Het jaarlijkse drama herhaalt zich: de armen staan weer tot hun knieën in het water, hun huizen overstroomd, terwijl de rijken hoog en droog genieten van het uitzicht. De Thaise regering doet beloften, maar structurele oplossingen blijven uit. De bevolking slikt de ramp in stilte, alsof het simpelweg hun lot is om telkens weer alles te verliezen.






