Ondertussen, in Isaan

Door De Inquisiteur
Geplaatst in Isaan, Leven in Thailand
Tags: , ,
7 mei 2017

De Inquisiteur blijft interesse vertonen in het wereldlijke gebeuren, het zijn ochtendlijke koffie-geneugtes met het internet. Schokkende verkiezingen, graaiende politici, mooie sportprestaties. Hij leest ook vaak de lezerscommentaren op allerlei artikels, en verbaast zich over kleinburgerlijke gedrag van velen. Alsof er geen bevrijdende jaren zijn geweest die mensen een meer wereldlijke en verdraagzamere beschouwing leerden. Ook het Thaise nieuws wordt gelezen, maar dat is lastig om te beoordelen, meestal nogal verdraaid rooskleurig. Bij de laatste kop koffie komt ook Thailandblog aan de beurt. 

Kan hij zien hoe alles reilt en zeilt in andere oorden dan het zijne. Pattaya, Bangkok, Hua Hin, Chang Mai, noem maar op, er zit wel ergens een Nederlandstalige, tenzij als expat, tenzij als toerist. Soms met kennis van zaken, soms behoorlijk naïef. Wel altijd leerzaam hoe ze dit land beoordelen, soms zelfs veroordelen. Dat laatste verbaasd De Inquisiteur steeds, waarom kom je dan terug als toerist of waarom blijf je er langdurig wonen wanneer het niet bevalt? Bij al dat lees- en denkwerk vergeet De Inquisiteur vaak dat hij midden in Isaan zit. Zowat anderhalf uur vertoeft hij in een andere wereld.

Zodoende overvalt ‘Isaan’ hem regelmatig eens hij het boventerras van zijn burcht verlaat. Meestal is dat rond halfnegen ‘s ochtends, en vaak is er een verwelkomende zon bij nog een heerlijke temperatuur. Per slot van rekening zitten we in het hete seizoen, bovendien beginnen de regens regelmatig te vallen, dikwijls nog ‘s nachts maar dat zal stilaan gaan veranderen en krijgen we te maken met een regelmatige plensbui overdag.

Voor de autochtonen zijn die regens een zegen. Nodig voor de rijst, maar de ganse natuur bloeit op. Voor iemand als De Inquisiteur zijn die regens tegenwoordig een bedreiging. Want zowat iedere keer sluiten ze de stroomtoevoer af. Voor de ganse gemeente, zijnde een vijftal gehuchten. Dat doet iemand handmatig, om ‘ongelukken te voorkomen’. Heeft iets te maken met een ouderwetse verdeelkast en men slaagt er maar niet in om die wat op te waarderen.

En daar zit De Inquisiteur dan. De twee koelkasten die zijn huis rijk is zijn dan ontoegankelijk verklaard, ze mogen niet geopend worden. Want een poosje geleden was er een stroomonderbreking van twintig (20!) uur, het bevroren lekkers in de diepvriezers was net niet ontdooit. Doch geen koelkast openen betekent een beetje honger lijden. Hier geen ‘streetfood’, of je moet zeven kilometer heen en zeven kilometer terug rijden. Een verfrissende douche, onmogelijk, geen waterpomp. Idem dito met de toiletten, geen doorspoelen. Omdat het de tijd van het jaar is dat de regens voorlopig pas ‘s avonds beginnen te vallen, ook geen verlichting. Ergo, geen airco, in deze hete periode een noodzakelijk iets voor De Inquisiteur om fatsoenlijk te kunnen slapen.

En jawel hoor, geen elektriciteit – geen internet. Want wij zijn afhankelijk van een lokale provider die dan ook zonder stroom zit. De Inquisiteur dacht dit probleem opgelost te hebben met True Move, een nationaal iets. Dat werkt, maar natuurlijk, het ding zelf, je laptop en mobieltje moeten een volle batterij hebben. Die zijn altijd toevallig leeg wanneer de stroom uitvalt … .

Natuurlijk overwoog De Inquisiteur al om dit euvel op te lossen via een stroomaggregaat. Doch dit is Isaan. Je moet de juiste persoon vinden die dat de baas kan: adviseren van welk type aan te kopen, en vooral het hele gedoe aansluiten op woning en shop. Dat laatste is het struikelpunt. Je vind hier niemand betrouwbaar genoeg om dat degelijk en met kennis van zaken uit te voeren. Wel in Sakun Nakhon of Udon Thani, maar die weigeren om de zowat honderd kilometer verplaatsing aan te gaan.

