is bedrog door een individu. Het dubbele prijzensysteem bij nationale parken is een officieel beleid op basis van nationaliteit. Dat is fundamenteel iets anders.
En dat je met een roze ID soms het Thaise tarief betaalt, bewijst net het punt, het systeem is arbitrair. De ene ambtenaar past het toe, de andere niet. Dat maakt het niet transparanter, maar willekeuriger.
En ja, het gaat niet om die 2 tot 4 euro. Het gaat om het principe dat twee mensen die naast elkaar staan voor exact dezelfde dienst een andere prijs betalen louter op basis van paspoort en identiteit.
Wat ik persoonlijk nog het meest opmerkelijk vind? Betalen om een markt binnen te gaan. Een markt is net een plek waar je geld gaat uitgeven. Entree vragen om vervolgens nog eens te consumeren is economisch op z’n minst bijzonder te noemen.
Wie er geen probleem mee heeft, prima. Maar doen alsof het onredelijk is om het principe in vraag te stellen, dat gaat mij net iets te ver.
De prijzen van de Thai staan in het Thaise cijfersysteem genoteerd. Iets wat je anders helemaal nergens ziet. Dat heimelijke voedt het idee dat de ambtenarij zelf ook wel snapt dat het niet erg fair is.
Al dat gedoe met dubbele prijzen… Als het gaat over locaties gesponsord met belastinginkomsten dan kan ik nog begrijpen dat je mensen die hier niet wonen en niets bijdragen omdat ze geen belasting betalen een hoger entree tarief laat betalen. Maar wat je ziet is dat dit voor andere verkopers en locaties ook een excuses is om buitenlanders meer te laten betalen. Ze doen het vaak handig en vaak zie je het nauwelijks maar zelfs op de markt moet je oppassen. “Buitenlanders betalen meer” is door overheidsgedrag een vastgeroest iets geworden, een excuses voor verkopers om hetzelfde te doen.
Voor mij is het simpel, ik koop nooit iets op de markt als er geen prijs aangeduid is.
Ik woon in een kleine gemeenschap en hier wordt er niet geprofiteerd van mijn nationaliteit. Ik word behandeld net zoals een gewone Thai.
De afzetterij waar er “wat meer” wordt aangerekend als er een witneus aan te pas komt, dat is meestal een fenomeen in de meer toeristische regio’s. Daarbuiten zijn de verkopers eerlijk en transparant.
Zo beleef ik het ook en stel dat er op een markt iets is dat ik zou willen maar het is niet geprijsd, dan vraag ik die. Kan dan nog altijd beslissen of ik het wil of niet tegen die prijs of dat in onderhandel tot ik een goede prijs (naar mijn gevoel) krijg.
Hetzelfde als we uitstappen maken of weekendjes weg gaan naar meer touristische streken. Persoonlijk ervaar ik dat het verschil gemaakt wordt als je de taal machtig bent of niet. Dat merk ik bij overheid instellingen, markten, winkels en op straat.
Officiële toegangsprijzen die ook duidelijk zijn aangeduid en ook met apart ticket voor buitenlanders. Wat is dan eigenlijk het probleem? Willen we wisselen van loon met de Thai? Hoeveel heeft de gemiddelde Thai te besteden en hoeveel uur per maand moet hij daarvoor op het werk zijn? Teveel betalen voor een taxi is iets helemaal anders maar bedrog is overal aanwezig, ook in eigen land. Als ik kijk naar wat mensen bereid zijn om te betalen in eigen land om naar een festival of pretpark te gaan. Dat is nog eens een veelvoud van wat het in Thailand kost. De prijs voor eten en drinken is na de inkomprijs voor iedereen gelijk. In Thailand goedkoop, België en Nederland peperduur. Kijk eens naar de prijzen in de luchthaven. We vinden het perfect normaal als iemand met een hoog inkomen meer belasting betaald. Dus ja, ga met je Thaise familie naar een nationaal park, betaal 200 inkom voor jezelf inplaats van 20. Hoeveel betalen we in eigen land om ergens naar het toilet te gaan? Zouden we dan ook maar 20 baht moeten betalen? Voor de rest van de dag , ga eten en drinken en vergeet gewoon die 5 euro die anders je dag verpesten. Er zijn heel andere zaken in het leven om ons druk over te maken !!
Ik ben het roerend met Johny eens! Wat een gezanik over een paar bath extra. Wij komen net uit het natuurpark Khao Yai waar je als niet- Thai 400 bath entree betaalt en als Thai 40. Hoe iedereen daar een punt van maakt! Voor 11 euro kan je een hele dag het natuurpark in! Kom daar eens om in Nederland, voor Artis betaal je minstens het dubbele, ook de Thaise toeristen in Nederland.
