Leven in Thailand: De weg naar ons dorp

Door Ingezonden Bericht
Geplaatst in Leven in Thailand
Tags:
22 maart 2018

Sinds vorig jaar komt kleine broer Samad ons afhalen, in de airport beneden bij het Thaise restaurant. Steeds sla ik mijn laatste maaltijd over op de lange vlucht. Niet dat ik geen honger heb maar de vliegstress en de turbulentie voornamelijk vanaf 3 uur voor landen (boven India tot Bangkok) knijpen mijn maag dicht.

En daarom heb ik niet gemerkt dat we nu een andere weg rijden naar ons dorp, namelijk over Sa Kaeo en niet meer Rayong–Chanthaburi. Waarom wilde ik weten; hier het verhaal.

Omdat we vroeger steeds gewend waren de ‘oude weg’ te volgen, vond ik het leuk. Ten eerste: je had de tolweg boven en je reed letterlijk met hoge snelheid over het landschap, tot zeker 20 km uit Bangkok. De kenners onder jullie, die gewoon zijn in Bangkok te rijden, hoef ik niet vertellen dat van Ekamai met de bus tot buiten Bangkok al een derde van je tijd vervlogen is. De bussen die wij nemen, zijn soms overvol met mensen die hun eigen zitje meebrengen en in het gangpad plaatsnemen.

Een dorp zonder farangs

Als je in Chanthaburi bent aangekomen, moet je de ‘visarun-route’ nemen, de Royal 317 tot na de Soidao-golf en dan kom je bij een groot dorp Patong op enkele kilometers van onze trots, de watervallen van Khao-Soidao. Dit is beschermd natuurgebied vol wildlife maar voor ons dorp moet je net ervoor naar rechts afslaan en beland je op een weg met gaten.

Ik ben al veertien jaar gelukkig getrouwd met mijn vrouw en we komen steeds naar haar dorp. Het is hier zo rustig, zonder farangs en dat hou ik graag zo. Gunter, de andere Duitse falang doet hetzelfde: wij noemen de naam van het dorp niet. Niet uit schaamte maar als je de zeven kilometer lange steile kronkelende weg vol gaten hebt bestegen, kom je nooit meer terug.

Zoals overal rijden er overvolle vrachtwagens beladen met maniok, doerian of bamboe en dan heb je ook nog de zware lasten voor wegenbouw. Die maken dat een simpele steen die op het slechte asfalt valt, door erover heen te rijden, een klein gat vormt en tot een ware krater uitgroeit, die niet meer te dichten valt.

Regenseizoen

Ik heb echt medelijden met de kinderen die nu in het regenseizoen naar beneden moeten lopen over deze weg vol gaten en plassen. Waar ze met brommers over ‘zoeven’ met heel het gezin achterop en liefst de kleinste peuter zonder enige bescherming tussen de bestuurder en het stuur. En de mama’s of zussen in amazonezit met zijn tweeën of drieën achter elkaar. En dan langs vrachtwagens, die met hun ‘zweepachtige’ versneden banden voor een plens water in je gezicht of over je lichaam zorgen. Helmen worden niet gedragen; ze hebben er geen of hij hangt aan het stuur.

Er is een nog andere weg om in ons dorp te komen. Dan moet je in Patong zelf een zijstraat links nemen en als je via Sa Kaeo naar ons toe rijdt, kom je op een ‘betere’ weg. Dat was verleden jaar zo. Het is wel een omweg van 20 km en die begint nu ook al vol gaten aan het raken.

Geen last van de regen

Voor het ommetje van 100 km van de airport, vergeleken met de vroegere route, plus de 20 km om in het dorp te komen, betaal ik een vaste prijs van 4000 baht, wat niet niks is. Reken maar uit: een liter benzine kost 38 baht, een 2,5 litermotor gebruikt 15 liter per 100 km. Maar daarvoor heb ik wel een relaxte rit zonder stops om passagiers op te pikken. En ik kan me op de achterbank uitstrekken, wat niet kan in bussen of taxi’s.

