M’n kamer: licht, ruim en comfortabel

…. of moet ik ‘in detentie’ schrijven? Dan zou het in ieder geval een vrijwillige detentie zijn; ik had tenslotte een keus.

In onze Nederlandse taal klinkt ‘detentie’ een stuk ernstiger dan ‘quarantaine’ en zijn het ook duidelijk verschillende begrippen. In het Thais bestaat er echter, als ik het tenminste goed begrepen heb, een woord dat beide termen dekt: กักกัน. Ik weet niet goed hoe dit fonetisch correct op te schrijven, maar het klinkt in mijn niet meer zo vlijmscherpe oren als ‘dzjak khan’.

Hoe dan ook: ik voel me bepaald niet ‘gedetineerd’. Ik zit gelukkig niet achter tralies (tenzij je het hekwerk rond m’n balkon zo wilt noemen). Nee, ik zit in het Chorcher Hotel, in een comfortabele kamer – ‘Junior Suite’ – van zo’n 8×5 meter, met een werkelijk héél goed bed, een bureautje, een sofa en maar liefst 2 TV’s.

3x per dag kondigt een stevige klop op de deur de uit het dagelijks wisselende menu gekozen maaltijd aan, die dan op een tafeltje naast m’n deur wordt neergezet. Vind ik het eten niet warm genoeg of wil ik op een later tijdstip eten, dan heb ik daar een magnetron voor staan.

Verder een flink formaat koelkast en uiteraard een waterkoker. Heb een voldoende voorraad drinkwater, Nescafé koffiestaafjes, melk, softdrinks en zelf meegebrachte theezakjes. In de koffer had ik ook nog kaas en crackers, ontbijtkoek, m’n twee fietsbidons gevuld met m’n favoriete muesli, een kommetje daarvoor en wat chocoladerepen. Mocht ik dus het einde van de quarantaine niet halen dan ligt het in ieder geval niet aan een gebrek aan voedsel en voorzieningen.

Toch een beetje ‘achter de tralies’?

Het ziet er trouwens naar uit dat die chocoladerepen de uiteindelijke bestemming (Chiang Rai) niet gaan halen, maar voortijdig zullen sneuvelen. Laat ik maar hopen dat het feit dat ik teruggekomen ben en me daarvoor door de formaliteiten- en quarantainebeproeving heb geworsteld en ook nog financiële offers heb gebracht, de teleurstelling bij de beoogde ontvangers van die repen een beetje goedmaakt……

Maar goed, Chiang Rai is op dit moment nog ver weg. Vandaag, vrijdag, is pas dag 4 in de Thaise quarantaine-tijdrekening, omdat je eerste dag als dag nul wordt gezien. Die dag nul kan heel kort zijn als je laat in de avond arriveert, maar ik kwam hier maandagmorgen rond half tien de kamer in en zat dus een groot deel van een helaas niet meetellende dag binnen.

Hoe dan ook, mijn ‘detentie’ eindigt op de 29e van deze maand en dan ben ik vanaf 6u ‘s morgens vrij om te gaan en staan waar ik wil. Tenminste, als de resultaten van de komende twee testen negatief zijn…..

Twee testen te gaan dus. Die zullen op dag 5 en op dag 12 worden gedaan.

Na een negatieve uitslag mag ik dan vanaf dag 7 dagelijks een tijdslot boeken om in de tuin rond te wandelen, de lokroep van het zwembad waar ik niet in mag negerend. Na dat eerste negatieve resultaat wordt ook de kamer voor het eerst schoongemaakt en beddengoed, handdoeken e.d. verwisseld. Tot die tijd moet ik het zelf schoonhouden en de spullen daarvoor zijn ook aanwezig.

Er staat ook nog een teiltje met daarbij een pakje wasmiddel, voor het geval je zelf, bij voorbeeld, je ondergoed wilt wassen. De hotelwasserij accepteert namelijk pas wasgoed van je na de eerste negatieve testuitslag en waarschuwt dat – op grond van de eisen gesteld door het ziekenhuis waarmee het hotel samenwerkt – alles op een virus- en bacteriedodende 80 graden wordt gewassen. Dat mooie nieuwe oogverblindend witte overhemd dat ik tijdens de reis droeg zal ik daar maar niet aan blootstellen…..

Heerlijk, een balkon

Veel te wassen valt er overigens niet, want veel meer dan een korte broek en eventueel een T-shirt heb je in feite niet nodig. Mocht je dat willen en voel je je daar lekker bij, dan kun je dagenlang onverzorgd/ongeschoren en in je ondergoed in je kamer rondhangen. Er is niemand die je daar op kan aanspreken – je ziet namelijk niemand. Zelfs als je direct op die klop op de deur reageert en ‘m opent, heeft degene die je maaltijd neerzette al de benen genomen en zie je hooguit nog een – geplastificeerde – rug in de verte verdwijnen.