Tel je zegeningen als rijke Westerling in dit prachtige land, of vraag de Thaise nationaliteit aan en zeg de Nederlandse op, dan krijg je ook korting!
Blijkbaar stoort het jou ook dat anderen zich ergeren aan die dubbele prijszetting. Dat is op zich al veelzeggend.
Mijn punt is eenvoudig: als vaste inwoner die hier al 15 jaar woont, werk, investeer en consumeer, voelt het wrang om systematisch het tienvoudige te moeten betalen aan de ingang van een nationaal park. Dat heeft weinig te maken met “die 5 euro”, het gaat om het principe van gelijke behandeling.
Ik heb hier mijn leven opgebouwd, draag bij aan de lokale economie, ondersteun mijn Thaise gezin en heb geinvesteerd in vastgoed voor mijn echtgenote. Dat zijn reële en langdurige bijdragen. Dan is het moeilijk te aanvaarden dat ik louter op basis van nationaliteit in een apart tariefhokje wordt geplaatst.
Je vergelijking met inkomens houdt ook geen stand. Er zijn meer dan genoeg vermogende Thai die probleemloos het lokale tarief betalen, terwijl sommige buitenlandse residenten hier van een bescheiden pensioen leven. Het systeem houdt dus geen rekening met draagkracht, enkel met paspoort. Dat is geen sociale correctie, dat is categorisering.
Voor toeristen kan een hoger tarief verdedigbaar zijn. Maar voor langdurige residenten is het onderscheid arbitrair en oneerlijk. Wat mensen uitgeven aan festivals in Europa of wat luchthavens aanrekenen, is volledig naast de kwestie. Dat zijn commerciële prijzen, geen door de overheid opgelegde differentiatie op basis van afkomst.
Het gaat niet om het bedrag. Het gaat om het principe. En dat principe mag benoemd worden zonder dat men zich daar “druk” over moet maken.
Er zijn ook rijke Thai en er zijn zeker ook arme toeristen en de vele goedkope arbeidsmigranten zijn per
Veelal armer dan de Thai. Dus jouw logica dat toeristen per definitie rijker zijn dan de Thai klopt niet. Tevens vind ik het verschil extreem groot 40 bath voor de Thai en 200 voor de buitenlander. Linksom of rechtsom je kan vinden wat je ervan vindt het systeem is gewoon discriminerend. Je kan het geld beter innen in de vorm van toeristenbelasting, wat in Thailand niet bestaat. Het zijn oprecht lieve mensen echter discrimineert de staat en het systeem. En andere onderwerp waar ik niet verderop in ga is de politie die alleen maar toeristen target. Het feit dat je als buitenlander niet eens onroerendgoed kan kopen op een normale manier. Ik ben vaak naar Thailand geweest maar merk de laatste paar keer dat ik mij steeds meer irriteer aan dit soort kleinigheden en snap echt dat steeds meer toeristen hun heil ergens anders zoeken. Autoriteiten moet echt stappen gaan ondernemen om deze beneden waardse spiraal om te draaien
Onze AOW, die we élke maand ontvangen is Th Bth 57.000,=
De pensioengerechtigde Thai krijgt plm 1000 bth en bij 60 jr 700 bth p/mnd.
Sjonge sjonge, wat kunnen ze dáárvan ruiten inslaan zeg!
Bovendien worden de Nationale Parken hoofdzakelijk bezocht door buitenlanders, en de Thai die ook de parken bezoekt is vaak ‘n begeleider van die buitenlanders.
Efteling-entree is plm 1700,= bth
Waarom altijd vergelijken met het eigen land? De discussie gaat over dubbele prijszetting in Thailand. Wat heeft de Efteling daarmee te maken? Met zulke vergelijkingen maak je je punt niet sterker.
Is het onze verantwoordelijkheid dat een Thai geen degelijk pensioen ontvangt? Als ik jouw redenering doortrek, zou men de farang-prijs evengoed niet x10 maar x50 kunnen maken.
Ik pas voor dat soort geldklopperij. Ik draag al voldoende bij aan de Thaise maatschappij zonder dat men mij telkens een veelvoud moet aanrekenen om een attractie te bezoeken. Als jij daar geen probleem mee hebt, betaal dan gerust jouw Efteling-tarief, ik hou je niet tegen
“Ik draag al voldoende bij aan de Thaise maatschappij”
Beste Piet, Vertel/verklaar het maar ‘ns aan ons?
