Isaan winter

Door De Inquisiteur
Geplaatst in Isaan, Leven in Thailand
Tags: , ,
23 november 2017

Poezen en honden zitten zo dicht mogelijk bij elkaar, op alle vindbare tochtvrije plekjes. Leguanen, slangen en andere koudbloedigen bewegen traag, op zoek naar de eerste ochtendzon om op te warmen. De Inquisiteur en liefje-lief dragen binnenshuis een soort sloffen, afkomstig van een of ander hotel, de koude vloertegels geven een onaangenaam gevoel. De traditionele ochtenddouche wordt uitgesteld naar een later uur, wanneer muren en leidingen opgewarmd zijn zodat de elektrische warmwaterboiler geen overprestatie moet verrichten.

Jawel, ook hier in de tropen is er een soort winter. Tropisch savanne-klimaat is wat de zoekmachine oplevert wanneer je dat intikt. Maar de koude is voorlopig relatief, meer een aanvoelen want de thermometer geeft rond zes uur ‘s ochtends, bij het wakker worden, toch nog steeds zo’n drieëntwintig graden aan. Maar dat is te koud voor een doorgewinterde expat die reeds meer dan elf jaar hier woont en al bijna vijf jaar niet meer naar de koude lage landjes bij zee is geweest. Laat staan voor iemand die hier geboren en getogen is.

Nog steeds halen mensen de laat aangeplante rijst binnen maar dat loopt op zijn laatste pootjes. Voor de rest probeert men de koude te bestrijden. Magere poa Deing loopt rond als een zombie, alles wat hij heeft aan kledij hangt nu aan zijn lijf. Een versleten lange broek met gaten in, opgehouden door een touwtje. Vier lagen shirts, de laatste heeft lange mouwen. Een soort jasje met reclame van Heineken maar het groen is vaalbleek geworden. Een muts die alleen ogen en mond vrij laten, in Europa zou hij aangehouden worden wegens te gevaarlijk uitzicht. Sokken of schoenen heeft hij niet, enkel slippers. Wanneer hij ergens opduikt en weet dat hij er langer dan een halfuur zal verblijven legt hij een vuurtje aan. Om zijn voeten te warmen.

Nan, een vrijgezel voor het leven, geeft zijn vechthanen extra aandacht. De grote rieten manden waar de beesten in verblijven verplaatst hij voortdurend zodat ze steeds voor de helft in de zon staan. Piak, Inquisiteur’s ‘schoonbroertje’, legt ook vuren aan. Vlak bij de open stal, eigenlijk een schattig bouwsel van boomstammen met een zinkplaten dak. Voor de twee buffels die hij rijk is. Die vuren verdrijven de dauw welke ‘s avonds en ‘s ochtends tevoorschijn komt. Buffels moeten droog staan of liggen denkt De Inquisiteur. En zo reageert iedereen hier op zijn eigen manier om warm te blijven.

Want voorlopig is dat alleen na zonsondergang en ‘s ochtends nodig. Vrij snel, rond een uur of negen, geeft de alomtegenwoordige zon meer dan voldoende warmte om je terug in de tropen te weten. Lekker, wat later is het weer rond de dertig graden zoals het hoort.

En is er een andere, seizoensgebonden, activiteit op gang aan het komen. De alomtegenwoordige poelen in de rijstvelden moeten worden leeggevist. Want die drogen nu langzaam maar zeker uit. Dat is altijd een gemeenschapsgebeuren, of de eigenaars van de velden geven sein dat er gevist kan worden, of de pachter van het veld trommelt familie, buren en vrienden op. En zonder uitzondering trommelt iedereen De Inquisiteur op. Want die heeft afgelopen weken, op advies van liefje-lief, zowat overal een handje toegestoken bij de rijstoogst en verwerking ervan.