‘Je ziet namelijk niemand’ klopt eigenlijk niet in mijn geval; althans niet in de letterlijke betekenis. Stap ik m’n balkon op dan zie ik in de tegenoverliggende vleugel van het hotel ook vaak ‘vrijwillig gedetineerden’ buiten staan, maar méér contact dan het opsteken van een hand is eigenlijk niet mogelijk. Aan ‘mijn’ kant van het gebouw is er wel een ander balkon, met een meter of vier ertussen, maar die kamer – net als de mijne een ‘Junior Suite’ – is leeg. Alleen op de dag van aankomst zat daar nog een Australiër, bezig aan z’n allerlaatste quarantainedag, met wie ik contact kon leggen.

Bij het kiezen van een hotel ben ik vooral gegaan voor voldoende ruimte plus een toegankelijk balkon, en dat is gelukkig heel goed uitgevallen. Die Junior Suites – 45.000 baht – in dit hotel bevinden zich op de hoeken van één van de gebouwen, waardoor je aan twee kanten daglicht hebt. Aan de zijkant de schuifdeur naar het balkon, aan de voorzijde een raam dat ook opengeschoven kan worden. Alles staat de hele dag open, volop frisse lucht. Later in de avond sluit ik de boel en doe één van de twee airco’s aan voor een uurtje. Wanneer ik ga slapen gaat die weer uit.

Het zwembad. Je mag er alleen maar omheen wandelen

Volop frisse lucht, zei je? In Bangkok? Jazeker, want ik zit een dikke veertig kilometer van ‘downtown’ Bangkok af en dat scheelt heel veel qua smog/luchtvervuiling. Op de sociale media zie ik klachten van mensen die meer in het centrum van de stad in quarantaine zitten maar daar door de smog niet of nauwelijks van een open raam of balkon kunnen genieten.

Ter afronding en ter geruststelling: vervelen doe ik me (nog) niet. Ik lees (en schrijf, zoals je ziet), slaap lang en goed, heb alle tijd tot nadenken en voor het op een rijtje zetten van allerlei zaken, en geniet al een beetje van de warmte. In gedachten fiets ik ook al weer door Chiang Rai’s groene dreven.

En die 2 TV’s? Geloof het of niet, die zijn nog niet aan geweest…..


» Laat een reactie achter


Rating: 4.79/5. From 19 votes.
Please wait...

26 reacties op “In quarantaine…..”

  1. Cornelis zegt op

    Nog ter aanvulling: ik had aanvankelijk wat problemen met de internetverbinding, een te zwak signaal waardoor de verbinding met de IPad meermaals werd verbroken, en het met m’n Samsung telefoon nog lastiger was om verbonden te blijven. Nu opgelost, er is een router op m’n kamer geplaatst en nu is e.e.a. vlekkeloos.

  2. ruud zegt op

    Ik denk dat het กัก ขัง moet zijn.

    Dat ขัง staat op mijn bezoekerslijstje, ผู้ต้องขัง – persoon die in een kooi moet (niet ik voor de goede verstaander)
    Welkom in uw kooi.

    • Cornelis zegt op

      Toch die tralies dan, Ruud!

    • Tino Kuis zegt op

      กักกัน kakkan (twee midden tonen) is quarantaine กักขัง kakkhang (midden, stijgende toon) is detentie in de bajes. Lijkt wel veel op elkaar!

      • Cornelis zegt op

        Bedankt Tino!

        • Tino Kuis zegt op

          Zucht, toch weer een fout in de toon กัก kak is met een lage toon, kakkan laag midden kakkang laag stijgend.

  3. Ferdinand zegt op

    Hey Cornelis,

    Grappig om mijn appartement op jouw foto’s te zien.. de foto met het zwembad, daar zie je mijn buurman op de 2e verdieping buiten op zijn balkon zitten.. ik zit in de allerlaatste van die rij.
    Ik heb nog niet ontdekt hoe je foto’s meestuurt naar Thailandblog, want op het contactformulier zag ik geen mogelijkheid voor een attachment…

    Ik heb nog 1 dag te gaan.
    Zondagochtend om 8u komt de taxi mij halen voor een ritje van 365 km…naar mijn vriendin.
    Ja de de wifi is hier ook niet super want soms hapert het beeld als ik de NL TV via mijn ipad bekijk.
    Mijn laptop weigert helemaal om contact te maken met de wifi van het hotel, maar dat los ik op via mijn smartphone en de thaise simkaart.. dat internet is snel genoeg.

