Een Isaan leven (deel 15 en slot)

Door De Inquisiteur
Geplaatst in Isaan, Leven in Thailand
Tags: ,
24 april 2017

De Inquisiteur heeft nu een unieke kans om een modaal leven van een kleine Isaan-familie te volgen. De broer van liefje-lief. Een typisch Isaan leven, de ups en downs, waarschijnlijk met als hoofdzaak: hoe in deze kansarme streek een leven op te bouwen? Tijd voor een vervolgverhaal, De Inquisiteur neemt U mee naar het verleden, in een moderne tijd, in een wat zichzelf een modern land noemt.

Een Isaan leven (15)

Het is snikheet de laatste dagen. Zelfs het in de ochtend zo fris ogende jonge lentegroen van bomen, struiken en planten valt kort na de middag een beetje flauw, het gaat naar beneden hangen, smekend om wat verkoeling. Maar die komt er niet, ook na zonsondergang blijft de hitte genadeloos toeslaan. Enkel een paar regenbuien in de late nacht laten de temperatuur wat zakken zodat je wakker wordt bij dertig graden en dat als koel ervaart.

De dierenwereld is ook stil gevallen. De poezen liggen lam in de meest vreemde posities, te lui om wat dan ook uit te voeren. Honden graven ondiepe kuilen aan de voet van struiken en bomen, vleien zich daar voor de rest van de dag neer want de grond is net iets frisser dan de lucht. Buffels en koeien blijven domweg in de schaduw van een boom staan, het verse gras dat overal bovenkomt kan hen niet verleiden om in de zon te stappen. Enkel koudbloedige reptielen gedijen nu. Die zijn goed opgewarmd, zelfs zonder zon. Vooral die grappige leguanen kunnen De Inquisiteur boeien, ze verraden zichzelf door hun lange staart heeft hij geleerd van liefje-lief, en nu kan ook de farang ze makkelijk ontdekken. Snelle, kleurige en zeer actieve beestjes, jammer genoeg een lekkernij voor de dorpelingen die dapper met katapult de populatie voortdurend uitdunnen.

In deze hitte is ook Piak, net als vele dorpelingen, begonnen aan het ploegen van de rijstvelden. Tweeëntwintig rai. En dat is zwaar werk. De duwtractor is vrij onhandelbaar, eigenlijk is er nog te weinig regen gevallen, de aarde is hard, de opgekomen graspollen hebben stevige wortels. Hij is verplicht via de handgrepen hard naar beneden duwen om de ploegschijven diep genoeg in de grond te laten snijden en dat maakt het niet makkelijker. Blootsvoets manoeuvreert hij het ding in zo recht mogelijke lijnen, geduldig, want zijn ploeg heeft slechts drie schijven zodat hij per lijn ongeveer veertig centimeter breedte aanpakt. Voor een enkele rai heeft Piak ongeveer een dag nodig, rust- en afkoelingsperiodes inbegrepen. Moet hij ongeveer tweeëntwintig dagen ploegen. Tweeëntwintig dagen lang zwaar en eentonig werk in volle zon….

De Inquisiteur, als altijd geïnteresseerd in de financiële aspecten van het werk, noteert dapper : tweeëntwintig dagen aan driehonderdvijftig baht (tegenwoordig het gemiddelde dagloon bij de meeste opdrachtgevers die zich normaal gedragen), dat is zevenduizend zevenhonderd baht. En Piak heeft -voorlopig- voor duizendvierhonderd baht brandstof gekocht (nu ja, voorgeschoten door liefje-lief). Afschrijving van de gammele ploeg en duwtractor laat De Inquisiteur voorlopig maar blauw-blauw.

