Filosoferen in Isaan

Door De Inquisiteur
Geplaatst in Leven in Thailand
Tags: , ,
12 juli 2018

Regentijd en dat zullen we geweten hebben. De takken van de bomen hangen zwaar door, struiken en planten buigen naar beneden door het vele vocht. De zware nachtelijke regens vallen nu ook overdag. Dat geeft een farang in Isaan de tijd om wat te filosoferen want je kan nauwelijks wat doen in en rondom huis en tuin.

Gaan wandelen met de honden is af te raden, te veel modder op de velden, te veel slangen en andere beesten die een drogere plek zoeken. Een fietstochtje zit er ook niet in, er is niks te zien, ook de streekbewoners verschuilen zich voor het nat. Er is geen gemeenschapswerk in het dorp en de tempels houden zich koest aangaande tambuns en andere festiviteiten.

Ondanks het feit dat hij al enkele jaren in Isaan woont, blijft De Inquisiteur een westerse geest behouden. Want als eerste gaan zijn gedachten uit naar dringende karweitjes die nu blijven liggen, ook al door het feit dat het gezin drie lange weken op vakantie was gegaan. Het gras staat veel te hoog, niet leuk, bovendien een risico want het lief blijft hardnekkig haar rijst koken op een houtskoolvuur dat onder het afdak bij het pomphuisje staat. Moet ze telkens doorheen kniehoog gras, het wandelpad dat uit afzonderlijke tegels bestaat is allang onzichtbaar, nu moet ze goed opletten of er geen ongedierte doorheen het gras schuifelt. Idem dito om de hondenhokken te bereiken, en ’s avonds krijgen die hun eten daar – weer doorheen een mini-jungle met alle risico’s. Want de haag die de omheining camoufleert is te zwaar uitgegroeid en de takken van de mango- en andere bomen hangen te laag, die moeten ook gesnoeid worden. En de slangen zijn er, dagelijks merk je er wel een paar op die weliswaar snel verdwijnen als je ze betrapt, doch je zou maar eens pech moeten hebben. En is de betonnen oprit, samen met het looppad richting shop, langzaam maar zeker naar een soort glijbaan verworden. Een hardnekkige groen-zwarte laag algen verplicht je om voorzichtig te stappen, het is erg glad. Dat krijg je enkel weg met een hogedrukreiniger.

Nu ja, niks aan te doen, wachten op een regenloze periode is de boodschap.

Huis en tuin zijn voor het lief en De Inquisiteur een echte thuis, ingericht zoals wij beiden dat graag hebben.

De tuin niet al te afgeborsteld door een soort Vlaams-kort gazon welke tot in de puntjes is afgeboord aan te houden, integendeel, lekker slordig inclusief het onkruid dat heerlijk geurt als je maait. Struiken, planten en ander groen warrig aangeplant, meestal met de bedoeling om schaduw te verkrijgen.

Op diverse plaatsen zie je dat er een projectje is opgestart zoals bijvoorbeeld een groentetuintje, en vervolgens onafgewerkt is blijven liggen. Een muurtje dat moet worden opgemetst staat half afgewerkt te wachten op het vervolg. Rondom het huis moeten nog tegels gelegd worden, nu is dat gewoon beton doch noch het lief, noch De Inquisiteur hebben daar haast mee.

Het huis is een leefplaats, geen pronkding. Dus beetje rommelig maar netjes gehouden door een mix van Isaanse nonchalance en Vlaamse properheid. In hoekjes en kantjes zie je soms wel eens wat stof of dode insecten liggen maar het deert ons niet, dat moet maar wachten tot de volgende goede poetsbeurt. Af en toe blijven gebruikte spullen als een haardroger, de stofzuiger, …  dagenlang staan of liggen waar ze niet horen en dat stoort ons ook niet. Beiden respecteren we ieders voorkeuren: de binnenkeuken, territorium van De Inquisiteur, is bijna altijd opgeruimd en netjes. Alles op zijn plaats gelegd waar het hoort. De buitenkeuken, liefjes territorium, is een overvolle rommelige plek waar de resten van de laatst geprepareerde Isaan-maaltijd continu blijven liggen. Het bed wordt meestal pas opgedekt wanneer we terug gaan slapen, alleen is het de plicht van diegene die het laatste wakker wordt om het dekbed open te leggen en de raam te openen om te verluchten.

