De politie is m’n vriend (lezersinzending)

Oud en Nieuw gevierd bij Tui, zus van Teem, en haar man Thoen. Zij hebben een groot stuk grond waarop drie huizen staan. Daar vond de ceremonie van de inwijding plaats en werd daarna het feest gehouden. Het was een af en aan van komen en gaan van gasten, familie en buren, vrienden, collega’s.

Thoen is een grote meneer bij de politie en er waren in de week dat wij daar waren verschillende politiemannen aanwezig. Die wonen op het terrein van Tui en Thoen in een daarvoor bestemde woning. Dus wanneer zij geen dienst hadden, waren zij ook aanwezig: samen eten en drinken, samenzijn. ‘Sanouk’, ‘gezellig’.

Wij hadden een hotel geboekt 17 km verderop aan de rand van de stad. Dat betekende dat wij elke dag om bij het huis van Tui te komen een vaste politiecontrolepost moesten passeren in een periode dat er extra streng gecontroleerd werd in verband met Oud en Nieuw. En dat zonder rijbewijs, dat wil zeggen: m’n rijbewijs lag in ons huis, 350 km verderop.

Wat er bij veel Thaise automobilisten niet in zit, is overdag hun lichten aandoen. Maar met name in de bergen en op het platteland tussen de rijstvelden door vind ik het wel fijn wanneer ik tegenliggers ruim van tevoren zie aankomen.

Dus ik benader de controlepost, altijd met de lichten aan, m’n raampje omlaag, geen zonnebril en begroet hen vriendelijk met “Sawasdee krab”, goeiedag! Dat gaat altijd goed, nooit hoef ik te stoppen. Farang achter het stuur en zijn Thaise schatje ernaast. Dat zit wel goed blijkbaar. De weg terug idem dito.
Uiteindelijk herkennen ze natuurlijk onze auto, een zilvergrijze Toyota pick-up. Overigens daar niet heel bijzonder.

Oud en nieuw gevierd, niet bijzonder spectaculair, met z’n zessen. We hebben een tiental lampionnen opgelaten, je kent ze wel, die grote witte cilinders van rijstpapier die in Nederland verboden zijn vanwege het vliegverkeer en hier op het platteland eigenlijk ook vanwege brandgevaar. Biertje erbij, whisky en rode wijn, gezellig man! En niet te vergeten: ‘Kin kauw’, eten!

Volgende dag, 1 januari, benaderen we wederom de controlepost. De politiemensen, redelijk zwaar bewapend, gezichtsbedekking, helm op, best wel imponerend, stonden er allemaal toch wat duf bij, zware avond gehad. Goed, raampje open en voordat zij iets konden zeggen of doen riep ik hen toe: “Sawasdee pee mai krab”, “Gelukkig nieuwjaar”.
Er werd zowaar gelachen en gezwaaid. Teem lag dubbel van het lachen!

Op 2 januari zijn wij vanuit het huis van Tui terug naar huis gereden. Uiteraard weer langs de controlepost. Raampje open, maar voordat ik iets kon zeggen waren zij me voor, zwaaiden ze naar ons en hoorde ik mijn naam roepen; zoiets van “Dat is Peter”. Toen had ik wel een gevoel van: hier ben ik welkom. Zelfs de politie kent me, en dan wel op een positieve manier. Goed gedaan! Het autorijden in Thailand is zeer goed te doen voor Farang (westerlingen). Goede wegen, duidelijke bewegwijzering, niet al te druk buiten de steden om.
Vier en een half uur later waren we thuis.
Meteen m’n rijbewijs gepakt en bij m’n geldclip gestoken.

Ingezonden door Peter