Winter in Isaan (4)

Door De Inquisiteur
Geplaatst in Leven in Thailand
27 oktober 2019

Het is zover. Ochtenden met gras dat er fris uit ziet door de dauw die erop zit, het groen aan bomen en struiken dat verfrist rechtop staat alsof het wacht op de eerste zonnestralen. Grote drukte in die bomen waar vogels vrolijk kwetteren en hagedisjes stiekem hun kop opsteken. Rijp fruit gereed voor de pluk, uitnodigend vanwege de grote keuze. Bloemen die beginnen te openen om hun kleurenpracht te laten aanschouwen.

En een heerlijke geur die de ganse omgeving overmeestert: de rijst kan binnen enkele dagen geoogst worden en hierdoor een zoete geur die naar saffraan neigt welke overvloed oproept.

Einde oktober, de koelere periodes komen eraan. Behalve overdag want een uitbundige zon straalt nog steeds hitte uit en die wordt enkel verdreven na zonsondergang.

De koffie koelt ’s ochtends vrij snel af in het stenen kopje dat als eerste verorberd wordt. Want net boven de twintig graden slechts. Doch met de regelmaat van de klok tikt de temperatuur hoger, zo rond elf uur is het al over de dertig en worden mens en dier wat trager in al hun bewegingen. Tot rond achttien uur de zon onder gaat, Isaan geniet nu van de afkoeling die iedereen de gelegenheid geeft om enkele uitgestelde karweitjes nog snel te verrichten. Lente-achtige temperatuur nu en men blijft wat langer buiten zitten om ervan te genieten.

Om vervolgens heerlijk te gaan slapen zonder te zweten, zonder kunstmatige afkoeling.

En dat noemen ze dan winter … .

Zodoende kabbelt het leven door hier in Isaan in afwachting van de rijstoogst. Enkelen zijn al begonnen doch de meesten wachten nog wat af tot de korrels helemaal geel zijn.

En uiteindelijk is KFC tot in het nabije stadje geraakt. Mooi zo, kan je eens een snelle westerse hap nemen zonder zestig kilometer te moeten rijden. Is er een koffieshop met heerlijk gebak, tweemaal wekelijks een traditie geworden. En eindelijk zijn er niet te ver van huis voedselstalletjes verschenen. Dat vond De Inquisiteur al jaren vreemd, niks bereid voedsel te verkrijgen in de buurt.

Maar nu heerlijke soepjes, nog heerlijkere gebakken rijst. Met varken, kip of, het beste, scampi’s. Vijftig bahtjes voor een lekker vers maaltje. Is schoonbroertje ook tot besef gekomen dat hij soms iets minder pikant voedsel moet bereiden zodat De Inquisiteur eens kan mee eten met de ganse hoop. <Tom kai>, lekker. <Laab pet>, hmmm. De zoete hapjes van bananen gecombineerd met rijst smelten in de mond. En omdat het de tijd van het jaar is: een overvloed aan fruit, altijd vers, net van de boom geplukt of uit het veld gehaald.

Grote, sappige watermeloenen. Passievruchten uitlepelen, wat een genot. <Malako>, De Inquisiteur kent de westerse benaming er niet van, ze gebruiken het ook in <som tam> wanneer de vrucht nog groen is, doch wanneer je ze laat rijpen tot roodbruin erg lekker. En dat alles vergezeld van koude thee aangemaakt met <manao> en suiker. Allemaal smakelijk verfrissende vitaminen.

En vorige week was er een feestje bij de buren. Dat wil dus zeggen twee kilometer verder, op een soort boerderij. <Poa> Mai zijn dochter was bevallen van een flinke zoon. Doch financieel heeft deze dame het niet al te breed, de jonge vrouw haar echtgenoot is iemand die liever lui dan moe is. Dus hield vader maar een <tambun>. Hij financierde het eten en vooral drinken, dochterlief mocht de traditionele honderd of meer bahtjes van iedere bezoeker houden.

Acht uur ’s ochtends en het lief met De Inquisiteur op pad, het moment dat de monniken hun geprevel staken. Jawel, het lief had deze maal ook geen zin om een uur lang mantra’s rond de oren te krijgen. Gezellige boel onder een houten afdak, veel bekend volk aanwezig. En De Inquisiteur direct een grote fles beer Chang voor zijn neus. Acht uur ’s ochtends.

