Je sluit een polis af voor je gemoedsrust. Je betaalt netjes je premie en gaat ervan uit dat je gedekt bent als het misgaat. Tot je in een privékliniek in Bangkok ligt en hoort dat je rekening maar deels wordt vergoed. Niet omdat je behandeling is uitgesloten, maar omdat het bedrag boven een limiet uitkomt die je nooit had opgemerkt.
Dat is de pijnlijke waarheid over expatpolissen. De dekking op de voorkant ziet er ruim uit, maar de echte voorwaarden staan in de kleine lettertjes. We zetten voor jou op een rij waar je op moet letten voordat je tekent.
De duurste regel staat onder de dekking
Het verraderlijke aan een expatpolis is dit: het probleem zit zelden in wat er gedekt wordt, maar in hoeveel ervan gedekt wordt. De meest voorkomende reden dat een claim sneuvelt, is niet dat de behandeling is uitgesloten, maar dat het geclaimde bedrag boven de limiet uitkomt.
Pas daarom op met polissen die pronken met een hoge dekking, maar daaronder kleine plafonds verstoppen. Een polis die “een miljoen dekking” belooft, maar een operatie tot een paar duizend baht limiteert of een kamer tot 200 baht per dag, beschermt je niet. En is een polis half zo duur als de rest? Lees dan extra goed. Meestal betekent dat lage maxima, veel uitsluitingen of plafonds per onderdeel. Goede dekking heeft nu eenmaal een bodemprijs.
Bestaande aandoeningen: acceptatie of moratorium
Hier valt of staat je dekking als je ouder bent. Verzekeraars gaan op twee manieren om met aandoeningen die je al had voordat je instapte.
Bij volledige medische acceptatie geef je je medische geschiedenis op. Je krijgt dan vooraf te horen wat is uitgesloten of welke premietoeslag geldt. Bij een moratorium hoef je niet alles vooraf op te geven, maar wordt elke aandoening uit de twee jaar voor je aanmelding tijdelijk uitgesloten. Blijf je twee jaar lang vrij van klachten, behandeling, medicatie en zelfs medisch advies voor die aandoening, dan kan die alsnog gedekt raken.
Klinkt overzichtelijk. Maar de teller is hard. Krijg je tijdens die twee jaar opnieuw klachten, dan begint hij weer bij nul. En bij elke claim duikt de verzekeraar in je verleden om te kijken of het ergens mee samenhangt. Let ook op de definitie: een aandoening telt al mee als die voor je ingangsdatum bestond, ook als er nog geen officiële diagnose was. Een tip die later veel gedoe scheelt: laat je boven de 40 medisch keuren en bewaar de uitslag. Dat is je bewijs als een verzekeraar later weigert met het argument dat iets “bestaand” was.
De nieuwe eigen bijdrage in Thailand
Dit is de verandering die veel mensen overvalt. De Thaise toezichthouder OIC heeft samen met de verzekeraars een verplichte eigen bijdrage ingevoerd, die geldt voor lokaal uitgegeven Thaise polissen vanaf 20 maart 2025. Omdat 2026 de eerste volledige verlengingsronde is, duikt de clausule nu pas in de polisstukken op, vaak zonder dat iemand erop rekende. De regel werkt met drempels:
| Situatie | Drempel | Gevolg volgend polisjaar |
|---|---|---|
| Veel kleine claims | Drie of meer claims voor zes veelvoorkomende aandoeningen (hoofdpijn, griep, diarree, spierontsteking, maagzuur, reflux) die samen boven 200% van je jaarpremie uitkomen | 30% eigen bijdrage op alle medische kosten |
| Hoge algemene claims | Algemene ziekteclaims die 400% van de jaarpremie bereiken | 30% eigen bijdrage |
| Beide tegelijk | Beide bovenstaande | 50% eigen bijdrage |
Er zitten geruststellende kanten aan. De bijdrage geldt niet voor grote operaties of ernstige ziekten, en naar schatting wordt maar zo’n 5% van de verzekerden geraakt. De totale eigen bijdrage kan in een polisjaar nooit boven de 50% van de gedekte kosten uitkomen. En voldoe je een volgend jaar niet meer aan de criteria, dan vervalt de bijdrage weer. Toch is het slim om je claimgedrag van het afgelopen jaar even naast je jaarpremie te leggen.
