Ik weet niet zo goed hoe ik dit moet beginnen, dus ik begin maar gewoon.
Ik heet Pieter, ben 71 en woon nu zeven jaar in Thailand. En de eerste jaren was het precies wat ik ervan gehoopt had. Warm, vriendelijke mensen, en mijn pensioen dat hier meer waard is. Ik dacht dit heb ik goed gedaan.
Maar de laatste tijd zit me iets dwars.
Ik mis mijn kinderen. En mijn kleinkinderen. De jongste was net geboren toen ik wegging maar die kent me eigenlijk alleen van de telefoon. Ze is nu zes.
Ik weet ook wel dat het Holland van vroeger er niet meer is. Mijn oude buurt schijnt helemaal veranderd te zijn, de winkel waar ik altijd kwam is nu een pakketpunt geloof ik. Een paar vrienden zijn overleden, anderen ziek. Dus het is allemaal anders nu. Maar dat maakt het juist zo lastig. Ik weet niet eens goed waar ik heimwee naar heb.
Maar wat ik wel weet is dat het me hier minder bevalt dan eerst. En dat ligt niet aan Thailand, dat is nog net zo mooi. Het ligt aan de mensen waar ik tussen ben komen te zitten. Veel landgenoten hier vervelen zich. Hun hele leven gewerkt en nu hoeft er niks meer, en dat gat vullen ze met praten over elkaar. Stamtafel, biertje om elf uur ’s ochtends, en dan begint het. Wie heeft een nieuwe vriendin, wie is zijn geld kwijt, wie drinkt te veel.
Ik zat daar een tijd gezellig bij, hoor. Maar ik merkte dat ik thuiskwam en dit mij niet vrolijk maakte. Ik heb me er een beetje uit teruggetrokken en dat wordt me niet in dank afgenomen. Wie weggaat van de tafel is de volgende dag zelf het gesprek aan die tafel.
Maar ik ben nog gezond ik loop elke dag mijn uurtjes, ik kan tillen en sjouwen en vroeg opstaan. Ik denk dat ik nog wel iets te bieden heb. Daarom speelt al een tijdje door mijn hoofd om terug te gaan naar Holland en vrijwilligerswerk te doen. De voedselbank lijkt me wat, dozen inpakken, mensen helpen die krap zitten. Of een dierenasiel, honden uitlaten, hokken schoon, een kat aaien. Niks bijzonders. Maar gewoon ergens nodig zijn, al is het maar 3 ochtenden in de week.
Maar wat geef ik op. De warmte in ieder geval. Maar ook een soort angst dat ik terugkom en dan merk dat ik daar ook niet meer pas. Dat de kinderen hun eigen drukke leven hebben en dat pa uit Thailand vooral een extra dingetje is om in te plannen. Dat ik straks in een flatje zit met de verwarming aan en ook alleen ben, maar dan zonder zon.
Ik vraag het hier maar omdat ik vermoed dat ik niet de enige ben. Er zijn vast meer mannen van mijn leeftijd die ’s avonds met datzelfde lege gevoel.
Heeft iemand van jullie die stap gezet, terug naar Holland na al die jaren? Maar niet alleen de mooie verhalen, juist ook waar je tegenaan liep. Daar heb ik op dit moment denk ik het meeste aan.
Ingezonden door Pieter
Over deze blogger
Lees hier de laatste artikelen
Leven in Thailand1 augustus 2026Dagboek van een Thailandganger (deel 44) – De man die om zeven uur wilde praten
Visumvraag31 juli 2026Thailand Immigration vraag Nr 107/26: Hoe kan ik ervoor zorgen dat de einddatum van onze jaarverlenging gelijk lopen?- Visumvraag30 juli 2026Thailand Immigration vraag Nr 108/26: Moet ik met een Thai Marriage ook een 90 dagen melding maken?
Lezersvraag30 juli 2026Thailand lezersvraag: wie wil een gevonden pup adopteren?
