Van Benjakitti tot het parlement: waarom gelijkheid voor vrouwen in Thailand nog niet af is
Rond Internationale Vrouwendag klinkt vaak het verhaal van vooruitgang. In het koninkrijk zijn vrouwen zichtbaar in het onderwijs, op de arbeidsmarkt en steeds vaker in leidinggevende functies. Dat beeld klopt deels. Toch laat het maar een deel van de werkelijkheid zien, want achter die successen schuilt een hardnekkige ongelijkheid.
Veel vrouwen dragen nog altijd het grootste deel van zorg en huishouden, zijn kwetsbaar voor online vernedering en krijgen minder politieke ruimte dan mannen. Daardoor ontstaat een ongemakkelijke conclusie: formeel is er veel gewonnen, maar in het dagelijks leven blijft gelijkwaardigheid voor veel vrouwen onvolledig en soms onzeker in veel situaties.
Wat de cijfers laten zien
Als je alleen naar de cijfers kijkt, lijkt er veel reden voor optimisme. Het land scoort sterk op onderwijs en de loonkloof tussen mannen en vrouwen is kleiner dan in veel andere landen. Vrouwen vormen 58,6 procent van de ambtenaren. In het bedrijfsleven bekleden ze ongeveer een derde van de hogere managementfuncties en ruim een vijfde van de bestuurszetels bij beursgenoteerde bedrijven, volgens de aangehaalde cijfers zelfs het hoogste aandeel in ASEAN. Toch blijft de basis scheef. De arbeidsparticipatie van vrouwen ligt rond 59 procent, tegenover ongeveer 75 procent voor mannen. Ook besteden vrouwen meer dan drie keer zoveel tijd aan onbetaald huishoudelijk werk en zorg, terwijl hun politieke vertegenwoordiging beperkt blijft.
Waarom de vooruitgang echt is
De muurschildering in Benjakitti Park, gemaakt door Thaise en Deense straatkunstenaars, verbeeldt een stad waarin gelijkheid vanzelfsprekend lijkt. Dat beeld sluit aan bij wat je in delen van de samenleving ook werkelijk ziet. In de landbouwsector, die nog altijd ongeveer een derde van de bevolking raakt, is meer dan de helft van de landarbeiders vrouw. In interviews noemen veel vrouwen zichzelf gelijkwaardige partners bij beslissingen thuis en op de boerderij. Een onderzoek van Kasetsart Universiteit in Centraal Thailand liet zien dat 84,4 procent van de vrouwelijke boeren zich gesterkt voelde, zelfs iets meer dan de mannen in dezelfde studie. Openlijk verzet tegen vrouwen die studeren, werken of leidinggeven, is bovendien relatief beperkt.
Waar het toch blijft wringen
Toch schuilt achter dat ogenschijnlijke evenwicht een diepere spanning. Een deel van de verklaring ligt in de sociale geschiedenis van de regio, die vaak als relatief matrifocaal wordt beschreven. In veel gezinnen beheerden vrouwen traditioneel het spaargeld, namen zij financiële beslissingen en speelden zij een grote rol in lokale handel. Daardoor is hun economische betekenis al lang zichtbaar. Maar zichtbaarheid is niet hetzelfde als gelijkwaardigheid. Tijdens de recente verkiezingscampagne kregen jonge vrouwen in de politiek opnieuw te maken met seksueel getinte opmerkingen en vernederende reacties online. Niet hun ideeën stonden centraal, maar hun lichaam en uiterlijk. Juist dan zie je hoe snel respect verdwijnt zodra vrouwen nadrukkelijk publieke macht opeisen.
Gelijkheid op papier is nog geen gelijkheid in het leven
Veel internationale meetlatten kijken vooral naar wat je kunt tellen: onderwijs, banen, lonen en leidinggevende functies. Dat is belangrijk, maar het meet vooral formele gelijkheid. Het dagelijks leven laat een harder beeld zien. Jaarlijks worden bij de One Stop Crisis Centres ongeveer 30.000 gevallen van geweld tegen vrouwen gemeld. Slechts zo’n 5.000 daarvan worden door de politie geregistreerd en ongeveer 1.500 leiden tot een arrestatie. Onderzoek wijst er bovendien op dat in 60 tot 70 procent van de gevallen van huiselijk geweld de dader een echtgenoot of vriend is. Dat legt een pijnlijke kloof bloot tussen kansen op papier en veiligheid in de praktijk.
Wie alleen naar diploma’s, banen en topfuncties kijkt, ziet een succesverhaal. Wie ook kijkt naar veiligheid, respect en dagelijkse vrijheid, ziet een samenleving die nog niet klaar is. De echte test is simpel: kunnen vrouwen zich even vrij, veilig en waardig bewegen als mannen? Daar is het antwoord nog altijd niet volmondig ja op.
Bronnen: Bangkok Post, Inter-Parliamentary Union, ILOSTAT, United Nations Thailand.
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant is er gebruikgemaakt van ChatGPT als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Vliegtickets13 maart 2026Gestrand in Bangkok wat kan ik doen om thuis te komen? Lees het stappenplan (versie 13 maart)!
Kort nieuws13 maart 2026Nieuwsupdate lokaal nieuws Thailand – 13 maart 2026
Kort nieuws13 maart 2026Thailand nieuwsupdate (algemeen) – 13 maart 2026
Vliegtickets13 maart 2026Update luchtvaartsituatie 13 maart 2026: Suvarnabhumi zoekt uitweg terwijl Golfhubs blijven haperen