TB-opinie: Thailand vervolgt 852 bedrijven en geen enkele ambtenaar die ze registreerde
Ergens in een la ligt jouw oprichtingsakte. Drie Thaise aandeelhouders, samen 51 procent, mensen die je één keer zag bij de notaris en daarna nooit meer. Je advocaat noemde het in 2011 de normale gang van zaken. Het handelsregister nam de stukken aan en stelde geen enkele vraag.
Datzelfde register is nu het bewijs tegen je. Vijftien jaar stempelde de staat deze constructies af, en met diezelfde stempels bouwt hij vandaag zijn zaak op. De mensen in de peiling wijzen precies de goede kant op: 67,10 procent noemt corrupte ambtenaren. Alleen kom je in de vervolgingscijfers geen enkele ambtenaar tegen.
Lees de hele lijst, niet alleen de kop
Die 67,10 procent haalde het nieuws. De rest van de rij is minstens zo interessant.
Te milde straffen kreeg 59,31 procent, juridische mazen 52,21 procent, corrupte politici 50,46 procent. Pas daarna komen de Thai die tegen betaling meewerken, met 48,70 procent, en ambtenaren die wegkijken, met 44,35 procent. Vier van de zes oorzaken die mensen noemen, liggen binnen de overheid. Nida ondervroeg 1310 mensen van maandag tot en met woensdag, door het hele land, en iedereen mocht meerdere antwoorden aankruisen, wat verklaart waarom de percentages samen ver boven de honderd uitkomen.
Dit is dus niet de mening van een handjevol boze mensen. Dit is wat gewone Thai denken over hun eigen apparaat.
De peiling verscheen midden in de zaak van Chinese baby’s die de Thaise nationaliteit kregen. Daarbij hielpen volgens de berichten vermeende corrupte ambtenaren, ziekenhuispersoneel en Thaise mannen die zich voordeden als de biologische vader. Een geboorteakte. Een nationaliteit. Zulke dingen worden niet in een steegje geregeld, maar aan een balie, met een stempel erop.
Het spoor stopt bij de handtekening
De handhaving is niet slap, dat moet gezegd. Medio 2026 stond de teller op 852 vervolgde bedrijven, met een geschatte schade van 15,1 miljard baht. Van de bijna 980.000 rechtspersonen in Thailand hebben er 118.016 een buitenlandse aandeelhouder tussen 0,01 en 49,99 procent, en daaruit kwamen zo’n 53.000 verdachte verbanden rollen. Op Koh Samui en Koh Phangan gingen 11.426 bedrijven door de scanner.
En toen vonden ze één Thaise naam die aandeelhouder was in 87 verschillende bedrijven.
Zevenentachtig. Dat vind je met een zoekopdracht van tien seconden in een register dat de staat zelf bijhoudt. Dat het nu pas opvalt, betekent dat niemand ooit heeft gekeken, of dat kijken niet werd gewaardeerd.
Poonpong Naiyanapakorn van het handelsregister heeft daar iets eerlijks over gezegd: jarenlang ging makkelijk zakendoen voor controleren. Dat is een bekentenis over hoe het apparaat werkte. De vraag die daarna hoort te komen, stelt niemand hardop. Wie zaten er aan die balies, wie tekende, en wat is er met die mensen gebeurd? Bij 852 vervolgingen is er geen enkel getal over ambtenaren die geschorst, ontslagen of berecht zijn. De stroman hangt, de buitenlander hangt, de handtekening blijft anoniem.
De nieuwe regels bewaken alleen de voordeur
Sinds 1 januari moeten Thaise aandeelhouders in risicobedrijven met bankafschriften aantonen dat ze hun inleg echt hebben. Dat werkt, en dat mag je best erkennen. In het eerste kwartaal van 2026 daalde het aantal nieuwe risicobedrijven met zestig procent, van 3.511 naar 1.373. Vanaf 1 augustus moet er drie maanden aan financiële bewijzen op tafel. Landkantoor en handelsregister wisselen gegevens uit, dus een vlag bij de één komt vanzelf bij de ander terecht.
Alleen gaat dat allemaal over de deur die nu opengaat. Daarachter zitten 118.016 bestaande bedrijven, opgericht in jaren waarin niemand iets vroeg.
Waar de regering gelijk in heeft
Er is een verweer dat je serieus moet nemen. Een ambtenaar vervolgen voor een registratie uit 2011 is juridisch een taai verhaal. Je moet bewijzen dat hij toen wist dat die aandeelhouders stromannen waren, en niet slordig was of zelf voor de gek gehouden werd. Bedrijven zijn wel te pakken, want de constructie bestaat vandaag nog en is vandaag nog strafbaar. Bij 15,1 miljard baht schade begin je logischerwijs waar je resultaat boekt.