Wachttijden en wat een kamer echt kost
Goedkope visumpolissen lijken op papier prima, tot je ze nodig hebt. Bij veel van die polissen geldt een wachttijd van 30 dagen voor gewone ziekte en 120 dagen voor een reeks specifieke aandoeningen, zoals tumoren, kanker, hernia, staar, nierstenen en spataderen. Voor bestaande aandoeningen kan dat oplopen tot ergens tussen één en vijf jaar. Verwacht je juist op korte termijn zorg nodig te hebben, dan is zo’n polis weinig waard.
Waarom een laag plafond zo gevaarlijk is, zie je aan de kale kamerprijs. Alleen al een ziekenhuiskamer kost in een groot privéziekenhuis tussen ongeveer 11.640 baht per dag in Hua Hin (zo’n 305 euro) en rond 27.000 baht per dag in Bangkok (ongeveer 710 euro). En dan heb je nog geen operatie, specialist, medicijnen of intensive care gehad. Daar komt bij dat de medische kosten in Thailand met meer dan 14% per jaar stijgen, terwijl de baht verzwakt. Een behandeling van 300.000 baht nu kan over vijf jaar richting 575.000 baht gaan.
Wat er niet gedekt is
De standaarduitsluitingen lijken op elkaar bij vrijwel elke verzekeraar. Meestal vallen behandelingen door alcohol- of drugsgebruik eruit, net als oorlog, terrorisme, crimineel of illegaal handelen, zelfverwonding en een zelfmoordpoging. Experimentele behandelingen en niet-goedgekeurde medicijnen worden vrijwel altijd uitgesloten, en gevaarlijke of professionele sporten ook. In Thailand komen daar vaak cosmetische ingrepen, tandheelkunde, brillen en vruchtbaarheidsbehandelingen bij.
Eén uitsluiting verdient extra aandacht, juist hier. Het probleem ontstaat door de aanname dat alledaagse dingen automatisch gedekt zijn omdat ze zo gewoon voelen. Precies daar worden claims afgewezen. Rijd je elke week op een scooter, of zit je vaak in afgelegen gebieden, dan moet dat in je dekking staan. Een scooterongeluk zonder geldig rijbewijs of helm valt regelmatig buiten de boot.
De vallen rond valuta en vertrek
Twee dingen die je makkelijk over het hoofd ziet. Het eerste is de valuta. Veel lokale polissen rekenen in baht, terwijl dure medicijnen en complexe ingrepen wereldwijd geprijsd zijn. Reken jij in euro, dan kan een zwakke baht je dekking in koopkracht uithollen, hoe netjes het bedrag op papier ook staat.
Het tweede is je vertrek. Veel polissen vervallen op het moment dat je Thailand verlaat. Ga je een paar maanden terug naar Nederland of België, of reis je geregeld door de regio, controleer dan eerst of je dan nog gedekt bent. Wil je ook spoedzorg in andere landen, dan moet dat expliciet in je dekkingsgebied staan.
En je Nederlandse of Belgische dekking dan?
Reken er niet op dat je thuisverzekering je in Thailand opvangt. Voor Belgen geldt dat de dekking van het ziekenfonds afloopt na een verblijf van drie maanden. Ook dan blijft een aanvullende verzekering met een voldoende hoge dekkingslimiet voor medische repatriëring nodig.
Voor Nederlanders speelt iets vergelijkbaars rond het verschil tussen overwinteren en echt emigreren. Wie zich uitschrijft uit Nederland, raakt doorgaans de Nederlandse basisverzekering kwijt. Dat is geen detail om op het laatste moment uit te zoeken. Check de actuele voorwaarden tijdig bij het CAK, de SVB en je eigen zorgverzekeraar, want die regels veranderen.
