()

Opnieuw is Thailand opgeschrikt door ernstige zaken van kindermisbruik, waarbij leraren en familieleden een rol spelen. De gevallen maken pijnlijk duidelijk dat kinderen vaak gevaar lopen op plekken waar zij juist veilig zouden moeten zijn, zoals thuis en op school. Dat vraagt om meer dan verontwaardiging alleen.

Volgens de auteur ligt er een zware taak voor het onderwijs. Scholen moeten kinderen beter leren wat grensoverschrijdend gedrag is, hoe zij hulp kunnen zoeken en waarom zwijgen nooit de enige uitweg mag zijn. Met de komst van een nieuwe minister van Onderwijs is ingrijpen volgens haar niet langer uit te stellen.

Schokkende zaken leggen een dieper probleem bloot

De aanleiding voor de oproep is een reeks ernstige misbruikzaken. In Buri Ram wordt een 54-jarige gymleraar ervan verdacht een 15-jarig meisje herhaaldelijk te hebben misbruikt en haar met slechte cijfers onder druk te hebben gezet. Later kwam naar voren dat hij mogelijk in twintig jaar tijd meer dan honderd leerlingen heeft misbruikt.

Ook in Bangkok werd een leraar opgepakt, dit keer wegens misbruik van een jongen uit groep 4 nadat hij hem tijdens de lunch expliciet materiaal had laten zien. In Udon Thani speelde het misbruik zich niet op school, maar thuis af, waar een zesjarig meisje langdurig slachtoffer zou zijn geweest van haar stiefvader. Samen laten deze zaken zien dat kinderen vaak worden mishandeld door volwassenen die dichtbij hen staan.

Kinderen leren nog te weinig over grenzen en veiligheid

Volgens de auteur is dat geen reeks losse incidenten, maar een teken van structureel falen. Veel kinderen weten simpelweg niet goed wat seksuele intimidatie of misbruik precies is. Daardoor herkennen zij signalen te laat of voelen zij zich niet zeker genoeg om er iets over te zeggen.

De seksuele voorlichting op scholen blijft bovendien te beperkt. Die gaat vooral over biologie, veilige seks en anticonceptie, maar veel minder over persoonlijke grenzen, toestemming en ongewenst gedrag. Uit onderzoek onder ongeveer honderd onderbouwleerlingen op drie scholen in Bangkok bleek dat veel leerlingen moeite hadden om intimidatie goed te definiëren. Ook konden zij ongepast gedrag vaak niet duidelijk onderscheiden van gewone sociale omgang.

De klas is nog te vaak geen veilige plek

Een belangrijk inzicht komt van voormalig mensenrechtencommissaris Naiyana Supapung. Zij benadrukt dat intimidatie niet afhangt van de bedoeling van de dader, maar van wat het slachtoffer ervaart. Wat voor de een onschuldig lijkt, kan voor een ander bedreigend of vernederend zijn. Juist kinderen moeten daarom leren dat hun gevoel van ongemak serieus is.

Toch ontbreekt dat besef volgens de auteur nog te vaak in het onderwijs. Sommige leraren hebben zelf onvoldoende kennis van de verschillende vormen van intimidatie. Daardoor ontstaan misverstanden, onderschatting en gemakzucht. Als docenten niet goed zijn voorbereid, kunnen klaslokalen moeilijk uitgroeien tot plekken waar kinderen open en veilig over zulke onderwerpen durven praten.

Spelenderwijs leren kan kinderen sterker maken

De auteur ziet vooral kansen in interactieve onderwijsvormen. Spelgebaseerd onderwijs kan kinderen helpen om in een veilige omgeving te oefenen met situaties die zij in het echte leven kunnen tegenkomen. Zo leren zij niet alleen theorie, maar ook hoe zij kunnen reageren op ongewenst gedrag, hulp kunnen vragen en grenzen kunnen aangeven.

Een voorbeeld daarvan komt van het Siam Business Administration Technological College, waar een interactief computerspel werd ontwikkeld op basis van echte situaties. Leerlingen kregen scenario’s voorgeschoteld die zich thuis, op school of online konden afspelen. Daarbij moesten zij keuzes maken, ongewenst contact afwijzen of steun zoeken bij een vertrouwde volwassene. Die actieve aanpak vergroot volgens de auteur het bewustzijn en het zelfvertrouwen van kinderen meer dan traditioneel klassikaal onderwijs.

Ook online zijn kinderen kwetsbaar

Tegelijk laat dit soort onderzoek zien dat er nog veel werk te doen is. Veel leerlingen herkenden online intimidatie niet als misbruik. Dat is zorgelijk, want kinderen bewegen zich steeds vaker in digitale omgevingen waar grensoverschrijdend gedrag zich net zo goed kan voordoen als in de fysieke wereld.

Strenge wetten tegen misdrijven tegen minderjarigen zijn belangrijk, maar volgens de auteur niet genoeg. Zonder vroeg onderwijs, goede begeleiding en laagdrempelige meldpunten blijven kinderen onnodig kwetsbaar. Bescherming begint pas echt wanneer kinderen hun rechten kennen, risico’s herkennen en weten dat zij gehoord worden als zij hulp vragen.

Thailand kan kinderen pas echt beter beschermen als scholen veiligheid net zo belangrijk maken als schoolprestaties. Daarvoor zijn beter opgeleide leraren, modern lesmateriaal en meer aandacht voor weerbaarheid nodig. Met de nieuwe minister van Onderwijs in functie is dit het moment om van kindveiligheid eindelijk een echte prioriteit te maken.

Bron: Opiniestuk in Bangkok Post

Hoe leuk of nuttig was deze posting?

Klik op een ster om deze te beoordelen!

Gemiddelde waardering / 5. Stemtelling:

Tot nu toe geen stemmen! Wees de eerste die dit bericht waardeert.

Omdat je dit bericht nuttig vond...

Volg ons op sociale media!

Het spijt ons dat dit bericht niet nuttig voor je was!

Laten we dit bericht verbeteren!

Vertel ons hoe we dit bericht kunnen verbeteren?

Over deze blogger

Redactie
Redactie
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant is er gebruikgemaakt van ChatGPT als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.

Laat een reactie achter