Isaanse belevenissen (5)

Door De Inquisiteur
Geplaatst in Leven in Thailand
Tags:
6 mei 2018

Er zijn zo van die periodes. Alles gaat fout. Dan gaat een westerling al snel denken dat het aan Thailand en zijn mensen ligt.

Zo begon het al met De Inquisiteur zijn privé verzekering. Sinds zijn niercalamiteiten drie jaar geleden, ziekenhuisopname en ingrepen gedurende vijfendertig dagen met een totale kostprijs van een miljoen vierhonderdduizend baht was er in de polis een exclusiviteit gekomen voor alles wat met nieren, urineleiders en bloed te maken had gekomen. Niet meer verzekerd. De Inquisiteur maakte zich weinig zorgen. Want binnen twee jaar zou dat terug in de dekking opgenomen worden dacht hij.
Maar neen, sinds dit jaar weet De Inquisiteur het, de uitsluiting is levenslang. De maatschappij blijft wel het volle pond vragen terwijl ze een pak minder moet dekken….

Dus op zoek naar een alternatief. Dat is niet te vinden, de uitsluiting wordt door alle maatschappijen die De Inquisiteur aanschreef behouden, tenzij je een goedkope soort reisverzekering neemt doch de dekking is slechts een half miljoen baht. Peanuts als je de rekening ziet van drie jaar geleden.
Dat gaat in een mens zijn systeem zitten, je begint daar wekelijks wel eens aan te denken: wat te doen, hoe op te lossen? De Inquisiteur heeft nog zes maanden, dan vervalt de huidige polis. Nu ja, hij heeft een ’life-time’ clausule in zijn contract maar wil niet meer het volle pond betalen bij een veel lager risico van de maatschappij.

Beginnen ook andere zaken de pret te bederven.
Een enorme knal met veel rook kondigen het einde van de microwave aan. Verdorie, een nieuwe te kopen.
Vervolgens geven de plafondwaaiers van het boventerras en die van stiefdochter’s slaapkamer het op. Zomaar, na vier jaar. Ook niet leuk.

Sinds een paar dagen, na drie dagen van intensieve regen ’s nachts, komt er licht bruin water uit de kranen. Waarschijnlijk is er een deel aarde afgebroken in de waterbel onder de grond. De enige oplossing -zonder filters in te bouwen doch dat is weer onderhoud en vaste kosten- is dieper boren, maar dat kan niet op dezelfde plaats volgens de lokale chang. Nieuwe put laten boren, nieuwe leidingen naar het pomphuis aan te leggen.

Stilaan begint De Inquisiteur zijn lot te vervloeken en zoekt daders, slachtoffers.
Die microwave zullen de huisgenoten wel geflikt hebben. Stiefdochterlief laat alles minimum tien minuten verwarmen terwijl drie tot vier minuten meestal voldoende is. Ze legt ook vaak spullen bovenop de wave, dat is niet goed, kan de warmte niet weg.
Die plafondwaaiers ligt waarschijnlijk aan de elektricien, bij de bouw van het huis liet De Inquisiteur hem alle benodigdheden kopen. Hij zal wel tweedehands geleverd hebben en goed verdient denkt De Inquisiteur vals.
De waterput, nu vertelt diezelfde chang dat het dieper moet, vijfendertig meter in plaats van de huidige achttien meter. Waarom heeft hij dat vier jaar geleden niet meteen gedaan? Zal wel bewust geweest zijn, nu heeft die kerel weer een lucratieve job.

Doch de ellende is nog niet voorbij. Op een ochtend willen we naar de Makro en andere shops gaan in Sakon Nakhon. Winkel afsluiten, dat is wel wat werk want het lief heeft zonder na te denken alle spullen buiten gezet als normaal en nu weer binnen te brengen. De grote plastic box vastbinden op de achterbak voor de Makro-spullen, de achterbank omhoog en de koelboxen erin. Een douche nemen, de honden even in hun hok zetten, poort open.
Na al die voorbereidingen start de auto niet.
Vloeken, zoeken als een kip zonder kop want De Inquisiteur kent niets van autotechniek. De batterij is OK, maar de oliedrukmeter in het rood. Olie zit erin, geen plassen op de grond. Het duurt drie dagen vooraleer we een vakman vinden, de talloze handige Harry’s die ‘er wel even willen naar zien’ hoeft De Inquisiteur niet.
Blijkt dat de honden de elektriciteitstoevoer naar de oliepomp hebben over gebeten in hun eindeloze jacht naar hagedissen en andere kruipbeesten. Dat kabeltje is mits wat wringen voor honden bereikbaar van onderaan. De Inquisiteur ziet dat dagelijks, het is de favoriete plek van onze viervoeters, ze liggen graag onder de wagen die in de overdekte carport geparkeerd is, lekker koel daar. En ze spelen er vaak, vooral ’s nachts horen we ze daar rommelen.
De schade valt mee, tweehonderd bahtjes, maar wel drie dagen zonder auto.