Oid, een buurman – natuurlijk relatief, hij woont met zijn famille op zo’n zevenhonderd meter afstand, is zo iemand die graag veel mensen uitnodigt. Hij houdt van “sanoek”. De dag van gebeuren begint al ‘s ochtends vroeg, iedereen verzamelt op zijn erf. Zo ook De Inquisiteur die natuurlijk de mist in gaat qua kledij. Want alle mannen hebben een soort heupdoek bij, die heeft De Inquisiteur niet. Heb je nodig zal later blijken. De lao kao en bier gaan al vrolijk rond ondanks het vroege uur maar er is gelukkig ook eten. Een soort soep met wat in stukken gehakt varkensgedoe, je moet knabbelen om te vermijden dat je de scherpe “khadoek” mee inslikt. Met kleefrijst natuurlijk. Alles met de hand uit een gemeenschappelijke pot nemen, De Inquisiteur hoopt maar dat iedereen een beetje hygiënisch is … .

Eens de ganse bende present, en dat duurt in Isaan altijd wel een poosje, verplaatst de stoet zich naar de bewuste poel, die ligt een drie kilometer verder ergens te midden van nergens, enkel wat bomen geven aan dat er water in de nabijheid moet zijn. Ze hebben allemaal wel materiaal mee. Vrouwen een ganse picknickmand, dat wil hier zeggen een gevulde ijsemmer, een zwart geroete kookpot, allerlei sauzen en kruiden, lepels en kommetjes. De mannen hebben een werpnet, je moet dat kunnen, de kettinkjes aan de randen zorgen ervoor dat de uiteinden zinken maar maken het vrij zwaar. En een pittoreske bamboe visfuik, er lijkt een schouwtje aan te staan maar dat is om de gevangen vis in te brengen. In de zijspan van poa Koh hebben ze de drank verstopt – lao kao, bier en frisdrank. Je weet wel, die wet dat je enkel tussen twaalf en twee, vijf en middernacht mag alcohol kopen … . Daar lachen Isaaners een beetje mee, net als De Inquisiteur.

Het nut van die lendendoek komt nu boven – de mannen gaat uit de kleren binden die doek rond de heup en door de benen. De Inquisiteur zijn eerste probleem, gelukkig heeft hij een oude, korte, werkbroek aan. En ja, de zon zorgt ervoor dat het blote lijf geen koude lijdt. Zolang je uit het water blijft.

Want het ‘teentje-proeven’ van De Inquisiteur is een ijzingwekkende ervaring, het water is koud. Al nachtenlang afgekoeld. Doch een man mag zich niet laten kennen nietwaar, iedereen zat al vol verwachting te kijken of de farang het wel zou aandurven, Isaan-mensen vergeten snel, De Inquisiteur is de voorbije twee jaar al vaak mee gaan vis grijpen. En dus het donkere water in. Bruin, ondoorzichtig. De bodem ligt vol stenen en takken, boomstammen, rottende planten en andere dingen die De Inquisiteur voorzichtig maken op zijn blote voetjes.

Met een werpnet werken vraagt oefening. En dat ontbeert De Inquisiteur, hij geraakt er maar niet mee weg. Is hij veroordeelt tot ‘trappelen’ : eens het net uitgeworpen en gezonken, moet je er overheen gaan, op zoek naar de grotere vissen, “pla doek”, die verstopt zich diep in de modder. Ook dat krijgt De Inquisiteur niet onder de knie. Telkens schrikken wanneer je op zo’n vettig beest stuit, en hoepla, te laat, de vis schiet door zijn handen naar veiligere oorden.

Dus gaat De Inquisiteur maar op zoek naar een betere job. Vuurtje maken voor de vrouwen. De vis opvangen die de kameraden regelmatig naar de kant werpen, meestal grotere exemplaren – ze gaan meteen op een stok en worden boven het vuur gehangen. Drinken brengen naar de mannen in het water, die hebben regelmatig een slok lao kao nodig om warm te blijven. Zelf af en toe een slok bier nemen, de vrouwen hadden zelfs een glas mee voor De Inquisiteur.

“Khungs” vangen is nu ook een makkelijke job. De garnaaltjes, in paniek door de vele gebeurtenissen in het water, zoeken veiligheid naar de kant toe. Kan je ze met de hand opscheppen. Kilo’s pakt De Inquisiteur, tot groot genoegen van de dames die ze meteen verorberen, levend en wel. Groenten gaan snijden, maar dan moet er een dame mee, die weten – in tegenstelling tot De Inquisiteur- exact wat onkruid is en wat eetbaar is, alles wordt uit de nabije velden gehaald.

