Een aantal maanden geleden ging ik naar de Sunisan, zeg maar de Evertje Versteeg van Koh Phangan. Net voor ik naar binnen ga hoor ik een zwak klaaglijk piepen. Naast de ingang staat een klaaglijk piepende emmer. In die emmer zitten twee superkleine bijna dode kittens. Eentje staat op z’n achterpootjes te piepen, de andere ligt meer dood dan levend op de bodem.
Geland op een tropisch eiland: Een gewone dag
Elke morgen stap ik om m’n scooter en rijd in 20 minuten van mijn huis naar Bubba’s Coffee Bar. Rijdend door het binnenland zie ik een grote tevreden, glimmende grijze buffel, die net heeft genoten van zijn ochtendbad, ik ruik de natte blubber.
Geland op een tropisch eiland: Zwemmen, gatverdamme!
Het is stralend weer, de zon schijnt en het is warm. Omdat ik moet oppassen dat ik niet net zo krom word als mn hangmat, heb ik besloten om elke dag een half uur te bewegen. Slingeren in de hangmat telt niet mee en omdat het te heet is om iets anders te doen, ga ik vandaag zwemmen.
Geland op een tropisch eiland: Een bolletje per dag en van mij zullen ze geen last hebben
Het is januari en bijna full moon, we zitten in het piekseizoen op Koh Phangan, dus het is druk, heel erg druk. Overvolle high speed ferry’s lossen honderden toeristen per dag. De grote ferry brengt een paar keer per dag naast nog meer toeristen ook tientallen auto’s en vrachtwagens die zorgen voor bevoorrading van alle bedrijven, winkels, resorts en de vele nieuwbouw projecten. Bijna alles moet aangeleverd worden vanaf het vaste land. Het is gewoon superdruk
Geland op een tropisch eiland: Bubba’s op TV en ik ook…
Els van Wijlen woont met haar man ‘de Kuuk’ in op Koh Phangan. Haar zoon Robin heeft een coffee cafe geopend op het eiland, die door locals en toeristen druk bezocht wordt vanwege de hoge kwaliteit, uitzonderlijke service, chille sfeer en Brabantse gezelligheid. De makers van het TV programma ‘Brabant Wereldwijd’ vinden het verhaal van Robin de moeite waard en besluiten een aflevering over hem te maken.
Als misdaadverslaggeefster Petra R de Vries, verblijf ik regelmatig inThailand, het land van de glimlach. Thailand is ook het land waar, volgens menigeen, corruptie diep verweven is met de cultuur. Graag uw aandacht voor het volgende bizarre verhaal met mijn beste vriend JV te W&A (alias dK) in de hoofdrol. Hij vliegt naar het land van de glimlach alwaar hem het lachen al snel vergaat.
Hoe leuk is het als je uitgenodigd wordt voor een echte Thaise bruiloft. Wij (Hook, een Oostenrijkse vriend, Robin en ik) hebben de uitnodiging dankbaar geaccepteerd. De bruiloft is in Surat Thani, op het vasteland. Heen met de Raja ferry en ’s nachts terug met de nachtboot, een flinke reis, maar we doen het graag.
Geland op een tropisch eiland: Een lijk voor mijn keukenraam
Zondagmorgen, de zon schijnt, de moesson lijkt even verdwenen. Heerlijk uitgeslapen en nu genieten van de rust op mijn veranda. Ik luister voor de verandering naar klassieke muziek, je moet af en toe eens uit je comfort zone treden, ook op muziekgebied.
Geland op een tropisch eiland: ’t is wat met dat water’
De moesson is er. Gisteren en afgelopen nacht regende het veel en hard. Ook vanmorgen zie ik een grijze lucht en regen, regen, regen. Om de dag te starten met koffie en ontbijt, ga ik naar Bubba’s 10 km verderop. Op de scooter…. Daar moet ik me wel even op kleden.
Vandaag is een bijzondere dag…..ik doe sportief. De sportschoenen worden uit de mottenballen gehaald en uitgeklopt, je weet maar nooit wat er allemaal in is gekropen. Het waterflesje gevuld, een snelle legging aan en gaan met die banaan.
