Geesten in Isaan

Door De Inquisiteur
Geplaatst in Isaan, Leven in Thailand
Tags: , ,
26 november 2017

Iedere expat komt in contact met geesten in Isaan. Want niet alleen het Boeddhisme is invloedrijk op het dagdagelijkse leven, er heerst ook veel animisme. Zo ook voor De Inquisiteur en eega. Vooral omdat het gemeenschappelijke leven direct in Isaan begon. Zonder westerse invloeden die andere, meer toeristische plaatsen, met zich meebrengen en waar de Thaise partner zich meer aanpast naar de normen en waarden van de buitenlandse gast.

Vrouwlief had van in het begin van de relatie de intentie om terug dorpwaarts te keren, de heimwee zat te diep. En na enkele bezoeken aan het dorp en vele gesprekken was De Inquisiteur akkoord, hij kon het aan.

Spijts een korte schoolloopbaan en minderwaardige jobs is het lief er wel in geslaagd een open, wereldlijke instelling te verkrijgen maar eens terug in Isaan werd ze meer een kameleon. Begrip tonend voor de farang-verlangens, maar meelevend met haar Isaanse roots. En dat zorgt wel eens voor vreemde toestanden die een westerling nogal raar doen opkijken.

De eerste maanden van een relatie zijn altijd wat onzeker, tel daar bovenop nog eens de verschillen op in taal en cultuur – stof voor zware gesprekken, stof voor onzekerheid, in beide richtingen. Houdt ze wel van mij? Houdt hij wel van mij? Gaat ze me niet verlaten? Gaat hij me niet verlaten?

Voor dat laatste had mevrouw extra hulp ingeroepen. Zonder medeweten van De Inquisiteur. Tijdens het eerste bezoek aan dorp en familie trok ze naar de lokale tovenares. De Inquisiteur heeft er geen andere naam voor, het is goed bedoeld, het is een oude dame die geesten kan oproepen, die ceremonies kan opzetten, die dingen kan doen die een ander niet kan. Enorme kennis van planten en kruiden. Een beetje een geheimzinnige dame ook.

Bij terugkomst kwam er een vreemd voorstel van het lief: je moet de lokale thee eens proberen. De Inquisiteur, verliefd tot over zijn oren, had eventueel zelfs modderwater gedronken dus geen probleem. Rare smaak, beetje bitter en lang nawerkend, eerst in de mond, dan in de keel, dan in de darmen.
Pas na bijna een jaar kwam De Inquisiteur te weten dat de liefde van zijn leven een brouwsel geschonken had dat ervoor zorgde dat hij zijn lief niet zou verlaten – dat was de opdracht aan de toverheks … .

Niet zo erg veel later kwam de toverheks weer een rol spelen in het leven van De Inquisiteur. De grond was bouwrijp en er kon begonnen worden met de bouw van het huis. Materialen lagen ter plaatse, de werklui waren aanwezig voor hun eerste werkdag.

Vreemd voor De Inquisiteur was dat ook het halve dorp aanwezig was. En de toverheks. Die alle aandacht opeiste, ze wandelende wat heen-en-weer op de werf, ondertussen wat onverstaanbaar murmelend en druk gebarend. Iemand had een aantal planten en bloemen mee, plus een bamboe visfuik.

De mooiste van het dorp -althans in de ogen van De Inquisiteur- haalt goud boven, een ketting, een armband, een ring. Waarvandaan heeft hij het raden naar. Zelf moet hij onverwacht cash geld offeren dat samen met het goud in de visfuik gaat.
Die visfuik, met bloemen en planten, worden aan de top van de eerste <saauw> ofte steunpaal gebonden vooraleer hij de grond in gaat. De <saauw> krijgt het eerste beton rond de voet, de heks heeft een kelk met water en een bundel takjes bij de hand waarmee ze de ganse werf, inclusief werkenden en kijkenden zegent.
Na de eerste paal is er die dag niet meer verder gewerkt, er kwam van overal eten en drinken tevoorschijn. De Inquisiteur kon zo de arbeidsmoraal van Isaan leren kennen. O ja, na enkele weken mocht de visfuik eraf. Alle geld en goud nog aanwezig.