De fouten die expats steeds weer maken
Sommige missers kom je telkens tegen. Een paar voorbeelden, zodat je ze zelf voor kunt zijn.
- De reisverzekering te lang aanhouden. Veel mensen komen aan met een reisverzekering die paste bij de eerste fase van de verhuizing, en blijven daar veel te lang op leunen. Een reisverzekering en een internationale ziektekostenverzekering zijn niet hetzelfde.
- Een aandoening verzwijgen. Je vermeldt een oude hartklacht niet, en jaren later wordt een hartingreep geweigerd omdat de verzekeraar het als bestaand bestempelt. Eerlijk zijn is altijd beter. Verzwijgen leidt later tot een ingewikkelder claimproces en onverwachte afwijzingen.
- Alleen op de premie sturen. Een polis die de visumdrempel haalt, beschermt je niet automatisch. Voor het visum hoeft de dekking alleen aan een minimumbedrag te voldoen. Uitsluitingen voor bestaande aandoeningen raken je visum niet, maar die aandoeningen zijn dan wel onverzekerd als je behandeling nodig hebt.
- De poliklinische dekking overslaan. Sommige verzekeraars beperken de dekking van nieuwe chronische ziekten, en juist bij poliklinische zorg veroorzaken chronische ziekten de duurste claims.
- Klakkeloos overstappen. Continuïteitskrediet laat je aandoeningen die al onder een vorige internationale polis vielen, meenemen naar een nieuwe verzekeraar, zodat je niet opnieuw wordt beoordeeld. Stap je zomaar over, dan kun je dat kwijtraken.
Lokaal of internationaal?
Voor wie boven de zestig in Thailand woont, komt het meestal neer op twee routes. Een lokale Thaise polis is vaak goedkoper en sluit goed aan als je je zorg vrijwel volledig in Thailand gebruikt. Maar goedkoop betekent hier ook beperkter: lagere maxima, sublimieten per behandeling, kamerlimieten en strengere regels rond bestaande aandoeningen.
Een internationale expatpolis is doorgaans duurder, maar geeft meer ruimte. Hogere of onbeperkte jaarmaxima, geen praktische bovengrens bij instap, dekking die met je meereist en vaak ook psychische zorg. Welke route het beste past, hangt af van je gezondheid, je leeftijd en hoeveel je reist. Denk daarbij ook aan het verschil tussen instapleeftijd en verlengingsleeftijd. Veel verzekeraars verlengen levenslang zodra je eenmaal binnen bent, maar accepteren geen nieuwe aanvragers meer boven een bepaalde leeftijd. Wachten kost je dus opties.
Wat je vandaag kunt doen
Een paar concrete stappen die je meteen kunt zetten.
- Vraag elke verzekeraar schriftelijk welke acceptatiemethode geldt en wat precies wel en niet gedekt is. Heb je een chronische aandoening, vraag dan om een schriftelijke samenvatting voordat je tekent.
- Zoek de drie cijfers op die er echt toe doen: het eigen risico, de kamerlimiet per dag en de sublimiet per operatie of aandoening. Leg die naast de kamerprijzen hierboven.
- Controleer of er directe verrekening met partnerziekenhuizen is, zodat je niet eerst duizenden baht hoeft voor te schieten.
- Laat je boven de 40 keuren en bewaar de uitslag als bewijs.
- Check expliciet of scooterrijden, je vaste reizen en je woonplek binnen het dekkingsgebied vallen.
- Bij een lokale polis: leg je claimgedrag van het afgelopen jaar naast je jaarpremie en reken na of je boven de eigenbijdragedrempels uitkomt.
En loop voor je een handtekening zet eerst deze checklist na:
- Welke acceptatiemethode geldt, en hoe lang loopt de wachttijd?
- Wat zijn de kamerlimiet per dag en de sublimieten per operatie en per aandoening?
