Nok’s World – De lotenverkoopster (deel 5)

Elke twee weken veranderde de Wonderful 2 Bar in de aanloop naar de trekkingsdag van de Thaise staatsloterij in iets wat leek op een vergadering zonder voorzitter. De meisjes werden onrustig, er werd overlegd, er werd gebeld, en er werd eindeloos getwijfeld tussen twee lootjes, alsof de verkeerde keuze je voor de rest van je leven zou achtervolgen. Misschien geloofden ze dat ook echt. Ik begreep het gevoel wel. In Roi Et kocht mijn moeder ook altijd loten, en ook zij belde altijd iemand voor ze koos.

Op een middag in augustus 2017 kwam er een lotenverkoopster de bar binnen die ik nog nooit had gezien. Een kleine, dove vrouw van middelbare leeftijd met een koffertje vol loten en een sticker op haar koffer waarop duidelijk “80 baht” stond. In Pattaya was dat een bijzonderheid. Overal vroegen ze negentig, soms meer, en als je principieel was en alleen tachtig wilde betalen, kon je een hele middag zoeken zonder resultaat. Frans had dat zelf ook al ontdekt, merkte ik, want hij keek op van zijn laptop toen de vrouw binnenkwam met een uitdrukking van iemand die iets ziet wat hij al lang had opgegeven te vinden.

Maar eerst was er de Amerikaan. Een man van drieënzeventig, al jaren een vaste gast in de Wonderful 2 Bar, die elke trekkingsdag alle meisjes in de bar trakteerde op een lot. Hij had geen familie, maar wel een ruim Navy-pensioen en hij besteedde dat kennelijk liever hier dan ergens anders. Ik vond hem aardig. Hij vroeg nooit iets terug, lachte altijd om zijn eigen grappen, en als een meisje zijn grap niet begreep, legde hij hem geduldig uit, wat het grappige er meestal wel een beetje af haalde, maar dat leek hem niet te storen.

Het uitzoeken van de loten nam tijd. Veel tijd. Lek stond zo lang te twijfelen tussen twee nummers dat de Amerikaan er uiteindelijk zelf maar één voor haar uittrok, wat haar eerst verontwaardigd deed kijken en daarna toch tevreden, want het was een mooi nummer. Ik koos snel. Ik geloof te veel in geluksnummers om er te lang bij stil te staan, want als je er eenmaal over begint na te denken, hou je nooit meer op en kies je uiteindelijk altijd het verkeerde.

Frans was de laatste. Hij pakte zijn tijd, bestudeerde de nummers met de ernst van iemand die een contract doorleest, en koos er vijf. Daarna gaf hij de vrouw duizend baht. Frans gebaarde vriendelijk dat het wisselgeld voor haar was en richtte zijn aandacht weer op zijn laptop, alsof er niets bijzonders was gebeurd. Ze keek naar het briefje en toen naar hem, eerst ongelovig, daarna met een uitdrukking die ik moeilijk kan beschrijven. Niet alleen dankbaarheid. Meer dan dat.

Ik had het allemaal gezien vanuit mijn plek achter de bar. Later, toen het rustiger was, zei ik tegen Fon dat ik het had gezien. Fon knikte zonder te kijken. “Tuk-Tuk doet dat vaker,” zei ze. “Als hij iets koopt van iemand die het moeilijk heeft, geeft hij altijd meer dan nodig is. Niet overdreven. Gewoon genoeg.”

Ik dacht aan mijn moeder in Roi Et die zegt dat geld dat je weggeeft dubbel terugkomt. Ze gelooft daar heilig in en ze heeft het me als kind zo vaak gezegd dat ik het inmiddels ook geloof, of in ieder geval hoop dat het waar is. Frans wist waarschijnlijk niets van dat gezegde. Maar hij leefde er onbewust naar op een manier die mijn moeder zou hebben herkend en goedgekeurd.

Na afloop van de trekking, die avond laat, controleerden alle meisjes hun nummers op hun telefoon. Er was gejuich uit de richting van de keuken, wat bleek te komen omdat de kokkin een klein bedrag had gewonnen op de laatste twee cijfers. Frans controleerde zijn vijf loten zorgvuldig, vouwde ze daarna op en stak ze in zijn borstzakje. Ik vroeg of hij gewonnen had. Hij schudde zijn hoofd en stak een nieuwe sigaret op.

“Jammer,” zei ik.

“Niet echt,” zei hij. “Het geld was al weg toen ik het betaalde.”

Ik begreep precies wat hij bedoelde. Soms geef je iets weg en weet je al op het moment zelf dat je er niets voor terugverwacht. Niet eens geluk.

Delen die al eerder verschenen zijn:

Nok’s World — De eerste avond (deel 1)

Nok’s World — Tuk-Tuk (deel 2)

Nok’s World — De verkeerde telefoon (deel 3)

Nok’s World — Het eten van Frans (deel 4)

Ingezonden door Hans