Een Isaan leven (deel 2)

Door De Inquisiteur
Geplaatst in Isaan, Leven in Thailand
Tags:
7 maart 2017

De Inquisiteur heeft nu een unieke kans om een modaal leven van een kleine Isaan-familie te volgen. De broer van liefje-lief. Een typisch Isaan leven, de ups en downs, waarschijnlijk met als hoofdzaak: hoe in deze kansarme streek een leven op te bouwen? 

Piak en Taai zijn tevreden. Er is wat geld. Taai had met de verkoop van haar kippenbillen ongeveer vierhonderd baht verdiend, Piak kreeg driehonderdvijftig voor zijn dag betonwerk. Maar vrij snel beseffen ze dat dit direct zal verdwijnen : de elektriciteitsrekening moet terug betaald worden, driehondertwintig baht, bovendien hebben ze een rekening in de shop staan. Zeshonderd baht al, en liefje-lief is daar streng op, vijfhonderd baht is het maximum, voor iedereen, ook broertje-lief. Hebben ze nog steeds meer dan tweehonderd baht schuld na betaling. En wat met die schimmels van de koeien?

Oude dorpswijsheid brengt daar een gratis oplossing voor. Een wat oudere man, een ‘buffelspecialist’ blijkbaar, weet hoe een papje van kruiden te maken, de dieren moeten daar mee ingewreven worden. Dus Taai en Piak aan de slag, de kruiden gaan vergaren in een bos. Vervolgens plat stampen in een typische aarden pot met stamper, dan urenlang koken – op een houtskoolvuur. En zie, het werkt, na twee dagen is de schimmel aan het verdwijnen!

Piak’s bonen kunnen nu dagelijks geoogst worden, iedere dag verzamelen ze ongeveer twintig kilogram, hoezee ! Want dat betekent zowat honderdzestig baht bij verkoop, daar boven op hebben ze nu een belangrijk ingrediënt voor een geliefde maaltijd : <som tam>. Zoiets maakt Isaaners gelukkig, ook De Inquisiteur’s eega is verzot op dat bovenpikante eten, zij levert de andere ingrediënten. Kunnen we weer lekker samen eten, buiten, in de shop aan de straatkant.

Iedereen moet kunnen zien dat je voldoende eten hebt, ja zelfs dat je lekker kan eten. Piak, Taai en liefje-lief roepen om de twee minuten naar voorbijgangers of shoppers : <kin kaaw deu> (een vrolijke lokale variant op ‘eet mee’).
Taai brengt ondertussen meer ijver naar huize Piak. Zij heeft groene handen, en kweekt nu zelf groenten op wat grotere schaal. Meer dan voor eigen gebruik, regelmatig kan zij naar de markt om typische Thaise groenten aan te bieden, iedere baht aan cash inkomsten zijn goed. Ook De Inquisiteur kan daar van meegenieten want ze kweekt ook succesvol bloemkool, veldsla, uien, tomaten. Taai maakt er een ere-zaak van : mooie, gezonde en insecticiden vrije producten kweken. Doch dat kost haar veel tijd, want niet alleen behoeven die groenten dagelijks water in dit droge seizoen, ook de talloze insecten moet ze er manueel uithalen. Maar ze schept er plezier in, en het perceel waar die groenten staan oogt nog eens mooi ook. Zorgvuldige schikking, met een gevoel voor vorm en schoonheid geplaatst.

Piak is van plan om houtskool aan te maken. Taai had in het stadje al gehoord dat er dagelijks opkopers waren voor deze grondstof en dat er soms wel meer dan honderdtwintig baht per twintig kilogram werd voor betaald. Dus Piak aan de slag, eerst moet hij zijn oven herstellen, die was gedurende jaren verwaarloosd en de regenseizoenen hadden instortingen veroorzaakt. Moet hij redelijk zuivere ‘rode aarde’ verzamelen, en die mengen met natte modder. Vervolgens boetseert hij geduldig manueel alles terug in goede vorm, een mooi soort termietenheuvel is het resultaat, maar het kost hem wel twee dagen. Nadien gaat hij bomen hakken, niet alle houtsoorten zijn geschikt, hoe duurzamer, hoe beter. Maar illegaal. Doch niemand die er zich aan stoort, Piak zeker niet. Vanaf een boom beendik is kan hij gebruikt worden. Vervolgens in stammetjes van ongeveer veertig centimeter zagen, alles met de hand natuurlijk, goed gereedschap kan Piak zich niet veroorloven.

Het hout hoeft niet te drogen, gaat meteen in de oven en in brand. Soort smeulend vuur, geen vlammen. Zesendertig uur is het gemiddelde, even kijken en ja hoor, gereed. Alleen, Piak heeft pech. Halverwege de stook stort zijn oven gedeeltelijk in elkaar…… Het moddermengsel niet lang genoeg laten drogen blijkbaar. Iemand als De Inquisiteur zou zich te pletter vloeken, een Isaaner niet, die komt vrolijk lachend het gebeuren vertellen en herbegint….

