Iedereen bedankt voor de reacties op deel 8 uit mijn dagboek. Iemand adviseerde me om Thais te leren. Omdat ik de meeste delen van het dagboek al geschreven had, pas ik ze aan voor publicatie op Thailandblog en ook op de actualiteit. Dus in dit deel meer over de Thaise taal leren.
Sinds mijn vriendin voor drie weken naar haar familie in haar geboortedorp is vertrokken, voelt het appartement anders. Stillere ochtenden, lege avonden. Ze had me gevraagd om mee te gaan, maar ik heb bewust besloten hier te blijven. Ik wilde weten hoe het is om hier alleen te zijn. En eerlijk gezegd: ik heb genoeg te doen.
De eerste dagen ben ik bezig geweest met iets wat ik al langer van plan was: beginnen met het leren van de Thaise taal. In een klein winkeltje vond ik kleuterschool leerboekjes met vrolijke plaatjes, grote letters en eenvoudige woorden. Ik dacht: ideaal om mee te beginnen. Maar na een half uur oefenen, had ik al hoofdpijn. De klanken zijn anders dan wat ik gewend ben en sommige letters lijken verdacht veel op elkaar. Mijn mond maakt geluiden die mijn tong niet lijkt te begrijpen. Toch blader ik elke dag even door die boekjes. Niet omdat ik snel vooruit ga, maar omdat ik wil laten zien, vooral aan mezelf, dat ik het probeer.
Ook besloot ik op zoek te gaan naar een sportschool. In het gebouw zit wel een kleine gym, maar dat is eigenlijk meer een opslagruimte voor kapotte apparaten. De helft doet het niet en de andere helft lijkt gevaarlijk dicht bij instorten. Ik vond na wat rondvragen een sportschool een paar straten verderop. Klein, warm, maar schoon en met toestellen die werken. Een paar keer per week ga ik erheen, al moet ik mezelf soms echt overhalen.
Wat me opvalt, nu ik alleen boodschappen doe, is hoe prijzig sommige dingen zijn. Vooral fruit in de supermarkt en helemaal de Westerse producten. Een stuk kaas kost hier meer dan een hele maaltijd buiten de deur. En dat laatste is juist goedkoop. Voor een paar euro eet je hier op straat een bord rijst met kip, een kom noedelsoep en een flesje water erbij. Het maakt het ook verleidelijk om niet zelf te koken dat doe ik dan ook niet op af en toe een gebakken eitje na.
Ondertussen gaat het regelen van praktische zaken door. Mijn dochter in Nederland scant de post die nog op mijn oude adres binnenkomt en naar haar wordt doorgestuurd. Zij mailt me de ingescande brieven die belangrijk zijn. Soms is het alleen reclame dat kan direct weg, maar te vaak zijn het dingen van de belastingdienst of instanties die een reactie willen. Dan zit ik hier, met tropenzon buiten en ventilator op standje drie, te zwoegen op formulieren.
De vochtige hitte blijft soms een beproeving. Mijn huid is bedekt met kleine rode vlekjes, hitte-uitslag, zegt men hier. Talkpoeder helpt een beetje, maar het blijft irritant. Kennelijk hoort het erbij, zoals muggen en plotselinge tropische buien.
’s Avonds, als het donker is en ik alleen op de bank zit, mis ik mijn vriendin wel. Niet eens zozeer de gesprekken, die zijn vaak kort en praktisch, maar vooral haar aanwezigheid. Het gevoel dat er iemand is. Alleen is toch maar alleen.
Op een avond besluit ik de deur uit te gaan en ergens een biertje te drinken. In Naklua vind ik een bar met een kleine band die jazz speelt. Niet helemaal mijn smaak, maar de muziek klinkt goed genoeg om te blijven zitten. Na een paar nummers komt er een mooie Thaise dame naast me zitten. Ze begint een gesprek. Ik wil niet onbeleefd zijn, maar ik weet meteen: dit is niet waar ik naar op zoek ben. Ik laat doorschemeren dat ik een vriendin heb, maar dat lijkt geen indruk te maken. Ze vraagt of ik haar een drankje wil geven. Ik ga akkoord, drink zelf mijn glas leeg, reken af en besluit te vertrekken.
Buiten loop ik een flink stuk om mijn hoofd leeg te maken. Toch blijft ze nog even in mijn gedachten hangen. Ze was beeldschoon, en ja, daar blijven mannen gevoelig voor. Heel even denk ik: wat als ik vrijgezel was? Maar ik herpak me snel. Ik weet hoe het werkt in de bars van Pattaya en Naklua. Alles is een spel, een show.
Terug in mijn condo pak ik eindelijk het boek op, een thriller, dat al weken op de tafel ligt. Ik lees een paar hoofdstukken, stuur mijn vriendin een kort berichtje met een aap-emoji en leg me neer voor de nacht. Morgen wacht er weer een dag vol administratie en brieven uit Nederland. Het leven hier is mooi, maar het blijft ook gewoon het leven. Met alles wat daarbij hoort.
Wordt vervolgd…
Ingezonden door Nico
Je pakt het goed op Nico, niets overhaaste en je hebt de verleiding weerstaan, daar gaan er veel aan ten onder.
Zoals ik het inschat zie ik jou op den duur wel in de Isaan belanden, als het niet te ver van Korat is kunnen we een bakje doen.
Fruit koop je niet in de supermarkt: vaak twee keer zo duur als op een markt.
En per markt kan het ook nog redelijk schelen. Ratanakorn Markt aan Thepprasith Road is de goedkoopste die ik ken.
Leuk verhaal en herkenbaar!
hoi nico
weer een mooi verhaal heel her kenbaar voor mij gr
Nico, als je vrouw terug is ga dan naar de Makro. Bij de balie je registreren. Je krijgt een klantenkaart met barcode en je telefoonnummer wordt opgeslagen. Bij het afrekenen kaart laten scannen of telefoonnummer opzeggen. Leer die in het Thai. leuk voor jou en de kassière.
Prima groente en fruit, goed brood, margarine, roomboter, beleg, Duitse wordt, Italy foor, etc.
Laat BigC en Lotus links liggen. Ook Tops en Rimping. Die verkopen appels en peren per stuk.
Als je een markt leuk vindt, dan struin die ook maar af, maar ik kom er niet. Groente is bespoten, (je wwil niet weten met wat) en Thais fr uit gaat per grote hoeveelheden. Dat krijg je met zijn 2-en allemaal niet op.
Eerder kreeg je diverse links naar online-shopping-mogelijkheden. Die brengen van alles en nog wat aan huis, wat duurder dan de Makro, maar kwaliteit des te beter.
Zorg voor een of meer bezigheden. Lezen, bijvoorbeeld, of zelf muziek maken. Ik zelf heb altijd klarinet willen spelen, door omstandigheden lukte dat niet in NL. Nu heb ik een wind-instrument gekocht. Kost wat, maar je maakt je eigen muziek en creëer je eigen studio. Maar je kunt natuurlijk ook gaan schilderen of etc. Sukses!
Willem, hoe weet je dat de groente bij Makro niet bespoten is?
Ze hebben een afdeling ‘gewone’ groentes en een paar aparte planken – met duurdere producten – waarbij nadrukkelijk vermeld staat dat die niet bespoten zijn (biologisch geteeld of zoiets, staat erbij).
Dan kan ik niet anders concluderen dat de ‘gewone’ groentes wel bespoten zijn.