Ga op een lange vakantie naar Nederland, dan weet u hoe het voelt.
Of misschien neem een huisdier, dan hebt u gezelschap.
Dan moet u natuurlijk wel iemand hebben die ervoor zal zorgen als u overlijdt.
Pieter, het maakt toch helemaal niet uit wat anderen denken. Niemand kan goed advies geven in en over jouw situatie. Niemand! Als jij voelt dat je in Thailand je plek niet meer hebt, in Nederland een woning ter beschikking hebt, het fijner vindt gezien de jaren die nog hopelijk nog komen, en het ouder worden, om bij je (klein)kinderen te zijn, dan ga! Wat meer kan Thailand jou bieden?
Natuurlijk is het wennen, en natuurlijk is alles er niet meer zoals je van toen gewend bent. Jij bent 7 jaar gelden weggegaan, en de wereld daar draaide door. Zowel in letterlijke als in figuurlijke zin. Niemand in NL zit of staat op jou te wachten. Jij bent destijds vertrokken, daar had je jouw redenen voor, wij weten niet van de hoed en de rand, is er (nog) iemand die het je kwalijk nam of nog steeds: allemaal afwegingen die je zelf moet nemen. Maar als je terug bent, zul je de verandering opnieuw moeten opbrengen. Wil je dat? Kun je dat? Treuzel dan niet langer, want elke dag is er een minder.
Natuurlijk hebben jouw kinderen hun eigen drukke leven hebben en natuurlijk is het dat voor pa uit Thailand er vooral een extra dingetje bij komt om in te plannen. Zorg dan dat je de dagen doorkomt bijvoorbeeld met vrijwilligerswerk. Kortom: plan eind van het jaar een vakantie, kijk of je tegen het ongure herfst- en winterweer kunt, proef of je welkom bent bij je kinderen, kijk rond naar vrijwilligerswerk, etc. etc.
Maar als je besluit toch in Thailand te blijven, doe dat enkel als je zeker weet dat jij het later niet betreurt.
Moderator: nu wordt het chatten en dat is niet de bedoeling.
Pieter, in jouw bericht klinkt eigenlijk wel door dat je het behoorlijk gehad hebt met je huidige woonplaats. Dus lijkt het logisch iets anders te kiezen. Voor alles, realiseer je de aloude waarheid: waar je ook heen gaat, je neemt altijd jezelf mee. Met andere woorden: gaat een andere plek je wel gelukkiger maken?
Heb je al gedacht aan een andere plaats in Thailand om te zien of daar het gezelschap aangenamer is? Dat vergt minder aanpassing dan gelijk remigreren. Of is een ander land met zon een alternatief? Vanuit Spanje en Portugal ben je sneller terug in NL.
Een andere (maar wel dure) optie is gedeelte van de tijd in TH en gedeelte in NL. Dat kun je ook doen met bijvoorbeeld Spanje. Dan geniet je van het beste van beide werelden. Maar goed, daar zit een financieel plaatje aan vast.
Ik maak bij lastige beslissingen altijd lijstjes met voor en tegen en dan valt meestal vanzelf het bahtje.
Misschien is reizen een optie alleen of met een vriend{in] .
Koop een redelijke goede auto toyota corolla/vios voor 120.000 baht zijn onverwoestbaar of uiteraard openbaar vervoer.
Bangkok Chiangmai of Phuket luxe slaapcoupes voor 40 eur word je de volgende dag wakker in de bergen of aan het strand
Overal kun je mooie kamers huren in hotels met ontbijt en zwembad en fitnessruimte voor 30 eur p nacht.
Zo kun je maanden en jaren onderweg zijn bezoek de buurlanden zoals Laos,Myamar Vietnam allemaal prachtige tropische landen met allervriendelijkste mensen.
succes
Terug gaan naar Nederland lijkt misschien een oplossing voor je eenzaamheid. Maar ik ben bang dat de kans groot is dat dit uitloopt op een deceptie, want Nederland is al lang niet meer hetzelfde, als toen jij het verliet om naar Thailand te gaan.
