Een farang in Isaan (8)

Door De Inquisiteur
Geplaatst in Leven in Thailand
Tags: ,
6 augustus 2019

Na aankoop van de nieuwe wagen moest liefje-lief uiteraard haar rijbewijs halen, voor een motorfiets had ze dat al, dus helemaal onwetend was ze niet. Maar wel zenuwachtig, want ze volgt ook het nieuws en weet dat het tegenwoordig wel wat lastiger is dan voorheen, ook hier in Thailand begint men eisen te stellen. Theoretisch examen en praktische proeven stonden haar te wachten.

Via haar zus in Bangkok kreeg ze een mastodont van een boek toegestuurd waar alle verkeerstekens en -regels uitvoerig benaderd werden. Thais-dramatisch eigenlijk want dusdanig belerend dat je nauwelijks de bomen in het bos kon vinden.

Dus de hulp van de moderne technologie inroepen, internet. En ja hoor, een groot aantal websites waar je zelfs een gelijkwaardig examen kan afleggen. Studeren was aan de orde, daar kon De Inquisiteur haar niet in helpen. Want eerlijk gezegd, hij kent sle.chts enkele verkeerstekens goed, andere moet hij interpreteren, en nog andere negeert hij gewoon. Gelukkig dat een rijbewijs halen als farang veel makkelijker is. Vrij snel bleek dat de verkeerstekens niet al te veel problemen voor haar opleverden want ze onthoudt zeer goed, maar dat de naar voren gebrachte verkeerssituaties dat wel deden. Je kent dat wel, een kruispunt met vier auto’s en dan vragen wie er eerst mag doorrijden, wie de volgende is en ander leep gedoe.

De twijfel sloeg toe. Ze werd onzeker. En ging op informatie uit. Want hier zijn nog talloze chauffeurs die domweg geen rijbewijs hebben. En niet echt ouderen, neen, gewoon actieve mensen tussen de dertig en vijftig jaar. Vroeger was daar geen noodzaak toe, er was nauwelijks verkeer en ze bleven meestal in het dorp en de omgeving. Maar wel regelmatig naar het zeven kilometer verder gelegen stadje. Waar de politie stilaan maar zeker begon te controleren. Tegenwoordig staan ze er dagelijks en wordt het voor de mensen een kostbare zaak, iedere keer tweehonderd baht met de glimlach, doch dat blijft niet duren. Dus ook deze mensen moeten een rijbewijs gaan halen.

Hopeloze zaak. Te weinig achtergrond, te weinig bagage – die komen daar nooit overheen. Zullen echt nooit slagen in hun theoretisch examen. Doch is er gelukkig nog altijd een uitweg. Je kan een rijbewijs kopen. Tussen de drie- en vijfduizend baht.

Velen doen dat dan ook, alhoewel dat een serieuze financiële aderlating is voor hen. Enkelen kunnen zelfs dat bedrag niet opbrengen en proberen dan toch maar zoals het hoort. En doen ervaring op. Want er zijn veel locaties waar je dat kunt gaan doen. Zo is het meest nabije examencentrum op vijfendertig kilometer van het dorp gelegen. Het tweede ligt al op vijfenvijftig kilometer – en blijken de meesten, die dan toch voor het correcte werk gaan, dat hier te prefereren. Het verhaal gaat dat het daar ‘makkelijker’ is. Niet zo streng, en de mogelijkheid om na een aantal pogingen -je krijgt er vijf- via een kleine donatie toch te slagen.

Het lief had daar wel oren naar, een rijbewijs kopen. Toch makkelijk tee-rak, geen gedoe en hup! Doch De Inquisiteur was onverbiddelijk. Hij vindt het nodig dat ze het correct doet, trouwens je leert er wel dingen bij die je nodig hebt. De enige toegeving was dat ze naar de locatie vijfenvijftig kilometer verder kon gaan. In geval dat het hopeloos zou worden … .

En het lief terug aan haar studie, bovendien gingen we praktisch oefenen. Veel rijden in en rond het dorp, parkeren, achteruitrijden. En ook stiekem door het stadje rijden bij druk verkeer. Eigenlijk hadden we in dat laatste wel plezier, want tweemaal snel van stoel te verwisselen vanwege een politiefuik. Na een kleine twee weken was ze er klaar voor. Dan eerste struikelblok: je moet een afspraak maken door er persoonlijk heen te gaan.

Eerste rit, tweemaal vijfenvijftig kilometer. Ah, aanstaande dinsdag kan het.