Het is werkelijk een hoop plezier, grappen en grollen, de overvloedige vangst maakt de mensen blij. Regelmatig eet je een visje, zo van het vuur, of uit de soep die heerlijk opgesmaakt is met planten en kruiden. En natuurlijk, het alcoholverbruik maakt dat het een uitbundige partij wordt. Langzaam maar zeker krijgen ook ervaren vissers last om die snelle snorremansen te pakken te krijgen, anderen krijgen het koud en komen zich warmen aan het vuur.

De apotheose is altijd hetzelfde. Een zeer groot fijnmazig net moet door de vijver gesleept worden. Daar zijn alle mannen voor nodig. Dus De Inquisiteur terug mee het water in. Er is quasi geen ontsnappen mogelijk voor de vissen, klein en groot. Maar ook niet voor een eventuele waterslang. En ja hoor, er is er eentje. Niet te groot maar ze komt natuurlijk boven vlak naast De Inquisiteur die danig schrikt. Iedereen plat van het lachen, iemand pakt de slang aan de achterzijde en gooit ze nonchalant het veld in. Niet gevaarlijk is de commentaar, beetje zoals een bijensteek melden ze.

Nu hebben we dus ook massa’s kleine visjes, zilverachtig glinsteren ze in de emmers. Er wordt ongeveer een kilo van afgenomen en de dames gaan die met engelengeduld stuk voor stuk schoonmaken. Maken ze weer soep van, doch ondertussen is De Inquisiteur al een beetje op het niveau van alle mannen : lekker doezelig nonchalant door het bier. En ziet hij niet dat er buiten de visjes en groenten, er ook rode mieren in gaan. Voor de proteïnen. Pas na zijn zesde lepel merkt hij dat op. Dus zal het wel geen kwaad kunnen, De Inquisiteur blijft verder eten maar kijkt niet meer naar wat er allemaal in zijn lepel ligt … .

Ter plaatse nog wordt de vangst verdeeld, mooi evenwichtig, iedereen krijgt zijn deel. Dus kan De Inquisiteur liefje-lief gelukkig maken bij thuiskomst, want zij was natuurlijk in de shop gebleven, ze wordt een echte business-vrouw. Hij krijgt er zelfs een beloning voor, jawel, een nieuwe fles Chang. Die De Inquisiteur maar voor de helft meer op drinkt want hij krijgt het koud.

Valavond, de zon staat laag en heeft weinig kracht meer. En natte kledij. Dus maar snel een heerlijke warme douche, lange jeansbroek aan, sokken. Nog een beetje doezelen na een erg leuke dag, om vervolgens, eens in bed, als een blok in slaap te vallen.

Jawel, de winter is op komst in Isaan.

– Herplaatst bericht –


» Laat een reactie achter


22 reacties op “Isaan winter”

  1. Patrick zegt op

    Heel mooi verhaal van het echte leven in Isaan. Begin februari maak ik voor het eerst een rondreis door de Isaan (georganiseerd) en ben al volop aan het denken aan o.a. de kledij die ik mee wil nemen. Toen ik begon dit verhaal te lezen dacht ik: oei, winter … maar gelukkig is die ‘winter’ voor mij nog altijd een ‘zomer’. Dus mijn hemdjes met korte mouwtjes mogen in mijn valies blijven zitten. Misschien één enkele lichte trui voor de avonduren maar voor de rest zal het voor een Belg die nog nooit in Thailand geweest is, wel niet koud aanvoelen met temperaturen van meer dan 20 graden.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +11 (obv 11 stemmen)
    • jasmijn zegt op

      Begin februari is de winter hier over, want de echte kou (15 graden in de nacht en vroege ochtend begint begin december en eindigt ergens in januari…..

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +5 (obv 5 stemmen)
    • Leo Bossink zegt op

      Weer met veel plezier dit mooie verhaal gelezen. Ik hoop dar er nog velen zullen volgen. Beste schrijver van de blog.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +5 (obv 5 stemmen)
  2. Daniël M. zegt op

    En wij zijn ook op komst in de Isaan 🙂

    Mooi geschreven verhaal! Maar dat pootjebadengedoe is niet voor mij weggelegd hoor! Ik zal blij zijn als ik meemag met een camera, om dat alles digitaal te bewaren voor later 😛

    Een avontuur dat ik beslist wil meemaken als toeschouwer 😀 !

