TB-opinie: Thai Airways ontsloeg een CEO die over drie maanden toch al zou vertrekken
De raad van bestuur van Thai Airways zette vrijdag ceo Chai Eamsiri op straat, na een week van geschrapte vluchten en meer dan tienduizend gestrande koffers tijdens de overstroming. Chai bevestigde zijn ontslag met tranen in zijn ogen en zei dat hij geen reden had gekregen. Zijn contract liep toch al af in januari, en de werving van zijn opvolger sloot vorige week. De staatsluchtvaartmaatschappij offerde een man die al met één been buiten stond.
Lees die tijdlijn nog eens. Chai zou sowieso vertrekken; zijn termijn eindigde in januari 2027, en de sollicitatieprocedure voor een nieuwe baas was op 30 september gesloten. Twee dagen later zet de raad hem alsnog per direct aan de kant, zonder opgave van redenen, voor de camera’s.
Dat is geen ingreep die iets oplost, dat is een gebaar. Wie binnen drie maanden toch weg is, aanwijzen als de oorzaak van een systeemfalen, haalt de druk van de ketel zonder iets aan de machine te veranderen. De koffers lagen er nog net zo toen Chai wegliep als toen hij binnenkwam.
Wat er werkelijk misging op de luchthaven
Kijk naar waar de operatie brak, want dat was niet in de directiekamer. Toen Bangkok onder water liep, kon een groot deel van het grondpersoneel de luchthaven niet bereiken. De gevolgen stapelden zich op: vertraagde en geschrapte vluchten, een berg van meer dan tienduizend stuks bagage en vracht, en een afhandeling op de grond die vastliep. Het bestuur noemt zelf aanhoudende operationele storingen, van vluchtvertragingen tot het vastlopen van de grondservice.
Dat is een kwetsbaarheid in de keten, niet een beslissing van één bestuurder. Een luchthavenoperatie die omvalt zodra het personeel door hoogwater niet op het werk komt, heeft een probleem met zijn noodplanning, zijn personeelsbezetting en zijn uitwijkscenario’s. Die dingen bouw je over jaren op, of je bouwt ze af. Precies daar zit het ongemakkelijke verband dat niemand bij het ontslag hardop noemt.
De afslanking die werd geprezen, is nu de zwakte
Thai Airways kwam net uit een diepe sanering. Het bedrijf ging in 2020 in een faillissementstraject, schrapte duizenden banen, sneed in de vloot en de kosten, rondde het reorganisatieplan af en keerde terug naar de beurs. Die ommezwaai werd breed geroemd: van een noodlijdende staatsmaatschappij naar een winstgevende, strak geleide onderneming.
Maar een organisatie die tot op het bot is afgeslankt, heeft geen vet meer om een schok op te vangen. Toen de eerste echte stresstest kwam, drie dagen regen, bleek er geen reserve te zijn in de grondoperatie: geen marge in het personeel, geen robuust uitwijkplan, geen buffer. De sanering die op papier een succes was, maakte het bedrijf efficiënt en kwetsbaar tegelijk. Dat is geen toeval dat je op het conto van Chai kunt schrijven; dat is de prijs van de strategie die zijn voorgangers en de aandeelhouder, de Thaise staat, bewust kozen. De raad die hem ontsloeg, wordt voorgezeten door Lavaron Sangsnit, de permanent secretaris van Financiën. De grootaandeelhouder stuurt de bestuurder weg voor een kwetsbaarheid die de aandeelhouder zelf heeft ingebouwd.
Waar de kritiek op Chai terecht is
Natuurlijk, een CEO is eindverantwoordelijk, ook voor de crisisrespons, en de communicatie van Thai Airways tijdens die week was ronduit slecht: passagiers stonden urenlang zonder informatie, de ene annulering volgde op de andere, en het duurde veel te lang voordat er een duidelijk plan lag. Daar mag een bestuur een baas op afrekenen. En er speelt meer dan de overstroming: er loopt een apart onderzoek naar de aankoop van 860.000 flessen wijn voor ruim 800 miljoen baht bij één enkele leverancier. Als dat klopt, is dat een reden voor vertrek die losstaat van welke regenbui dan ook.
Maar juist dat wijnonderzoek laat zien waar het wringt. Als er serieuze twijfels zijn over de inkoop, dan hoort een bestuurder te vertrekken na een zorgvuldig onderzoek, niet halsoverkop op een vrijdagmiddag onder publieke woede over natte koffers. Door het ontslag aan de overstroming te koppelen, maakt de raad van de ramp een afrekenmoment en van Chai een bliksemafleider. De vraag die daarmee wordt weggedrukt, is niet of Chai goed communiceerde, maar of de afgeslankte staatsmaatschappij überhaupt bestand is tegen de volgende schok, en die vraag verdwijnt zodra er een hoofd is gerold.
Samrit Samniang, oud-PTT-bestuurder, neemt het over als waarnemer met de opdracht de rust te herstellen en het vertrouwen terug te winnen. Hij erft dezelfde uitgeklede grondoperatie, dezelfde staat als baas, en hetzelfde ontbrekende noodplan. Als het volgend jaar opnieuw hard regent in Bangkok, ligt de vraag weer op tafel: lag het aan de man, of aan de machine die niemand wilde repareren?
Bronnen: Bangkok Post, Bloomberg, Khaosod English, The Thaiger, AeroTime
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. Wij maken o.a. gebruik van AI om onderzoek te doen naar onderwerpen en het schrijven over deze onderwerpen. Wij genereren ook foto's met AI, maar gebruiken daarnaast ook stockfoto's. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Emigreren2 oktober 2026Emigreren naar Thailand: is dat in 2026 nog wel zo’n goed idee?
Weer en klimaat2 oktober 2026Zware regen en onweer verwacht in Thailand van 4 tot 7 oktober
Vliegtickets2 oktober 2026Thai Airways hervat zaterdag volledige dienstregeling na chaos op Suvarnabhumi
Opinie2 oktober 2026TB-opinie: Thai Airways ontsloeg een CEO die over drie maanden toch al zou vertrekken