‘Wat is er precies met May?’ vroeg Bram toen hij me belde. Voordat ik kon antwoorden, stuurde hij een screenshot van een bericht dat zij hem had geschreven. Er stond: Nico asked me to reserve Thursday for us. He thinks we will like each other. Ik had May gezegd dat ik Bram zou vragen of hij haar wilde ontmoeten. Een tafel reserveren had ik haar niet gevraagd, en over wat ze van elkaar zouden vinden, had ik al helemaal niets gezegd.
Bram en May hadden elkaar inmiddels toegang gegeven tot hun afgeschermde Facebookprofielen. Op die van May stonden volgens hem een paar pikante foto’s. Ik vroeg wat hij daaruit dacht te kunnen afleiden. Niet veel, gaf hij toe, behalve dat hij donderdag graag wilde gaan eten.
Ik vertelde hem wat me dwarszat. May had tijdens ons etentje pas goed belangstelling gekregen toen ik liet vallen dat hij vermogend was. Ze had vervolgens via de foto op mijn openbare profiel contact met hem gezocht en nu gebruikte ze mijn naam om een afspraak te regelen. Ik vond haar waarschijnlijk een foute vrouw, zei ik, al kende ik haar niet goed genoeg om te weten wat ze precies van hem wilde.
Bram luisterde en vroeg of ik nog meer had dan dat bericht. Ik had niets concreters. Haar verhaal over de Australiër en het condo was vaag geweest, maar ik wist niet hoe hun verhouding werkelijk zat. Ook de foto’s op haar profiel bewezen niets. Voor Bram maakte dat mijn waarschuwing minder overtuigend dan ik had gehoopt. May was aantrekkelijk, schreef hem bijna iedere dag en had een restaurant uitgezocht dat hem beviel. Mijn bezwaren leken zijn nieuwsgierigheid alleen maar groter te maken.
Na het gesprek bleef ik met mijn telefoon in de hand staan. Ik had Bram gewaarschuwd, maar hij klonk alsof hij zich nog meer op donderdag verheugde. De eerste twee weken van zijn verblijf waren al volgepland. Met de komst van May had hij er kennelijk zonder moeite nog iets bij gezet.
De volgende ochtend keek ik bij het ontbijt op Line. Ploy had niets gestuurd. Ze had me gevraagd voorlopig geen nieuwe vragen over ons te stellen, en dat deed ik ook niet. Ik opende haar chat nog wel vaak genoeg om mijn goede voornemen weinig indrukwekkend te maken. Na een minuut legde ik mijn telefoon weg en ging ik eindelijk eten.
Die middag trof ik May bij de lift van ons condo. Ze droeg een boodschappentas met twee pakken melk en een tros bananen. Eerder had ze meestal even tijd gemaakt voor een praatje; nu vroeg ze meteen hoe laat Bram volgende week landde. Ik zei dat ze dat beter aan hem kon vragen. May keek op haar telefoon en vertelde dat ze hem zojuist had geschreven.
Toen de lift kwam, stapten we allebei in. Ik haalde mijn telefoon tevoorschijn en liet haar de screenshot zien. May las haar eigen bericht zonder haar gezicht te vertrekken. Op de derde verdieping zei ze dat ze had gedacht dat ik graag wilde dat zij en Bram elkaar ontmoetten. Dat klopte, antwoordde ik, maar het was iets anders dan namens mij een reservering regelen.
Ze zei dat Bram zelf ja had gezegd. Daar had ze gelijk in, maar daarmee was mijn naam nog niet van haar bericht verdwenen. Toen ik dat zei, ging de liftdeur open. May bleef met haar boodschappentas staan, terwijl iemand in de gang wachtte om in te stappen.
‘You told me he is rich. You showed me his photo,’ zei ze zacht. ‘Now you are angry I talk to him?’
Ik wist dat ik haar zelf op Bram had gewezen. Toch vond ik dat ze daarmee nog niet mocht beweren dat ik hun etentje had geregeld. May zette een stap naar buiten en zei dat Bram en zij hun eigen afspraak maakten. Met haar privéleven moest ik me niet bemoeien. Daarna liep ze naar haar voordeur, zonder nog om te kijken.
Het gesprek had misschien twee minuten geduurd. Bij mijn condo zette ik de tas met boodschappen neer en merkte dat ik haar melk had zien uitsteken, maar mijn eigen fles water bij de lift had laten staan. Ik haalde hem pas op nadat ik eerst een tijdje in mijn woonkamer had rondgelopen.
Voor mij was nu duidelijk dat May gevaarlijk kon zijn. Ze had mijn naam gebruikt om sneller bij Bram binnen te komen en deed vervolgens alsof ik me aanstelde, omdat hij haar uitnodiging had aangenomen. Tegelijk had ze me op een pijnlijk punt geraakt. Ik had haar verteld over zijn geld, omdat ik nieuwsgierig was naar haar reactie. Die reactie beviel me niet, maar dat maakte mijn eigen aandeel er niet kleiner op.
Die avond ging ik naar mijn Vlaamse vriend. Hij zat aan de keukentafel met een glas water en zijn medicijnen, en liet me het hele verhaal vertellen. Vooral de screenshot wilde hij zien. Hij las het bericht twee keer en gaf mijn telefoon terug.
‘Dat heeft ze verkeerd voorgesteld,’ zei hij. ‘Zeg dat tegen Bram, en laat hem zelf beslissen.’