Ondanks de harmonie de we er beiden in vinden begint De Inquisiteur te denken aan de toekomst. Want uiteindelijk wordt een mens ouder. Een huis met verdiep moet onderhouden worden. Reinigen en herstellen wat stuk gaat. De tuin vraagt heel wat werk, groentjes en fruit vergen werk, zelfs op onze kleine schaal. Honden en poezen moeten verzorgd worden. Hobby’s als de vijver vragen toch wel wat inspanning. Komt er nog bij dat het lief haar shop moet open houden, iedere dag minimum twaalf uur lang, zeven dagen op zeven.

Tot op heden is dat geen probleem voor De Inquisiteur maar de naderende zestigste verjaardag laat hem toch nadenken. Er moet gepraat worden met het lief heeft de ervaring geleerd. Haar niet voor voldongen feiten stellen, geen confrontatie opzoeken. Overleggen, overbrengen hoe De Inquisiteur dat ziet en dan een oplossing vinden waar beiden zich goed bij voelen.

Want Thailand, en zeker Isaan, dat is familie denken. De woning heeft twee slaapkamers en twee badkamers. Liefje’s dochter is er vijftien, en ze heeft al een vriendje. Mogelijk de eerste in een rij, maar het kan hier snel gaan. En is het voor een Isaanse familie vanzelfsprekend dat die hier komt wonen.

Zijn er ook tekenen dat liefje-lief’s moeder -die nog steeds een geweldige invloed heeft op het doen en laten van het lief- er wel zin in heeft om hier te komen wonen. Want honderd meter verder woont ook haar enige zoon – diens echtgenote gaat kortelings bevallen, dus een nieuw kleinkind … .

 

Ze heeft wel een eigen woning in het dorp wat verder maar dat huisje is danig verwaarloosd omdat de moeder al bijna twee jaar bij de jongste dochter woont in Nongprue. Iedere keer dat de moeder even overkomt slaapt ze hier, in de kamer van haar kleindochter. Gaat ze nauwelijks nog naar haar eigen woning, niet gaan poetsen, niets laten herstellen.

De Inquisiteur heeft ook gemerkt dat er al heel wat spullen van de moeder in de slaapkamer blijven liggen … .

Dit alles wil De Inquisiteur absoluut niet.

Het gaat De Inquisiteur tijd en geduld kosten om dat over te brengen. Beetje bij beetje al laat hij horen dat bij eventueel huwen of samenwonen van de dochter, die elders zelfstandig haar leven moet opbouwen. Heel voorzichtig. Tevens weet het lief al dat hij het niet ziet zitten om zijn ‘schoon’moeder in huis te halen. Privacy is een begrip dat het lief langzaamaan heeft leren kennen door De Inquisiteur.

En het lief, in de bloei van haar leven als negenendertigjarige, denkt natuurlijk niet aan afbouwen zoals De Inquisiteur dat doet. Vreemd genoeg ziet ze hem niet als een bijna zestigjarige. Wanneer de Inquisiteur zijn plannen boven haalt, bekijkt ze hem vreemd, vraagt ze “waarom, jij mankeert toch niks?” En schiet ze vervolgens in de lach, geeft een paar dikke knuffels en gaat verder waaraan ze bezig was. En De Inquisiteur weeral opgepept.

Want De Inquisiteur heeft het plan om fysieke inspanningen wat te minderen door onder andere de trap wat uit te schakelen. Dus later te verhuizen naar de slaapkamer beneden – daar waar stiefdochter nu slaapt. En wil hij ook meteen de badkamer beneden in gebruik nemen. De slaapkamer boven kan dan ingericht worden als rommelkamer, iets dat we echt nodig hebben, waar het lief al om vroeg – een kamer bijbouwen. En vooral: het terras boven wil De Inquisiteur blijven gebruiken wanneer hij dat wil, want die is afsluitbaar en gekoeld met een airco. In december en januari is het daar ook makkelijk te verwarmen via een grill. En zit De Inquisiteur daar graag overdag een uurtje of twee wanneer of te warm is, of te koud. Daar is ook televisieaansluiting, voorlopig kijkt De Inquisiteur enkel wanneer er speciale gebeurtenissen zijn maar eens wat ouder wil hij lekker lui voor televisie kunnen hangen.