En die lieve beesten, onze drie woestelingen van honden eigenlijk, gaan verder in hun baldadigheden. Eerst slagen ze erin uit te breken, iemand heeft de poort niet vergrendeld en ze wringen zich ertussen. Om na een uur terug te keren, vrolijk en wel, met twee dode kippen in hun bek. Schade vergoeden, vijftig baht per kip, en de kapotgebeten karkassen gaan naar liefjes broer die er doodleuk kippensoep van maakt. Goed geluimd zit de familie bij elkaar om te genieten van de kippensoep maar De Inquisiteur wil ze niet, die karkassen zijn aangebeten door de honden en ze zullen ook nog wel lekker gespeeld hebben met die dode lijven. Neen, dank U.

En momenteel hebben LinLin, Carrot en Farang een andere hobby gevonden. Putten graven. Grond weghalen, tegen de gevels van de shop en van het pomphuis. Op zoek naar ratten, slangen en andere pakbare beesten. De putten zijn holen geworden waar De Inquisiteur in kan kruipen. De eerste keren deed De Inquisiteur datgene wat van een man des huizes verlangd wordt: de kuilen dichtgooien. Nu geeft hij dat op, het is hopeloos.
Dus weer vieze gedachten door het hoofd: waarom toch drie honden nemen? De Inquisiteur was goed met eentje. Tot die nest er kwam, en de dames des huizes waren o zo vertederd door die puppy’s. Kunnen we er geen twee behouden tee-rak? Nooit meer is nu De Inquisiteur zijn motto.

Door al dat gedoe begint zowat alles een karwei te worden waar De Inquisiteur tegenop kijkt.

De gemetste vijver in de voortuin, De Inquisiteur’s trots, valt ten prooi aan algen. Niets helpt nog, filters reinigen, water verversen -zelfs negentig procent-, over houtskool gaan filteren, … . Drie dagen mooi helder water, dag vier begint de algenbloei weer. De <pla nin’s> zijn onzichtbaar geworden, ze vangen voor consumptie is lastig.
De Inquisiteur geeft het op. Dat Thaise klimaat kan de pot op.
En moet hij naar de bank, twee rekeningen die hij niet meer gebruikt kosten hem … 200 baht per maand. Dat zijn oude bankrekeningen waar al jaren geen verrichtingen meer op gedaan worden en er staat nog vijftig baht op. Maar ze halen die kosten automatisch van zijn nieuwe rekeningen … . Dus compleet afsluiten die accounts is de boodschap doch daarvoor moet je naar het kantoor waar je ze opende. Pattaya. Gadsammejezus. Thaise kloteservice.
Moet hij de pick-up truck naar de garage voor service brengen, maar dat is een rit van vijftig kilometer, hij kan zich niet niet meer verheugen in die o zo goede ontvangst, de koffie, het gebakje, het gratis wassen van de auto. Waarom is er niet in ieder stadje een goede garage?

Begin mei is er zijn negentig dagen melding. Normaal beschouwt De Inquisiteur dat als een uitstapje, op vijf minuten terug buiten het Immigratiekantoor en gaat hij graag dolen doorheen Sakon Nakhon. Voor het eerst in dertien jaar vindt hij dat een last. Waarom moet dat nu? Ze weten alles van ons, staat op computers. Thaise bureaucratie.

En dan de kroon op het werk. De Inquisiteur en het lief gaan half juni voor twee weken naar Pattaya met een overnachting in Khon Kean. Netjes hotels gezocht en geboekt. Creditcard nummer opgegeven aan beide hotels. Zes weken later een bericht van het hotel in Pattaya: creditcard niet geldig. Nieuw nummer opgeven. Dat doe je dan, beetje verbaasd want in Khon Kean, het Pullman, geen probleem.
Nu, enkele dagen geleden, terug bericht van hetzelfde Pattayaanse hotel. Het Privi hotel op Second Road. Creditcard niet geldig. Gelieve het bedrag te storten. Geen haar op het hoofd van De Inquisiteur die daar aan denkt, hij boekt altijd hotels die minimum voldoen aan twee voorwaarden: betalen bij inchecken en een parkeerplaats. Heen- en weer gemail, vage antwoorden, en nu weet De Inquisiteur niet of hij al dan niet een hotelkamer heeft of wel. Het geld kunnen ze niet van de rekening halen want ze melden zelf dat de creditcard niet geldig is, zouden ze dat wel doen hebben ze gegarandeerd problemen met De Inquisiteur.
Wat is dit? Een soort bedriegerij waar Pattaya voor bekend is? Ezels.