Tijdens de bouw van de woning pendelden De Inquisiteur en gade tussen Pattaya en het dorp. Om de twee weken, een onhoudbaar iets. Dus verhuizen maar, meubelen en huisraad de vrachtwagen op, in de woning van de nieuwe ‘schoon’moeder, geen probleem. Wel een probleem was daar slapen.
Geen airco. Geen horren. Slapen op de grond. Geen keuken, alles op houtskool.
Als newbee-Isaan-expat een te overweldigende beleving ook mede door het overdonderende familie-beslag dat er gelegd wordt. Maar het lief vond het niet erg wanneer De Inquisiteur besluit om in een nabij gelegen resort te gaan slapen voor de rest van de bouw. Per slot van rekening was ook zij al tien jaar weg geweest en iets meer naar comfort hangende geworden.

Doch dat resort-leven wordt je ook beu na maanden. Wanneer de woning zowat voor negentig procent klaar is wil De Inquisiteur er gaan slapen.
Kan geen probleem zijn, bovenverdieping is gereed met slaap- en badkamer, er is water, elektriciteit.
Wel een probleem. De toverheks moet geraadpleegd, je kan zomaar niet in een nieuw huis gaan wonen. Geesten weet-je-wel. De tovenares gaat ze raadplegen voor de correcte dag. En hoepla, De Inquisiteur moet nog twee weken resort slapen … .

Meteen is er een nieuw probleem. Nieuw huis, nieuw gezin, daar moeten de geesten hun goedkeuring aan geven. Voor dit gemixte koppel zeker want we leven in zonde. Niet gehuwd, ook niet voor Boeddha. Dat is funest voor een gelukkig en voorspoedig leven. We moeten naar het huis van de heks.

En echt, het lijkt wel op iets uit een sprookje. Het is na zonsondergang wanneer De Inquisiteur zijn wagen op instructie van het lief door de velden en bossen stuurt over een rode aardeweg vol kuilen. Geen openbare verlichting. Pikdonker dus. De houten paalwoning zonder kunstlicht staat te midden van de bossen op een open plek. Het licht komt enkel van een kampvuurtje, en er zitten een twintigtal vrouwen rond. Geen enkele man.

Bij het openen van de autodeur klemt de hitte zich om De Inquisiteur. Die heeft op aanraden van zijn zondige partner lange broek aan, een hemd.
De Inquisiteur is ook nog niet vertrouwd met de tropische geluiden bij nacht. Dus de uil die zijn roep laat horen maakt hem enorm aan het schrikken tot groot jolijt van de aanwezige vrouwen. Krekels, knisperende bladeren, een nachtvogel die roept. Vuurvliegjes, het lijken wel elfjes.

We moeten beiden aan het kampvuur gaan zitten, hurk zit natuurlijk, o jee, mijn laatste mooie lange broek op het vochtige gras. Beide krijgen we een kroontje op de kop gemaakt van kruiden. Dat steekt en jeukt op De Inquisiteur zijn zwetend voorhoofd. De tovenares begint te murmelen, de dames vallen in.
Het is onwezenlijk dit gedoe, leuk, geheimzinnig, maar De Inquisiteur ziet zijn lief met gesloten ogen zitten, die leeft mee. Gelukkig duurt het allemaal niet te lang. Maar het kost wel driehonderd bahtjes. Nu ja, zij gelukkig, ik gelukkig denkt De Inquisiteur.
Die wat later ongelukkig wordt want wanneer hij aankondigt dat hij wil gaan slapen hij te horen krijgt dat het nog niet kan. De heks heeft gezegd om pas na middernacht de slaapkamer te betreden … .

De streek zit hier vol met animisme. Beeldjes, fallussen, kaarsen, … allerlei prullaria duiden aan dat er iets bijzonders is. Altaartjes die opduiken in het midden van nergens en toch goed onderhouden zijn. Vaak weet eega zelf niet waarom of waarvoor, het is iets van de plaatselijke bewoners.
Maar heel eigen zijn de twee extra Boeddha-dagen. Per maand. Dat vind je nergens anders terug.