Die dag van ’s ochtends een vijf-uur lange sessie door docenten die komen vertellen en vooral dramatisch waarschuwen. Alles tegelijk: bromfietsen, vrachtwagens, taxi’s en ander personenvervoer en ja ook gewone auto’s. Gelukkig dat De Inquisiteur vlakbij een goede vriend heeft wonen waar hij een paar uur kon vertoeven in aangenaam gezelschap, stel je voor dat je ter plaatse moet wachten, absoluut niets te zien of te doen. Dan bericht, “tee-rak, ik heb de auto nodig voor de praktische proef”. Hah! Ben je dan geslaagd voor theoretisch? “Neen, dat is volgende week”. Huh, vreemde gang van zaken. Enfin, De Inquisiteur naar het examencentrum en arriveert daar om veertien uur. Vervolgens weer een sessie doceren onder een afdak, anderhalf uur lang … . Dan pas de praktische proeven.

Door een versmalde wegstrook rijden, ook achteruit, over een dikke dertig meter. Geslaagd.

Volgende: achterwaarts parkeren in een U-vormige uitsparing. Lastig, maar geslaagd.

Vervolgens de auto parkeren tegen een verhoogde borduur, de wielen moeten op ongeveer vijfentwintig centimeter afstand van de borduur komen. Makkelijk zat, veel geoefend. Gebuisd.

Huiswaarts, met een afspraak volgende week voor theoretisch examen en herkansing laatste praktische proef. Weer honderd en tien kilometer gereden.

Examendag, spannend. De Inquisiteur in de voormiddag weer naar zijn vriend -oh dankzij de hemel- en tegen dertien uur terug naar het centrum. Theoretisch examen: geslaagd van de eerste keer! Slechts een enkele fout gemaakt, je mag er twee maken. Weer twee uur wachten tot de van hun belangrijkheid overtuigde ambtenaren gereed zijn. En nondedju, het lief slaagt er weer niet in om haar wielen op vijfentwintig centimeter van de borduur te parkeren alhoewel we daar nog extra op geoefend hadden. O jee, De Inquisiteur, het wachten al danig beu, verwacht nog een extra dag. Doch het lief blijft glimlachend onder het afdak toekijken naar de andere deelnemers. Waarom? En dan nog glimlachen? De farang kan zich niet houden en gaat poolshoogte nemen. “Even wachten tee rak, ik mag zo dadelijk nog eens proberen”. Huh? En deze maal lukt het wel.

Een half uur later lopen we naar de auto, het lief pronken met haar rijbewijs dat meteen twee jaar geldig is.

De Inquisiteur zag wel grappige dingen tijdens het wachten. Zoals bij die praktische proeven. Hoe sommigen het nog maar aandurven om er aan te beginnen. Iemand die niet achteruit kan rijden en alle paaltjes torpedeert. Een man die na een half uur nodeloos lang proberen te parkeren in de U-vormige uitsparing van de baan moest gehaald worden en daar boos over is. Twee chauffeuses die bij het borduur-parkeren er simpelweg overheen katapulteerden een eind verder de bosjes in. Nog twee dames die niet slaagden in de praktische proef en nadien doodleuk zelf met de auto huiswaarts reden. Jongens toch.

Liefje-lief is terecht trots en zo ook De Inquisiteur. OK, dat borduur-parkeren liep even fout maar je zou voor minder. Zowat vijftig toeschouwers inclusief de beoordelende ambtenaren, ook als ervaren chauffeur zou De Inquisiteur de zenuwen hebben. Als beloning kan het lief direct naar huis bollen. Ervaring opdoen nu. Doch ze rijdt goed en voorzichtig, houden zo. We spreken af om nog drie maanden enkel met De Inquisiteur als co-chauffeur de baan op te gaan voor ze alleen op stap gaat. Het lief is verstandig genoeg om daar mee akkoord te zijn.

En al dat gedoe kostte ons enkel het rijbewijs zelf. Nu ja, plus in totaal driehonderd dertig kilometer rijden.

Heb je in een groot land.


» Laat een reactie achter


16 reacties op “Een farang in Isaan (8)”

  1. Bert zegt op

    Proficiat en vele veilige kilometers toegewenst voor uw vrouw

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +9 (obv 9 stemmen)
    • RonnyLatYa zegt op

      Voor hem ook me dunkt 😉

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +7 (obv 7 stemmen)
  2. Daniël M. zegt op

    Haah… Een verhaal van De Inquisiteur net op het moment dat ik tijd vrij heb…

    Ik wist al meteen waarover het zou gaan toen ik de foto zag. En ja. Meteen lezen, uitkijkende naar de Thaise wetenswaardigheden. En inderdaad, zoals ik verwacht had! Wat een logika zeg!

    Ik vond het leuk, om dankzij uw verhaal zulke dagen te mogen “meemaken”, zonder daarvoor lange afstanden te moeten afleggen, zomaar vanop mijn stoel. Dat heb ik vooral te danken aan de manier waarop u dat zo haarfijn neerschrijft.