Al bij al duurt de hele productie van ongeveer twaalf zakken van twintig kilogram ongeveer een week. Duizendvijfhonderd baht verdient het jonge koppel eraan. Taai en Piak zijn overgelukkig bij de verkoop van de houtskool, voor het eerst zijn ze schuldenvrij, ze kunnen zelfs wat sparen. Dat delen ze nonchalant mee aan ons, want met familie bespreek je alles wanneer er harmonie is. Tweehonderd baht gaan ze sparen, ze moeten naar het stadje om een gemeenschappelijke rekening te openen bij een bank. Voor Piak is dit de eerste keer in zijn leven en hij is er trots over.

En komt nog meer goed nieuws. De Inquisiteur en liefje-lief hadden al plannen om een magazijntje te bouwen achter in de tuin. Pfff, kuilen graven, <saauw’s> (palen) plaatsen, beton gieten, dakconstructie produceren, platen leggen, muren metsen, ….. Wanneer Piak en Taai horen dat “lung”-Rudi er niet happig op is om de karwei weer zelf uit te voeren, stellen ze zich snel kandidaat. Aan de vastgestelde prijs van tienduizend baht, een fortuin voor hen. Piak werd zelfs overenthousiast, hij zou dat allemaal wel in drie weken voor elkaar brengen!

We zijn nu vier weken verder, enkel de <saauw’s> staan en de horizontale stalen balken voor de dakconstructie liggen…. Een Isaaner, die maak je niet gek, zelfs al kan hij veel geld verdienen. Want dit komt niet alleen door het trage werktempo. Piak moet veel andere zaken verzorgen. Het bonenveld, en ook nog eens een honderdvijfig-tal bananenbomen geplaatst want goedkoop aan jonge stekken geraakt. En ook die moeten dagelijks water. Zijn buffels verzorgen. Zoontje Pi-Pi moet opgevangen worden, soms is Taai stadwaarts om kip te gaan verkopen. Eten gaan vergaren, dus velden en bossen intrekken. Eten koken, want hier in de streek maakt net zo goed de man het eten, niet enkel de vrouwen.

Jawel wie denkt dat het allemaal maar een soort lui leventje is, moet zijn mening wel herzien. Er is veel te doen, en ondanks dat weinig te verdienen. Bovendien werkt het klimaat niet altijd mee. Vorige week viel alles een beetje stil door zware, veel te vroege regens. Enkele dagen later sloop de hitte het land binnen, werken in volle zon, met een temperatuur van boven de vijfendertig graden is ook niet alles.

De Inquisiteur heeft er volledig begrip voor dat het werktempo niet al te hoog ligt, en dat er regelmatig rustpauzes worden ingelast.

Wordt vervolgd


» Laat een reactie achter


11 reacties op “Een Isaan leven (deel 2)”

  1. Jan Verkuyl zegt op

    Ik geniet van deze verhalen.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +13 (obv 13 stemmen)
    • lieve zegt op

      ook ik geniet van deze verhalen.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  2. timker zegt op

    Weer zo’n pareltje van de Inquisiteur, een genot om te lezen. Volgende keer maar even kijken of hij de trage bouw nog steeds begrijpt… Maar hij is wel wat gewend dus het zal wel goed komen…

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +1 (obv 1 stem)
  3. Hans zegt op

    Je omschrijft precies zoals het gaat. Als wij bij de familie verblijven in de Isaan (Bueng Kan) geniet ik van de eenvoud en de rust. Geen echte rust maar in harmonie en balans met betrekking tot alle zaken die maar gedaan moeten worden (of niet). Elk klusje wordt aangepakt om weer wat voeding te vergaren of een paar centjes te verdienen. Tevreden zitten wij dan op de grond (behalve ik) te eten.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
  4. Hendrik-Jan zegt op

    Weer een prachtig verhaal uit het mooie Isaan.
    Ik kan niet wachten om weer terug te gaan.
    Ik mis Noord en Noordoost Thailand iedere dag.
    Gelukkig ben ik er nog een klein beetje door deze mooie verhalen.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +1 (obv 1 stem)
  5. Hans Struijlaart zegt op