Doch liefje-lief is een beetje ongerust aan het worden. Want het betekent dat de velden pas midden mei geploegd zullen zijn, nadien wordt er gemest, dan moeten de velden een paar weken rusten, en daarna, afhankelijk van de regenval, glad getrokken. Is het al einde juni vooraleer Piak rijst kan planten. Ze vind dat te laat. De rijst moet in deze contreien begin mei geplant worden, want mei is de derde maand qua regenval, na september en oktober. Want men kan hier niet kunstmatig irrigeren, enkel aan de westkant van het dorp zijn er een paar irrigatiekanalen aangelegd. Dus is Piak, net als de meesten hier, afhankelijk van de weergoden.

Weer is De Inquisiteur te westers, te onwetend. Want zijn vragen worden nogal fors weerlegd : “Waarom is Piak dan niet vroeger begonnen met ploegen ?” Dat kon niet, te weinig regen gevallen, de gronden kunnen dan niet bewerkt worden. Woeps. “Waarom heeft men overal geen kanalen aangelegd ?” Wie gaat dat doen, wie gaat die graafwerken en de betonneringen betalen Woeps.

Stilaan komt De Inquisiteur tot nog groter inzicht. De mensen zitten vast. Want iedereen heeft dezelfde problemen als Piak. Enkel op te lossen met geld. Leningen. Zodat ze zware tractors en grotere ploegen kunnen huren, die doen de job op veel kortere termijn. Of dagloners inhuren, doch dat kost ook geld. Men lost dat een beetje op door op elkaars velden te gaan werken, vrijwillig: voor iedere dag bij jou werk jij een dag bij mij. Maar zelfs dat is voor Piak en Taai nauwelijks haalbaar. Je moet voor eten en, vooral, drinken zorgen. Zelfs daar hebben ze de nodige financiën niet voor.

De Inquisiteur zou bij zoiets gewoon compleet gek worden en afhaken, weg met die rijst. Na de oogst kan je hier in de streek voor tussen de tien en twaalf baht per kilogram inkopen, een gezin als dat van De Inquisiteur, met drie personen, komt er makkelijk met een kilogram per dag. Nog geen vierduizend baht per jaar. Doch de mensen houden van de rijst, ze zien dat als enige bron van wat grotere inkomsten, een maal per jaar. Ook als een zekerheid, rijst is basisvoedsel, die willen ze op voorraad hebben. Een cultuur ook, veel gemeenschappelijke problemen maar ook belangen. Het houdt de mensen bij elkaar als gemeenschap.

Vreemd genoeg draait de shop wel goed. Continu komen de mensen ijsblokjes en gekoelde dranken halen. Rond de middag koopt men hapklaar voedsel dat nauwelijks gekookt hoeft te worden, de “ma-maa’s” zijn populair, eitjes gaan goed weg, <pla kapong> (vis met tomatensaus in een blikje), de kant en klare soepjes vliegen de deur uit. En natuurlijk ook de lao kao. Daarboven op had liefje-lief weer een goed initiatief genomen. Er zijn natuurlijk ook landbouwers die groenten en fruit verbouwen. En momenteel is de <teng moo>, watermeloen, volop verkrijgbaar. Zo massaal dat de boeren er op de markt nog slechts ongeveer acht tot tien baht voor krijgen. Ook al minder dan de productiekost. Gaan ze op zoek naar andere afnemers zoals wij, de kleine shops. Wij kopen ze in voor vijftien baht, de boer en boerin tevreden, en we verkopen ze voor vijfentwintig baht. Wij tevreden, onze klanten tevreden want ze hoeven niet naar de markt en betalen er zelfs minder voor. En de vruchten gaan goed weg, lekker verfrissend tussendoortje wanneer je in de hitte op de velden aan het werken bent….

Eigenlijk gaat het leven zijn gangetje ondanks de vele, meestal financiële, problemen. Mensen blijven optimistisch, zijn vriendelijk, zijn vrolijk. De komende weken zal Piak’s leven een beetje saai worden om te beschrijven, dus deze bijdrage in de reeks “Een Isaan leven” is voorlopig de laatste. Mogelijk hervat De Inquisiteur de reeks wanneer het oogsten aanvangt, of indien er wat speciaals gebeurt.

