Wanneer je lang genoeg in een Noord-Thais dorp woont, sluipen lokale gewoontes ongemerkt je systeem in. Je gooit zonder morren ijsblokjes in je bier en accepteert berustend dat straathonden de verkeersregels bepalen. Toch is er een specifieke aanpassing die je hele westerse wereldbeeld op zijn kop zet. Dit inzicht daalt niet in je neer bij een gouden tempel, maar in de eenzaamheid van de kleinste kamer.
Het betreft hier de handdouche naast het toilet, beter bekend als de bum gun. Dit waterslangetje lijkt aanvankelijk intimiderend voor de ongetrainde Europeaan. Maar zodra je de koudwatervrees overwint, spoelt elke westerse arrogantie over onze zogenaamd superieure levensstandaard razendsnel door het putje.
Stel je voor dat je na jaren in de zwoele tropen een reis naar Europa boekt. Je stapt vol warme melancholie uit het vliegtuig, snuift de kille, geordende lucht op en geniet van de strakke rijen bij de paspoortcontrole. Maar dan dient de natuur zich aan en bezoek je een smetteloos betegelde toiletruimte. Je neemt plaats, voltooit je taak, kijkt routinematig naast de pot en grijpt in het ijzige luchtledige.
Daar hangt hij dan, de kroon op de westerse beschaving, op een plastic houder. Een rol droog, weliswaar vierlaags en subtiel naar kamille ruikend, papier. Ineens overvalt je een diep gevoel van armoede. Wat we in Europa van oudsher beschouwen als het absolute toppunt van hygiëne, voelt plotseling ronduit onbeschaafd. Je veegt wat onhandig met een droog stukje celstof en realiseert je dat de hoogopgeleide westerse mens hier eigenlijk maar wat aanmoddert.
We vliegen als mensheid naar de maan, we leggen glasvezelkabels over de oceaanbodem en we ontwikkelen zelfrijdende auto’s. Maar op het gebied van fundamentele zindelijkheid zijn we ergens in de negentiende eeuw blijven steken. Het is in de basis volstrekt onlogisch. Als je per ongeluk met je blote handen in een pot pindakaas grijpt, wrijf je dat toch ook niet simpelweg weg met een droog papieren servetje om vervolgens vrolijk je dag te vervolgen? Je gebruikt royaal water.
De bum gun leert je op een uiterst praktische manier iets over culturele hybris. Wij westerlingen komen maar wat graag naar Azië met onze dikke koffers vol ingenieurskunst en ongevraagde adviezen over efficiëntie. Ondertussen lossen de Thai het meest elementaire menselijke ritueel al generaties lang op met een onopvallend, feilloos sproeiend slangetje van nog geen honderd baht.
De overstap van Europees schuurpapier naar de oosterse precisiesproeier verloopt voor de meeste buitenlanders via een herkenbaar patroon. Aanvankelijk bekijk je het roestvrijstalen apparaatje met pure argwaan, alsof het een giftige slang is die elk moment in je kuit kan bijten. Je stelt het gebruik zo lang mogelijk uit, tot het moment waarop verlangen naar echte hygiëne de overhand krijgt.
Dan volgt onvermijdelijk de catastrofale eerste test. Een te voorzichtige kneep in de hendel resulteert onverwacht in een veel te harde waterstraal. Deze raakt niet alleen je doelwit, maar voorziet ook de muur, het plafond en je favoriete overhemd van een ongewenste wasbeurt. Het is een natte, ietwat vernederende vuurdoop die je heel even doet terugverlangen naar de vertrouwde, veilige wc-rol.
Maar dan bereik je eindelijk de spirituele openbaring. Je leert de waterdruk met chirurgische precisie te doseren en ervaart een louterende frisheid die geen enkel Europees toilet je ooit kan bieden. Vanaf dat moment is er geen weg meer terug. Voor je het weet verander je in een gedreven prediker die op verjaardagsfeestjes ongevraagd tegen verbijsterde bezoekers uit het thuisland begint te oreren over de absolute zegeningen van lokaal sanitair.