Vergalt dat mijn verlof? Zeker niet. Ook van de regen waardoor ik sinds drie dagen aan huis gekluisterd ben, heb ik geen last. Dankzij Thailandblog heb ik voor vaderdag het boek ‘Bangkok retour’ gekregen, en ik heb hier mijn zeven jaar ‘oude’ macbook overgebracht om zijn dagen te slijten tot hij uiteen valt.

Dit wou ik jullie vertellen over mijn ‘cocoondorp’ ergens boven de R319 waar de tijd echt met het licht van de dag wordt geregeld, waar ik deze ochtend om half zeven door de luidsprekers met muziek ben gewekt met de mededeling dat de schoolgaande kinderen al hun gespaarde satangs moeten meebrengen om ze aan de koningin voor haar verjaardag (12 augustus) te schenken, die ze op haar beurt aan goede doelen besteedt. Was die saamhorigheid maar ook zo in België, maar nu dwaal ik af!

Ingezonden door Pratana


» Laat een reactie achter


No votes yet.
Please wait...

3 reacties op “Leven in Thailand: De weg naar ons dorp”

  1. joskeshake zegt op

    Dat van die putten dat ken ik, eertse keer een rit naar Kantharalak en de chauffeur ging van de en kant van de baan naar de andere, en ja ,ik zag daar putten in de baan, als je er s’nachts zou inrijden met je bromfiets zou men je niet zien liggen, ik dacht dat die banen gebombardeert waren ( was ca 15 km van Cambodia), ben er 3 weken verbleven, maar nooit iets zien doen aan die putten, was onmenselijk.

  2. pete zegt op

    hallo Pratana
    Dit moet wel een zeer goed familielid of vriend zijn,
    Zelf reed ik eerder een toyota 2.5 liter diesel handgeschakelt en bij 60 km p uur een verbruik van 1:12 dus voor dat ritje van 120 km +10 liter diesel a31 bath p liter is totaal 310 baht
    Om praktische redenen rijd ik zelf tegenwoordig een Toyota Yaris en breng regelmatig mensen max 3 personen vanuit Nongkhai of Udonthani naar Bangkok of Pattaya + 650 km tot 750 km voor 2500 baht all in.
    Tevens naar Chiangmai +750 km 2500 baht Chiangrai 900 km= 2900 baht met meestal 2 passagiers gaat mijn vrouw ,thun mee vanwege het feit dat zei tourguide is voor heel thailand en uitstekend engels spreekt en alle mooie plekjes in Thailand kent met de daarbij behorende prachtige slaapgelegenheden tegen een betaalbare prijs .
    Indien je voor een tourtocht in de omgeving of elders neem gerust contact op 0875152125 -0991167590

    groetjes pete &thun

    • pratana zegt op

      Beste Pete&Thun,
      vooreerst is dit een herplaatst bericht die ik ooit geschreven heb toen er vraag naar was op het forum, en wat was ik gisteren zelf verast het te herlezen, met veel plezier .
      Als je wilt rekenen ok mij best maar van BKK-Chanthanaburi (tot ons dorp )is het geen 120dat is “slechts het ommetje, maar méér dan 350 km heen dus met de terugreis 700x12l/X38bt/l= pak een gemiddeld tussen jou en ons verbruik 12 ipv 15 of 10= 3192Bth, en die 4000 bath waar ik het over heb zijn hem gegund hij moest verlof nemen voor ons op te halen, en ook eten en parking wat niet gratis is ext.
      Ik zie er nu al naar uit de 4de augustus bij aankomst zal hij ons weer ophalen, voor ons verlof ,bedankt voor je voorstel maar dit jaar ga ik een vriend bezoeken bij Khon Kaen (met vliegtuig) en daarna paar dagen de river Kwai ok in het regenseizoen zal het er vochtig zijn 555


Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website