Niet eens zo zolang geleden heerste er hongersnood in deze streek, eind jaren tachtig, begin jaren negentig. Een aantal mislukte rijstoogsten, insectenplagen, ziektes en andere hadden de streek in zware armoede geduwd. Door dit alles was ook het eetbare wildbestand – nu ja, dus slangen, hagedissen, kikkers, vogels, vis, … zodanig uitgedund dat het onhoudbaar werd. Het was ook in die jaren dat De Inquisiteur’s lief van school werd gehaald op twaalfjarige leeftijd om te gaan werken in de bouw in Bangkok – voor de nodige financiën !

Dus werd Boeddha’s hulp ingeroepen, hooggeplaatste monniken kwamen naar de streek, bestudeerden de problemen en kwamen met een oplossing. Maandelijks twee extra dagen voor Boeddha voorzien, offeren aan de tempel. Er mag geen lawaai gemaakt worden, dus niet werken met machines. Ook geen simpel boormachientje, niet hameren en beitelen.
Deze dagen zijn enkel hier in de streek van toepassing, nog steeds. Zo werkt men normaal door in het nabij gelegen stadje, op zeven kilometer afstand … .
En geen genade voor een farang. De Inquisiteur, die ondertussen zijn aannemer ontslagen had en zelf aan de slag was aan de woning samen met een tweetal dagloners , wou daar onderuit komen. Maar werd snel tot de orde geroepen … .

Het lief, nu er zeker van dat haar farang geen domme dingen zal uithalen, heeft een niet aflatende kinderwens. Ondanks al vaak besproken -‘ik ben te oud’, ‘ik ben er niet meer voor geschikt’, … blijft dat duren. En mogelijk kunnen de geesten haar helpen:

De Inquisiteur is een goede slaper, diep en vast. Dat had het lief vrij snel door. Op een dag gaan we een dame bezoeken die pas bevallen is.
En vrouwtje-lief krijgt het gedaan om een pluk haar van de moeder en baby te krijgen, De Inquisiteur heeft niks in de gaten, wie zou dat als westerling? Enkele dagen later wordt De Inquisiteur wakker en voelt dat er iets mis is. Pas in de badkamer merkt hij dat hij een pluk haar kwijt is.
Jep, de liefde van zijn leven heeft ‘s nachts een stukje afgeknipt. Waarom heeft hij het raden naar, het voorval met de baby en moeder is hij al vergeten.
Tot hij op een avond een zakje onder zijn kopkussen ontdekt. Gevuld met de haren van zichzelf, de baby en de moeder. Ook eega heeft zo’n zakje.
Is voor de vruchtbaarheid – De Inquisiteur lacht zich te pletter want het lief neemt een voorbehoedsmiddel … . Maar dat doet er niks toe is het antwoord. De geesten zijn sterker.

Een gelijkwaardige belevenis was er met kattenhaar. De Inquisiteur heeft zijn twee poezen vanuit Pattaya meegenomen naar Isaan. Poes Toulouse is een viriele kater, sterk en gezond, continu op zoek naar mooie kattinnen. En ja hoor, op een dag is poes Toulouse een pluk haar kwijt. Niet van een vechtpartij maar duidelijk weggeschoren. De Inquisiteur is niet gek, en wacht af wanneer het zakje met haar zal tevoorschijn komen.
Ha! Zat al ingestopt in zijn kopkussen.
De reden: om zo sterk en potent te blijven als poes Toulouse….

Een meer problematisch geval dook op toen De Inquisiteur zijn, in mooi houtsnijwerk, geestenhuisje terug vond na verhuis. Dat had hij al in Pattaya, gewoon omdat het een mooi stuk is. Hij verzaagt een boomstam naar maat, zoekt een mooie locatie in de tuin en begint een kuil te graven.
Op dat moment komt mevrouw kijken, nieuwsgierig als ze is naar alles wat De Inquisiteur uitvoert.
En ja hoor, geen geschikte plaats, gelukkig is de kuil nog niet te diep. OK, waar dan wel liefde-van-mijn-leven? Tsja, weet ze niet zo goed. Wil ze haar moeder raadplegen – en komen De Inquisiteur zijn haren naar boven. “Dit is ons huis, dus onze beslissing”.
Een man kan toch niet alles over zich heen laten gaan nietwaar?

