Pattayaatjes en Pattayneetjes

Door Redactie
Geplaatst in Column
Tags:
31 maart 2021

Een aantal korte verhaaltjes en observaties over het altijd bruisende Pattaya.

Jonge goden
In Pattaya voltrekken zich een aantal wonderen der natuur. Er lopen hier verdomd veel mannelijke 60-plussers en zelfs 70-plussers rond met pikzwart haar. Er kan daarvoor maar één verklaring mogelijk zijn: grijze haren verdwijnen hier als sneeuw voor de zon. Deze mannen hebben in Pattaya de bron van de eeuwige jeugd ontdekt waar ze stiekem iedere dag een slok uit nemen. Ik ben zelf nog aan het zoeken, maar houd u op de hoogte.

Bamboo bar
Nog iets waar de tand des tijds niet aan knaagt: de Bamboo bar links aan het begin van Walking street. Een icoon waar veel Thailandgangers leuke herinneringen aan hebben. Deze bar is ook de laatste hoop voor veel freelancers, barmeiden en andere welzijnswerkers om de avond af te sluiten met een buitenlandse bron van inkomsten.

Tot ziens
Wanneer ik zittend in de songthaew mijn Soi uitrijd, zie ik veel reclameborden van artsenpraktijken. Deze doktoren lijken allemaal dezelfde specialiteit te hebben, namelijk het voorschrijven van Ciales, Viagra en Livitra. Dat heeft een reden. Immers wanneer als je als enigszins belegen man je bed in- of uitstapt is alles aan je lichaam stram en stijf behalve wat eigenlijk stijf moet zijn. Hiervoor biedt de dokter op de hoek uitkomst: een vrolijk gekleurd pilletje. Een dergelijk bezoek wordt door de vriendelijke dokter in Pattaya steevast afgesloten met “tot ziens”. Hij heeft namelijk nog meer pilletjes en spuiten, maar dan voor chlamydia, een druiper, syfilis en genitale wratten.

Alleen
In Pattaya zie ik redelijk veel mannen zielsalleen ronddolen. Sommigen zitten alleen te eten in een restaurant of aan een bar in hun uppie wat te drinken. Ik vraag mij dan af wat het verhaal is achter deze mannen? Waarom zitten ze alleen? Bewust of onbewust? Op zoek naar gezelschap?
Ik zat ook een keer alleen te eten bij Beergarden rechts aan zee bij het begin van Walkingstreet, vond het toch wel wat ongezellig.

Vreemde vogels
In Pattaya is genoeg te zien als je je ogen de kost geeft. Toen wij Big C uitliepen, zagen we een farang aan een tafeltje met een enorme papegaai. Dat beest en hij waren van hetzelfde ijsje aan het eten dat op tafel stond. We mochten op de foto met de papegaai voor 100 baht. Papegaai op je hoofd of schouder en een kiekje. Ik wilde eigenlijk alleen maar een foto van de papegaai die ijs aan het eten was. Het beest zei ook nog ‘hallo’ tegen mij. Moet je dan ook ‘hallo’ terugzeggen?

Taille-omvang
Je gelooft het of niet maar mijn vriendin heeft een taille-omvang van 60 centimeter en ze weegt 49 kilo. Dat ga ik niet redden en die conclusie trek ik zonder mijn taille-omvang op te meten. Nu het tweede feit, zij eet zeker drie keer zoveel als ik. Wij zijn een paar dagen geleden naar een ‘The Fish’ geweest, een ‘all you can eat’ buffet in Pattaya. Voor een paar honderd baht mag je jezelf te buiten gaan. Ik werd er misselijk van toen ik zag wat ze allemaal naar binnen werkte. Hoe is het in hemelsnaam mogelijk?