Ondertussen is huize Inquisiteur al een beetje aangepast. De batterijtjes van al die elektra worden extra in de gaten houden, een mooi beschilderde aarden pot gevuld met water in de twee badkamers gezet. Donkere wolken die verschijnen zijn het sein om eten uit de koelkast te halen. Zaklampen liggen gereed. Het gaat zelfs zover dat De Inquisiteur de slaapkamer vooraf wat laat afkoelen, zonder er aanwezig te zijn, kwestie van een beetje menselijk in slaap te kunnen vallen.

Maar Isaan, zeker deze streek hier, blijft onvoorspelbaar voor een farang. Zo zijn er hier maandelijks twee tot drie extra Boeddha dagen, exclusief voor deze gemeente. Dan mag er niet met luidruchtige gereedschappen gewerkt worden. Ondanks bijna vier jaar hier wonen vergeet De Inquisiteur dat altijd.

Wil hij zijn gras gaan maaien. Mag niet. Wil hij gaatjes boren om wat op te hangen. Mag niet. Wil hij een bankstel in elkaar timmeren. Mag niet. Een stalen hek maken. Mag niet. Schilderwerk is ok, handmatig de heg snoeien kan. Auto wassen mag, maar dan zonder zijn geliefde hogedruk reiniger. Dus zijn deze dagen luie dagen. Want zelfs de boer, die ploegt niet voort. Die duwtractor mag niet.

Isaan is ook problematisch aangaande farang-food. Simpele dingen zoals brood, aardappelen, of een bekende groente. Toen er een wat groter Lotus-magazijn werd geopend in het nabije stadje leek het te beteren. Maar na enkele maanden is het zover: het voor de Inquisiteur enigszins eetbaar brood is zeldzaam geworden. Vier op vijf bezoeken is het er niet. Uitverkocht is de melding wanneer De Inquisiteur dan toch eens overgaat tot klagen bij de manager. Idem dito met aardappelen, een geliefd item hier ten huize.

Bloemkool en rode kool, zeldzaam. Naar de markt dan maar. Waar de aardappelen het dubbele kosten indien ze er zijn. En indien ze de dagenlange hitte wat hebben overleefd. Vroeger ging De Inquisiteur met een boodschappenlijstje op pad. Nagedacht wat te eten de komende dagen, nagekeken wat thuis uit voorraad was. Nu niet meer. Improviseren is de boodschap.Dit alles maakt dat De Inquisiteur niet extra kritisch op Isaan. Vervelend, soms met een kleine vloek, maar liever alles met de glimlach oplossen. Klusjes uitvoeren wanneer het kan, Boeddha indachtig. Westers georiënteerd voedsel inkopen is verworden naar leuke strooptochten, meteen goede voorraad innemen zolang het verkrijgbaar is. Geen stroom maar wel etenstijd? De auto in, onverwacht een lekker etentje. Nog steeds samen douchen, bij kaarslicht, elkaar spelend nat spatten met dat toch wel ijskoude water van zo’n stenen vat. Daarna samen voor het geopende raam naar het onweer kijken en pas nadien beseffen dat we naakt zijn. In het duister lachend hand in hand naar de slaapkamer sukkelen. Elkaar fris houden met een natte handdoek en afwachten wie het eerste in slaap valt, want de batterij van De Inquisiteur’s E-reader is natuurlijk plat.


» Laat een reactie achter


No votes yet.
Please wait...

16 reacties op “Ondertussen, in Isaan”

  1. Henk 2 zegt op

    dus het is niet alles in isan hier alles volop aardapelen bloem kool rooie kool ieder voordeel heeft ook ,
    een nadeel

  2. Frank Kramer zegt op

    Beste Inquisiteur, wederom fijn om te lezen wat je voor ons opschrijft.
    De beruchte Spaanse Inquisitie had er destijds beslist anders mee omgegaan.

    Veel mensen, de brede massa om mij heen hier in Nederland, zijn doorgaans enorm druk, overvolle agenda’s en spoeden zich overal met grote haast richting…. ja waar naar toe eigenlijk? Uiteindelijk richting een burn-out misschien? Me is druk, men is ongeduldig en men wil snel. Geen idee wat je dan van het leven leert? Of hoe je iets leert?