Ik ben 1,5 jaar geleden namelijk min of meer om die reden ook vertrokken uit Nederland. De mensen zijn druk met druk doen én vóóral zichzelf, tolerantie komt alleen nog voor als woord in de Dikke van Dale, en de agressie is enorm toegenomen, met name in het verkeer. Een kort lontje is inmiddels helaas vaak gemeengoed geworden. En dan nog maar te zwijgen over het asociale beleid van de Nederlandse overheid.
Heb je er misschien al eens over gedacht om op zoek te gaan naar een (nieuwe?) Thaise vrouw of vriendin?
Online zijn namelijk genoeg Thaise dames te vinden waarvoor de leeftijd weinig tot geen rol speelt.
Bijvoorbeeld op websites als Thaifriendly, Thaiflirting of Tinder. Niet dat ze misschien allemaal oprechte bedoelingen hebben, maar ik weet uit eigen ervaring dat er niet alleen “goudzoekers” op te vinden zijn.
Of ga eens op zoek naar nieuwe vrienden. Ik weet natuurlijk hoe je Engels is, maar er zijn genoeg Engelstalige farang van over de hele wereld in Thailand. Ikzelf heb ook aansluiting gevonden bij een groep van in 10 – 15 farang en we treffen elkaar minstens 1 keer per week. Soms gaan ik ook met een aantal van hen een weekendje weg met de auto of motor.
Wat Kees zegt, probeer het ergens anders, ik heb ook op eega een beetje rond reizen, en mocht je toch terug gaan Nederland, heb je überhaupt daar nog woonruimte, en houd rekening mee dat ook daar verhalen gaan komen over je terugkeer naar Nederland.
Ik zag mijn kans schoon om ook volledig uit Nederland te vertrekken. Vanwege de belasting en het politieke klimaat. Maar om een lang verhaal kort te maken. Ik ben blij dat ik regelmatig (3 keer per jaar)even terug ga naar Nederland om mijn sociale contacten en (klein)kinderen weer even te onderhouden. Op deze manier hoef ik niet te emigreren. Met alle voor en nadelen van beide landen vind ik het prima zo, zolang ik maar binnen de lijntjes blijf. Dat is de enig puzzel die er voor mij is.
Beste Pieter,
Jou vraag was, heeft iemand die stap gezet terug naar Holland. Ik ken niet zo heel veel Nederlanders in Thailand. Ik heb slechts 1 voorbeeld, van een Nederlander die vorig jaar is teruggekeerd.
Daar heeft hij nu veel spijt van, zijn kleine familie die hij nog had, heeft geen of weinig tijd voor hem, meeste vrienden en kennissen zijn ziek, zwak of dood.
Hij wacht nog steeds op een woning omgeving midden Nederland, woont nu ergens in een armoedig pension, kan moeilijk rondkomen door de gestegen prijzen in Nederland en voelt zich eenzaam en verlaten, en denkt er sterk over om weer terug te keren naar Thailand.
Ik hoop dat je wat positievere ervaringen krijgt te lezen van Nederlanders die zijn teruggekeerd en wens je sterkte met je beslissing.
Beste Harry,
Pieter vraagt of iemand die stap heeft gezet, terug te keren naar Nederland en waar diegene tegen aan liep.
Vervolgens maak jij je hele eigen verhaal met je zelf als middelpunt en vraagt zelf naar ervaringen en tips.
Daar heeft Pieter toch helemaal niks aan!