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +8 (obv 8 stemmen)
  3. erik kuijpers zegt op

    Ik plaag wel eens met ‘Ik heb de noren ingevet…’ maar zo erg wordt het niet al kan in het hoge noorden vriezen en bij mij, buitengebied Nongkhai, kan het bij onbewolkte hemel tegen de plus 5 aanlopen hartje nacht. En dat is best fris.

    De dikste deken ligt al klaar op de slaapkamertafel en als het op zijn koudst is, zo rond twee tot vier uur in de nacht, dan komt ie toch echt een paar uur op bed. Mijn huis heeft geen spouw, enkelglas, een dunne laag glaswol op de gipsen plafonds, het koelt giga af en wordt het nog kouder dan staan twee elektrische kachels klaar voor bij de TV-avond. Duur? Bij een kwH prijs van geen 5 baht ga je daar niet aan failliet…..

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +10 (obv 10 stemmen)
  4. Jan VC zegt op

    Mooi verhaal!
    Hier bij ons gebeurde hetzelfde maar dan zonder mijn hulp.
    De kleine visjes werden eveneens met engelengeduld proper gemaakt maar werden niet in de soep gedaan maar in een stenen potten opgelegd. De beruchte “ansjovis”! De mensen zijn er hier gek op en gebruiken het in slechtere tijden, als de vis en veel ander eetbaars, schaarser wordt.
    Voor mij als “farang”, en ik ben niet de enige, is dit gefermenteerd goedje, een ongelooflijk stinkende brij, die daardoor ook alle appetijt wegneemt.
    Doe verder met mooie verhalen te brengen! Het is echt een genot om ze te lezen!

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +12 (obv 12 stemmen)
    • jasmijn zegt op

      de kleine visjes worden gezouten en in een pot gedaan, om tenminste 1 jaar daar in te blijven…
      Pla Neung Pie…
      De vis stinkt enorm!! Iets wat ik beslist niet lust, maar de Thai zijn er verzot op…
      Let wel de vis moet echt 1 jaar in een pot blijven, want bij vroegtijdige consumptie, kan mijn leverkanker krijgen en geloof mij er zijn in het verleden al veel mensen aan overleden….

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +6 (obv 6 stemmen)
  5. leo zegt op

    Heerlijk om weer een verhaal van je te lezen dat zo uit het leven is gegrepen van de Isaan.
    De laatste weken miste ik al jouw bijdragen. Hoop dat je weer regelmatig je verhalen indient.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +10 (obv 10 stemmen)
  6. timker zegt op

    Wat een prachtig verhaal weer !!! Ik zelf heb dit nog niet mogen meemaken terwijl ik nu mijn 2e winter in ga. Maar om het te zien moet ik natuurlijk wel uit ons dorp gaan want in het dorp zijn geen vijvers. Bedankt voor dit verhaal dat op zich beeldend genoeg is!!!

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +5 (obv 5 stemmen)
  7. Rob E zegt op

    Van dat koude douche water was ik niet echt gecharmeerd, en heb dan ook in het huis een 100L electrische boiler laten installeren. Netjes weggewerkt boven het plafond en met thermostatische kranen in de douches een plezier om met warm water. Met een prijs van 12000 baht bij homepro is het ongeveer de prijs van twee tot drie kleine heaters. Nadeel is wel dat je ook warmwater leidingen in het huis moet hebben maar daar staat veel comfort tegenover.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +3 (obv 3 stemmen)
  8. Happy man zegt op

    Ik ben ook blij dat je weer aan het schrijven bent en hoop ook dat er nog vele verhalen zullen volgen.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +8 (obv 8 stemmen)
  9. Bo zegt op

    Leuk !