    Fantastisch verhaal wederom. Oom Rudi, (uit je verhaal begrijp ik dat je zo genoemd wordt) je maakt me blij met deze verhalen. Dit zijn veel leukere verhalen over Thailand dan de belevenissen van een farang in Thailand. Dit is het echte (over)leven in de Isaan. Piak lijkt me een zeer toffe vent die alle mogelijke moeite doet om zijn familie te onderhouden en te ondersteunen. En blij en trots is dat hij voor het eerst een spaarrekening kan openen voor zijn familie al is het maar 200 bath. Al zijn inspanningen tot nu toe worden dan uiteindelijk beloond. En als het magazijntje af is, dan hebben ze echt een serieuze spaarrekening waar ze op terug kunnen vallen als het even wat slechter gaat. Leuk om te lezen dat het (relatief) goed met ze gaat. En als ik dan dit soort verhalen lees, dan denk ik bij mezelf: shit ik heb de afgelopen vakantie de 1e avond in Bangkok in Soi Nana 4 liefst 5000 bath gespendeerd aan drankjes, aan de bel trekken en andere zaken om mijn ego te strelen en op te krikken met diverse mooie vrouwen om mij heen.Lekker belangrijk! Dat is niet het leven in de Isaan en ook niet ergens anders in Thailand, Voor de gemiddelde Thai uit de Isaan is dat 1 maand salaris wat ik er dus in 1 dag doorheen draai. Ook niet elke dag natuurlijk, maar de 1e dag in Thailand op vakantie is het voor mij feest en dat moet gevierd worden, daarna ga ik het wat rustiger aan doen. Ik zit alweer te wachten op het volgende stukje van heer Rudi. Ik moet eerlijk bekennen dat ik een klein traantje heb gelaten door de blijheid van Piak dat hij schuldvrij is en voor het eerst in zijn leven een bankrekening kan openen. Dat komt wel binnen bij mij en ik ben heel blij voor deze familie, want ik hoor ook heel andere verhalen soms. Dan gaan ze geld lenen bij loansharks en dan is het eind zoek en wordt dan van kwaad tot erger. Dochter van 18 wordt dan door de geldleners gedwongen om de prostitutie in te gaan in Pataya om de lening die Pa is aangegaan met zeer hoge interest even te gaan terug verdienen. Heer Rudi ga door met het volgen van deze familie en blijf schrijven over het wel en wee van deze familie. Ik ben ontzettend benieuwd naar het volgende verhaal van je. Het is een soort goede Thai slechte Thai, maar dan wel echt zoals het leven werkelijk is in de Isaan. Ik hoop dat mijn reactie je ondersteund om te blijven schrijven over het leven in de Isaan zoals het werkelijk is, want dat raakt me op heel veel fronten.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
  6. De Ridder Piet zegt op

    Hallo Rudi

    Je doet het schitterend!

    Het leven in de Isaan is hard, mijn vriendin komt ook uit deze streek en heeft mij al zovele
    verhalen verteld dat ik de gemakkelijke weg heb gekozen en dat is Hua Hin.

    Alles bij de hand en oh zoveel keuze tussen verschillende winkels en markten en niet vergeten het mooie strand en strandjes in de buurt.
    Ok tijdens het hoogseizoen is het hier koppen lopen van de farangs maar binnen enkele weken
    is het hier een oase van rust …

    Iedereen maakt een persoonlijke keuze, deze kan zo verschillend zijn en dat maakt het juist zo spannend
    en leerrijk in Thailand.

    Groeten van een petit belge in het grote Thailand

    Groeten van een petit belge in het grote Thailand,

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  7. JACOB zegt op

    Geweldig geschreven weer,herken onze situatie alhier in de Isaan,vriendelijke behulpzame mensen,veelal hardwerkend in de rijst,wonen hier aan een zandpad met schuin tegenover een familie waarvan de kinderen in Bangkok werken,zodat Opa en Oma voor de kleinkinderen zorgen,de in Bangkok werkende kinderen sturen dan regelmatig geld op,soms stagneert dat en zitten de mensen zonder geld om eten te kopen,al heeft men niet veel nodig,deze mensen zijn nu zover dat ze toch wel aan mijn vrouw durven vragen of we ze kunnen helpen met wat geld,meestal na een week komen ze het terug brengen met de vraag wat het lenen kost,mijn vrouw zegt dan dat het een vrienden dienst is,ach mensen wat zijn wij toch eigenlijk rijk in tegenstelling tot deze mensen die wij kunnen helpen,voor ons na een teleurstellende periode op Phuket de Isaan een geweldig deel van Thailand,ook het feit dat de mensen waar me contact mee hebben me bij voornaam noemen lung Jacob ipv farang is prettig,Inquisiteur denk dat we op dezelfde golflengte zitten,ga zo door en maak de mensen bekend met onze Isaan.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
  8. bona zegt op

    Vertel rustig verder, steeds aangenaam om lezen, een verademing tussen al het deprimerende wereldnieuws.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  9. Georges zegt op

    Lung Rudy

    Ik geniet elke keer weer van je verhalen. Ik woon in Chaiyaphum – Phon Thong en ik herken dat zo goed. ook je stijl van schrijven is zo knap. Alsof je erbij zit.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +1 (obv 1 stem)
  10. Peter Stiers zegt op

    zo herkenbaar, mooi geschreven

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +1 (obv 1 stem)

Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website