Eigenlijk gaat het om de huidskleur, want als een Chinees of iemand uit Korea 20 baht overhandigd zonder iets te zeggen, wordt het geaccepteerd. Dat heb ik met eigen ogen gezien, en aan de taal gehoord die ze onderling spraken, nadat de kaartjes gekocht waren.
Ken de situatie wel, het probleem niet zo.
Toen ik naar de kapper ging (en niet vooraf vraag wat het kost) werd me THB 400 in rekening gebracht, terwijl tijdens de knipbeurt een Thai binnenkwam die wel de prijs vroeg, als antwoord THB 300 kreeg, want dat begreep ik dan nog wel. Daar ga ik dus gewoon niet meer heen, ik betaal en vergeet dat niet.
Die extra 400 Baht kom ik wel overheen. En dit is de enige keer dat me zoiets is overkomen, dus wat dat betreft valt het wel mee.
Als ik omhoog klim naar Doi Suthep kan ik gewoon doorlopen (zoals heel veel Farang doen) maar zie rechts een bordje ‘Foreigners THB50’. Dan loop ik daarheen en betaal die 50 Baht. No problem.
Doi Inthanon is voor farang beduidend duurder maar voor mij geen probleem. Het zij zo.
Anders is, en dat herinner ik me als de dag van gisteren ook al was het 1993, in de Nederlandse ambassade (daar waar je werd ontvangen door een uiterst zure Thaie oude vrouw die werkelijk niet een woord Nederlands sprak) een bordje over de prijzen van legalisaties die voor Thais het dubbele was van de prijs voor Nederlanders. Maar dat was een overheidsinstelling, een Nederlandse!!!
Overigens heb ik geen problemen met duur vervoer want ik rijd mijn eigen auto, gehuurd weliswaar maar vrijheid blijheid.
Onlangs een Residence Certificate gehaald bij Immigration Chiang Mai, kosten THB 60 en dan valt het verder automatisch op de mat (komt in de postbus). Net mijn rijbewijzen verlengd van twee jaren naar vijf jaren. Wel voor elk rijbewijs een aparte set documenten meenemen. Dat had ik niet begrepen (had ik eigenlijk zelf wel kunnen bedenken) maar werd even naar de copyshop gestuurd, kosten 14 Baht. Problem solved!
Kort en goed, ik ben uiterst tevreden met mijn emigratie naar Thailand. Je bent hier vrij en niemand valt je lastig. Een keer per 90 dagen een TM47 Online en een keer per jaar je verlenging van je verblijfsduur.
Het zal vooral de willekeur zijn of wanneer een commerciële partij ergens duidelijk een slaatje uit probeert te slaan dat het als oneerlijk voelt. Zo stapte ik vorige jaar samen met een vriendin een overheidsmuseum binnen en vroeg om twee kaartjes (“sawatdie krap, song khon na khrap”). De medewerker vroeg of ik in Thailand woonde, “nee, ik ben op vakantie” en of ik samen op stap was met mijn vriendin (partner “fan”), waarop ik zei dat we slechts vrienden zijn. Hij moest lachen en complimenteerde mij met mij Thai en zei dat ik daarom door mocht gaan als Thai. Dat het een factor 3-4 scheelde was leuk maar breekt het budget niet. Vorige week bij een nationaal park mocht ik gewoon de buitenlanders prijs betalen ook al zei ik dat geen Wngels maar alleen Thai spreek.
Formeel zal het kloppen dat mensen met een (telkens te verlengen) tijdelijk verblijf als gast gezien worden en dus onder andere regels vallen. Wie formeel een verblijfsvergunning krijgt (lang, permanent verblijf), is formeel van het twee prijzen systeem af, die moet gewoon de Thaise prijs aangeslagen worden. En daarmee vervalt ook de willekeur factor. Moet je wil willen inburgeren (taal en cultuur examen) en je portemonnee trekken voor permanent residence…. De museum/park kosten zul je er niet snel mee terug verdienen vrees ik.. 5555
Niet alleen de expat die in Thailand woont, maar ook diegene die met een Thai gehuwd is, voelt zich dubbel benadeeld ,et het dubbele prijzen systeem.
Vaak nemen die bij hun Thai familie reeds financiële taken over waar de Thaise overheid reeds klaaglijk te kort schiet.
Ik denk daarbij aan de kosten voor goed onderwijs en verdere hoognodige dingen, die velen van hun karige minumum loontjes onmogelijk betalen kunnen.
Verder wordt dit dubbele prijs systeem, wat velen proberen goed te praten door ons hogere inkomen, door velen in de Thai maatschappij overgenomen.
Ook al zullen velen het afstrijden, betaalt een Thai vaak heel andere prijzen voor zijn producten op een markt, en ook o.a een taxi chauffeur,politie probeert niet zelden bestaande regels te ontgaan om hun vaak karige loontje te verbeteren.