- Hoe hoog is het eigen risico, en komt daar nog een bijdrage per bezoek bovenop?
- Is er directe verrekening met partnerziekenhuizen, of moet je voorschieten?
- Valt scooterrijden onder de dekking, en blijft de polis geldig als je Thailand tijdelijk verlaat?
- Wordt de polis levenslang verlengd, en wat gebeurt er na veel claims of een nieuwe chronische ziekte?
- Kom je met je claimgedrag boven de eigenbijdragedrempels uit?
Eén ding om te onthouden
De gevaarlijkste regels staan niet bij de dekking, maar eronder: in de sublimieten, het eigen risico, de wachttijden en sinds 2025 de eigen bijdrage. Reken altijd drie cijfers na, zet die naast echte Thaise ziekenhuisprijzen, en wees eerlijk over je gezondheid. Goedkoop is hier bijna altijd duurkoop, precies op het verkeerde moment.
Bronnen: Thailandblog.nl, The Thaiger, Expatden, Pacific Cross Health, Office of Insurance Commission Thailand (via Rajah & Tann Asia en Lexology), FOD Buitenlandse Zaken België
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant, is er gebruikgemaakt van AI als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Wij genereren soms ook foto's met AI. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Kort nieuws5 augustus 2026Thailandnieuws woensdag 5 augustus 2026- Kort nieuws5 augustus 2026Regionaal Thailandnieuws woensdag 5 augustus 2026
Expats en pensionado4 augustus 2026Nederlandse pensioenfondsen als enige in de min: deelnemers betalen de prijs voor overdreven voorzichtigheid
Dementie4 augustus 2026Dementie in Thailand maakt terugkeer naar Nederland veel lastiger dan gedacht
ik vind al deze artikelen over expat polissen bijzonder interessant. Wat ik wel mis is een overzicht van polissen die betrouwbaar zijn. Ik ben nu zelf al een jaar op zoek naar een goede polis. Ik ben nu 66jaar en een betaalbare polis is nu al een moeilijke keuze. De premie van de meeste polissen stijgt echter angstwekkend eenmaal boven 75jaar. Ik weet dat langer wachten de keuze steeds moeilijker maakt, maar wat is het nut van een polis die ik nu niet nodig heb en die later, wanneer de kans op een incident groter wordt, onbetaalbaar is.
Een zeer terechte vraag, wat is het nut van een onbetaalbare polis?
Nog straffer, wat is het nut dat, als je een claim indient, men er alles aan doet om niet te moeten betalen?
We hebben het hier al vele malen gelezen. Al die verzekeringen MOETEN winst maken. En elk hospitaal die eet mee van die koek. Hun eerste vraag bij opname is “ben je verzekerd …”? En dan is het kassa, kassa … En de arme farang die betaalt vervolgens torenhoge premies.
Hoe je daar mee omgaat is een persoonlijke keuze. Ik doe alvast niet mee aan die geldmachine.
En misschien ben je dan voor de eerste keer verzekerd, maar sluit men het nadien uit…
Of heb je reeds zoveel uitsluitingen waardoor je enkel nog verzekerd bent voor een verstuikte vinger.
Misschien is het ergens wel een voordeel om geen verzekering te hebben en zuigt men je minder uit als ze weten dat je toch niet bij een verzekering kan gaan aankloppen en kiest men eieren voor zijn geld door enkel de dekkende kosten aan te rekenen.
Ik heb zelf een bedrag opzij staan en hopelijk voldoende om dan reisgeschikt te geraken zodat ik naar België kan terugkeren voor verdere behandeling of revalidatie. Daar ben ik verzekerd van zodra ik daar voet aan grond zet.
De toekomst zal uitwijze of het een wijze keuze was
Zo denk ik er ook over Ronny.
Ik ben 68 jaar en ben niet bereid om die gigantische premies te betalen. Trouwens, als ik ooit een medische vragenlijst zou moeten invullen dan zou die leeg zijn. Hoe kan ik nu nog weten dat ik als peuter van de trap gedonderd ben.