    Heerlijk om te lezen hoe jij opmerkt dat het leven grotendeels bestaat uit wat maak ik vandaag mee en hoe ga ik er mee om? dat eerste, daar hebben we niet al te veel vat op, want hoe je het leven ook probeert te sturen en controleren, er komen altijd weer prikkelende dingen voorbij. Maar hoe je er mee omgaat, hoe je er op reageert en of je jezelf er mogelijk op afreageert, dat blijft een keuze. ook in dat opzicht houd ik erg van mijn dagen in Thailand (4 tot 6 maanden per jaar). Ik leer hier zoveel. Ik doel niet op zaken als de taal, het voedsel, de regeltjes en geschiedenis. Ik doel op het leven. Hoe reageer ik op situaties en hoe reageert mijn 70 jarige huisbazin op dezelfde situaties? Erger ik mij mateloos aan voorspelbare stroomuitval of bereid ik me er op voor? Trek ik een boos gezicht en maak ik een onbeleefd gebaar wanneer iemand in de dorpsstraat alweer eens onverantwoorde bewegingen in het verkeer maakt, of rem ik af en glimlach ik?

    Ik ervaar al 17 jaar mijn dagen in Thailand als lessen in nederigheid, lessen in geduld, in mededogen en relativering. Glazen zijn hier steeds vaker halfvol. Ik heb geen garantie, maar ik ben bang dat het erg goed voor mijn gezondheid is. En draai het eens om, wat levert het een mens op om het omgekeerde te doen? Wat zal ik me ergeren als ik ook kan weggaan? Wat zal ik mezelf wijs maken dat ik het beter snap dan al die andere mensen, wanneer ik eigenwijs dan wijs blijk te zijn? voor mij is ook dat een dagelijkse keuze; Wil ik gelijk krijgen of liever geluk vinden?

    Excuus Inquisiteur, ik merk dat je mij tot filosofische bespiegelingen hebt aangezet. Wie zit daar nu op te wachten? Ik hoop voor jou dat de electriek het red vandaag! Geniet ervan!

  3. Tonny zegt op

    Wat weer een leuk berichtje van de Inquisiteur. Zo herkenbaar .
    Toch blijft het leven in Isaan prachtig ,bedankt .
    Hoop dat er nog vele berichtjes mogen komen .

  4. Kees zegt op

    Geen electriciteit is een ramp.
    Gelukkig hebben we weinig problemen met uitval.
    Maar zoals ik lees dan valt het bij u regelmatig uit.
    Een agregaat kan een oplossing zijn maar qua lawaai, kosten etc zou ik eens aan zonnepanelen denken.
    Is in de praktijk een degelijke oplossing zeker als je er een goede accu voor bij gebruikt.
    Je kunt zelfs zelfvoorzienend werken afhankelijk van oppervlak en wattage wat je wilt.

    • walter zegt op

      Wij hebben sinds 3 dagen geen leiding water dus jezelf wassen met regenwater en daar ben ik niet happy mee. Niemand klaagt daarover, dus ik ook maar niet. In Nederland zou de hel losgebroken zijn, hier niet ze zijn aan het repareren!

      • Piet zegt op

        Ik denk dat regenwater gezonder is dan wat er uit de kraan komt….is bij ons ( in de Isaan) dikwijls bruin…ik weet alle vuiligheid van de lucht zit ook in regenwater maar zal zeker schoner zijn dan regenwater in Bangkok
        Ieder z’n meug hoor

  5. henry zegt op

    Ben ik even blij dat ik als inwoner van Bangkok Metropolis met zulke Isaanse toestanden niet geconfronteerd word.

    • JACOB zegt op

      Henry het is waar een ieder voor kiest,wonen hier rustig geen file,s vriendelijke buren en veel ruimte,grote tuin en parkeerplaats voor wel 10 auto,s,zou niet willen ruilen met dat drukke leven daar.

  6. hennie zegt op

    ja het probleem stoom uitvallen ken ik ook soms. en inderdaad de enige oplossing die ik kan bedenken is een aggregaat die automatisch aanslaat bij stroom uitval. dan kunnen enkel basis benodigd heden toch draaien zoals de koelkast en toch zeker enkele ventilatoren ,net beter als niets en minder goed als een airco maar vaak afdoende indien goed over de benen gericht.ik denk dat je op internet wel een aansluit schema zult kunnen vinden hoe een en ander aan elkaar gekoppeld kan worden en anders door enkele handige harrie`s op dit blog je verder kunnen helpen ik heb zelf pas een huis gekocht die nog ruim verbeterd dient te worden, maar zeker hoog op mijn verlanglijstje staat een aggregaat, om voorgenoemde euvel op te vangen ik ben terug in Nederland sinds gister en mag weer leven in goed gekoeld land brr ;-))
    Het probleem teriwten is al opgelost door een bedrijf die me een jaar lang garandeer dat ik daarna termietloos door kan gaan met de verbouwinningen die nog in het verschiet liggen
    succes met het stroom probleem
    hennie

  7. Khunhan zegt op

    Een verhaal wat exact klopt met hier ( Buriram), De laatste week, iedere dag, stroom,geen stroom, 3 keer per dag, zogauw je ergens in de verte een biksempje ziet,poef, uit die handel, voor zeker 2-3 uur, pomp van regenwaterafvoer naar de straat werkt niet, en altijd ;geen stroom, geen water.Soms wordt je er wel moedeloos van.
    En weet je, niemand kan ook maar enigzinds de oorzaak bedenken.
    This is Isaan.