De vele reacties waren een goede aanmoediging, waarvoor mijn dank.

De Inquisiteur


» Laat een reactie achter


24 reacties op “Een Isaan leven (deel 15 en slot)”

  1. Ronald zegt op

    Bedankt voor alle mooie verhalen!

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +20 (obv 20 stemmen)
  2. timker zegt op

    Beste Inquisiteur, ik heb persoonlijk weer erg genoten van deze reeks die veel inzicht geeft in het echte Isaanse leven. Hopelijk vindt U snel weer een andere inspiratie bron om weer mooie verhalen te schrijven. Bedankt weer voor zo ver !!!

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +13 (obv 13 stemmen)
    • Roy zegt op

      Mag ik mij hierbij aansluiten, woon zelf al een aantal jaren in de Isaan, mijn vrouw bezit ook veel land hier, dankzij de verhalen van de inquisiteur heb ik meer besef gekregen over het hoe en wat in de Isaan, mijn dank hiervoor.

      Roy, Srang Khom.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +6 (obv 6 stemmen)
  3. Hans Struijlaart zegt op

    Ik heb genoten van alle episodes. Begrijpelijk dat je even stopt tot na het ploegen. Er moet natuurlijk wel iets meer gebeuren in het dorp dan alleen maar ploegen.
    Mogelijk kun je de 15 afleveringen in een verhalenbundel gieten.
    Mijn kijk op het simpele leven in de Isaan is in ieder geval door jouw verhalen een stuk realistischer geworden. Het is overleven en niets anders.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +5 (obv 5 stemmen)
  4. Bernhard zegt op

    Beste Inquisiteur,
    Heb van alle afleveringen genoten en beter inzicht gekregen in het alledaagse leven in Issaan.
    Boeiend verwoord en pragmatische analyses over cultuur en levenswijze aldaar.
    Bedankt voor het vele leesplezier en hopelijk komt er een vervolg!

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +8 (obv 8 stemmen)
  5. Tino Kuis zegt op

    Je stopt er voorlopig mee, Inquisiteur, de lezeressen en lezers wanhopig achterlatend. Hoe denk je dat we nu meer te weten kunnen komen over het echte leven van de Thai in het algemeen en de Isaner in het bijzonder? Je bent de enige die daar over schrijft!

    Ik hoop dat er zich weer een ramp voordoet in Piak’s en Taai’s leven en dat jij daar weer over gaat schrijven. Oeps, sorry….liever niet..

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +9 (obv 9 stemmen)
  6. Jan VC zegt op

    Beste Inquisiteur,
    Hartelijke dank voor de mooie leesmomenten!
    Je moet het toch maar doen.
    Naar het vervolg is het dus even uitkijken……
    Blij ook om de vele positieve reacties gelezen te hebben! Je verhalen werden gesmaakt.
    Niettegenstaande het harde bestaan van de mensen waarover je schrijft, zit er toch veel positiefs in hun bestaan. Dat wist je goed te omschrijven!

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +7 (obv 7 stemmen)
  7. Jo de Boer zegt op

    Ik heb ook genoten en kijk vol spanning uit naar de volgende serie verhalen

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +7 (obv 7 stemmen)
  8. Simon zegt op

    Ik zal je verhalen missen Inquisiteur, maar het spreekwoord zegt niet voor niets:
    “En de boer, hij ploegde voort”.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +9 (obv 9 stemmen)
  9. Eric Smulders zegt op

    Fantastische serie , interessant en met veel begrip geschreven , dank en tot spoedig ?

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +5 (obv 5 stemmen)
  10. Khun Yan zegt op

    Beste Inquisiteur,
    Bij deze wens ik U van harte te danken voor de vele zo herkenbare verhalen die ik steeds met veel plezier gelezen heb…ik keek steeds uit naar een volgende en met mij zovele anderen…

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +5 (obv 5 stemmen)
  11. Jan zegt op

    Heel erg genoten van deze heerlijk geschreven inkijkjes in het dagelijkse Isaan-leven.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
  12. rudy zegt op

    Beste naamgenoot, en ook landgenoot mag ik wel zeggen.