Dat was dus een domme reactie want nu komt de toverheks weer boven. Die moet dan maar beslissen. Voor honderd baht wil die wel raad geven voor zulk een aangelegenheid, het mensje moet toch ook leven want alleen op de wereld.
Ha! Inkom poort en betonnen oprit moeten verlegd worden, het geestenhuis moet in lijn van inkom deur en inkom poort staan.
Hallo. Daar begint De Inquisiteur niet aan.
Wekenlang gebeurt er niets, De Inquisiteur speelt het spel zwaar. Dus na een maand of vier het ding met boomstam terug boven te halen, heimelijk, en aan de achterzijde van het huis te plaatsen, in lijn van de keukendeur, kan niet fout gaan denkt hij.
En zie, geen commentaar, geen gezeur, geen schoonmoeder, geen tovenares.

Maar De Inquisiteur heeft geen notie hoe je dat geestenhuis moet behandelen. Zet er geen poppetjes in, geeft geen drinken, geeft geen eten. Behandelt het oneerbiedig want schuurt het af en vernist het ding. Vrouwtjelief vind dat maar niks en waarschuwt meermaals voor onheil van de geesten der voorvaderen.

En zie, op een dag is het geestenhuis ingestort. De boomstam, teakwood pur sang met een diameter van veertig centimeter is opgevreten. Door termieten. Terwijl die nergens anders in of rond huis te vinden zijn … . De boodschap is overgekomen, De Inquisiteur hoeft zijn geestenhuis niet meer.

Wie De Inquisiteur zijn blog regelmatig volgt zal weet hebben van het ‘schoonbroertje’ – door De Inquisiteur op westerse wijze aangepakt in verband met zijn drankprobleem. Dat ging goed, maar nu nog beter.
Zijn moeder en zus – De Inquisiteur’s lief dus, hebben hem ervan overtuigd om naar een tempel te gaan. Ergens in de buurt, dat wil dus zeggen zowat veertig kilometer hiervandaan, is een monnik die speciale behandeling geeft tegen verslavingen. Alcohol, roken, … maakt niet uit. Je kan de gelofte maken voor ieder gewenste periode, van een maand tot levenslang, schoonbroertje gaat voor twee jaar.

Dat is familie-aangelegenheid, dus iedereen mee in De Inquisiteur’s pick-up. Schoonbroertje is zenuwachtig, zweet zich te pletter, heeft angst – iets wat De Inquisiteur aan de ene kant kan begrijpen, maar zulk een angst ? Waarom ?

Het is een klein en sober tempelcomplex ergens te midden van een onooglijk dorpje. De monnik is een robuust en krachtdadig man met zware stem, goed om gezag uit te stralen. De ceremonie begint als altijd met mantra’s, met schoonbroertje in de hoofdrol, hij moet knielen en buigen gedurende al die tijd.
Dan komt er een opsomming van wat hij niet meer mag drinken. In plaats van te zeggen “geen alcohol en/of alcoholhoudende dranken” komt er een opsomming van alles wat mogelijk is. Een kwartier, en schoonbroertje moet alles herhalen.

Vervolgens spreekt de monnik hem streng toe, pas achteraf komt De Inquisiteur te weten wat hij zegt : “indien je alcohol tot je neemt zal er onheil komen, ongelukken zullen gebeuren, je zal ziek worden, niets zal je nog kunnen redden”. Schoonbroertje valt net niet bewusteloos, het geloof en bijgeloof zit er diep in. Bovendien moet hij een contract tekenen dat hem een beetje financieel bindt gedurende twee jaar. Als laatste krijgt hij nog een ter plekke gemaakt brouwsel te drinken – wat hem de rest van de dag misselijk houdt en doet braken.
We zijn nu weken verder en tot op heden heeft-ie geen druppel alcohol tot zich genomen.