Ik vond dat te gemakkelijk. Bram kwam voor drieënhalve week naar Pattaya, had plannen om flink uit te gaan en gaf nu een vrouw die hij nog nooit had ontmoet toegang tot zijn privéprofiel. Mijn vriend vroeg welk deel daarvan ik nog kon tegenhouden. Vervolgens vroeg hij waarom ik May tijdens onze koffieafspraak interessant had gevonden ondanks mijn twijfels, maar Bram diezelfde belangstelling niet gunde.
Daar had ik geen antwoord op waar ik tevreden over was. Ik zei dat Bram mijn vriend was en dat ik niet wilde toezien hoe iemand misbruik van hem maakte. Mijn Vlaamse vriend knikte. Hij vond het goed dat ik Bram waarschuwde, maar ik moest hem vertellen wat May had gedaan, niet doen alsof ik al wist wat ze nog zou doen.
Toen ik ook Ploy noemde, keek hij naar mijn telefoon. Ik vertelde dat ik haar met rust liet, maar nog geregeld controleerde of zij iets had gestuurd. Hij vroeg: ‘Hoe vaak?’ Ik zei dat ik de tel niet bijhield, wat waarschijnlijk antwoord genoeg was. Daar liet hij het bij, tot mijn opluchting.
Thuis stuurde ik Bram de screenshot terug met een kort bericht. Ik schreef dat May mijn rol bij het etentje verkeerd had voorgesteld en dat haar belangstelling na mijn opmerking over zijn vermogen sterk was toegenomen. Meer wist ik niet. Hij moest zelf bepalen of hij donderdag met haar ging eten.
Bram bedankte me. Hij zou donderdag gaan, maar beloofde voorzichtig te zijn. Een paar minuten later stuurde hij nog een bericht: May had aangeboden hem bij aankomst op Suvarnabhumi op te halen. Hij had haar zijn vluchtnummer al gegeven.
Ik belde hem meteen. Bram nam op en zei dat hij wist wat ik ging zeggen. Volgens hem was het gewoon een rit naar Pattaya. May had een auto. Hij had na de lange vlucht geen zin om vervoer te zoeken en ze konden onderweg praten. Ik zei dat hij met zijn geld moeiteloos een chauffeur kon regelen. Bram lachte en vroeg of ik werkelijk dacht dat het om de ritprijs ging.
Daarna spraken we af elkaar de dag na zijn aankomst te zien. Toen ik ophing, opende ik zijn reisplan dat hij me eerder had gestuurd. Achter de dag waarop hij landde, stond nu Mays naam. Donderdag stond ze er opnieuw. Mijn naam kwam pas later die week voor, bij Club Mirage.
Wordt vervolgd.
Ingezonden door Nico
Zoals altijd weer vermakelijk om te lezen. En je laat ons nog even wat langer in spanning over het vervolg met Bram en May.
Onder aflevering 55 had ik gereageerd hoe het verhaal van May over de condo geen hout snijdt. Onder aflevering 56 reageerde ik niet maar werden mijn gevoelens bevestigd. Aan de ene kant deed ze alsof ze nieuw was in Pattaya en vroeg jouw naar een koffietentje, aan de andere kant kent ze goede restaurants.
Eerlijk gezegd vind ik het nogal brutaal van haar om te zeggen dat jij je niet mag bemoeien met haar privéleven terwijl zij wel inbreekt op jouw privéleven met Bram en jou als een instrument gebruikt om dichterbij hem te komen. Ze gaat veel te ver door het verhaal te verdraaien en bij Bram de illusie te wekken dat jij het initiatief nam voor een date tussen hem en May. En nadat de interesse was gewekt, gaat Bram erin mee. Gedurende het proces wordt vergeten dat het contact is gelegd onder een verkeerde voorstelling van zaken.
Ik begrijp dat het nogal makkelijk is om te oordelen van de zijlijn, maar waarom Bram zich laat ophalen is mij een raadsel. May overschrijdt grenzen en ipv grenzen aan te houden en haar hoogstens op donderdag te zien, geeft hij haar meer ruimte. Als hij de bloemetjes wil buiten zetten kan dat toch ook donderdag? Ze had nogal stalkerachtig gedrag vertoond door hem “op te sporen” via Facebook en te benaderen. Ik kan er met mijn verstand niet bij dat dan bij een volwassen man de alarmbellen niet gaan rinkelen- ook al is de aandacht ego strelend. Nog daargelaten dat nu May kennelijk zijn agenda bepaald – weliswaar met zijn instemming maar toch. In dat licht snap ik evenmin dat hij haar lijkt te prioriteren. Anderen zouden wellicht zeggen dat jij en Bram allebei volwassen mannen zijn met een eigen leven en agenda; en dat is helemaal waar. Maar dat laat onverlet dat hij tijd doorbrengen met jou op het 1e plan kan zetten en niet een alleen een “drink buddy” om samen op stap te gaan.
Ik kijk uit naar het volgende deel
Ps: als je moe bent na een lange vlucht ga je toch liever in een taxi zitten (met een taxichauffeur waarmee je niet verplicht hoeft te communiceren) dan in een auto met iemand die iets van je wilt. Bovendien is het op BKK Airport makkelijker om in de eerst beschikbare taxi te stappen dan een persoon te zoeken. Maar dat weet Bram ook wel dus het is “meer dan alleen een rit”, en wuift jouw oprechte zorgen nogal gemakkelijk weg. Maar goed, het is niet zijn eerste bezoek aan Pattaya dus mag aannemen dat hij zich niet zo makkelijk laat inpakken.