    Mijn 2e covid test was ook negatief zodoende is het eind van de ‘detentie’ in zich..

    De maaltijden waren prima, ik heb alleen geen magnetron op de kamer, zodoende waren ze regelmatig koud.. maar drie maaltijden per dag werd me op een gegeven moment teveel.. zoveel eet ik niet eens op een dag. Dus bestelde is uiteindelijk alleen ontbijt en diner.. met een extra portie fruit.

    Ik heb twee eenpersoonsbedden op de kamer en die liggen prima.
    Er ligt alleen een raar stuk zeil op de grond, dat rondom met latjes is vastgepijkerd.. en ondertussen helemaal is gaan golven.. ziet er niet uit.. zeker om de vloer te beschermen tegen COVID-19?.

    Volgende week naar immigratie om mijn verblijfsperiode te verlengen..
    Dan kunnen we er weer een jaartje tegen.
    Hopelijk wordt het eind 2021 niet meer zo’n circus om Thailand weer binnen te komen.

    Groet
    Ferdinand

    • Cornelis zegt op

      Ha Fedinand, ik zal bij daglicht naar je zwaaien morgen nu ik weet waar je zit! Morgenochtend heb ik de 1e Covid test. Ja, dat zeil ligt hier ook. Heb begrepen dat het een overheidsvoorschrift is om zachte vaste vloerbedekking, tapijt e.d., af te dekken uit hygiënisch oogpunt, om het beter schoon te kunnen houden. Zo zie ik op foto’s ook regelmatig ASQ-hotelkamers voorbijkomen waarin de sofa/zitbank helemaal in plastic ‘gewrapt’ is. Niet lekker om op te zitten: glad en zweterig, erg oncomfortabel,. Hier is dat niet het geval, de kussenhoezen van de bank zijn afritsbaar en gaan na je vertrek gewoon de wasmachine in.
      Ik stuur je nog een mailtje.

  4. Vdm zegt op

    Ik vraag me toch af met de kerstvakantie
    Hoe kan je in 14 dagen in hotel verblijven.

    • Cornelis zegt op

      Hoe bedoel je, Vdm?

  5. Ferdinand zegt op

    Ter aanvulling, mijn mailadres is fpidoo@gmail.com

  6. Niek zegt op

    Mijn balcondeur is afgesloten en ben op gehoorafstand van veel schreeuwerig luidspreker getetter van een naburige markt, Thais houden van lawaai, ja,ja, niet allemaal.
    Het plastic eten lijkt en smaakt nergens naar.
    Ben weer in discussie over een betaling van mijn totale bedrag voor mijn kamer dat nooit zou aangekomen zijn via transferwise. Achteraf bleek betaling met creditcard ter plaatse ook te kunnen.
    Ik kwam gisteren aan dus ik begrijp dat die eerste dag niet meetelt voor de quarantaine periode.
    Gelukkig veel tv zenders w.o. BVN en ik heb 2 dikke boeken te lezen.
    De opmerking van een van de thailandblog lezers dat de tijd in quarantaine omvliegt lijkt me wat overdreven.
    Maar al bij al blij in Thailand geraakt te zijn na al dat gedoe en stress.
    Ik kreeg pas na 12 dagen mijn Certificate of Entry van de Thaise ambassade in Brussel.
    De in-check controle van mijn documenten in Brussel stelde niets voor, in Frankfurt werd er meer degelijk werk van gemaakt door Lufthansa.

    • Cornelis zegt op

      Je hebt het over een ander hotel denk ik, Niek?

      • Niek zegt op

        Ik heb het over Princeton Hotel, Cornelis.
        Overigens worden de menu’s beter sinds vandaag op de tweede dag formulieren met menukeuzes onder de deur werden geschoven.
        Veel mee Aziatische menu’s waar ik per mail ook om gevraagd had.
        Aangezien ik geen Line-app heb is het ook voldoende als ik dagelijks op telefonisch verzoek de temperatuur doorgeef, die dus steeds rond de 35 schommelt, naar ik aanneem.

  7. Jan S zegt op

    Gezellig geschreven Cornelis. Inderdaad een mooie Suite voor een redelijke prijs van 45,000 baht.

  8. Vakman zegt op

    Klinkt alsof je veel geluk hebt gehad, maar ik ben benieuwd hoe je erover denkt als je 14 dagen hebt ‘gezeten’.