Uiteindelijk ben je als farang pas echt geworteld in de rode Thaise aarde wanneer de gedachte aan een Europees toiletbezoek je lichtjes doet huiveren. De bum gun is veel meer dan een simpel hygiënisch hulpmiddel; het is een verfrissende realitycheck. Het herinnert je er dagelijks fijntjes aan dat ware beschaving niet verpakt zit in plastic wikkels uit de supermarkt, maar simpelweg stroomt uit een bescheiden tuinslangetje naast de pot…
Over deze blogger
-
Mijn leeftijd valt officieel onder de categorie ‘bejaard’. Ik woon al 28 jaar in Thailand, probeer dat maar eens na te doen. Nederland was ooit het paradijs, maar het raakte in verval. Dus ging ik op zoek naar een nieuw paradijs en vond Siam. Of was het andersom en vond Siam mij? Hoe dan ook, we waren elkaar goed gezind.
De ICT zorgde voor een regelmatig inkomen, iets wat jullie ‘werk’ noemen, maar voor mij was het vooral een tijdverdrijf. Schrijven, dat is de echte hobby. Voor Thailandblog pak ik die oude liefde weer op, want na 15 jaar zwoegen verdienen jullie wel wat leesvoer.
Ik begon op Phuket, verhuisde naar Ubon Ratchathani, en na een tussenstop in Pattaya woon ik nu ergens in het noorden, midden in de natuur. Rust roest niet, zeg ik altijd, en dat blijkt te kloppen. Hier, omgeven door het groen, lijkt de tijd stil te staan, maar dat doet het leven gelukkig niet.
Eten, vooral lekker, dat is mijn passie. En wat maakt een avond compleet? Een goed glas whisky en een sigaar. Dan heb je het wel zo’n beetje, vind ik. Proost!
Lees hier de laatste artikelen
Cultuur29 april 2026‘De ongemakkelijke waarheid over de bum gun en westerse hygiëne’
Cultuur22 april 2026‘Waarom ik elke ochtend om zes uur naar het laatste kippennieuws luister’
Cultuur11 april 2026‘De milde regen van de Lanna-geesten: Songkran zonder trauma’
Cultuur3 april 2026‘Waarom ik met een glimlach de hoofdprijs betaal voor een Thaise ananas’
100%! Er is bijna niets aan toe te voegen… Ik huiver bij de gedachte om de grote boodschap te moeten doen in een moderne shopping mall, waar alleen papier aanwezig is. Ben ik met de bumgun in een minuutje klaar en weet ik dat ik schoon ben, met papier zit ik vele minuten te vegen en soms te kokhalzen, omdat ik naar die stront op papier moet kijken, net zolang tot het papier schoon tevoorschijn komt.
In Nederland kun je het gewoon laten vallen. Hier in Thailand zorgt het voor een verstopte wc.
Dat is ook een bron van ergernis voor mij wanneer ik op zo’n wc moet en ik zie wc-papier in de bak drijven. Dan is die pot niet meer te gebruiken. Dan vervloek ik de onwetende westerling die nog niet eens de aanwijzing in de wc kan lezen dat je geen wc-papier in de pot moet gooien.
En zelfs als het papier dan eindelijk wit blijft, voel ik me nog steeds niet schoon. Als ik dan na zo’n bezoek aan de mall weer thuis ben, is een van de eerste dingen die ik doe naar de wc gaan om me schoon te spuiten.
Een oom die in de jaren 1946-1950 in Indonesië gelegerd was, had daarna steevast een fles water op de wc staan, juist ook voor dat gebruik.
Wat ik nou nooit heb begrepen is hoe droog je jezelf dan als alles druipend van het water is? Je kan toch niet zo nat je broek aantrekken?
Ik doe het weleens ik het hotel maar dan droog ik toch met papier erna..
groetjes Michel
Thai, gebruiken papier om het te drogen, enige verschil is hier dat papier niet in de riool gaat…dan verstopt ze omdat ze een slecht afvoersysteem gebruiken maar papier gaat in vuilbakje. Bij niet afdrogen zal je snel schimmel ontwikkeling hebben bij de Thaise temperaturen.
