Je maakt van alles mee in Thailand (267)

Door Lieven Kattestaart
Geplaatst in Leven in Thailand, Lezersinzending
Tags: ,
23 december 2022

Alhoewel de Thai niet echt veel verschilt van de gemiddelde Belg of Nederlander maak je in Thailand toch soms iets mee wat je in Belgie of Nederland niet zo gauw zal meemaken. Daar gaat deze reeks verhalen over. Vandaag een nieuw verhaal van Lieven Kattestaart: ‘De zwendel van zwager’


‘De zwendel van zwager’

Logerend bij schoonma in de Isaan.

Het is beslist leuk en rustgevend om hier te verblijven, maar men dient als bezoekende farang wel enigszins op te passen voor intredende verveling. Die hier al snel op de loer ligt door het feit dat er hoegenaamd niets te beleven valt in dit middeleeuws aandoende dorpje. Waar een overstekend bultrund al een flinke bezienswaardigheid is.

Een andere reden is dat ieder door mij opgepakt klusje me bijna meteen weer uit handen word getrokken. Als ik ook maar naar het rommelige erf durf te wijzen en daarbij aanstalten maak de gezellige bende eens een beetje aan te vegen, kun je er donder op zeggen dat ik me illusies maakte.
Want nog voor dag en dauw zal naastwonende zwager Oeth, chronisch werkschuw en beroepsklager, de zaak al met frisse tegenzin aangeharkt hebben. In opdracht van schoonma, want een Hollandse schoonzoon die met stoffer en blik rondrent, dat kan echt niet.

Daarom verbaasde het mij enigszins toen, op een schone morgen, vrouwlief me vroeg Oeth een handje toe te steken bij het oogsten van de familie-rijst. Zwager had die schone taak toebedeeld gekregen, waarbij een gedeelte van de opbrengst naar hem zou gaan en de rest, in de vorm van zakken rijst, naar schoonma’s rijstschuur.

Zwager zelf reageerde beslist niet enthousiast op deze aangeboden hulp, wat mij meteen deed besluiten er dan maar vanaf te zien. Hij stond toch al niet op mijn lijstje van gewaardeerde aangetrouwden, meestentijds slechts in beweging komend om geld bij me te bietsen en vervolgens de dorpswinkel te bestormen voor drank.
Om zich dan de rest van de dag navelstarend en met natgehouden lever te wentelen in zelfbeklag, grootse plannen en vooral, ondankbaarheid.
Want de ochtend na zo’n drankgelag was zijn kater meestal de enige die naar me zwaaide.

Zijn laatste poging tot een arbeidzaam leven is al even geleden. Toen hij afreisde naar Zuid-Korea, op zoek naar een nieuwe carrière als fabrieksarbeider.
Het wonderkind keerde echter binnen enkele maanden al weer terug naar Thailand. Mede mogelijk gemaakt door een schenking onzerzijds. Het blijkt namelijk nog behoorlijk moeilijk om een ticket naar huis los te weken, als je net als zwager potjelos bent door het investeren van je salaris in vloeibare vergetelheid en Koreaanse snipperdagen.

Maar vrouw Oy drong aan, want het zou ‘Thambun’ zijn voor de familie en een mooi gebaar naar schoonmoeder. Waarop ik alsnog toestemde, en beloofde ‘s anderendaags met zwager mee te rijden naar de plek waar hij het zweet des aanschijns vergoot.
De volgende morgen, wachtend in de vroege ochtendschemering, kwam ik tot de ontdekking dat Oeth al zonder mij vertrokken was. Als een dief in de nacht, en minstens zo stilletjes.
Wat hem moeite moet hebben gekost, want de door hem bereden tweewielige hoestbui perforeerde hier in de buurt al menig nietsvermoedend trommelvlies.

Wat later, nog minder gemotiveerd en mezelf voor gek verklarend, stapte ik achterop buurvrouw’s brommer. Voor een lift naar de familie-gronden.
Eenmaal daar aangekomen zag ik van alles.
Buurvrouw die wegbrommerde, zwager die de stevigheid van een hooivork testte door er op te leunen, én vele andere Thai die druk bezig waren schoonma’s rijst te oogsten.
Het idee dat hij moederziel alleen en sikkelzwaaiend bezig zou zijn de buit binnen te halen, kon dan ook meteen bij het grofvuil.