Nu ja, hij wil geen spelbreker zijn en aanvaardt, ondertussen goed gebruik makende van het aangeboden voedsel. En het smaakt, zowel het eten als het bier. On-Isaans is het feit dat er geen muziek is. Geen livemuziek met kwelende en dansende meiden, geen schallende boxen via een muziekinstallatie.

Doch het is plezant, er wordt veel gelachen, elkaar plagen, ze doen er alles aan om De Inquisiteur te laten begrijpen wat er gaande is wanneer hij weer de draad kwijt is bij al dat Isaans dialect. Het duurt ook niet lang of ze maken zelf muziek op de vreemdste voorwerpen als bierflessen, lege kokosnoten, iemand met een gitaar met slechts vier snaren.

Hierdoor gaat het bier goed en snel binnen, ook al omdat het lang geleden is dat De Inquisiteur nog alcohol dronk.

Liefje-lief zit tussen de dames in de huiskamer en komt een uurtje of twee later melden dat ze naar de shop wil. Neen hoor, De Inquisiteur heeft daar nog geen zin in, hij zit hier goed. Het lief zegt lachend dat ze het begrijpt, ondertussen wijzend naar de vier lege flessen Chang voor zijn neus. Ach wat, kan hij tegen denkt De Inquisiteur. Het lief vrolijk weg met de belofte om later nog wel eens poolshoogte te komen nemen.

(Ladthaphon Chuephudee / Shutterstock.com)

De Inquisiteur is blij dat ze rond twaalf uur ’s middags terug is. Want nog meer bier zou te veel worden, nu een vrolijk gevoel en beter houden zo. Beetje wankel achter op de motorfiets, het lief met een hand om zijn rug vanwege de neiging om te ver achterover te leunen. Want ze rijdt niet direct huiswaarts, er moet in het stadje een rekening betaald worden. Zalig brommeren bij mooi weer, de kop wordt er terug fris van want helm-loos, de politie houdt siësta. En mochten ze er gestaan hebben zou liefje-lief gewoon omgekeerd hebben. Beiden genieten en zodoende bolt ze tijdens de terugrit een extra rondje, doorheen velden en bossen, je kan hier nog kilometers ver rondrijden zonder een gebouw of ander leven tegen te komen.

Kijk, dat is nu eens iets wat De Inquisiteur waardeert in dit land. Lekker frisse kop krijgen, dicht bij elkaar op de motorfiets genieten van elkaar en omgeving.

Zonder na te denken over plichten, regels en andere verboden. Zonder de kans om ‘gepakt’ te worden met financieel gevolg.

En vooral: zonder wijzende vingertjes of commentaren van wie dan ook.


» Laat een reactie achter


No votes yet.
Please wait...

13 reacties op “Winter in Isaan (4)”

  1. Daniel VL zegt op

    Weer een prachtig verhaalHet lief begreipt het wel na het zien van de (lege) flessen drank. Twee uur later lekker .dicht bij elkaar op de motorfiets genieten van elkaar en omgeving.
    Nu weet ik vanwaar je bent. Ik had je reeds lang geplaatst in Boom of omgeving.Lange tijd geleden had je eens geschreven ” De ruppelstreek” Doe zo voort ik en vele anderen genieten ervan.Dank

  2. Leo Th. zegt op

    De vrucht Malako is volgens mij ook bekend als Dragon-fruit en Pitaya of in ieder geval nauw met elkaar verwant. Het is een cactus soort. Op de foto meen ik ook de Cherimoya (Jamaica Apple) te herkennen. Een heerlijke zoete smaak, eten door uit te lepelen wanneer die enigszins gerijpt is. Zit volop (giftige) pitten, die je uiteraard uitspuugt. Maar het zou ook de Atemoya kunnen zijn, die heeft iets minder pitten en is een kruising van de Cherimoya en de Zoetzak. Momenteel is de Cherimoya volop in Nederland verkrijgbaar en wij eten er dagelijks wel eentje. En dan dat gevoel van vrijheid, wat je zo mooi omschrijft als zonder na te hoeven denken over plichten, regels en andere verboden. Dat herken ik als geen ander! Gaf dat ook regelmatig als antwoord wanneer mij gevraagd werd waarom Thailand mij zo bekoorde. Wat kon ik genieten van een ritje op de motorbike met een rustige snelheid en zonder helm bij het krieken van de dag. Wél altijd bedacht op loslopende honden. Dus wel een reactie mijnerzijds maar beslist geen opgeheven vingertje.