    Jij komt terug met verhalen, ik ben daar zeker van, en wil je weten waarom?
    Jij benadert het leven in Isaan ook gevoelsmatig, je blijft realist aan de ene zijde, moet je hier wel, als je medelijden laat meespelen, ben je binnen de kortste keren al je geld kwijt hier, en dat wil je niet.

    Maar je observeert en voelt het aan, dat is natuurlijk mijn eigen mening, en je beschrijft de gebeurtenissen, maar je beschrijft ook de zorgen van die mensen, en dat voel ik. Raar he, maar waar ik woon in Pattaya, en het is toch niet ver van het centrum, ervaar ik hetzelfde, ik zit elke avond aan het groentekraampje tussen de locals, het kraampje stelt niks voor, gewoon een golfplaten dak en een lange tafel met groenten erop, das al, maar ze heeft Leo en Lao Khao, en daar komen ze op af, en dan zit ik te observeren, ik zie wat ze verkoopt, tel dat op, trek er de aankoopkosten en het werk vanaf, en kom tot de slotsom dat ze bijna niks verdient heeft.

    En dat is zo elke dag weer, en niettegenstaande ze twee kinderen hebben, wiens schoolkosten moeten betaald worden blijven ze lachen, ik vraag me trouwens af hoe ze die schoolkosten betalen, en dan vraag ik soms Pajun haar man voor een klusje, en betaal ik hem veel teveel, niettegenstaande ik het zelf heel krap heb, maar ik betaal teveel, tot grote ergernis van Kaew, mijn vriendin, maar dat kan me niks schelen!

    Want als je bedenkt, ok, ik heb een heel krappe uitkering, echt waar, ik moet goed opletten, maar ik heb nog altijd zeker 10 keer meer dan die mensen hebben, ik vraag ze voor een klusje, kom mijn luie zetel niet uit, kan ik trouwens niet, ik ben invalide, en ik betaal ze de helft meer dan wat ze vragen, ik ben geholpen, zij zijn blij, en ik kan dag en nacht op ze rekenen!

    Ja, het leven kan in Thailand heerlijk zijn, als je ervoor openstaat, en vergis je niet, maar dat zal je wel weten, in Pattaya wonen heel veel mensen uit isaan, dus de bewering als zou Pattaya het echte Thailand niet zijn, da klopt langs geen kanten!

    En jij zal verder verhalen schrijven, mss niet nu, mss binnen een paar maand, maar jij zal blijven schrijven omdat het je gebeten heeft, en er vele reactie’s komen, die voor jou een voldoening zijn!

    ik wens je het allerbeste, zo’n 800 km van hier, en ik zie je volgende verhalen wel!

    Groeten, Rudy.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +9 (obv 9 stemmen)
    • Ronny zegt op

      Beste Rudy…ik ben Ronny en ook landgenoot…ik denk dat ik in jou buurt woon , zou het mogelijk zijn om mij een mailtje te sturen en dan neem ik wel verder contact met jou op Rudy …misschien kunnen we dan samen eens afspreken om het groentekraam samen wat gade te slaan ?
      Mijn mailadres …thaibelg@gmail.com
      Groetjes Rudy en bedankt !
      Hopelijk redactie mag mijn berichtje erdoor ..chatten is het eigenlijk niet het is meer ons sociaal leven onderhouden ..of onze P/R en dat kan ook interessant zijn hee …waarvoor Dank !!
      Vriendelijke groeten !

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +1 (obv 1 stem)
  13. Rob V. zegt op

    Dank voor deze verhalenreeks beste Inquisiteur. Zo’n inkijkje in het ‘echte’ Thailand/Isaan is prachtig en zoals andere al schreven ben je helaas min of meer de enige die ons zo’n inkijkje heeft gegeven tot nu toe. De verhalen over het dagelijks leven zijn veel leuker om te lezen en om het land en zijn mensen wat meer te leren begrijpen. Ik heb genoten. Chok dee!

