Het ministerie van Handel meldt dat het 125.622 bedrijven doorlicht op verboden stromanconstructies, samen goed voor ruim een miljoen rai grond in handen van bedrijven met buitenlands kapitaal. Het klinkt als een doorbraak. Directeur-generaal Poonpong Naiyanapakorn zet er zelf de kanttekening bij die alles verandert: dit zijn eigendomscijfers voor screening, geen vaststelling dat deze bedrijven iets fout deden.

Lees die zin nog eens. Het getal dat de krant haalt, 125.622, is geen lijst van overtreders. Het is een lijst van bedrijven die grond of een condo bezitten en die de overheid gaat bekijken. De 36.277 daarvan met buitenlands kapitaal hebben samen 305.838 percelen, ruim een miljoen rai. Ook dat zijn eigendomscijfers, geen overtredingen.

Als je hier met een Thaise partner een huis of condo via een bedrijf bezit, zit je gewoon in dat bestand, ook al deed je nooit iets verkeerds. Het bestand zegt niets over schuld. Het zegt alleen dat de overheid eindelijk telt wat ze al jaren had kunnen tellen.

Dit is een spreadsheet, gepresenteerd als handhaving

Kijk naar wat er op 4 september feitelijk gebeurde. De DBD, de dienst provinciale administratie en het landkantoor legden hun bestanden naast elkaar. Het landkantoor leverde gegevens over 144.706 rechtspersonen met vastgoed, waarvan er 125.622 onder de DBD vallen. Er werd data gedeeld en er werd afgesproken de controle aan te scherpen. Dat is het.

Er is geen inval, geen arrestatie, geen vervolging in dit bericht. Er is een gedeeld overzicht. En dat is op zich nuttig, maar het legt vooral iets pijnlijks bloot: al deze informatie bestond al, verspreid over drie diensten die niet met elkaar praatten. De staat wist niet welke bedrijven welke grond hielden, niet omdat het onvindbaar was, maar omdat niemand de bestanden bij elkaar had gelegd. De doorbraak van deze week is dat drie overheidsdiensten eindelijk in dezelfde map keken.

Het echte cijfer verstopt zich in de percentages

De data verraden waar de aandacht heen gaat, en waar niet. De grootste groep buitenlands-gelieerde bedrijven zit in de band van 0,01 tot 49 procent buitenlands aandeel, precies de constructie waarmee een buitenlander via Thaise meerderheidsaandeelhouders grond aanhoudt. In Bangkok, Chon Buri, Samut Prakan, Pathum Thani en Nonthaburi zit bijna de helft van de percelen van die groep.

Zet daar het cijfer naast dat de proporties in perspectief plaatst. Heel Thailand telt ongeveer 321 miljoen rai. De ruim een miljoen rai in handen van buitenlands-gelieerde bedrijven is daarvan een fractie van een procent. Dat maakt de constructies niet legaal, maar het roept wel de vraag op waarom dit nu als groot handhavingsoffensief wordt gebracht. Het gaat om een klein deel van de Thaise grond, geconcentreerd in de toeristische en economische centra, en de overheid presenteert het tellen ervan als een daad.

Pak ook eens de faciliterenden aan

Het probleem dat Poonpong noemt, is echt, en zijn woorden kloppen. Thaise namen gebruiken om voor buitenlanders aandelen te houden, verstoort de economie, creëert oneerlijke concurrentie en benadeelt Thaise ondernemers. Dat is geen verzinsel. En dat de DBD, het landkantoor, de politie, de DSI en de witwasdienst AMLO nu gegevens delen in plaats van langs elkaar heen te werken, is precies de samenwerking die jaren ontbrak. Wie eerder klaagde dat niemand de registers naast elkaar legde, kan moeilijk mopperen als het eindelijk gebeurt.

Waar het wringt, is de kloof tussen dit brede screenen en wie er straks echt hangt. In juli bleek al dat de jacht op stromanbedrijven 852 vervolgingen opleverde en geen enkele ambtenaar die de constructies destijds afstempelde. Een bestand van 125.622 bedrijven aanleggen is makkelijk. De vraag is wie eruit wordt gepikt: de buitenlander met een condo in een bedrijf, zichtbaar en zonder connecties, of de grote constructie met de juiste contacten die precies weet welke deur openblijft. Een database maakt iedereen vindbaar. Hij bepaalt niet wie wordt aangepakt, en juist die keuze is waar het in Thailand telkens misgaat.

Poonpong belooft “hard optreden tegen overtreders” en “een transparant, eerlijk ondernemersklimaat”. Tot die overtreders een naam en een aantal krijgen, is er niets meer gebeurd dan dat de staat zijn eigen bezitadministratie op orde bracht. Kijk over een half jaar niet naar het getal 125.622, maar naar hoeveel daarvan zijn vervolgd, en of daar een naam bij zit die connecties had.

Bronnen: Nation Thailand, Bangkok Post


Over deze blogger

Redactie
Redactie
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. Wij maken o.a. gebruik van AI om onderzoek te doen naar onderwerpen en het schrijven over deze onderwerpen. Wij genereren ook foto's met AI, maar gebruiken daarnaast ook stockfoto's. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.

Laat een reactie achter