Mijn toch al niet hoge dunk van hem zakte nog wat verder, want het werd me duidelijk dat hij het werk had uitbesteed.
Net doen of ik gek ben gaat me meestal heel goed af, en ook deze keer slaagde ik weer met vlag en wimpel. Door even mijn duim op te steken en hoogst geïnteresseerd rond te kijken, geboeid door het oude Thaise ambacht.
Maar nog veel meer geboeid door de vraag hoe ik hier zo snel mogelijk weer weg kon komen.

Het was nog een heel eind lopen naar schoonma’s huis, maar het leek me een aangename wandeling in de vroege ochtendzon. Dus liever dan te wachten op een lift van wie dan ook, steek ik even de hand op ten afscheid en trek aan mijn stutten.
Achterom kijkend zie ik nog net hoe de eerste fles lao-khao rondgaat. Met zwager aan het rijst-roer is het dan ook niet verbazend dat hij zich heeft omringd met gelijkgestemde zielen.

Eenmaal thuis, na een fraaie wandeling door de Thaise dreven, vraagt vrouw Oy verbaasd waarom ik al terug ben. Waarop ik besluit broer Oeth niet meteen onder de bus te gooien, maar vertel dat ze zich geen al te grote voorstelling moet maken van de rijst-opbrengst.
Er zijn namelijk onvoorziene personeelskosten.

‘S avonds, in het pikkedonker, stopt er een met zakken beladen boerenkar op het erf. Schoonma’s aandeel in het rijstavontuur.
De eerste die, bijgelicht door de koplampen van een tractor, ijverig aan de zakken begint te sjorren is Oeth. Het goede voorbeeld gevend en duidelijk boven zijn theewater.
Ik blijf niet staan kijken naar deze slecht opgevoerde pantomime, en besluit naar bed te gaan.

De volgende morgen verneem ik dat zwager inderdaad de eerste was die de rijstschuur betrad. Maar er daarna net zo snel weer uitrende, op de hielen gezeten door een hoogst agressieve slang.
Hij ontkwam ternauwernood aan een scheut bloedverdunner van eigen merk, en was hierdoor de rest van de avond flink van slag, zo begreep ik van Oy.
Die met hem te doen had, nét nu hij zo goed bezig was.

Mijns inziens ging de slang in dit geval echter vrijuit, en kon, in tegenstelling tot zwager, op mijn sympathie rekenen.

Want ik wist toevallig ook wie degene was die, lang geleden al, schoonmoeder beloofd had alle gaten en kieren in de rijstschuur te zullen dichten..

5 reacties op “Je maakt van alles mee in Thailand (267)”

  1. Tino Kuis zegt op

    Ik geniet van je mooi geschreven verhalen, Lieven.Des te meer omdat je vriendelijk blijft tegen Oeth en zijn gedrag niet uitsmeert over alle Thais .

  2. Georges zegt op

    Lieven

    Naast de inhoud bevalt je humoristische schrijfstijl me elke keer
    Dank je.

  3. Lieven Kattestaart zegt op

    Dank je Tino,

    mijn Thaise schoonfamilie bestaat voor het grootste deel uit vriendelijke hardwerkende mensen, die bij wijze van spreken hun laatste korrel rijst nog met je zouden delen.
    De meeste Thai die ik ontmoette over de jaren zijn ook aardig en voorkomend gebleken.

    Maar er zijn er ook die met het meedogenloos klauwen naar andermans geld en goederen geen enkel probleem hebben, en van dit soort lieden heb ik er jammer genoeg ook een paar in diezelfde schoonfamilie.

    Oeth is vergeleken met die laatste categorie een redelijk onschuldig type, dat helaas ( teveel ) drinkt en dan begint te klagen over zijn levenslot en afgunstig naar anderen, zoals mijzelf, begint te kijken. In de veronderstelling dat bij een farang alles aan komt waaien, en ik best wat geld kan missen.

    Dat was ook de reden dat schoonmoeder hem het beheer over de rijstoogst gaf, om hem een beetje belangrijk te maken, en wat geld te laten verdienen.

  4. Jan S zegt op

    Beste Lieven,
    Prachtig geschreven met een zeer goed gevoel voor humor.

    • Frank H. zegt op

      wat een heerlijke stijl. Genieten.!


Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website