    “Diskriminatie”… Kennen ze dat woord daar? Terwijl je daar zomaar een rijbewijs kunt kopen, verplicht De Inquisiteur zijn Liefje-lief om “het spel eerlijk te spelen”… Was daar dan geen protest tegen? Ik vind het wel jammer dat je dat rijbewijs er zomaar kunt kopen. Korruptie en onveiligheid verzekerd!

    “Verzekerd”… Hmmm… Ja en nee!

    Bij ons bestaat er een blauw kaartje met een witte “L”. In Thailand heb ik nooit een “ร” (van เรียน = leren)gezien.

    Gelukkig was er bij het wachten op het einde veel animo 🙂 Zouden er daar geen filmpjes van bestaan op YouTube?

    Uiteraard mogen de felicitaties aan het adres van Liefje-lief van De Inquisiteur niet ontbreken en wens ik beiden veel rijplezier. Maar doe het vooral voorzichtig! Met de onbekwame chauffeurs met hun gekochte rijbewijzen weet je nooit!

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +6 (obv 6 stemmen)
  3. Daniel zegt op

    Gefeliciteerd uw vrouw, dat ze maar veel veilige kilometers gaat maken! Dan kan De Inquisiteur een lekker pintje pakken op een feestje zonder zelf terug te hoeven rijden 😉

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +6 (obv 6 stemmen)
  4. Sjaak S zegt op

    Sorry dat ik het zeg…toch maar weer een bewijs dat het Thaise rijbewijs geen moer voorstelt. Ik heb het zelf in januari gehaald, dus ik ken de procedure. Heb er ook over geschreven. Die drie dingen die je moet kennen om het rijbewijs te halen zijn weliswaar langzaam maar zeker veel voorkomende dingen, dus helemaal ongelijk hebben ze niet…
    Als ik zie hoe veel Thais kunnen inparkeren in de shopping malls, altijd met de kont naar achteren, zodat je later bij het wegrijden gemakkelijker er uit komt. Nou ik was een beetje dikkoppig, maar ben nu telkens weer aan het oefenen om het net zo goed te kunnen.
    Ook enge wegen (op het land, waar je al met twee kleine auto’s moeite hebt om langs elkaar te rijden) het gebeurt in de praktijk toch vaak dat je dat moet kunnen doen.
    En toch is het veel te weinig. Voorsorteren, een weg naar rechts in rijden, het is een hele, heel lange waslijst aan dingen die 90% van de Thais niet juist doen, omdat ze het nooit of gewoonweg verkeerd geleerd hebben. Er is geen training, geen afrijden met een examinator…
    Man, ik ben blij dat ik het niet had, maar voor de verkeersveiligheid en het bewust worden van de situaties op de weg, is het niet juist dat er helemaal geen aandacht aan besteed wordt.
    Mag jouw lief wel het rijbewijs gehaald hebben en kan ze de auto verplaatsen, rijden kan ze daarmee nog steeds niet.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +6 (obv 6 stemmen)
    • RonnyLatYa zegt op

      “Mag jouw lief wel het rijbewijs gehaald hebben en kan ze de auto verplaatsen, rijden kan ze daarmee nog steeds niet.”

      Als hij schrijft “We spreken af om nog drie maanden enkel met De Inquisiteur als co-chauffeur de baan op te gaan voor ze alleen op stap gaat.” dan denk ik dat hij zich daar wel bewust van is.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +7 (obv 7 stemmen)
      • Sjaak S zegt op

        Daarmee heb je helemaal gelijk!

        VA:F [1.9.22_1171]
        Waardering: +1 (obv 1 stem)
      • Sjaak S zegt op

        Als iedereen zo zou denken, zouden misschien minder verkeersslachtoffers vallen. Ik denk echter dat veel Thaise mensen denken dat, wanneer ze eenmaal dat rijbewijs hebben, ze ook echt kunnen rijden, maar dan is het nog lang niet zo ver… en daar gaan velen de fout in.
        Het is niet de schuld van degenen die een rijbewijs willen, maar een verkeerd systeem.