Weet niet waar je woont in Thailand, alhoewel ik een vermoede heb, maar wat ga je heel de dag in het koude natte Nederland doen? Zoek een hobby en dan bedoel ik niet zoals je zegt om 11.00 aan de stamtafel. Waar je woont is ook heel belangrijk, maar ik zou me geen seconde vervelen, hobby’s voldoende, partijtje golfen, gaan bridge spelen, wandelen, fotografie, enz iets nieuws leren zoals Thaise taal en je ontmoet ook nieuwe vrienden…
Een van de meest vervelende dingen, althans voor mij, is om in Thailand met een stel mensen te zitten met wie je alleen gemeen hebt dat je buitenlander bent en in een vreemd land woont.
Liever ben ik alleen en zoek ik mijn soortgenoten op het internet op. Daar vind ik ze sneller.
Wat je moet hebben om waar dan ook een enigszins tevreden leven te leiden, is een hobby die je deelt, iets waar je aan kunt werken en waarover je kunt praten.
Ik heb hier een goede vriend leren kennen via Thailandblog. Toevallig wonen we maar vier kilometer van elkaar vandaan en zijn we destijds met elkaar in contact gekomen omdat we over Bitcoin wilden praten. Dat is nu al, geloof ik, acht jaar geleden. Maar we fietsen ook twee keer per week samen. Dat is nu ongeveer het contact dat we hebben. Inmiddels zijn we met zijn drieën en af en toe komen er mensen uit Nederland op vakantie die we dan ontmoeten.
Dit, mijn tuin, mijn zwembadje, mijn vijver en mijn grootste hobby op het ogenblik, het verbeteren van mijn oude foto’s, die ik allemaal op mijn computer heb staan met software die dankzij AI wonderen verricht.
Maar om op jouw situatie terug te komen: je bent zes jaar weg uit Nederland en je maakt je zorgen of er zoveel veranderd is? Ik geloof het niet. Maar heb je er al eens over nagedacht om naar een ander land dan Thailand te verhuizen? Er zijn in Europa landen met minstens zo’n goed klimaat als Thailand, waar je ook goedkoop kunt leven. Griekenland is er een van, maar ook Bulgarije en diverse landen daaromheen. Je hebt dan bovendien het voordeel dat je een zorgverzekering hebt en je kunt altijd sneller terug naar Nederland. Ik zou me daar eens in verdiepen. Als ik ooit uit Thailand weg zou gaan, lijken deze landen mij een goede optie.
Hr Pieter, Een eerlijke zielsopenbaring die U deelt.
Het is zoals U het zegt, …Niet weten waar U heimwee naar heeft…
Als het Holland betreft, dan is het heimwee naar verleden, en dat is er niet meer zoals het was. Zo simpel is.
Kinderen/kleinkinderen in NL hebben een eigen leven. Verwacht daar niet teveel van.
Veel eenzame ouderen hebben kinderen/kleinkinderen in andere delen van NL leven en die zien ze maar een paar keer per jaar.
Zou U daar voor terugkeren naar NL?
Heb in gedachten; Hier laat je wat, daar krijg je wat. En: Waar je ook gaat, je neemt jezelf mee.
Misschien moet U gaan overwegen om 1 jaar met een 8-4 maanden landenverblijf verder te gaan leven.
(Als U zich dat financieel en woonruimte-wijs kunt veroorloven) .
Misschien dat U dan weer permanent teruggaat naar Thailand.
Veel wijsheid in besluiten gewenst.
De “7-Year Itch” Pieter.
Je begint je te realiseren dat je niet verder komt als gedogen.
De culturele zaken beginnen tegen te staan.
De band met het thuisland begint te verbleken.
Het vakantiegevoel is uitgedoofd.[ ga eens echt op vakantie in Thailand, en wie weet…………….]
Je stamtafel zijn geen vrienden maar bekende.
Etcetera [wat een ander niet aangaat]
Wat nieuwe doelen stellen in Thailand dus, of ‘koude douche’ in Nederland voor een dag of veertien helpt ook goed.[ je kunt ook stevig in het Nederlandse nieuws gaan lezen in Thailand.]
