De overstromingen in Bangkok en 26 andere Thaise provincies hebben in vijf dagen naar schatting 12,283 miljard baht aan economische schade veroorzaakt. Tegelijkertijd groeit de kritiek op de regering en het stadsbestuur van Bangkok. Vooral het ontbreken van centrale regie en de trage samenwerking tussen verschillende overheidsdiensten krijgen ervan langs.

De schade ontstond tussen 25 en 29 september en komt overeen met 0,066 procent van het verwachte Thaise bruto binnenlands product van 2026. Dat bedrag vertelt maar een deel van het verhaal. Schade aan huizen, auto’s, bedrijfsvoorraden en landbouwgewassen zit nog niet in deze berekening.

Voor inwoners van Bangkok is vooral de bestuurlijke discussie herkenbaar. Bij zware regen draait het niet alleen om pompen en afvoerkanalen. Verschillende overheidsdiensten moeten tegelijkertijd beslissingen nemen over waterbeheer, verkeer, hulp en lokale maatregelen. Juist daar lijkt het deze keer te hebben gekraakt.

Vijf dagen water kosten ruim 12 miljard baht

De economische schade van de overstromingen wordt voorlopig geschat op 12,283 miljard baht. Het gaat om Bangkok en 26 provincies die tussen 25 en 29 september last hadden van wateroverlast. De berekening richt zich vooral op economische activiteit die stilviel of werd bemoeilijkt.

Dat betekent dat het uiteindelijke bedrag hoger kan uitvallen. Beschadigde woningen, voertuigen, winkelvoorraden en landbouwproducten zijn nog niet meegenomen. Zulke schade wordt meestal pas goed zichtbaar wanneer het water weg is en bewoners, bedrijven en boeren kunnen inventariseren wat verloren is gegaan.

Voor Thailand komt de wateroverlast bovendien op een lastig moment. Een paar dagen waarin winkels minder klanten krijgen, werknemers moeilijk op hun werk komen en vervoer hapert, loopt in Bangkok snel in de papieren. Dat zie je terug in het bedrag van ruim 12 miljard baht. Vijf dagen klinkt kort, totdat een groot deel van een miljoenenstad niet meer normaal functioneert.

Kritiek richt zich op gebrek aan centrale leiding

De hardste kritiek gaat over de manier waarop de overheid de bestrijding van de wateroverlast organiseerde. Er kwam geen duidelijk centraal crisiscommando dat verschillende diensten en bestuurslagen tegelijk kon aansturen.

Dat is opvallend omdat de situatie in Bangkok bestuurlijk overzichtelijker zou moeten zijn dan overstromingen die meerdere provincies tegelijk treffen. In de hoofdstad ligt veel verantwoordelijkheid bij het stadsbestuur en nationale overheidsdiensten. Toch ontstond het beeld van instanties die ieder hun eigen deel van het probleem aanpakten.

Voor bewoners maakt het weinig verschil welke dienst verantwoordelijk is voor een pomp, afvoer of weg. Zij willen vooral weten wanneer het water weggaat. Juist daarom is één duidelijke leiding tijdens een crisis belangrijk. Als beslissingen langs verschillende bureaus moeten, verlies je tijd. Water wacht ondertussen nergens op.

Lokale bestuurders missen geld en mensen

Ook buiten Bangkok speelt een ouder probleem. Lokale overheden staan vaak als eerste tegenover een overstroming, maar beschikken lang niet altijd over voldoende personeel, materieel en geld om snel te handelen.

Vanuit de academische wereld klinkt daarom een pleidooi voor provinciale crisiscentra met echte bevoegdheden. Zo’n centrum zou tijdens een ramp sneller personeel, materieel en budget moeten kunnen inzetten zonder voor iedere stap toestemming van hogerhand af te wachten.

Dat raakt aan een bredere zwakke plek van het Thaise bestuur. Problemen worden lokaal zichtbaar, terwijl een belangrijk deel van de beslissingsmacht elders ligt. Bij normaal beleid kan dat vooral omslachtig zijn. Tijdens dagenlange regen en snel stijgend water wordt het praktisch voelbaar. Een gemeente die weet waar een pomp nodig is, heeft weinig aan die kennis wanneer ze niet over de middelen beschikt om hem daar neer te zetten.

Overstromingen worden ook een politiek probleem

De wateroverlast begint ondertussen door te werken in de landelijke politiek. De steun voor de premier daalde in het derde kwartaal van meer dan 30 procent naar iets boven de 10 procent. De kritiek op de aanpak van de overstromingen komt daar nu bovenop.

Een dergelijke daling heeft natuurlijk meer oorzaken dan regen en wateroverlast. Toch zijn overstromingen politiek lastig, omdat burgers de gevolgen rechtstreeks meemaken. Een economische groeiraming blijft abstract. Een ondergelopen straat, urenlang verkeer of water voor je voordeur niet.

Voor de regering ligt daar het risico. Thailand heeft ieder regenseizoen met waterproblemen te maken. Daardoor ligt de lat hoger dan bij een onverwachte ramp. Burgers verwachten dat bestuurders weten waar het mis kan gaan en vooraf hebben geregeld wie tijdens een noodsituatie de leiding neemt.

De rekening is nog niet compleet

De 12,283 miljard baht is voorlopig vooral een eerste economische rekening. De werkelijke schade wordt pas duidelijk wanneer ook woningen, auto’s, voorraden en landbouwgewassen zijn onderzocht. Voor getroffen bewoners en ondernemers maakt dat onderscheid weinig uit. Hun verlies ontstaat meteen.

De politieke discussie zal daarom waarschijnlijk niet alleen gaan over hoeveel regen er viel. De lastigere vraag is waarom Thailand, ondanks jarenlange ervaring met overstromingen, nog steeds moeite heeft om snel en centraal op te treden wanneer straten opnieuw onder water lopen.

Bronnen: Bangkok Post, The Nation


Over deze blogger

Redactie
Redactie
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. Wij maken o.a. gebruik van AI om onderzoek te doen naar onderwerpen en het schrijven over deze onderwerpen. Wij genereren ook foto's met AI, maar gebruiken daarnaast ook stockfoto's. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.

Laat een reactie achter