Ook in de tuin moet De Inquisiteur wat maatregelen nemen zodat er minder verplichtingen zullen zijn. Eentje is al begonnen: zijn vijver zat vol met <plaa nin>, leuk want eetbaar en verkoopbaar in de shop. Maar zeer veel werk omdat er eigenlijk te veel vis in zat. De grote gemetste buitenfilters moesten quasi wekelijks gereinigd worden, de bodem van de vijver schoon te maken, kortom, een zwaar werk van een dag lang. Jawel, het was van hobby naar werk gegaan. Dus zijn de vissen verhuisd naar de grote familiepoel achter onze tuin. Iedereen happy: het lief, de familie en De Inquisiteur. Die nu de vijver gaat herinrichten met veel bloemende waterplanten (die werden opgevreten door de <plaa nin’s>) en andere. En vervolgens, beetje bij beetje, op jacht naar mooie siervissen zolang het maar geen koi’s zijn. Dit alles in de hoop dat er slechts nog maandelijks onderhoud moet verricht worden.

Dan zit De Inquisiteur nog met het gras. De voortuin is geen probleem, het is de grote achtertuin.

Ganzen – was De Inquisiteur’s eerste idee. Maar die maken de boel behoorlijk vuil naar het schijnt, dus nee. Eenden, mogelijk eten die ook gras maar die vallen onmiddellijk ten prooi aan de drie woestelingen van honden die we hebben, dus ook nee. Een schaap kan ook niet, moet De Inquisiteur hooi gaan stockeren voor de droge tijd, zes maanden per jaar. Een koe of buffel is ook uit den boze want die vreten alle groen op.

Dus heeft De Inquisiteur het idee om enkel de looppaden kort te houden en de rest laten groeien. In de stille hoop dat het lief haar broer komt maaien, heeft hij hooi voor zijn koeien….

Jawel, zelfs hier in luilekkerland moet een mens toch wat nadenken.


» Laat een reactie achter


8 reacties op “Filosoferen in Isaan”

  1. Jan V C zegt op

    Vreemd dat de Inquisiteur, die apropos nog 60 moet worden, reeds zoveel last heeft van zijn toekomst als oudere man!
    Ik wil hem moed inspreken en proberen om hem het relativeren aan te leren.
    Met uitzondering van 3 weken vakantie in de door hem gekozen “liederlijke” milieu’s van Pataya, leeft hij voor de rest van het jaar in de natuur!
    De natuur van de Isaan is zijn levensverzekering, die pas ingaat vanaf zijn tachtigste.
    Zijn sobere levensstijl en de door zijn vrienden geroemde vriendelijkheid, werken helend op het lichaam van de Inquisiteur.
    Trouwens niemand van de bezoekers daar geloven dat hij nog zestig moet worden…. Ze schatten hem immers allemaal stukken ouder en dat zal ook over tien jaar nog zo zijn!
    Mag ik hem uit de grond van mijn hart dan ook een fantastische verjaardag wensen met weinig trappen in huis en van zijn liefje lief!

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +5 (obv 5 stemmen)
  2. l.lagemaat zegt op

    In het ” naborschap” van de Isaan en een paar bathjes zal toch wel iemand te vinden zijn, die voor een
    taakverlichting zorgen?

    De eerste foto, een lucht alsof die door Vincent van Gogh geschilderd zou zijn.!

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
  3. Raymond zegt op

    Alweer een super mooi geschreven verhaal van De Inquisiteur (ik kijk er altijd naar uit).

    Ik denk dat wanneer men ouder wordt, men meer dingen uit de handen moet geven.
    Dit zal in eerste instantie moeilijk zijn, omdat men gewent is alles zelf te doen. Maar wanneer men ouder wordt, gewoon voor een paar bathjes de tuin en/of vijver laten onderhouden door een thai. Dit zal echt geen vermogen kosten en je maakt iemand anders blij met een beetje extra inkomen.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +1 (obv 1 stem)
    • janbeute zegt op