Geland op een tropisch eiland: Zondag met de grote M.
Hij is al dagen nerveus, en heeft zich via internet grondig voorbereid. De dag, de exacte lokatie en de tijd is meerdere malen nagevraagd en gecontroleerd. De afgelopen dagen steeg de spanning, vooral voor hem zelf, tot haast ondraaglijke hoogte.
Geland op een tropisch eiland: Waterlast op de olympische spelen
Ik zit op een eiland, omringd door water. Het is een tropisch eiland, hevige regenbuien brengen zo nu en dan ook heel veel water. Vorige week heb ik nog 15 liter water opgedweild omdat dit door de kieren van de schuifpui naar binnen was gelopen. Je zou dus zeggen, water zat.
‘The Dutch Destroyer’ van Koh Phangan!
In the HUB, het sportcafé van Thong Sala, zitten we met een klein gezelschap klaar om live de bokswedstrijd op de Thaise TV te volgen. In Krabi gaat Iris, een 22 jarige mooie blonde Hollandse meid uit het Amsterdamse bos, het gevecht aan met een Thaise dame. Ze wordt de ‘Dutch Destroyer’ genoemd en is beresterk.
Dat ik nooit fiets, is bij mijn vrienden wel bekend. Mijn lichaam heeft er een soort natuurlijke weerstand tegen. Daarom verslik ik me in mijn koffie als een goede vriend voorstelt om een fietstoertje op Koh Phangan te doen.
Vandaag vroeg opgestaan, we hebben een ‘mission to accomplish’. Met de boot naar Samui voor ons Thaise rijbewijs. We hebben al een internationaal rijbewijs dus we hoeven alleen “even” om te wisselen.
Geland op een tropisch eiland: Gewoon zitten
Daar ga ik dan. Met een kussen in de hand stap ik vastberaden op mijn flipflops richting de zee. Speurend naar hondendrollen en groene slangen in het hoge gras.
Els leest het trieste verhaal over een jonge vrouw die zelfmoord pleegt in Chiang Mai. De berichtgeving roept veel vragen op en hierdoor denk ik aan die avond dat Hook een mysterieus verhaal vertelde. Hook is een Fransman en hij heeft een nogal avontuurlijk leven geleid voordat hij 10 jaar geleden als barman tot rust kwam op een resort op Koh Phangan.
Honderden of misschien wel duizenden schelpen heb ik opgeraapt. Hele mooie, hele lelijke, groot, klein, kapotte of hele gave, glanzende en doffe schelpen….
Geland op een tropisch eiland: De noodleshop
Korn, een Thaise kennis van Els en eega ‘de Kuuk’, begint een noodleshop. Er is helaas nog een klein probleempje. Ze komt een paar duizend baht tekort. De Kuuk wil het wel lenen. Els bedenkt een wurgcontract.
Eden, het aardse paradijs, ik weet hoe je er komt
Het is zaterdag avond en de hoogste tijd voor een avondje uit. Of ik mee ga naar Eden? Natuurlijk ga ik mee naar Eden, ik ga overal mee naar toe. Over Eden heb ik al veel verhalen gehoord, het moet er erg speciaal zijn. Een hip feest op een mooie plek, goede muziek, met heel aparte mensen die wel van een speciale trip houden. Nou houd ik ook wel van een avontuur, dus dit tripje sla ik niet over!
Geland op een tropisch eiland: Het zit me tot hier!
Ik twijfel nu toch echt wel of ik er goed aan gedaan heb… Hier lig ik dan, tot aan m’n nek in het zand. Het is heet, heel heet en ik heb jeuk aan m’n neus. Als het nou maar de moeite waard is… maar dat weet ik nu nog niet…..de tijd zal het leren…
Geland op een tropisch eiland (deel 7): Beerpong
Beerpong is hot, en het wordt hier in de hostels vaak gespeeld. We rijden er langs en kijken ernaar. Het spel speelt zich af aan een lange smalle tafel. Voor de spelers staan een aantal plastic glazen met bier opgesteld.