        Hetzelfde of misschien zelfs erger zou in Nederland ook gebeuren, wanneer men eerst het rijbewijs op basis van een simpele test kon krijgen en dan twee jaar mocht “proefrijden”. Dan zullen ook de minsten zich de moeite doen een instructeur mee te laten rijden die hun op de finesses wijzen en zeker ook geen vervelende theorie leren. Ik denk dat er zelfs meer slachtoffers zouden vallen, omdat men hier in Thailand, ondanks de ogenschijnlijke afwezigheid van vooruitdenken, nog steeds heel veel rekening met elkaar houdt.
        Wij, in het westen willen vaak gelijk hebben en dan gaat dat ook snel fout. Wij geven nauwelijks voorrang, maar nemen die, omdat we er “recht” op hebben. Ik zie in Thailand heel vaak het tegenovergestelde gebeuren. In veel gevallen geven ze liever voorrang. Maar ook dit komt ten dele doordat men de regels niet kent en dan liever even een stapje terug zet.
        Maar wie zeg ik het… we weten het allemaal al lang genoeg…

        VA:F [1.9.22_1171]
        Waardering: +3 (obv 3 stemmen)
        • theoS zegt op

          Voorrang heb je alleen als de ander gewillig is die te geven. Ik haalde mijn Thais rijbewijs (na anderhalf jaar zonder gereden te hebben) in ’78. Deed schriftelijk en praktisch examen. Dezelfde 2 opmerkingen die ik kreeg toen ik mijn NL rijbewijs in 1960 haalde, was stomverbaasd. Kreeg een document dat ik geslaagd was en moest 2 maanden rijden zonder dat ik een verkeers overtreding beging. Na die 2 maanden kreeg ik pas mijn rijbewijs, koste toen Baht 20-. Je kon het ook kopen voor Baht 300- maar dat wou ik niet. Was 3 jaar geldig en moest elk jaar opnieuw verlengd worden. 3 aantekeningen en je moest opnieuw examen doen. Het was 1978.

          VA:F [1.9.22_1171]
          Waardering: +1 (obv 1 stem)
          • Sjaak S zegt op

            In 1960 was het dus zo ongeveer als het nu hier is. Ik heb mijn rijbewijs in Duitsland (1984 – ik was toen al 26) gehaald en ik weet uit gesprekken dat het daar gemakkelijker toeging dan in Nederland. Maar stukken meer begeleiding dan hier in Thailand. Die is hier zo goed als nul.
            Nu bestaat er in Hua Hin een echte autorijschool. Die kost voor een cursus (inclusief rijbewijs) ongeveer 5000 Baht en bestaat uit 15 lessen. Dat is nog steeds stukken minder dan in Nederland en ook stukken goedkoper, maar in ieder geval veel beter dan zonder lessen op examen gaan en dan alleen op die drie punten slagen….

            VA:F [1.9.22_1171]
            Waardering: +1 (obv 1 stem)
    • mattheus zegt op

      Ach ja zo zie je maar weer in Thailand deugt er niet veel, ik word dat ZO MOE van/

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
      • Sjaak S zegt op

        Dan lees je iets verkeerd mattheus. Wanneer men niet zo’n tolerant karakter zou hebben, zou het nog veel erger zijn. Het is helaas een feit en ik zie het toch dagelijks om me heen,

        VA:F [1.9.22_1171]
        Waardering: +1 (obv 1 stem)
  5. samee zegt op

    Collega van mijn vader deed vroeger hetzelfde.
    Met een busje van de zaak naar Kampen rijden om examen af te leggen. Zakken. Met het busje weer terugrijden.
    Die ‘goeie’ ouwe tijd 😀

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +6 (obv 6 stemmen)
  6. Marijke. zegt op

    Van harte voor je lief met haar rijbewijs.En heel veel veilige kilometers gewenst.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +3 (obv 3 stemmen)
  7. Jacques zegt op

    Een land dat verkeersveiligheid heel laag op de agenda heeft staan. Kijk maar naar de maatregelen die genomen worden of niet. Kijk naar alle doden en gewonden. Een land dat vol zit met bewoners die zichzelf de rij trucjes hebben aangeleerd. Van kind af aan voorop de motorbike en geen of weinig gevaar onderkennen. Na deze ” inwerkperiode” als kind zijnde, vaak al met 8 of 9 jaren beginnen te rijden op de motorbike, met toestemming van de ouders. Laat ze lekker hun gang gaan en zeg er niets van, want dan ben jij de gebeten hond. Wat verwacht je dan als er geen verplichting is voor het nemen van autorijlessen op 16 tot 18 jarige leeftijd en men vindt dat men al geweldig kan rijden. Als de rij toets een lachertje blijkt te zijn en je desnoods je rijbewijs kunt kopen en er in dat verband met de antwoorden wordt gemanipuleerd. Zolang men in dit land er op deze wijze mee omgaat, blijven we “genieten” van de beelden op TV en zullen we nog lang getuigen mogen zijn van het vele leed dat er is het verkeer plaatsvindt.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +5 (obv 5 stemmen)
  8. frank h vlasman zegt op

    alleen de naam al van je vrouw roept “HEMELSE” GEDACHTEN OP! Het kan ook anders zijn lees ik wel eens?

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)

Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website