      Zo simple is dat uithanden geven van werk aan een Thai nu ook weer niet .
      Zeker bij mij in de omgeving is het al moeilijk om aan personeel te komen die tuin of agrarischwerk willen doen ,
      En als je dan toch iemand gevonden hebt is het dan maar afwachten of die zijn werk wel naar jou idee uitvoert .
      Ik ben inmiddels 65 en doe nog veel zelf , maar zie net als de schrijver van het verhaal de problemen in de toekomst al op mij afkomen .
      Mijn ega is regelmatig bezig om uit te kijken naar hulp , maar zij zegt ook het verloopt allemaal moeizaam .
      Misschien dat het in de Isaan wat makkelijker is om aan personeel tekomen , maar hier niet .
      We hebben een tijd een jonge Birmees gehad die voor ons allerhande werk deed .
      Was een handige en vlotte vent , we betaalden hem goed , veel meer als de Thai , hij was het zeker waard .
      Maar ging naar verloop van tijd weg en werkt nu in een groep van meerdere Birmezen

      Jan Beute .

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +3 (obv 3 stemmen)
  4. Daniël M. zegt op

    Heimwee!!! Ik heb heimwee naar de Isaan bij het zien van de foto’s alleen al. Zo groen, zulke mooie wolken, …

    En natuurlijk het verhaal hee. Toen ik het las over die slangen (of slangetjes?) in het gras, had ik meteen zin om te komen kijken en die mysterieuze diertjes te fotograferen en te filmen. Ik wil die echt kunnen bewonderen, maar krijg daar nauwelijks de kans toe.

    Bijna 60 en toekomst plannen? Liefje-lief van De Inquisiteur heeft groot gelijk! Ik denk dat de meeste mannen enkel kunnen dromen van een echtgenote die de zorgen doet vergeten! Ik moet er niet aan denken om mijn toekomst te plannen voordat ik 66 ben. Nog 11 jaar dus. Tot dan moet ik mijn dagelijkse kost verdienen en proberen een spaarpotje voor ‘mijn toekomst’ op te bouwen.

    De plannen om het huis opnieuw in te richten deed mij even de wenkbrauwen fronsen: “Want De Inquisiteur heeft het plan om fysieke inspanningen wat te minderen door onder andere de trap wat uit te schakelen. Dus later te verhuizen naar de slaapkamer beneden” en dan “De slaapkamer boven kan dan ingericht worden als rommelkamer”… Die rommelkamer, dat zal zeker letterlijk zijn, want eens de spullen daar terecht komen, zullen ze onaangeroerd blijven liggen. Dat kan ik zo voorspellen . Zolang De Inquisiteur de trap nog op kan… Nee, ik wil De Inquisiteur niet ontmoedigen. Maar het zijn wel zijn woorden. Komaan De Inquisiteur, als je regelmatig beweegt, dan zul je die trap nog jarenlang op en af kunnen gaan. Kan op zich ook een motivatie zijn: trapfitness…

    Inderdaad, sommige tuinen hier zijn saai, omdat ze te netjes onderhouden worden. Daar hou ik ook niet van. Daar geraak je te snel op uitgekeken of begint dat onderhoud meer een last te worden en na enkele jaren wil je die misschien helemaal herinrichten om het minder te hoeven onderhouden… Als je het gras en de struiken wat wild laat worden, dan kan er volgens mij nog veel te beleven zijn. Vogeltjes, vlinders en andere insekten en op de grond hagedissen, salamanders en slangen… Meer genieten bij het kijken ervan of even wegdromen… Uiteraard wel voorzichtig blijven! Zeker niet blootvoets doorlopen!

    “Een koe of buffel is ook uit den boze want die vreten alle groen op.” en “In de stille hoop dat het lief haar broer komt maaien,”… Volgens mij zal het resultaat eigenlijk hetzelfde zijn: alles kortgemaaid. 555.

    Toch heb ik genoten en geleerd. Ik geloof dat De Inquisiteur in staat is – als hij daar genoeg tijd voor zal hebben – om een gids “Permanent leven in de Isaan” te schrijven. Kan misschien al genoteerd worden bij de toekomstplannen.

    Geniet ervan!

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +7 (obv 7 stemmen)
  5. Joost zegt op

    Wederom een erg leuk en zeer herkenbaar verhaal, dat heel prettig leesbaar is. Dank daarvoor!

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
  6. Pieter1947 zegt op

    Weer genoten van je verhaal.Ga door Inquisiteur.Geniet er van..

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
  7. Francois Nang Lae zegt op

    Prachtig opgeschreven weer allemaal. Heerlijk om te lezen.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)

Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website