Bij vraag aan de eega, ‘wat als hij wel …’ komt er een boos antwoord: “dat kan hij niet!, de geesten waken over hem, hij zou ongeluk over zichzelf en de familie brengen !”

De Inquisiteur snapt nu waarom de jongeman zo angstig was, voor hem is dit een enorme gelofte die hij niet zomaar kan negeren … .

Fascinerend niet? Een van de reden waarom De Inquisiteur van Isaan houdt.
En die vuurvliegjes, De Inquisiteur gelooft dat die geluk brengen, het lijken wel elfjes. Geesten kruipen in je hoofd.

– Herplaatst bericht –


» Laat een reactie achter


No votes yet.
Please wait...

15 reacties op “Geesten in Isaan”

  1. Daniël M zegt op

    Geestig* verhaal om te lezen. Mooi sprookje om te verfilmen. Tevens mooi verhaaltje voor de kindjes voor het slapengaan… Is De Inquisiteur nu ook (bij)gelovig geworden?

    Zoiets heb ik zelf nog niet meegemaakt. Wel het bepalen van een geschikte datum voor de inwijding van het huis van de tweelingzus van mijn vrouw bij monniken.

    De vurige wens van zijn lief om kinderen te krijgen is zeer normaal en ook zeer begrijpelijk. Volgens mij ook zeker niet te onderschatten. Mijn eerste Thaise lief, toen bijna 30 en 15 jaar jonger dan ik, had ook die wens. Kinderen zorgen voor de ouders zorgen als ze groot zijn en de ouders afhankelijker worden. De Inquisiteur mag zich dan wel als oud beschouwen, maar zijn lief is dat dus niet. Zij denkt dan ook aan haar toekomst. Wie zal er voor haar zorgen als zij oud is? Hoe zal zij zich later voelen als zij alleen komt te staan? Hoeveel spijt zal zij hebben als zij later geen kinderen heeft? Misschien zal zij helemaal geen spijt hebben, want zij is Boedhiste. Misschien is dat Karma, hun lot. Boedhisten nemen het leven zoals het komt. Mai pen rai.

    Ik weet niet wat De Inquisiteur en zijn lief afgesproken hebben voordat zij aan hun relatie begonnen zijn… Misschien is dat duidelijk afgesproken. Misschien hoopt zijn lief dat hij zal bijdraaien.

    Wordt vervolgd?

    * Geestig is in Vlaanderen (dialekt?) eveneens synoniem voor grappig…

    • Rob V. zegt op

      Is er een regio in het Nederlands taalgebied waar geestig niet bekend staat als grappig?

      Inderdaad een geestig verhaal, ik weet niet of ik gek zou worden. Ik ken wel de verhalen over o.a. wat geld onder de eerste paal te plaatsen, de monniken die een datum of locatie bepalen zoal waar de deur of trap moet komen, welke kant het terras moet zitten of op welke dag in het nieuwe huis te trekken. Is natuurlijk animisme en geen Boeddhisme maar de monniken doen vrolijk mee. Met iets als een datum bepalen heb ik geen last van maar om nu een monnik de locatie van mijn voordeur te laten bepalen? Dan maar net zolang rond zoeken tot een monnik hetzelfde denkt als jij. 555

      Zelf helaas of gelukkig weinig van het animisme meekregen. Ja, lief was bang voor geesten in het donker dus ik ging trouw mee naar de WC nog geen 3 meter lopen van ons bed. En een paar amuletten op de plank boven de TV maar geen offerplaats of andere speciale dingen. Trouwens ook geen posters of kalenders van hoge monniken of het koningshuis. Een Thais vlaggetje wel voor de versiering maar niet zichtbaar vanaf buiten, die hoeven niet te weten dat hier een Thai woont (woonde). Een seizoens horoscoop op internet was dan wel weer iets waar ik haar een enkele keer over hoorden. De gebruikelijke vage dingen “deze lente hebben we geluk”, “aan het eind van het jaar *iets vaags*. Was meer iets ter kennisgeving want ik of zij gingen nou er ook niet naar leven. “Bedankt voor de voorspelling, we zien wel”