Heb ik een acuut probleem ga ik wel naar een staatshospitaal. En in het ergste geval stoppen ze me maar in de oven. Elke dag dat ik nu nog leef maak ik het er beste van. Dat is uiteindelijk wat telt.
Ik ben ook 68 en als je die premies inderdaad soms ziet…
Dat zou wat mij betreft dan nog niet het probleem zijn indien je de zekerheid zou hebben dat men gaat uitbetalen en er geen uitsluitingen aan vastknoopt of er ineens bij verzint…
En dat zal allemaal wel meevallen voor relatief kleinere bedragen, maar ik denk dat vooral bij grotere bedragen de problemen komen, of reeds wanneer het bedrag hoger uitvalt dan de premies die tot dan al werden betaald.
Maar goed… zoals ik zei zal de toekomst uitwijzen of het al dan niet een verstandige zet was. Dat bedrag is al beschikbaar en ik hoef het alvast ook niet meer bij elkaar te sparen.
En voor mij is een hospitaalkamer met salon en keuken nu ook geen primaire eis…. al zal ik wel proberen te zorgen dat ik airco heb en niet op een zaal van 20 terecht komt.
Ik zag de nieuwe afdeling van het Militair ziekenhuis in Kachanburi. 4 personen per kamer en airco. Kan ik best mee leven indien nodig..
Wat ik laatst voorbij zag komen was iemand die was opgenomen met een probleem, ontslagen uit ziekenhuis en later dat jaar weer voor iets terug moest.
De verzekeraar weigerde de tweede keer te betalen want “verzekering kon maar 1x per jaar gebruikt worden”
Klonk vreemd maar blijkt vaker voor te komen in TH.
Ook iets om bij stil te staan.
Wat een mooie reactie Johan! Klopt als een bus wat je zegt.
Enkel 1 opmerking: Staatsziekenhuizen hebben ook een Farang prijs. Je betaalt nooit dezelfde prijs als dat van een Thai. Als ik me niet vergis is de toeslag 20% …
Ik weet niet of dat in elk staatsziekenhuis zo zal zijn, maar er zijn er alvast ook met eenpersoonskamers. Misschien niet zoveel kamers maar ik dacht dat die je 400 Baht extra kosten. Is nog wel te behappen dan … als ze beschikbaar zijn natuurlijk.
Bij staatsziekenhuizen kunnen de tarieven ook verschillen. Een Duitse kennis informeerde bijvoorbeeld bij het Banglamung ziekenhuis in Pattaya naar wat een prostaatoperatie zou kosten. Het antwoord was: 100.000 Baht.
Uiteindelijk is hij geopereerd in het Sirikitziekenhuis in Sattahip voor een tarief van 40.000 baht.
Dat scheelt nogal wat.
Ik zou nu ook niet bij de populaire toeristische plaatsen om prijzen gaan vragen.
Ondanks dat het staatsziekenhuizen zijn zullen die ook wel hun prijzen op de buitenlanders afstellen.
Wat maakt het tenslotte uit als je voor een operatie pakweg 50 km verder moet gaan.
Nongkhai Groot Staatziekenhuis 10 verdiepingen op zaal met elektronisch verstelbaar bed geen airco en 40 personen 180 baht p dag.
privekamers indien voorhanden 1500 tot 3000 baht p dag laatste prijs is met eigen keuken.
Behandelingen gewoon thaise prijzen geen uitzondering, vele mensen van Laos komen naar Thailand voor behandeling en betalen vaak de dubbele prijs.
Je moet het risico zelf wíllen nemen. Een verzekeraar wil nu eenmaal rendabel blijven. Dan maar wat minder zorgmogelijkheden, zolang je maar een goed leven hebt gehad.
Ben je chronisch ziek en wil je goede zorg, dan moet je in Nederland verzekerd blijven.
Nog even vermelden dat als je gehuwd bent met een ambtenaar val onder de Thaise ziekteverzekering van je eega.