Ik woon al sinds 2013 in Thailand. Ik droog me nooit af en ik heb ook geen natte plek op mijn broek. Ik heb ook geen schimmel. Er blijft zo weinig water achter, tenzij je natuurlijk ook je billen nat maakt. Je moet je gewoon daar schoonmaken waar het vies is.
Bovendien, en dat is waar wij westerse mensen waarschijnlijk het grootste probleem mee hebben: je kunt je andere hand gebruiken om te assisteren bij het wassen (zoals je onder de douche ook zou doen), aangezien water alleen soms niet alles direct verwijdert.
Je merkt aan de weerstand dat alles schoon is.
Voor de zekerheid was je je handen hierna met zeep.
Dus het deel dat van je achterste echt in contact met water komt is slechts een heel kleine plek.
Wat een geluk Sjaak dat het hier geen ‘kijk televisie‘ is 😉
Trouwens, wie heeft je die techniek aangeleerd? Voor westerlingen bestaat daar geen handleiding voor.
En zoals ik hier verderop lees, ik zie ook heel wat Thai na een toiletbezoek gewoon verdwijnen ZONDER hun handen te wassen. Bah, ik moet er niet aan denken.
Tja, mooi geschreven. De “bum gun” maar stel je voor, nu ga je die in Nederland gebruiken en dan in de winter ❄️ je billen drogen niet zo snel op het water is ontzettend koud en zou je gelijk naar buiten gaan met min 5 graden dan vriest je broek vast aan je Bum. Ik weet niet of dat zo prettig voelt.
Ben gister nog uitgescholden voor Farang Kee Nok ,,, Maar dit terzijde.
in mijn nieuwe appartement in holland aan zee heb ik toen in 2002 een wateraansluiting laten aan brengen.
naast de w.c. pot onder hand bereik.
BTW,heb heel veel [voor mijn doen] gevlogen in mijn “jeugd”.
maar nooit in een vliegtuig mij moeten ontlasten.
zal ook hier in noord thailand dan ook nooit met reizen iets te eten kopen.
de nare gevolgen kunnen destrateues uitpakken,en dat is niet leuk.
Farang Kee Nok , geniet van Uw Sigaar, met een glas Whisky , hopelijk de echte ^*^
Vele jaren geleden kon je zo een ‘kontsproeir’ in BE nergens vinden. Ik nam er een mee, uit TH, naar BE en installeerde die naast mijn toilet. Is stukken hygieniser dan toiletpapier. Nooit ‘remsporen” in je onderbroek en vermindert ook sterk de kans op het krijgen van aambeien.
Addie,
Waarom zou je minder kans op aambeien hebben? Ik zie het verband niet.
Leuk geschreven. Zo is het ook nog eens een keer! Vraagt om een lach.
In mijn Thaise woning heb ik op de toiletten zoals gebruikelijk een bum gun, maar geen toiletpapierrolhouders, en ook geen toiletpapier in huis.
Voor mijn NL woning heb ik vele jaren geleden op een Pasar Malam te Malieveld in Den haag bij een stand twee bum guns gekocht en laten installeren.
Ben altijd weer verbaasd hoe bezoekende Nederlanders er verbaasd over zijn.
Het Belgische Avontuur
Mijn enthousiasme was zo groot dat ik er een meenam naar België. Ik liet hem installeren, vol goede moed. Eindelijk beschaving in de Belgische badkamer.
De eerste ochtend. Het was herfst of winter weet ik niet meer. Ik ga zitten, doe wat gedaan moet worden, en grijp vol vertrouwen naar de bum gun. Ik knijp.
Het was alsof de Noordzee mijn achterkant binnenviel.
Blijkbaar maakt het nogal uit of het slangetje in Thailand hangt, waar het water 30 graden uit de grond komt, of in West-Vlaanderen, waar het water door ijskoude leidingen in een ongeïsoleerde spouwmuur loopt.
De schok was zo hevig dat ik een decibelniveau haalde waar mijn buren zich zorgen over maakten. nen: “Wat is er gebeurd?!” Ik kon niet antwoorden — ik was mijn eigen achterste aan het ontdooien met een haardroger.