  8. corretje zegt op

    Nou, nou dat is in Bangkok ook wel eens anders geweest. Doch, je hebt gelijk dergelijke Isaanse toestanden komen eigenlijk bijna niet meer voor.
    Ook ik ben een echt stadsmens en zou er niet aan moeten denken mijn laatste dagen daar te moeten slijten.
    Een vriend van mij woont in Udon, gaat een peer keer per dag in de deuropenng staan en roept dan keihard
    “mai mi satang”
    Daar zou ik nou echt niet vrolijk van worden.
    Doch van mijn kant bekeken zie ik er zeker de humor van in.

  9. robert48 zegt op

    Ja het is behelpen zoals ik zie hier voor de inquisieur!!!! maar geen nood het is nog steeds aangenaam bij ons in de Isaan Met vr.gr.Robert

  10. Danzig zegt op

    Ik woon op ruim 1800 km van de Inquisiteur in het uiterste zuiden van Thailand, in een stad met ruim 40 duizend inwoners en een totaal andere cultuur (Thais-Maleis), religie (islamitisch) en omgangstaal (Jawi, een dialect van het Maleis) maar zie desondanks overeenkomsten met zijn verhaal. Ik heb geen keuken en ben gek op Thais eten, plus de regionale keuken, maar verlang desondanks wel eens terug naar de kaas, vanillevla, piepers, spruiten en andere Nederlandse producten. Hier is echter tot in de wijde omgeving geen (super)markt te vinden die dat heeft. Pas in Hat Yai, op ruim 200 km afstand, verwacht ik een iets grotere keuze qua levensmiddelen. Hier zit je op dat vlak echt in de rimboe. Ook qua bekende Thaise/westerse ketens hebben de steden in de regio vrijwel geen aanbod. In mijn woonplaats en omgeving is geen McDonald’s, Burger King, KFC, Starbucks, Dunkin Donuts, Dairy Queen, Subway, Big C, Tesco Lotus, MK, Sizzler, Svensens, Pizza Company, Chester’s etc. etc. Uiteraard ook geen Central Festival, Robinsons, The Mall of andere bekende shopping mall. Sterker nog: hier is helemaal geen mall of department store. Je moet het hier doen met welgeteld één Mr. Donut, een aantal 7-Elevens en vooral lokale winkels. In dat opzicht zou ik zo met de Inquisiteur ruilen.

    • lung addie zegt op

      In de Isaan zijn ze op vele plaatsen een 50tal jaar achter op de rest van het land. In het uiterste Zuiden echter 570 jaar achter op de rest van de wereld.

  11. Karel Jansens zegt op

    Lazada verkoopt broodmachines.
    Een Vlaamse vriend van mij maakt en verdeelt een 2 ampere zonnepaneel dat rechtstreeks op een smartphone kan worden aangesloten.
    Ik heb onlangs in een plaatselijke winkel een 13 ampère, 5 volt batterij gekocht die telefoon en tablet minstens een dag werkende houdt.
    En vooral: Ik woon bij Phimai, in een wijk zonder boeddha-fundi’s.

  12. Daniël M. zegt op

    Lang geleden dat ik nog iets van de Inquisiteur gelezen had. Dit wegens gebrek aan tijd. Ik heb een grote achterstand in te halen.

    Het is nu middagpauze en buiten is het grijs en maar 9 graden. Dan maar lekker binnen blijven met een tas warme koffie. Mijn boterhammen heb ik al opgegeten en vanavond maakt mijn schatje weer lekker warm eten: gemengd Thais-farang: meestal rijst met vlees en groenten.

    Dus heb ik nu even tijd om te lezen. Al had ik er niet veel zin in. Nu ik dit verhaal gelezen heb, heb ik weer zin gekregen om meer te lezen.

    Dit om maar te vertellen dat die verhalen van de Inquisiteur deze lezer steeds weer boeit.

    Een d-t-fout hier en daar. Maar wat doet dat ertoe? Het verhaal leest alsof ik naar een film zit te kijken.

    Tot volgende keer!


Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website