De energiemaker – deel 4 (lezersinzending)

De energiemaker had een interessant programma op zijn nieuwe tv gezien. Het ging over een miljonair, nee, een miljardair in Amerika. Hij leefde niet meer, want hij had zelfmoord gepleegd in de gevangenis. Hij zat daar in afwachting van een proces dat tegen hem gevoerd zou worden. Hij werd er onder meer van verdacht seks te hebben gehad met minderjarigen. Hij zou een pedofiel zijn. In afwachting van het proces had hij zichzelf van kant gemaakt. Tenminste, dat was de officiële lezing. Die seks had plaatsgevonden op meerdere plaatsen:  New York, Florida, New Mexico, Frankrijk en op een eiland in het Caribisch gebied dat zijn eigendom was.

Hij was gaan denken. Een miljardair. Duizend baht was voor hem al veel geld. Een miljoen baht was duizend keer zo veel. Dat was al bijna niet te bevatten. Maar een miljard, dat was duizend keer een miljoen. En dan had hij het nog niet eens over baths , maar over Amerikaanse dollars. Hoe kon iemand zoveel geld hebben en hoe kon iemand aan zoveel geld komen?

De politie had een groot onderzoek naar de man gedaan. Een onderzoek dat resulteerde in miljoenen pagina’s belastend materiaal, bestaande uit e-mails, foto’s, video’s enz. Nu werden die pagina’s langzamerhand, beetje bij beetje, vrijgegeven, zodat iedereen ze kon inzien. Wat meteen opviel, was dat vele woorden, zinnen en zelfs hele pagina’s zwart waren gelakt.  Uit de onderzoeken bleek dat de man vele vrienden had. Dat waren geen gewone mensen, nee, het waren collega-miljardairs, zakenlieden, film-. pop- en sportsterren. Mensen uit de hele wereld.

Zo stond er op die lijst o.a. een oud president van Amerika die destijds ook al in opspraak was geweest. Hij zou toen seks hebben gehad met zijn secretaresse. Een bijzondere vrouw trouwens. Zij rookte sigaren. Niet over de longen, maar over haar baarmoeder. Er stond ook de naam op van een Engelse prins, die een eigenaardige aandoening had. Hij kon namelijk niet zweten. Dat had hij tenminste gezegd in een rechtstreeks interview, op dat moment door miljoenen mensen bekeken. Terwijl hij dit zei, werden de zweetplekken onder zijn oksels zichtbaar. En een vrouwelijk slachtoffer van die prins was opgevallen dat hij baadde in het zweet als ze samen waren. Een andere opvallende naam die in de vrijgegeven papieren vele malen werd genoemd, was de man met het oranje hoofd. De huidige president van Amerika. Hij wist dat die man een sukkel was die ooit over vrouwen had gezegd: grab them by the pussy. Dat moest hij eens bij zijn vrouw proberen, gegarandeerd dat hij zijn hele arm kwijt was.

Oranjehoofd was nu voor de tweede keer president van Amerika. Voordat hij voor de eerste keer als president werd gekozen, was het vrouwonvriendelijke en botte gedrag van de man al bekend. Ook zijn vriendschap met de pedofiel was geen geheim. Er waren tientallen foto’s en video’s waarop beide mannen grijnzend en geil kijkend, elkaar omarmend, te zien waren in het bijzijn van vrouwen en jonge meisjes.

De energiemaker had zich afgevraagd hoe het kon dat meer dan de helft van het Amerikaanse volk deze man als president wilde hebben, zelfs tot tweemaal toe. Hoe kon je in godsnaam op iemand stemmen die de boezemvriend van een pedofiel was?  

De pedofiel bezat een eiland in het Caribisch gebied en een eigen vliegtuig. De vriendin van de pedofiel ronselde jonge meisjes en kinderen die met een smoes naar dat eiland werden gevlogen. Zo werd o.a. beloofd dat ze massagecursussen konden volgen en dat ze in korte tijd veel geld konden verdienen. Velen geloofden dat en werden dan met het privévliegtuig  van de pedofiel naar dat eiland gevlogen. De werkelijkheid was anders. De meisjes moesten rijke en machtige mensen behagen. Deze geilaards deden onder het genot van een glas dure wijn en een dertienjarig meisje louche  zaken met elkaar.                                                                                                                   

De energiemaker was weleens in Pattaya geweest. Was die plaats eigenlijk niet hetzelfde als het sekseiland van de pedofiel? Mensen over de hele wereld kwamen aangevlogen om te genieten van de geneugten des levens. Was er nu zo’n groot verschil tussen een geile miljardair en een geile fallang? In wezen niet misschien, maar hij vond wel dat er grenzen waren. Van kinderen moest je afblijven. Die rijke geilaards meenden dat ze  met geld alles konden doen wat ze maar wilden. De fallangen  daarentegen kwamen met hun zuurverdiende centjes op vakantie om even de dagelijkse beslommeringen van het leven te vergeten.

Een verschil was o.a. dat de meisjes op sekseiland werden gedwongen hun diensten te verlenen; ze konden niet meer terug, ze zaten vast op het eiland. De meisjes in Pattaya werkten daar vrijwillig en moesten de reiskosten zelf betalen. Eén ding hadden de meisjes van sekseiland en Pattaya wel gemeen: ze hoopten op een betere toekomst.

Zoals vermeld kwam de naam van de man met het oranje hoofd vele malen voor in de vrijgekomen papieren. Als er door de pers vragen over werden gesteld, dan kleurde zijn hoofd donkerrood. Hij had, beweerde hij, de vriendschap met de pedofiel verbroken, nadat die eerder was veroordeeld voor vunzige seksuele  praktijken, maar toentertijd was vrijgekomen met behulp van een leger machtige en invloedrijke advocaten. Hij noemde de eens zo’n goede en innige vriend plotsklaps een loser, die hij ooit maar oppervlakkig had gekend, hoewel de vele foto’s echter het tegendeel bewezen. Oranjehoofd vond dat het hoog tijd werd eens ergens anders over te praten dan alleen maar over de vrijgekomen papieren.

Om de aandacht af te leiden van die vrijgekomen papieren had hij een aantal trucjes bedacht. Zo werden bijvoorbeeld mensen uit andere landen, die al heel lang in Amerika woonden en werkten, door een privépolitiekorps op hardhandige wijze gearresteerd en het land uitgezet. Ze zouden illegaal in Amerika zijn. Het maakte hem niet zoveel uit of daar dodelijke slachtoffers bij vielen. Een andere truc was de invoertarieven van landen die hem niet aanstonden en producten aan Amerika verkochten, te verhogen. Dat was eigenlijk best wel dom, want hierdoor werden die goederen in Amerika duurder. En wie moest dat betalen? De gewone man natuurlijk. Weer een andere truc was de president van een vijandig land te ontvoeren en hem in een Amerikaanse gevangenis te stoppen. Eigenlijk kon hij deze trucs pas toepassen als hij toestemming had van de meerderheid van het gekozen congres (het parlement van Amerika).  Hij lapte die regel aan zijn laars, want hij stond immers boven de wet.

 De energiemaker had genoeg gedacht voor vandaag. Hij draaide zijn stoel naar de schaduwzijde van zijn kantoortje, ging zitten en deed een dutje.

Wordt vervolgd.

Ingezonden door Henk