Het verdict
Na drie weken opgeven. De bum gun hangt er nog, als een stille herinnering aan mijn naïviteit. Ik ben teruggevallen op wc-papier — dat oude, betrouwbare, kamertemperatuur-hebbende wc-papier.
Neem dus gerust een bum gun mee naar huis. Maar zorg voor warm water. Anders wordt je Thaise droom een Belgische nachtmerrie waarbij je elke ochtend een ijsbad voor je kont neemt.
En geloof me: dat wen je nooit.
Als je een eerlijk gesprek kan voeren met de Thaien dan vinden ze de Westerlingen maar een vies volk die geen water gebruiken na het toilet gebruik. Ook snapt men het gebruik van een zakdoek niet waarbij de bacterien de broekzak in gaan terwijl zij wegwerp papieren zakdoekjes gebruiken.
Ga je nu serieus beweren dat Thai’s een proper volk zijn? Kom nou.
Dan ben je duidelijk nog niet vaak binnen geweest in Thaise woningen. In onze moobaan pik je de huizen met een farang er zo tussenuit. Maar goed, hun dure wagen wordt na elk ritje wel tot in de puntjes gepoetst. Reputatie naar de buitenwereld is blijkbaar belangrijker dan wat er zich binnenshuis afspeelt.
Inderdaad Willy, een Thai is meer bezorgd voor de netheid van zijn wagen dan voor een propere woning.
Mijn schoonfamilie heb ik in al de jaren dat ik hier woon, nog nooit de vensters weten schoonmaken. Op schoonmoeder haar keukenvloer liggen oude handdoeken, waarschijnlijk om niet uit te glijden over de vettigheid. Tussen het handvat van de koelkast zit ook een oude versleten vieze doek. En als er téveel mieren over het aanrecht lopen dan strooien ze volop mierenpoeder …
Rondom hun huis is het een ware stortplaats. Oude rommel die ze nooit meer zullen gebruiken, dat doen ze niet weg.
En ja, schoonvader die loopt constant rond zijn wagen, elk stofje wordt om het uur weggepoetst. Raar volkje die Thai.
Nog dit, ik heb mijn Thaise echtgenote ook moeten verplichten om elke dag het bed op te maken. Ze vond dit totaal nutteloss omdat we er ’s avonds toch weer gingen in slapen. Thaise logica 😉
Al heel lang geleden in het toilet hier in Nederland aangebracht. En laten installeren? Effe stukkie uit de leiding zagen en een kraan met klemkoppeling plaatsen. Die kraan, meer een afsluiter eigenlijk waar je de slang van de douche aan monteert is belangrijk. De waterdruk in Nederland is veel hoger dan in Thailand en te veel voor continu druk op de “plee douche” Voor gebruik even kraan opendraaien en na gebruik sluiten zodat de druk van de douche is. Goed, misschien zijn er andere manieren maar dit systeem heeft behalve de 3 weg afsluiter kraan met klemkoppeling en de in Thailand gekochte pleedouche niets gekost aan montagekosten en doet het al bijna 15 jaar naar volle tevredenheid. Geen overstroming gehad en ik ben geen loodgieter of installateur
Hebben jullie zich al eens afgevraagd hoeveel bacteriën er op dat sproeiertje zitten? Als ik in de openbare toiletten zie hoeveel personen het ‘schijthokje’ verlaten zonder hun handen te wassen, dan geef ik soms de voorkeur aan een schoon velletje toiletpapier.
Telkens als ik logeer in het huis van de schoonouders ben ik echt vies om daar het toilet te gebruiken. Als er een ‘voorganger’ langs geweest is, dan is de toiletbril geheid zeiknat, niet prettig om daarop plaats te nemen. De badkamer is daar trouwens een vuile vieze boel. Als men er een douche genomen heeft dan hou je het best een handdoek klaar om je voeten af te drogen na een plaspauze.
Weet je wat je als alternatief in NL & BE kunt doen, na de bruine boodschap? Gewoon vochtige billendoekjes gebruiken. Geen koud water meer wat door je vallei stroomt maar zachtheid welk een weelde en reinheid veroorzaakt!
