Fruit in Thailand

Door Lodewijk Lagemaat
Geplaatst in Eten en drinken
Tags: , ,
2 augustus 2019

In Thailand worden de mensen verwend met een grote keuze aan fruit. Sommige fruitsoorten zijn bekend zoals de banaan, sinaasappel, kokosnoten, kiwi en de durian.

Deze laatste is absoluut niet over het hoofd te zien vanwege de grootte. Olifanten zijn er dol op en rollen ze eerst in bladeren op om ze vervolgens met een poot kapot te trappen zonder zich te verwonden aan de scherpe buitenkant. De banaan bestaat uit een groot aantal soorten, die soms hun eigen bewerking krijgen om te eten. Kluay-Nam wa, กล้วยน้ำว้า is de bekendste soort. De kleine bananen, กล้วยน้ำว้า worden vaak naar de tempel gebracht.

Wie echter in Thailand komt, krijgt ook minder bekende fruitsoorten te zien. Een blikvanger is de Gelmecon, แก้วมังกร, dragon fruit. Een mooie rode kleur aan de buitenzijde bedekt met geelgroene schubben. Oorspronkelijk komt deze uit Zuid-Amerika en Mexico en is de vrucht van enkele cactus soorten. De bloemen groeien ’s nachts. Het vruchtvlees is grijsachtig met kleine, zwarte pitjes daarin. Dit zijn de zaadjes van de vrucht. Dit fruit is rijk aan vezels en antioxidanten. Opengewerkt is deze op de afbeelding bovenaan te zien.

Daaronder staat de harige Gno, เงาะ rambutan afgebeeld, die niet direct uitnodigend overkomt. Wie echter zo’n vrucht beetpakt, voelt tot zijn verrassing dat deze zacht aanvoelt en niet stekelig is. Rambut betekent “haar”.  De vrucht is gemakkelijk te openen en te eten. De ramboetanboom wordt 25 meter hoog en komt in heel zuid-oost Azië voor.

Rechtsonder is een donkere aubergine achtige kleur van de Mangkut, มังคุด mangosteen waar te nemen. De boom draagt pas na 15 jaar vrucht. De tanninerijke schil van de vrucht wordt wel gebruikt voor de leerlooierij en als medicijn tegen dysenterie.  Door deze over de middenlijn open te snijden, ontdekt men binnenin witte partjes vruchtvlees. Een frisse sappige vrucht, die zich heerlijk laat weg eten. De laatste linksonder is de Lum yai, ลำใย longan een gemakkelijk te pellen vruchtje met witachtig bijna doorzichtig vruchtvlees. Echter de pit is groot ten opzichte van het vruchtvlees. Deze is rijk aan saponine en wordt gebruikt om shampoo te maken. Deze vrucht heeft iets weg van de Lin-jee, ลิ้นจี่ leechee, die in een rood “jasje” verpakt zit en minder zoet is. Deze is zeer populair in Thailand. Ze groeien beiden in trossen. Deze twee vruchtsoorten komen ingeblikt op siroopsap voor in de winkels. Smakelijk voor nagerechten.

Bron: Wikipedia, e.a.


» Laat een reactie achter


1 reactie op “Fruit in Thailand”

  1. cees zegt op

    maar de beste vitaminehoudende zijn
    mangosteen en jackfruit
    waarvan acte!

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +1 (obv 1 stem)

Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website