Tsja, dan gaat zelfs iemand als De Inquisiteur Thailand wel op de korrel nemen. Gedurende een paar dagen toch.
Tot het lief ingrijpt.

Waar maak jij je nu allemaal zorgen in? Die microwave, hoe oud was die? Juist, twaalf jaar al.
Die plafondwaaiers, laat eerst de elektricien komen. Misschien een kleinigheid.
De waterput? Wacht nu even af. Mogelijk zakt alle sediment naar beneden en krijgen we terug helder water, dat was vorig jaar ook, ben je dat al vergeten?
De auto? Was toch snel opgelost en het kostte nauwelijks wat.
Je vijver? Je wil allang verwisselen en garnalen proberen te kweken. Doe dat dan nu.
Ze heeft ook een oplossing voor het kuilen graven van de honden. We waren dat al van plan, goedkope rechthoekige cementbakken kopen voor bloemen en kruiden. Wel, we plaatsen die daar waar ze graag graven en stopt het. De bakken waren al besteld: een meter lang, veertig centimeter hoog en breed. Zes stuks voor twaalfhonderd baht en we krijgen nog drie kleinere modellen gratis, alles aan huis geleverd.
Die bankrekeningen? We gaan toch naar Pattaya, even bank binnen en klaar.
Een hotel? Vinden we immers mocht daar bij het gereserveerde een probleem zijn, normaal reserveren we nooit … .
Tsja, en de auto laten onderhouden moet nu eenmaal, hetzelfde met je verblijfsvergunning … .

Grijnzend-plagend noemt ze De Inquisiteur een oude man. <Poetsjaai kei>. Meer is niet nodig om een onstuimige stoeipartij te beginnen en zie, het hoofd is weer helder.

Een westerling als De Inquisiteur denkt te veel na.
Nu begrijpt hij de Thaise instelling nog beter: je leeft vandaag. Niet gisteren, niet morgen.

No votes yet.
Please wait...

13 reacties op “Isaanse belevenissen (5)”

  1. Geert zegt op

    Wederom een prachtig verhaal, het wachten is nog steeds op het eerste boek.
    Iemand met zoveel talent moet daar wat mee doen.

  2. Hans zegt op

    Heb je wel eens aan acupunctuur gedacht voor nier problemen ?. Omdat je de nierproblemen niet exact beschrijft ,is het moeilijk aan te raden . Maar veel nieraandoeningen kunnen met acupunctuur goed verholpen worden . Maar niet wachten totdat er een crisis uitbreekt

  3. Hermann zegt op

    Tsja, zo herkenbaar inmiddels… Sinds 2 jaar een relatie met een Isaanse. Het teveel nadenken van mij als westerling, gaat mijzelf steeds meer tegenstaan. Wij westerlingen houden ons veel teveel bezig met de waan van de dag die ons vertelt het leven te kunnen sturen en controleren…

    • fred zegt op

      U vergeet wel dat het de westerling is die steeds de kosten moet vergoeden. De baas betaalt en de Isaanse kijkt er naar. Toen ik nog werkte kon het mij ook allemaal niet schelen als iets kapot ging op het werk of veel geld opslorpte. De kosten waren toch voor het bedrijf en niet voor mij.
      Zolang iets me niks kost kan het me ook allemaal een pak minder schelen. Mijn vrouw zegt dan meestal ….pump no more good…we have to buy new.

  4. Angela Schrauwen zegt op

    Moet weer glimlachen met je prachtig relaas. Knap schrijf talent!

  5. hennie zegt op

    ja we denken te veel en de helderheid van je vrouw heb ik bij mijn vrouw ook dan denk ik waarom me druk maken ze heeft gelijk

  6. l.lagemaat zegt op

    Een goed geschreven verhaal.

    Er zijn inderdaad periodes dat “kleine tegenvallers” gaan tegenstaan en irriteren.
    Steeds maar weer een oplossing zoeken.

    Keerzijde is wel: Hoe zou ik daar in Nederland mee omgegaan zijn?

    Als het niet zelf op te lossen was een afspraak maken, wachten en later een forse rekening betalen!
    Bestaande uit “Voorrijdkosten, loonkosten en daarover heen 21 % BTW voor zover ik mij herinner!