    • John Chiang rai zegt op

      Beste Leo Th,Denk toch dat je met de Thaise namen en soorten van het fruit een beetje door elkaar bent.
      De,,Malakoh” is bij mijn weten de Thaise naam voor Papaya en de Dragon- fruit wordt in het Thais,,Kew mangkhon genoemd,terwijl de groene vruchten die je op de bovenstaande foto ziet,die overigens niets met een cactus te doen hebben,op het Thais,,Noi naa” genoemd worden.

      • Leo Th. zegt op

        Ja John, je hebt gelijk mbt de Malako. Was in de war gebracht door het Dragon-fruit op de foto. De groene vruchten op de foto, de Cherimoya, worden ook door mijn partner noi-na genoemd, echter een onbekende naam in Nederlandse winkels en op de markt.. Net zoals bij Longan en Lamyai. Overigens heb ik niet beweerd dat de Cherimoya verwantschap heeft met de cactus, dat sloeg op het Dragon-fruit.

  3. Jack zegt op

    Jammer dat CHANG bier niet meer de ” bite ” van vroeger heeft, het is nu meer een baby olifantje geworden, maar ik drink het nog steeds.

    Trouwens weer een leuk verhaal, mijn complimenten !

  4. Tino Kuis zegt op

    Geniet van het leven, Inquisiteur. Mooi geschreven. Hier in Nederland is het herfst. Prachtige kleuren. Daarnet zag ik twee reeën wegspringen in het bos. Heerlijk koel…..

    O ja, dat is มะละกอ (tonen hoog, hoog, midden) papaya.

  5. timker zegt op

    Beste vriend, is papaya… dat zou jij toch moeten weten !!!
    Maar weer zo’n prachtig geschreven verhaal uit “onze” Isaan, maar voor mij is de KFC geen echte aanwinst – voor de lokale bevolking wel want die hebben liever kip dan een hamburger. Maar ik vind alleen een McDonalds in Udon Thani wel jammer. De komst van de Pizza Compagny in Sawang Daen Din vind ik een echte aanwinst !!!

    • timker zegt op

      Leo Th., dragon fruit is in het Thais

      • Leo Th. zegt op

        Je hebt je reactie niet afgerond maar ik begrijp wat je wilde zeggen. Zie mijn antwoord aan John Chiang rai.

  6. Georges zegt op

    Wat kun je toch prachtige verhalen in elkaar timmeren.

  7. Erwin Fleur zegt op

    Best Inquisiteur,

    Weer een erg goed verhaal, zit veel in het vat, zeker als je daar woont.
    Top,

    Met vriendelijke groet,

    Erwin

  8. Hans van Mourik zegt op

    In Indonesië noemen we het zuurzak de groene fruit.
    Onder de Nederlanders
    Zit vaak veel pitten in
    Hans

  9. Daniël M. zegt op

    Beste De Inquisiteur,

    Moet ik nog schrijven dat het weer een prachtig geschreven verhaal is? Ik begrijp dat deze zin eentonig begint te worden…

    Het lijkt alsof De Inquisiteur een kursus inburgering in de Isaan gevolgd heeft 🙂 Hij kent de namen van de Thaise vruchten en maaltijden. In het Isaans… Veel lezers van dit verhaal zullen het raden hebben naar wat deze vruchten precies zijn. Deze vruchten Googelen zoals de Inquisiteur het geschreven heeft zal ongetwijfeld niet de juiste resultaten weergeven 🙂 De enige mogelijkheid om erachter te komen is… ter plaatse bij De Inquisiteur gaan kijken.

    De Inquisiteur lijkt mij de best geplaatste persoon te zijn om landgenoten in te wijden in het leven in de Isaan 🙂

    Ik lees in dit verhaal, dat De Inquisiteur ook “vooruitgang” geboekt heeft op 2 andere vlakken:
    1. Als ik mij zijn verhalen van vroeger goed herinner, voelde De Inquisiteur er niks voor om in het gezelschap van de mannen in het dorp plaats te nemen… Nu lijkt hij daar niet meer weg te geraken 😀
    2. Vroeger gaf De Inquisiteur veel kritiek op de mannen die van ‘s morgen vroeg aan de drank zitten (ook dat als ik mij nog goed herinner…)… Nu heeft hij zich duidelijk aangepast 😀

    Denk aan uw gezondheid als je daar nog lang en gelukkig wilt leven ! 😉

    Vriendelijke groeten.


Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website