Als je per ongeluk met je blote handen in een pot pindakaas grijpt.ha ha
Juist ja, dat doen al die Thailanders die hun achterste afspoelen met een steelpannetje en daarna hun dikste vinger nog even langs de ‘randen’ halen.
Tenslotte zit er in een water straaltje vanuit de steelpan geen enkele kracht niets meer als even natmaken.
Uiteraard wast men dan de handen in de ouderwetse opslag het gemetselde bakje naast het hurktoilet.
Zonder zeep in meerdere gevallen.
Een klein technisch gebrek wat de vele ‘ín Thailand gekocht’ kontenspuiters over het hoofd zien is dat die Thaise kontenspuiters ‘Made in garantie tot de deur’ absoluut niet geschikt zijn voor het Nederlandstalige Europa met zijn waterdruk.
Maakt hier weinig uit, begane grond, in Europa heeft de verzekering een andere mening als je huis blank staat in de middag na een dag werken.
De kontenspuiters zelf ook gebruikend, maar er hangt ook toiletpapier valt het me op dat vele klagers over toiletpapier ook gerust zestien weken op water kunnen leven.[hier in Korat]
Gezien het feit dat het gebrek aan energie daar wel opgeslagen is, in de ………………
En dat maakt de zaak er niet makkelijker op zowel bij water als papier.
Het feit dat ‘onze’ Tesco meerdere gangpaden heeft met toiletpapier twee meter hoog vermoed ik trouwens dat er ook vele Thailanders zijn die hun ‘beschaafde’ achterwerk[je] toch ook regelmatig met een metertje papier ‘schoonmaken’
Ik denk trouwens dat die Fransen [kolonialen] er schuld aan hebben met de kontenspuiter wat in eerste instantie eigenlijk alleen voor vrouwen was en die gebruikte het niet voor hun kont.
Mooi verhaal FKN
Ik heb ook een kontsproeier thuis, maar voor een heel andere reden, is heel gemakkelijk voor stomapatiënten, heb zelfs in het hospitaal de raad gegeven om er te installeren, doch dat lachen ze weg, ze weten niet hoe gemakkelijk het is voor ons. Ik kan het niet missen.
Ik ben het maar deels met de schrijver eens, omdat ik in Thailand altijd heel dunne ontlasting heb werkt het daar bij mij wel, maar door de voeding en/of temperatuur is de viscositeit in Nederland van zulk niveau dat ik dan meestal toch wel een Karcher nodig heb.
Ik heb het in Nederland zeker wel op mijn toilet geinstaleerd en gebruik hem ook indien de viscositeit het toelaat, wat mij overigens wel op valt dat de koude temperatuur van het water mij op die plek niet deert en ook mijn Thaise lief hoor ik daar niet over.
Overigens droog ik mij daarna altijd wel af met papier.
Tegelijkertijd wil ik wel opmerken dat dit stukje hygiene in Thailand over het algemeen wel in orde is, maar op andere punten is er nog wel wat te winnen, wat ze ons verwijten met het droog afvegen van de edele delen zie ik Thai dat toch vaak doen met allerlei vuil en vet op tafels, want daar gebruiken zij dan wel weer heel vaak droog toilet papier voor, of een vochtige dweil die al weken niet gewassen is en in een emmertje zit met een substantie waar je nog een behoorlijke stevige soep van zou kunnen maken .
zo zie je maar dat we allemaal ons eigen gelijk willen halen, doe lekeer waar jij je prettig bij voelt.
De persoonlijke hygiëne is bij de meeste Thai wel op orde. Schoonmaken is weer een verhaal op zich; dat kan wel beter.
Het gebruik van een kontsproeiertje vind ik soms ongemakkelijk. Bij het gebruik ervan ervaar ik regelmatig een branderig gevoel, ik denk dat het door het chloor in het water komt … is wel vervelend. Dan schakel ik over op ordinair wc-papier.
Ik heb het spuitje aangepast met een piramideform en een smallere opening, waardoor je makkelijker kunt spuiten. ik wilde het kopieren maar dat lukte hier niet.
Mijn spuitje is voor mensen met aambeien ideaall geen gepers meer ik heb een foto naar de redactie gestuurd het lukte me niet om hem hier te plaatsen.