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
  10. JACOB zegt op

    Geweldig beschreven weer Inquisiteur en zo herkenbaar,Isaanse vrouwen zijn sterk en liefdevol,net mijn bed uit nadat ik brandlucht rook,mijn vrouw had het vuur aangestoken en koffie gezet,iets wat zij in NL heeft geleerd en zich aangewend,dus weer een goed begin van de dag hier in de Isaan,nou de warme douche werkt hier ook perfekt al denken sommige lezers dat de Isaan een achtegebleven gebied is,de Isaan moet je begrijpen en er willen leven,waar vind je het nog dat je Thaise buren een pannetje eten komen brengen en trots zijn als je het sep(lekker in Isaans)vind,Inquisiteur ga zo door met genieten van de Isaan net als wij en verblijd ons met Uw verhalen.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +6 (obv 6 stemmen)
  11. rentenier zegt op

    Ik hoop dat de Inquisteur door gaat met zo vaak mogelijk op zijn leuke manier over zijn ervaringen te schrijven. Er zullen heus velen zijn zoals ik die ook andere ervaringen hebben maar dat is logisch.
    Blijven doorgaan s.v.p.
    Ik heb vorige week een huurhuis aan de rand van Udon Thani verlaten omdat Udon Thani wel een paar leuke dingen heeft gekregen maar voor de rest onvoldoende is meegegroeid. Er is veel te veel verkeer in de binnenstad o.a. Ik kwam er 26 jaar geleden al en de laatste herinneringen waren van 10 jaar geleden.
    Ik ga Buengkan niet aanpresenteren want dan wordt het ook hier overbevolkt maar het bevalt mij hier veel beter maar nu is het hier wel fris en snachts zelfs koud genoeg om de ramen te sluiten en een dekbed te gebruiken maar dat slaapt toch heerlijk.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
  12. Henk zegt op

    BuengKan is een leuke plaats aan het worden, wij moeten er altijd heen voor immigration.
    Zaterdag leuke markt langs de Mekong. Prima restaurantjes ook. Uitstekend winkelaanbod, Global House, Makro, giga TescoLotus. In de toekomst komt er ook nog een vliegveld. We logeren dan meestal twee nachtjes in BK-PALACE, mooi zwembad. Ons kind van 3 jaar geniet geweldig daar. Voor mij is de Isaan een paradijs! Gelukkig nog weinig toerisme. Alles wat je nodig hebt is aanwezig in de Isaan.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +1 (obv 1 stem)
  13. Dierickx Luc zegt op

    Beste Inquisiteur,
    volgend jaar kom ik in Seka, Bueng Khan wonen met mijn echtgenote Da, eindelijk. Het doet mij altijd plezier om jouw verhalen te lezen. Alhoewel ik een beetje jaloers ben moet ik je toch danken. Hopelijk ontmoeten we mekaar eens,
    mvg Luc

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +1 (obv 1 stem)
    • Henk zegt op

      Wij wonen vlak in de buurt van Seka. We komen er elke week weleen paar keer, o.a. op de vrijdagse markt
      ( en de 8 ste van de maand op de plantenmarkt) en natuurlijk boodschappen bij Tesco Lotus. Er is een pub in Seka waar alle buitenlanders komen, Funny Pizza. Kortom je hoeft je niet te vervelen in Seka! We kijken naar je uit!

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
      • Ruudje zegt op

        Ik zit begin volgend jaar nog een weekje in Nong Waeng (Wanon Niwat), wist niet van het bestaan van deze pub. Toch maar eens die 40 km overbruggen dan 😉

        VA:F [1.9.22_1171]
        Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
        • De Inquisiteur zegt op

          Wanoniwat?
          Zit je op 6km van onze shop.

          VA:F [1.9.22_1171]
          Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
          • Ruudje zegt op

            Welk dorp zit u dan, kom ik misschien nog eens shoppen.

            VA:F [1.9.22_1171]
            Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
      • Dierickx Luc zegt op

        Dag Henk,
        fijne reactie en we hopen jullie te zien binnenkort,
        Luc Dierickx
        dierickxluc9@gmail.com

        VA:F [1.9.22_1171]
        Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  14. quillaume zegt op

    Aardig verhaal.Misschien is een open haard een optie om die verschrikkelijke kou van 23 graden te bestrijden. Op iedere markt dus ook in de Isaan zijn kraampjes waar je voor een habbekrats truien kunt kopen.Of dicht tegen liefje lief gaan aanzitten is ook een optie.
    Zo zie je maar, voor alles is een oplossing te vinden.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +1 (obv 1 stem)

Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website