Vrijheid en blijheid
Wij zaten in een songthaew met twee jonge vrouwen. De ene was erg mooi, de andere doorsnee. Het waren lesbo’s want de mooie dame kuste de andere vol op de mond en keken verliefd naar elkaar. Ook zie ik regelmatig mannen hand in hand met elkaar lopen. Dat is toch prachtig dat zij zich in Pattaya zo vrij en geaccepteerd voelen, een pluim voor deze badplaats.
Ik moest tevens denken aan mijn tijd op kantoor. Er werkte een lesbienne, zij was niet mooi. Rookte zware shag, bloempotkapsel en meer een tuinbroekentype. Mijn collega, de lolbroek van de afdeling, zei dat ze ‘zwaar geschapen’ was. “Hoezo?”, vroeg ik “Ze heeft dikke vingers”, zei hij. Kantoorhumor.

– Herplaatst artikel –


» Laat een reactie achter


Rating: 4.89/5. From 9 votes.
Please wait...

7 reacties op “Pattayaatjes en Pattayneetjes”

  1. Diederick zegt op

    Voor wat betreft de vraag: mannen alleen?

    Alleen op vakantie is heerlijk. Je hoeft met niemand rekening te houden en kunt zonder compromissen te sluiten je hart volgen. En wil je gezelschap, dan kun je dat opzoeken.

    De Bamboo bar wel eens bezocht. Vooral de ongekend slechte live band is mij bijgebleven. Zit dan liever in the stones house voor de betere live muziek. Meestal alleen 😉

    • keespattaya zegt op

      De Bamboo bar is ook niet mijn favoriete bar. Inderdaad slechte live band en slechte bediening. Ik vind de live band bij de Tiangle bar ( soi Pothole ) en bij de SKY bar ( die tussen soi 7 en soi 8 ) stukken beter. Dit zijn overigens Filipijnse bands. Ik ben benieuwd wat daar nog van over is na corona.

    • rene23 zegt op

      Als man alleen op vakantie heeft heel veel voordelen, ik heb hele continenten zo bereisd en overal kan je makkelijk een praatje maken of je aansluiten bij anderen.
      Alleen eten is het nadeel, zo ongezellig.

  2. RonnyLatYa zegt op

    Ik herinner mij die “farang” met zijn Ara op zijn schouder nog zeer goed.
    Als ik me niet vergis is de man enkele jaren terug overleden

  3. Alain zegt op

    Leuk en herkenbaar geschreven.
    Dank u om in deze vervelende tijden een glimlach op mijn gezicht te toveren.
    Ik startte de avond vaak alleen maar werd zelden wakker alleen. 555

  4. Peter+Schoonooghe zegt op

    Leuk om te lezen inderdaad. Op mijn eerste reis naar Thailand in juli 1993 deed ik (zoals zovelen op hun eerste reis) Bangkok en Pattaya aan en de Bamboo Bar werd toen (en tijdens de reizen daaropvolgend) meerder keren bezocht. De live band(s) van dienst waren zoals wordt vermeld niet meteen van hoogstaande kwaliteit maar ik kwam er ook wel in de iets vroegere uurtjes (namiddag en vooravond) en wat me vooral is bijgebleven zijn de grote tv-schermen waarop (vooral) Engels voetbal werd getoond.

  5. Johan 2 zegt op

    De reden dat ik als man daar alleen zit is omdat oude vrienden van mij allemaal vast zitten aan hun baan en gezin. Ik ga niet op ze zitten wachten. Dan maar alleen de hort op. Ik maak wel weer nieuwe vrienden. Maar de vrijheid is ongekend. Je kan doen wat je wilt. Je kan ook maar de kleinste mini impuls volgen. Zo zat ik een paar jaar terug in een restaurantje vlakbij het vliegveld van Chiang Mai. Ik bestel wat senjay gai (brede noodles met kip) en klap mijn laptop uit. Ik surf naar Skyscanner. Waar zal ik nu eens heen vliegen? En dan een anderhalf uur later de lucht in. Geweldig vind ik die vrijheid.


Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website