Moet ik nu mijn vrouw buiten gooien en vlug een ander zoeken die wel voor de overheid werkt?
Trouwens, staatsambtenaren en hun farang kunnen enkel maar terecht in staatshospitalen en genieten niet van de luxe van privéhospitalen. En heb je dringende zorg nodig en er zijn geen eenpersoonskamers beschikbaar, dan vlieg je ook op een zaal met 20 personen.
Het is inderdaad een moeilijke beslissing. Ik ben nu al een paar weken intensief bezig met het uitzoeken van een verzekering in Thailand. Ik heb nog nooit in het ziekenhuis gelegen en werd vroeger ieder jaar medisch gecontroleerd door de medische dienst van mijn bedrijf, Lufthansa. Je hoefde maar een kleinigheid te hebben en je werd al ongeschikt verklaard om te vliegen (fluguntauglich). Daarom denk ik dat ik wat mijn medische verleden betreft redelijk goed zit.
Maar inmiddels ben ik 68 jaar oud. Ik heb voor Pacific Cross gekozen en moet, om geaccepteerd te worden, opnieuw een medische keuring ondergaan.
Als ik echter bovenstaande lees, en ook de vele verhalen van YouTubers hoor, dan sluit je eigenlijk geen verzekering af, maar een veronzekering.
Met een eigen risico van 40.000 baht kost deze verzekering mij echter nog geen 200 euro per maand en ben ik verzekerd tot 5.000.000 baht per jaar, niet per gebeurtenis. Volgens een Duitser die in een ziekenhuis in Chiang Mai werkt en daar verzekeringsclaims afhandelt, is dat ruim voldoende. Hij raadde zelfs aan om voor ernstige gevallen minimaal 1.000.000 baht achter de hand te hebben. Met vijf keer dat bedrag zou je dus tegen de meeste situaties goed verzekerd moeten zijn.
Daarnaast ga ik zelf ook nog een bedrag opzijzetten en waarschijnlijk kiezen voor een hoger eigen risico, zodat de premie verder omlaag kan. Op die manier ben ik verzekerd voor hoge bedragen én bouw ik tegelijkertijd een financiële buffer op. Het idee is om die buffer zodanig te laten groeien dat ik rond mijn 75e of misschien 80e de verzekering kan beëindigen en voldoende reserves heb opgebouwd.
Natuurlijk hangt alles er wel van af of Pacific Cross mij accepteert en geen belangrijke uitsluitingen oplegt. Maar zelfs dan geldt: je weet nooit wat de toekomst brengt.
Eigenlijk op hoge lftd bvb(75+) zou je het beste uit zijn als single met een repatrierings vlucht / verzekering, om indien nodig je in Thuisland (Belgie ) te laten behandelen , Omdat mits op een lijnvlucht te rekenen , ingeval van coma(bvb herseninfarct) dit niet mogelijk is , weet niet of dergelijke bestaat ?
Als je in België ingeschreven bent en je heb daar een reisverzekering afgesloten lijkt me dat geen probleem.
Repatriëring is denk ik wel altijd opgenomen . Je wordt normaal dan ter plaatse behandeld tot je in staat bent om gerepatrieerd te worden.
Wanneer je uitgeschreven bent? Een reisverzekering afsluiten in België kan dan niet.
Maar zou er dan een verzekering bestaan die je repatrieert naar een land waar je niet meer ingeschreven bent en enkel dan op basis van je nationaliteit.
Ik weet het niet. Misschien bestaat zoiets wel waarbij je mag kiezen naar waar ze je eventueel moeten overbrengen.
In de gratis (bijna) Solidaris max.3 maanden hospitalisatie reisbijstand zit dat nu ook wel nog steeds in , die repatrierings mogelijkheid dood of levend , behalve dat de reisduur in een trek beperkt is tot 3 maand nu .
Dat maakt dus de keuze uitschrijven of niet , tenzij men over een adres in Belgie kan ” beschikken “