  7. janbeute zegt op

    Bravo weer een mooi verhaal . Alleen begrijp ik als oud autotechnicus iets niet in je verhaal .
    De oliedrukmeter stond in het rood maar de auto startte niet .
    Als een motor niet loopt dan zal er ook geen oliedruk opgebouwt worden .
    De oliepomp voor de smering van de motor , zit bij voertuigen onder in de motor binnen in het carter en wordt mechanisch door de distributie aangedreven.
    Ik denk dat je bedoelt de elektrische brandstofpomp kan benzine of diesel zijn want die zit meestal gemonteerd bij of in de brandstoftank.
    En dan kunnen muizen of ratten zelfs de kabels aanvreten .
    Bij zware trucks wordt de brandstofopvoer pomp als wel de inspuit brandstofpomp zelfs mechanisch aangedreven

    Jan Beute .

  8. TH.NL zegt op

    Weer een aantrekkelijk verhaal waar alles lijkt opgelost behalve dan – en mijns inziens het belangrijkste – de ziektekostenverzekering. Naarmate je ouder gaat worden zullen ze een steeds hogere premie gaan eisen en op een bepaald moment als ze je te oud vinden je uit de verzekering gooien. Als je echt – voor hen flinke financiële – kwalen zal krijgen zullen ze je daar ook voor uitsluiten. Voor mij een reden om nooit permanent in Thailand te gaan wonen. Een leuk land om permanent te wonen zolang je bergen met geld hebt.

    • De Inquisiteur zegt op

      Fout.
      Mijn maatschappij biedt een extra clausule die ik jaren geleden al liet opnemen in de polis.
      Lifetime membership. Prijs rond de 3.000/jaar.

      Ik val echter over het feit dat ondanks de veel lagere dekking die ze nu hebben wegens die uitsluitingen ik nog steeds dezelfde premie moet betalen.
      Ik ben er nog niet uit wat ik ga doen.

    • chris zegt op

      Tja…wil je kniezend, zeurend en met een kwakkelende gezondheid in het koude Nederland blijven wonen en 5 jaar langer leven of het risico lopen om misschien 5 jaar eerder dood te gaan en elke dag zingend en fluitend opstaan en naar bed gaan (met een leuke vrouw)? Nou, ik weet het wel.

  9. Kees zegt op

    Ja die ziektekostenverzekering. Dat is inderdaad beschamend hoe ze je daarmee een poot uitdraaien. Ik vraag me af wat en of er alternatieven zijn.

    Hoe is behandeling in Thaise staatsziekenhuizen? Sommigen zeggen dat de medische zorg daar best OK is. Behandelt men daar farangs in geval van nood? Wat zijn de kosten vergeleken met de prive ziekenhuizen?

    Mocht er nu echt iets ernstigs zijn, is het dan een idee om terug te keren en je weer in NL in te schrijven? Vanaf dat moment MOET je weer verzekerd zijn in NL en kan de goedkopere NL verzekering je niet weigeren toch?

    Welllicht zijn er mensen die hier meer van weten. Ik weet dat de ziektekostenverzekering voor velen onbetaalbaar is met premies van soms tot dik over de 500 Euro per maand.

    • Kees zegt op

      Heb het zelf even opgezocht in het dossier ziektekostenverzekering. Daar wordt het goed uitgelegd. Als de premies dus echt helemaal de pan uit gaan rijzen is terug naar NL dus wel een optie, al is het niet ideaal in de meeste gevallen.

      ‘De Nederlandse zorgverzekeraars hebben inderdaad acceptatieplicht en zullen dan ook iedereen accepteren die weer in Nederland is ingeschreven. Dit geldt overigens alleen voor de basisverzekering, niet voor eventuele aanvullende verzekeringen.

      Los van de vraag of het wel altijd mogelijk is om eerst terug te vliegen (met bepaalde aandoeningen mag u niet vliegen, of alleen onder medische begeleiding hetgeen niet goedkoop is), dient u ook rekening te houden met de vraag uit welke pot de medische kosten worden betaald als u terugkeert naar Nederland.

      Als remigrant kunt u namelijk te maken krijgen met een wachttijd voor AWBZ- zorg in Nederland. Afhankelijk van de verzekering en de duur van het verblijf in het buitenland bedraagt de wachttijd maximaal twaalf maanden. Uw zorgverzekeraar beoordeelt of er in uw situatie een wachttijd van toepassing is en wat de duur daarvan is. Tijdens de wachttijd komen de kosten van zorg thuis en van zorg en verblijf in een AWBZ- instelling voor eigen rekening. Dat is geregeld in het Besluit wachttijd bijzondere ziektekostenverzekering.

      Daarnaast is op het vliegtuig stappen niet echt een ideale oplossing voor diegenen die hier hun hele sociale leven en/of gezin hebben. Dan kan de verplichte terugkeer naar Nederland een vervelende geschiedenis worden, zeker als u in Nederland eerst op de wachtlijst terechtkomt.’


Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website