  2. Slagerij van Kampen zegt op

    Interessant verhaal. Zelf nog niet meegemaakt. Wel gehoord van Thaise vrouwen hier in Nederland die ook een ziener bezoeken. Vooral als het kind maar niet wil komen zoals ook de inquisiteur al opmerkt. Mijn vrouw moet er altijd om lachen. Ik heb de universiteit bezocht zegt ze dan. Dat is iets voor ongeletterden. En toch? Bezoek ik ruïnes dan mag ik geen grappen maken over de geesten van de ex en ex ex bewoners. Brengt onheil. Maar goed: Er zijn ook veel Nederlanders die je niet onder een ladder door krijgt. Ook zegt zij niet in reïncarnatie te geloven.
    Zoals de inquisiteur het schertst is het wel extreem.
    Dat maakt het juist interessant.
    Ook omdat hier duidelijk blijkt dat de rituelen van Thaise monniken zijn geïnspireerd door het animisme. De rituelen zoals uitgevoerd door de welhaast middeleeuwse toverkol vindt men ook terug in het handelen van de monniken. De inwijding van de eerste paal. Het bepalen van het tijdstip van plaatsing (aanvang van de bouw) Ook wanneer men het huis voor het eerst mag “beslapen” Het wordt allemaal bepaald door de monniken. De stand van de maan schijnt zoals bij alle primitieve volkeren van groot belang te zijn. Ook bij het bepalen van tijdstippen van huwelijken, het inzaaien van land enz.
    Hier mag de inquisiteur wel wat meer over schrijven. Nog niet meegemaakt. Maar misschien komt dat doordat mijn vrouw er niet in gelooft? Jammer of gelukkig maar?

  3. Henk zegt op

    Een vriendin van mij wilde ook zwanger geraken, edoch na enkele jaren allerlei oefeningen gedaan te hebben was er nog steeds geen resultaat. Via via kreeg ze het adres van Peter van der Hurk, een nu, (toen nog niet!) bekende paragnost in Nederland. Via zijn management wist ze een afspraak te maken voor een sessie. En ja hoor, enkele weken later was ze zwanger. Een vriendin van haar hunkerde ook naar een baby. Ook de meest vreemde oefeningen uitgeprobeerd,zonder succes! Dus ook op naar Peter. Ook daar na enkele weken hetzelfde resultaat. Dit heeft zich ongeveer zo’n 10 jaar geleden afgespeeld en is een waar verhaal!

    • Khun Peter zegt op

      En…? Lijkt het kind van je vriendin nu op Peter van der Hurk? Want dan snap ik het wel.

  4. Ton zegt op

    beste Inquisiteur
    graag wil ik je laten weten dat ik enorm geniet van jouw verhalen
    en hoe je het beschrijft… geestig en prachtig !
    je zou daar een boek van kunnen maken, ik zou het meteen bestellen
    een compliment dat jij ons allemaal mee laat genieten van dit “fantastische” leven
    en mijn waardering dat je zo respectvol en liefdevol met deze cultuur om weet te gaan
    daar kunnen wij allemaal nog veel van leren
    petje af !
    mij is dit geluk (nog) niet ten deel gevallen

  5. Chander zegt op

    Deze gebruiken zijn duizenden jaren oud. Dus lang voor het Boeddhisme en de Islam.
    Ook lang voor de bij ons bekende medische wetenschap.
    Alleen goede antropologen kunnen deze gebruiken beter begrijpen dan onze nuchtere westerlingen.

    Trouwens, moeten we de zeer oude Griekse levensbeschouwing ook als onzin bestempelen?
    Dus enig respect zou hier op zijn plaats moeten zijn.

  6. Piet zegt op

    Geesten zijn sterk: het lief vergeet het voorbehoedsmiddel. Kijk maar, zwanger!

  7. Franky R. zegt op

    De beschrijvingen rond de woning van De Inquisiteur, doen mij denken aan Feng Shui. Een hele wetenschap in China en veel punten best logisch.