    Ik moet er niet aan denken om mijn appartement niet uit te mogen. Ik woon 3 hoog (zijn niet meer woonlagen in de appartementencomplexen achter me) met een klein balkon aan de achterzijde dat uitkijkt op de kopgevel van een ander blok, op groen en op woningen. Aan de voorzijde heb ik een groter balkon en kijk ik uit op een redelijk drukke weg, een parkeerplaats en…..een sportcomplex. 6 Voetbalvelden….heel veel gras dat ik niet eens zelf hoef te maaien. En daarachter bomen en daarachter een electriciteitscentrale, wel 10 km verder.

    Ik zou graag, heel graag, naar Thailand komen. Maar ik verkies liever het huidige uitzicht dan ook maar 2 dagen opgesloten te zitten in een hotel in Thailand.

    • Cornelis zegt op

      Tsja, Vakman, een ieder maakt zijn/haar eigen afwegingen en de beslissing om niet te gaan is niks minder waard dan het besluit de stap wèl te msken.

    • PEER zegt op

      Beste Vakman,
      Wanneer je weet wat je te wachten staat, wil je maar al te graag in quarantaine.
      Ik hoop dat je ‘n mooi uitzicht hebt, maar ik verkies ‘n balkon met BKKuitzicht én de Thaise geuren, en hoop dat ik begin januari opgesloten wordt.
      Want ík weet wat me daarna te wachten staat

  9. quillaume zegt op

    Wat drijft iemand ertoe om op deze manier op dit moment in Thailand te verblijven. Opgesloten te zitten, geen kant uit kunnen met allerlei andere beperkingen, en gedoe.
    Gezin herenigingen e.d. daar kan ik mij wat bij voorstellen, maar voor vakantie?
    Ik wacht wel totdat e.e.a. wat normalere proporties heeft aangenomen.

    • PEER zegt op

      Guillaume,
      Met dromen, zich situaties voorstellen en prettige zaken in het veruitzicht stellen kom je heel ver.
      Trouwens ik kocht ooit in Chiangmai ‘n T-shirt. Dát is m’n favoriete geworden.
      Er staat op: “don’t dream your life, live your dream” !!

      • Cornelis zegt op

        Mee eens, PEER, uitkijken naar en denken aan het zoet dat volgt na het zuur!

      • quillaume zegt op

        Peer,

        Vertel eens wat zijn op dit moment de prettige zaken? Straten zijn uitgestorven, veel hotels bars restaurants zijn dicht. Voedsel wordt her en der uitgedeeld aan Thaien die door de Corona niet of nauwelijks te eten hebben. Armoe troef.
        Ik heb ook een T-shirt en daar staat op Ík weet wat ik nu heb en weet dat ik veel beperkingen heb in Thailand. By the way ik heb een huis in Dan Khun Thod ( Isaan ) kom er al meer dan 20 jaar, maar nu pas ik even totdat die goeie oude tijd weer terug komt ( wat ik betwijfel
        It’s not the mind, it’s only the brains. Have fun in Thailand

  10. Max zegt op

    Aldus vandaag op afspraak geweest bij de Thaise ambassade in Den Haag. Ik diende alles in voor een Non Immigrant – O visum, waarbij het health certificate van ZK zonder de gewraakte regel (40.000/400.000 Bhat) was. Dit werd inderdaad niet geaccepteerd, en men maakte mij dat zeer vriendelijk duidelijk. (Niet hun idee, maar dat van de Immigratie dienst in Bangkok). Ik kan een dergelijke aanvulling, lees extra verzekering, per email naar de ambassade toesturen.
    De 100.000 USD regel hoefde niet, maar ik geloof het pas als ik mijn CoE heb gekregen. Ik vertrek overigens pas eind januari, dus alle tijd.
    Cornelis, neem alvast een slok single malt, je verdient het na al je heldere verhalen over je trip en de quarantaine!! Dank daarvoor.

  11. Serge zegt op

    Nog veel moed toegewenst !
    Internetten à volonté dan maar…..

    Serge

  12. Diederick zegt op

    Heel veel sterkte, las in de bangkokpost dat er een beste uitbraak gaande is. Meer dan 500 besmettingen.

    Precies hierom durf ik zo’n quarantaine vakantie niet aan. Je hebt geen idee hoe Thailand er uit ziet als de quarantaine beeindigd is. Misschien wel weer in lockdown.

  13. Cornelis zegt op

    500 besmettingen is, in vergelijking met wat er in Europa en de USA gaande is, absoluut peanuts. Niet dat je dat niet moet proberen in te dammen, maar laten we het ook niet te dramatisch maken.


Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website