Geland op een tropisch eiland: De regenjas

Op Koh Phangan is de regentijd aangebroken.

In alle hevigheid storten tropische regenbuien neer op de immer groene jungle, het leven van alledag en rondrijdende autolozen.

Ik behoor tot die laatste categorie en het is hoog tijd om maatregelen te treffen.

Er moet een goede regenjas of een auto komen.

In beide gevallen is het kiezen van het beste type en model niet altijd even gemakkelijk.

Verder moet het ook een duurzame en verantwoorde maatregel zijn.

Nou, het lijkt simpel: Het wordt de regenjas.

In gedachte overdenk ik de vorige keren dat ik een regenjas had en hoe dat is bevallen.

Ik heb ervaring met de volgende types:

1. De kapotte regenjas, je trekt m aan, alle knoopjes zijn sinds het laatste gebruik ineens allemaal uitgescheurd, totaal nutteloos. Je regent nat.

2. De stinkende regenjas, je wilt m aantrekken, maar de geur roept teveel weerstand op. Je regent nat.

3. De kwijtgeraakte regenjas. Hu? Ik had m toch in de scooter gedaan? (niet te verwarren met type 6) Je regent nat.

4. De vergeten regenjas, je hebt een jas, maar die hangt thuis nog te drogen na de vorige regenbui. Je regent nat.

5. De uitgeleende regenjas: je hebt ‘m wel, maar helaas. Je regent nat.

6. De weggehaalde regenjas; als type 5 maar het is je niet verteld. Je regent nat.

7. De uitgestelde regenjas, je hebt m bij je, er vallen wat druppels, je denkt het valt wel mee, ineens barst de hemel open en ben je te laat. Je bent natgeregend.

8. De overbodige regenjas, die trek je aan als je een paar druppels voelt. Komt meestal na type 7. Dan blijkt het noodweer toch niet los te barsten. Je vertrouwt het niet, houdt de jas aan, regent niet nat, je zweet als n otter en de volgende keer is je jas type 2.

9. De achterstevoren regenjas, mijn huidige favoriet. Capuchon niet opzetten. Met open ruggetje zeg maar. Redelijk effectief.

10. De nieuwe regenjas, net op tijd voor het losbarsten van de bui aangeschaft bij de 7/11 daar ben je best blij mee. Voor een paar euro komt dit exemplaar glanzend, fris en veelbelovend uit het plastic zakje waar volledig ten onrechte ‘re-usable’ opstaat.

Hmmmmmm.

Toch maar ‘ns kijken of er in de buurt een duurzaam Jeepke (met dak) te koop staat.

Over deze blogger

Els van Wijlen

Ik ben Els (1963) en sinds 2015 woon ik deels in Nederland en deels op Koh Phangan. Mijn zoon woont en werkt ook op Koh Phangan en mijn (reserve)dochters wonen in Nederland. Ik werk regelmatig nog een paar uurtjes als VA voor de financiële administratie. Op Koh Phangan begint mijn dag met een lekker ontbijtje en goede koffie bij Bubba’s in Baantai, een van de koffie- en brunch zaken van mijn zoon. Ik hou van eenvoudig leven, luieren in de hangmat, kleurrijke mensen, de natuur, scooterrijder, zwemmen en dansen.

Lees hier de laatste artikelen

Oudere postings van deze blogger

• Leven in Thailand4 november 2024Het pak
• Leven in Thailand12 oktober 2024Geland op een tropisch eiland: Nog een keer ff bellen
• Leven in Thailand3 oktober 2024Geland op een tropisch eiland: ff bellen
• Leven in Thailand21 september 2024Geland op een tropisch eiland: Tijd over