Van reclame tot afval (2)
Het Tuk-Tukje bleef me intrigeren. Ergeren eraan kon ik me niet; daar is ie te schattig voor. En bovendien los je met ergeren en mekkeren niets op. Zoals met zoveel dingen: er wordt oeverloos over geleuterd, ‘niemand kan er wat aan doen’, het wordt van kwaad tot erger.
Niet dat ik mij nu geroepen voelde om de handen uit de mouwen te gaan steken om andermans puinhopen op te gaan ruimen – ik heb genoeg aan mezelf – maar het beperken van de activiteiten tot louter ach en wee roepen stuitte mij ook tegen de borst.
Ik kon allicht eens opzoeken of dat hotel überhaupt nog wel bestond. Even googelen en hoewel een aantal sites als locatie nog Soi Buakhao noemen, werd al snel duidelijk dat men in 2014 een geheel gerenoveerd pand in Soi Yamoto heeft betrokken. Toen zal het Tuk-Tukje ook wel in de strijd zijn geworpen.
Mijn klomp brak toen ik de site van het Blue Haven Beach Guest House – zoals het officieel heet – zèlf bezocht: een site in het Duits en de onderneming is van de Duitser Stephan en zijn vrouw Pha! Dus die vermaledijde Tuk-Tuk was helemaal niet door een onopgevoede, onwetende, onbegrijpende en onwillende Thai aan zijn lot overgelaten, maar nota bene door een van onze oosterburen, die toch een gedegen reputatie hebben als het over Sauberkeit gaat …. Zelfs afval is in Thailand niet wat het lijkt!
Ik las mijn eigen verhaaltje nog eens. Het leek zo simpel als één en één twee is, en dan zit je er nog faliekant naast. Mijn laatste zin, waarin ik eigenlijk bij voorbaat de moed al opgeef om de eigenaar van de Tuk-Tuk bij te brengen dat zijn reclameobject een averechts effect heeft, zou misschien ook wel een foute inschatting van de werkelijkheid zijn, en nu ik toch activiteiten aan het ontplooien was in plaats van geagiteerd achterover te leunen, kon dit er ook nog wel bij.
Het e-mailadres was snel gevonden en ik waagde er een berichtje aan:
=====
Dear Madam/Sir,
When I am on holiday in Pattaya, I regularly drink a beer in Wonderful 2 Bar, Soi 13.
From there I had a look at your Tuk-Tuk located at Second Road. Probably it’s there for promotional reasons.
However, the Tuk-Tuk looks like a garbage dump. This will definitely NOT attract people to your hotel. It suggests that your rooms will be as dirty and badly serviced as the Tuk-Tuk.
I would urgently advise you to clean and service the Tuk-Tuk as soon as possible, or to remove it, before it goes viral on the social media.
Photo attached.
Kind regards,
Fransamsterdam
=====
Nog geen twee uur later ontving ik een mailtje van Stephan, waarin hij mij bedankte voor de tip en aankondigde het voertuig binnen een paar dagen weg te halen en wellicht te willen verkopen.
Zover is het nog niet, maar er is hoop en ik houd het in de gaten.
Tsjonge jonge, Frans Amsterdam die zich in Pattaya ontpopt als milieuactivist. Gekker moet het toch niet worden…
Over deze blogger
-
Frans Amsterdam in april 2018 overleden. Frans, die eigenlijk Frans Goedhart heet, is slechts 54 jaar oud geworden.
Frans schreef in totaal 77 artikelen voor Thailandblog. De eerste op 6 december 2014 en de laatste op 23 februari 2018. Hij had duidelijk een eigen stijl van schrijven die bij sommigen wat weerstand opriep. Zo was hij een uitgesproken ‘butterfly’ die er geen geheim van maakte te genieten van de aanwezigheid van verschillende bardames. Sommige reageerders noemden hem daarom een ‘hoerenloper’ maar daar zat hij niet mee. Hij kon goed tegen de kritiek die sommigen hadden op zijn artikelen. Frans was trouwens altijd eerlijk en open over zijn bedoelingen, ook tegen de bardames zelf. Verliefd worden of een relatie wilde hij niet.
Frans hield van eten, drinken, roken en vrouwen. Bewegen had hij een hekel aan en dat was ook aan zijn postuur te zien. Hoewel ik niets heb gehoord over de doodsoorzaak, zou het zomaar kunnen zijn dat er een verband is tussen zijn levensstijl en zijn vroegtijdig overlijden.
Hij ging meestal een paar keer per jaar naar Pattaya en al jaren naar hetzelfde hotel en dezelfde bar: Dynasty Inn Hotel en Wonderfull 2 bar. Daar nam hij plaats op zijn vaste stek, met een pakje sigaretten en zijn laptop binnen handbereik. Hij was voor iedereen herkenbaar aan de zweetband om zijn hoofd. In Wonderfull 2 bar was Frans een graag geziene gast. De bardames zorgden voor Frans, die daar de nickname Tuk-Tuk had. Ze brachten hem zijn natje en droogje en als hij een keer te diep in het glaasje had gekeken, brachten ze hem naar zijn hotel. Frans was op zijn beurt goed voor de bardames. Hij gaf ze als ze platzak waren te eten en te drinken, leende geld uit en soms gaf hij ook wat bahtjes weg om een dame in nood te helpen.
Hoi Frans ,
Heel leuk verhaal, en ik hoop dat het je lukt dat de tuk tuk in ere hersteld wordt of verwijderd gaat worden, dan heb je toch iets bereikt, en wie weet toch een klein eerste stapje op weg naar een schoner Thailand.
Groetjes,
Rob
Go Frans !
Tukje op zich ziet er nog wel redelijk uit,ok heeft lege banden.
Zal wel meer mee zijn. Lijkt me wel geinig zo’n tukje uit te voeren met een Hayabusha blok !
Da’s nou onverwacht, de medaille heeft 2 kanten, zo zie je maar weer, Thailand, of moet ik zeggen Germany, in Optima Forma. Prachtig initiatief, we horen vast nog nader, ga zo door.
NicoB
Frans wordt straks nog de echte burgemeester van Pattaya. Ik had altijd de indruk dat hij één van de nachtburgemeesters was maar nu pakt hij door met zijn mail om zaken die bij daglicht wel enorm opvallen te veranderen. Pattaya is nog niet schoon maar alle kleine eerste stapjes zijn een begin. Ik ben benieuwd naar Frans zijn volgende actie. En nee, ik ben niet sarcastisch maar ik hoop dat door allerlei kleine stapjes uiteindelijk iets groots bereikt wordt. De eerste actievoerders in het olifantengebeuren en tijgerstempelverhaal waren ook kansloos maar nu zie het toch veranderen.