En dan het ongemakkelijke deel voor de lezer. De buitenlander die zo’n constructie opzette, wist meestal prima dat het niet mocht. Hij zocht een advocaat die het regelde, betaalde daarvoor en vertelde zichzelf dat iedereen het zo deed. Dat is geen onwetendheid, dat is een gecalculeerd risico dat nu opeens duur uitpakt.
Waar het verweer alsnog omvalt, is bij de vraag wat dit oplost. Zit het lek in de balie en dicht je alleen de bedrijven, dan schuif je het probleem door naar de volgende reeks constructies, met slimmere papieren. Elke nieuwe regel moet worden uitgevoerd door hetzelfde apparaat dat de vorige regel niet uitvoerde. Precies dat zeggen die 67,10 procent van de ondervraagden.
Dit moet je deze maand doen
Heb je een bedrijf met Thaise aandeelhouders, dan zit je in dit dossier. Ook als je nooit het gevoel had iets fout te doen.
De sectoren die voorrang krijgen zijn toerisme, grond en vastgoed, e-commerce en logistiek, landbouw, hotels en resorts, en de bouw. Dus: de bar in Pattaya, het guesthouse op Samui, het bedrijfje dat je grond in Hua Hin houdt. De straf loopt op tot drie jaar cel en een boete tot één miljoen baht, en die geldt voor beide kanten van de constructie. Ook voor je Thaise aandeelhouders, en dat zijn in de praktijk vaak je vrouw, haar broer of haar moeder.
Haal die akte uit de la en kijk wie er precies op staat. Ga na of die mensen kunnen laten zien dat ze hun aandelen destijds zelf betaald hebben, want vanaf 1 augustus is dat de standaardvraag. Vraag daarna een Thaise advocaat om een eerlijk oordeel, geen geruststelling. De man die je structuur in 2011 in elkaar zette, is niet degene die je nu moet vragen of het allemaal wel meevalt.
Waar het blijft steken
Bij het bericht over de peiling stond een foto van Huai Khwang in Bangkok, met het onderschrift dat het op een wijk in China lijkt. Zo wordt de zaak in beeld gebracht: buitenlanders die de boel overnemen.
Straks staan er duizend bedrijven op de vervolgingslijst en nog steeds geen enkele ambtenaar. Dan heet het handhaving, maar is het een keuze wie je pakt. De mensen die deze peiling invulden, hebben zelf aan die loketten gestaan. Ze wachten op de eerste ambtenaar die de rekening krijgt.
Bronnen: Bangkok Post, Nation Thailand, Khaosod English
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant, is er gebruikgemaakt van AI als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Wij genereren soms ook foto's met AI. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Expats en pensionado21 juli 2026Zoveel lager wordt je maandelijkse pensioen met de nieuwe 10%-regeling
Opinie21 juli 2026TB-opinie: Sa-ard moet bewijzen dat haar brommer oud is want de staat bewijst niets
Kort nieuws21 juli 2026Thailand nieuwsoverzicht dinsdag 21 juli 2026
Geld en financiën21 juli 2026Oorlog in Midden-Oosten zet Thaise baht verder onder druk
Waar het lijkt me ook gaat steken maar waar het artikel niets over zegt: wat gebeurt er met al die bedrijven waarvan de eigenaren dus stevig beboet worden en wat gaat dit betekenen voor het investeringsklimaat?
Goed artikel. Zoals normaal in Thailand is het vooral symptoom bestrijdinig voor de “Buhne” en helaas niet ook doorpakken zodra het om eigen volk gaat. Grootste probleem is, dat er op de plekken waar nu dit vandaan komt teveel binding is met de neef, broer of dergelijke die daarin betrokken is. Family first is sterker dan welk zuiveringsproces dan ooit. Wij nederlanders noemen dit “dweilen met de kraan open”:.
U kunt uw schouders erover ophalen, maar het toont nogmaals aan, van klein tot groot, dat Thailand een door en door corrupt land is. Het hele land haar economie is in handen van enkele Sino Thai en joodse families. Die dit mooie land als hun eigen speeltuin beschouwen. Belangrijk voor hun is, houdt de bevolking dom en arm voor goedkope arbeidskrachten. Buitenlandse concurrentie verbieden maar zelf volop in het buitenland bedrijven opkopen. Miljoenen wonen in krotten terwijl een kleine groep in onbeschrijfelijk weelde woont en leeft. En blijkbaar alles als normaal geaccepteerd.