Niet verwonderlijk als de Thaise overheid het voorbeeld geeft, maar toch vreemd aan de andere kant de corruptie graag bestrijden wil.
Plotseling schreeuwen mensen bij deze laatste voorbeelden van oplichting en bedrog, terwijl ze voor de thaise overheid alle begrip hebben.
En hou alstjeblieft op het altijd te verdedigen met ons hogere inkomen, want er zijn ook Thai die nog duidelijk meer hebben, en ook een andere prijs betalen.
Het gaat gewoon om het uitzien, en veel minder om het feit of iemand nu expat,tourist of meer of minder heeft, en daarmee geeft de Thaise overheid aan zijn eigen bevolking een erg slecht voorbeeld.
Niet alleen de expat die in Thailand woont, maar ook diegene die met een Thai gehuwd is, voelt zich dubbel benadeeld ,van het dubbele prijzen systeem.
Vaak nemen die bij hun Thai familie reeds financiële taken over waar de Thaise overheid reeds klaaglijk te kort schiet.
Ik denk daarbij aan de kosten voor goed onderwijs en verdere hoognodige dingen, die velen van hun karige minumum loontjes onmogelijk betalen kunnen.
Verder wordt dit dubbele prijs systeem, wat velen proberen goed te praten door ons hogere inkomen, door velen in de Thai maatschappij overgenomen.
Ook al zullen velen het afstrijden, betaalt een Thai vaak heel andere prijzen voor zijn producten op een markt, en ook o.a een taxi chauffeur,politie probeert niet zelden bestaande regels te ontgaan om hun vaak karige loontje te verbeteren.
Niet verwonderlijk als de Thaise overheid het voorbeeld geeft, maar toch vreemd aan de andere kant de corruptie graag bestrijden wil.
Plotseling schreeuwen mensen bij deze laatste voorbeelden van oplichting en bedrog, terwijl ze voor de thaise overheid alle begrip hebben.
En hou alstjeblieft op het altijd te verdedigen met ons hogere inkomen, want er zijn ook Thai die nog duidelijk meer hebben, en ook een andere prijs betalen.
Het gaat gewoon om het uitzien, en veel minder om het feit of iemand nu expat,tourist of meer of minder heeft, en daarmee geeft de Thaise overheid aan zijn eigen bevolking een erg slecht voorbeeld.
Ik heb me een paar keer onder een paar dekzeilen verborgen achter in de pick up toen we een National Park bezochten! Werkt perfect! Bent u gezegend met een Aziatisch uiterlijk dan wil dat ook wel eens werken. U zit met uw hele schoonfamilie in de auto, voor wie u toch al genoeg betaalt, trekt geen bek open bij de ticket booth en mag voor 30 of 40 baht genieten van een vaak teleurstellend National Park!
Zich verbergen onder een paar dekzeilen om de toegangsprijs te ontlopen…. Hoe bedenkt men het.
Blijf dan gewoon thuis….
Als ik een toegangsprijs te hoog vind, ga ik niet naar binnen. Als de plek die ik wil bezoeken de toegangsprijs waard is, betaal ik die gewoon. Of iemand anders meer of minder betaald vind ik niet zo interessant. Zeker geen reden om me over op te winden. Dat is slecht voor je hart.
Zo zie ik het ook.
Als je zelf van oordeel bent dat iets de prijs waard is, dan betaal je toch nooit teveel .
Simpel, gewoon niet gaan ik ga zeker niet 10x het bedrag betalen
Dat er onderscheid gemaakt wordt tussen toeristen en residentielen bij natuurparken e.d. kan ik nog begrijpen maar laatst zag ik het ook bij een privaat museum, dat zouden ze gewoon moeten verbieden.
Als ik mijn rijbewijs ga verlengen moet ik een ‘letter of residence’ overleggen, maar toch betaal ik, meestal, niet wat mijn vrouw en kinderen betalen. Lijkt me dat dat papier duidelijk aangeeft dat ik inwoner ben.
Ik heb vooral moeite met de striktere toepassing van de immigratieregels. Vooral omdat uit de verhalen in diverse facebookgroepen nogal eens willekeur blijkt.
Ik ben net terug na 7 maanden Azië. Het plan was om de laatste 2 weken door te brengen in Thailand, maar vooral omdat ik vanuit Cambodja zou arriveren, heb ik in plaats van Thailand voor Maleisië gekozen. Sowieso kunnen de eilanden bij Krabi niet tippen aan bijv. Langkawi: daar is het veel schoner en vooral veel en veel rustiger, terwijl het qua natuur niet verschilt.