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +6 (obv 6 stemmen)
  14. petra zegt op

    Mooie verhalen. Kan de mensen uit “onze ” isaan alleen maar meer waarderen.

    Hopelijk krijgen we nog een vervolg.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +6 (obv 6 stemmen)
  15. Hans Pronk zegt op

    Je krijgt veel waardering Inquisiteur, en terecht natuurlijk.
    Maar wat ik ook denk te lezen in je geschriften is dat je handen jeuken om die mensen daar te helpen. Misschien heb ik een suggestie in die richting:
    Hier in de omgeving wordt veel geleurd met nieuwe landbouwmachines die met onderpand van bijvoorbeeld landbouwgrond aangeschaft kunnen worden. Rentepercentages ken ik niet en of het hier (in Ubon) profijtelijk is waag ik te betwijfelen omdat er nu mogelijk te veel concurrentie is. Maar bij jou in de buurt lijkt er weinig concurrentie te zijn al blijft het de grote vraag of de potentiele klanten wel kunnen betalen. Want zo’n machine schaf je niet alleen aan voor de bewerking van je eigen land maar ook om het land van anderen te bewerken. De winst moet uiteindelijk van de hogere opbrengst komen. Er zit natuurlijk wel een risico aan vast maar jij hoeft geen risico te lopen want een dergelijke aanschaf moet je natuurlijk niet zelf doen. Je zwager misschien wel. Een potentieel probleem is wel dat als het een succes wordt …..
    Toch succes gewenst, Hans

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
  16. bona zegt op

    Bijzonder jammer, het is steeds weer genieten !
    Ik troost mij echter bij de gedachte aan het padvinderslied :
    Ik zeg U geen vaarwel mijn vriend, dra zien ………
    Tot later, met alle genoegen.
    Bona.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
  17. Leo Bossink zegt op

    Hartelijk dank voor de zo sfeervol neergepende verhalen. Ik geniet er keer op keer opnieuw van.
    Ik hoop dat je de inspiratie vindt voor een soort vervolg serie, b.v. bij het oogsten. Kijk er nu al naar uit.
    Bedankt.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +5 (obv 5 stemmen)
  18. Hendrik S. zegt op

    Aan al het leuks komt een einde….

    Hopen maar dat dit een pauze is en geen einde 😉

    Zou het wel leuk vinden, en op prijs stellen, als er iniedergeval 1 (klein) vervolg verhaal komt (over een tijdje) gezien op Piak zijn rijst oogst, is deze gelukt en is hij uit de kosten gekomen?

    Iniedergeval bedankt voor deze mooie reeks daar je mij, en vele (gezien de reacties) op een geweldige manier heb meegenomen in jou en Piak’s leven.

    Met vriendelijke groet, Hendrik S.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +5 (obv 5 stemmen)
  19. Ed zegt op

    Helemaal goed! Dit kan alleen maar zo geschreven en ervaren worden als je lang woont. Wij hebben deze winter ook ruim een maand door de Isaan gereisd maar het gewone leven niet zo dicht mogen meemaken en ervaren. Bedankt voor deze unieke serie artikelen! Wij kijken uit naar een vervolg.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
  20. Pelgrim zegt op

    Inquisiteur, chapeaux voor uw verhalen.
    Ik hoop dat u snel uw inquisities zult voortzetten zodat wij lezers snel weer kunnen genieten van andere Thaise of Isaanse dilemma’s.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
  21. Huub van Riel zegt op

    Is het een idee ,uw heb vele lezers,om met ze allen een kleine bijdrage te doen ,voor een kanaal te graven

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
  22. Mr Bojangles zegt op

    Inquisiteur, hartelijk dank voor al je bijdragen. 😉

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +3 (obv 3 stemmen)

Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website