    Heb mij daar flink in verdiept en snapte daarom wel waarom er pas na een bepaald tijdstip een huis mocht worden betreden.

    Mooi verhaal weer van deze schrijver!

  8. Slagerij van Kampen zegt op

    Dat eerste paal gebeuren schijnt nog van de Brahmanen te stammen. Of dat een troost is voor de inquisiteur? Er schijnen inderdaad gouden munten in het gat te moeten worden gedeponeerd. Al zal de dame in het geval van de inquisiteur ze er liever uithalen

  9. Pompoei zegt op

    Ik heb medelijden met de Inquisiteur dat die dat allemaal moet ondergaan voor de liefde. Mijn vrouw is ook uit de Isaan. 36 jaar getrouwd en nu 11 jaar in Banglamung (Pattaya darkside) wonend. Veilig voor veel toeristen aan de andere kant van de Sukhumvit dus. Mijn vrouw wil sinds de dood van haar ouders nu 7 jaar geleden nooit meer in de Isaan komen. Die mensen daar zijn gek zegt ze. En ze heeft gelijk, zie het verhaaltje hier boven. Wij mensen uit de Antwerpse kempen zouden zeggen; doe ze naar Geel.

  10. Joost zegt op

    Heel erg leuk verhaal; dank daarvoor! Tevens zeer herkenbaar.
    Ook leuk is de hele ceremonie rondom de inwijding van de geestenhuisjes door een speciale “deskundige” in een mooi wit gewaad, omvangrijker dan de inwijding van het huis. Ook bij ons moest een andere deskundige eerst de exacte plaats van de geestenhuisjes vaststellen, dat kan je echt niet zelf doen!
    Blijf SVP doorgaan met jouw zeer onderhoudende verhalen; ik geniet ervan.

  11. Huub zegt op

    Als je meer wil weten over bouwen van een huis tijd en plaats dan wordt er Feng shui gebruikt. De monniken zijn hier bedreven in.wordt gebruikt in heel Azie” (google maar eens)

  12. Erwin Fleur zegt op

    Beste Inquisiteur,

    Ik heb dit ook gedeeltelijk mee gemaakt wat mijn vrouw betreft.
    Zij had last van een nachtmerrie? wij naar een ‘tovenaar’ geweest
    die haar slechte droom heeft weg gepraat(laat ik het zo maar uitdrukken).

    Vreemd en eigenaardig is dat zij hierna geen last meer heeft gehad van deze droom.

    Grappig is dat alles tussen de oren zit en zeker in de Isaan, ze zijn ze erg bijgelovig(heb dit al eens als lezersvraag ingediend).

    Zulke mooie goed uitgelicht en beschreven verhalen zijn jou op het lijf geschreven.
    Ik hoop dat je de tijd kunt vinden om hier mee door te gaan.

    Met vriendelijke groet,

    Erwin, Jong(lange man)

  13. jos zegt op

    na een paar vakanties in isaan, chayaphum, kwam een oude man op een oude bromfiets, gereden door een jongen,bij ons thuis.
    begon uit een houten boekje de bekende mantras te prevelen, en daarna door een familielid gemaakt kistje met 9 vakjes gevuld met aardlijke materialen, bladeren aarde , en waarschijnlijk ook een paar haren van mij, en 2 poppetjes die mijn geliefde en mezelf moesten voorstellen, gebonden door een draad,in de fik te steken. ik zie de 2 poppetjes naar elkaar toe bewegen tijdens de brand.
    elke vakante, 11 stuks, had ik gevoelens van wat doe ik hier, het gaat niet zoals ik wil, waar is mijn gereedschap, het is niet mijn ritme, ze doen niet wat ik wil, ik ga terug, al moet ik met mijn koffers naar het busstation lopen, 15 km verderop.
    na elke vakantie leefde ik weer mijn nederlands leven, en elke keer voor mijn geplande vakantie belde ik thailand: ik sta morgen op het vliegveld!!
    totdat de grootmoeder overleed, daarna niet meer teruggeweest!


Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website