Vele zijn je voorgegaan [maar houden dat maar even voor hunzelf]
Blijkbaar went alles zelfs het heerlijke luilekkerleventje….de zon…buiten zwemmen in de maanden december ….iets lekkers eten voor 50 Baht…..een litertje benzine voor 1 euro….een knipbeurt voor 100 Baht ….een voetmassage voor 150 Baht…..enzovoort enzovoort. Je kan hier fitnessen….scooter gebruiken het ganse jaar door en parkeren vlak voor de deur waar je zijn moet….geen parkeergeld….geen flitscamera’s of toch geen van betekenis….je kan hier gaan tennissen…..kaarten….muziek gaan spelen….uitstapjes maken ….golven….ping pong spelen…en dat alles aan heel betaalbare prijs. Alles is bijna 24 op 24 open 7 op 7 en er is voor de meeste dingen nog menselijke interactie en een prima snelle bediening. Eten bestellen ? Geen probleem Grab staat binnen het kwartier aan je deur.
In de meer toeristische steden ben je nooit alleen je vindt altijd wel ergens wat mensen op wat te keuvelen en mits wat selecteren en zoeken zijn er overal wel mensen met wie je het goed vinden kan en die het niet alleen hebben over hun nieuwe veroveringen of geldverlies.
Zelf gaan we heel graag en en toe retour naar Belgie…..en weet je waarom ? Gewoon om te blijven beseffen hoe leuk comfortabel en betaalbaar het leven in TH wel is…..Na 1 maand zijn we telkenmale blij uit die kille eenzame en harde samenleving weg te zijn. BE of NL is goed zolang je gaat werken en kinderen hebt die school lopen…..maar zeker als alleenstaande zou ik er geen twee (winter) maanden meer willen leven.
Heel herkenbaar Pieter !!
Bij mij heerst het omgekeerde gevoel. Mijn Thaise partner (M) dacht me een aantal jaren geleden een plezier te doen door voorzichtige verhuisplannen naar Thailand te maken en ik dacht voor hem het omgekeerde . We verbleven als ’test” een aantal keren enkele maanden in Thailand vVooral ik merkte dat ik er niets te zoeken had en we liepen overal tegenaan. . Ik vond er alleen een aantal dingen die jij er nu voelt en zoals Willem-Korat de dingen beschrijft in wat hij de 7-year-itch noemt Maar bij mij en ook mijn vriend was dat steeds al na maximaal 7 weken. . En familie (in mijn geval in België ) heb ik niet. Echte vrienden zijn overal ter wereld zeldzaam. Daar heb ik ook hier ervaring mee opgebouwd maar dat deert me niet. Ik voel me hier leven in de realiteit en niet in illusies. In ‘mijn’ land waar mijn herinneringen aan mijn eerdere leven en in het bijzonder mijn jeugd liggen. Waar mjjn roots zijn , mijn socioculturele interesses zich bevinden en waar mijn biotoop is. Die heerlijke seizoenen waar je in de zomer kan zalig puffen en in de winter een gewatteerde jas aantrekt om nadien een warm drankje te drinken bij de kachel na een stevige winterwandeling. Ik verwonder me steeds weer over de pracht van herfst en lente. De hitte duurt er geen 365 dagen lang en je hebt van die zalige lange zomeravonden en vroege donkere lange nachten Die laatste heb je in Thailand helaas het hele jaar door . Hier vind ik in cinema , boekhandel, ,cultuurcenrmtruml en verenigingsleven alles in eigen tmoederraal. In de horeca eet en drink ik volgens eigen traditionele eetgewoonten met af en toe een exotisch uitstapje naar ee n Thai of Vietnamees bijvoorbeeld. Om er te ontdekken dat ook hun keuken in eiigen land het beste is . Waar er hier veel regeltjes en wetten zijn maar je weet tenminste dat ze meestal nageleefd worden. Doe je dat niet, dan betaal je een boete maar niet a là carte in het handje van een corrupte diender van zichzelf.. En ja Belgie is veranderd. Waar niet? Er zijn hier bijna evenveel migranten als Thailand farangs heeft. Je kan je hier vaak een keertje minder veilig voelen maar als je een keertje opgelicht wordt en ook wel door eigen volk, is het zonder de eeuwige glimlach en niet alleen omdat ik hier maar blank ben of een wandelende Bancontact automaat zou zijn Misschien sterf ik in een RVT of ziekenhuis omringd door wie en wat ik ken in een sociaal zekerheidssysteemn dat tot 1 der beste ter wereld hoort. En ik heb hier ook dan rechten en uiteraard pllichtwn. En sterven doe je sowieso alleen. Mijn as mag mijn vriend wel verstrooien in Thailand. Dan weet ik het toch ni meer. Mai pen rai.Een eeuwig visum on exemption met bijhorend ticket.
Pieter, ja, ik heb die stap gezet. In 2002 in TH komen wonen, en in 2018 naar NL teruggegaan. Om medische redenen want ik had ernstig huidkanker en had last van slijtage aan beide benen. De kanker is er af gesneden en vervangen door goede huid en die plek is nu vier jaar rustig. De invaliditeit is blijvend en hindert mij in mijn bewegingen dus ik loop met rollator en heb een scootmobiel, en in het kader van de WMO een goedkoop taxi-abonnement en hulp in de huishouding. Tja, ik word 80 en krijg er probleempjes bij als cataract en een vervelende blaas. De bekende ouwemannenkwaal….
Maar liep ik verder ergens tegenaan? Nee, niet dat ik me herinner. Ik had al een toezegging van de woningcorporatie na drie maanden inschrijving in TH en woon nog steeds in Súdwest-Fryslân. Van eenzaamheid geen last want ik was het grootste deel van mijn leven vrije jongen, ik ben een stil huis gewend, en ik heb dagelijks de agenda vol met leuke dingen en met afspraken met vrienden.
Veel hangt van jezelf af. De kroeg in geldt niet voor mij want in dit dorp is niet eens kroeg en een glas wijn drinken doe ik alleen op feestdagen. Dat 0.0 bier is tegenwoordig heel goed te drinken. Boodschappen van Jumbo, Plus, Appie Heijn en Poiesz worden thuisbezorgd en de pakketdiensten weten mijn huisje ook te vinden.
Zorg voor een bezigheid! Dat kan ik niet voor je invullen maar als je nog goed mobiel bent kan je overal naar toe om je nuttig te maken of puur om een groepje te vinden voor gezelschap. Reken niet op jouw kinderen of op broers of zussen; ze hebben allemaal een eigen leven en hun agenda’s zijn gevuld. Ik zie van mijn drie broers/zussen zelden iemand en vind dat prima zo.
Beste Pieter, Eigenlijk kun je een dergelijk vraag helemaal niet aan anderen stellen, omdat het om jou persoonlijke gevoel gaat, waar een ander zich vaak helemaal niet in verplaatsen kan.
Net zoals 7 jaar geleden toen jou plan naar thailand te vertrekken ongetwijfeld ookveel andere meningen had, ben je hier uiteindelijk jou gevoel gevolgd.
Als je nu reeds familie ,kinderen en kleinkinderen vermist,is dat jou persoonlijke gevoel of jij hier op den duur mee om kunt gaan.
Gevoelens zijn nu eenmaal erg verschillend,en beter je gaat er nu verandering in brengen of de boot is voorgoed afgevaren.
Zoals hierboven reeds genoemd werd, ga voor een langere vakantie terug naar Nederland, en kijk hoe dit aanvoelt.
Ik wens je het allerbeste en je zult heus niet de enigste zijn, die een eensgenomen stap acteraf anders ziet.
“I am, I said” van Neill Diamond…. Geef het niet op daar, kom een paar maanden terug. Wellicht verander je weer van mening. Die warmte is wel veel beter voor je gezondheid.