‘Goede Voornemens’

‘Van ijspret en balbezit’.

Enige tijd geleden, kijkend naar YouTube-filmpjes in de Mancave, aldus geestelijk lamballend proberend daarmee enige inspiratie op te doen voor een nieuw Thailandblog stukje, bereikten mij van beneden licht verontrustende geluiden.

Vrouw Oy, zojuist teruggekeerd van een wandeling naar de dorpskruidenier, beklaagt zich luidkeels over de heersende temperaturen in de Nederlandse gewesten.
Met krakende vrieskou en ijzige wind alom kan ik haar geen ongelijk geven.

Wanneer ze ook nog eens begint over ernstig berijpte bovenbenen en tenen die aanvoelen als de onderste lade van ons vriesvak, snel ik ietwat bezorgd de trap af om mijn Thaise kind van de zon te ondersteunen.

Tenslotte is ze niet van hier, dus eigenlijk niet berekend op deze barre omstandigheden.
Soms vraag ik mezelf dan ook oprecht af waarom ik haar ooit uit het heerlijk warme Thailand heb weggelokt voor dit soort Nova Zembla-ervaringen in ons kille moeras.

Terwijl ik haar al moederkloekend help met het weghangen van jas en shawl, ziet zij vervolgens haar kans schoon, en duwt schaterlachend twee ijspegels van handen onder mijn T-shirt.

Daarmee kans ziend twee dingen tegelijk tot nul te reduceren. Namelijk mijn medeleven met haar, en als goede tweede mijn arme hartslag.
Die daarna, het moet gezegd, als goedmakertje wel meteen overuren begint te draaien.

Terugwankelend naar mijn computerdomein, met de huiver nog op de rug, vraag ik mezelf voor de zoveelste keer af of ik het ooit nog eens zal leren.
Waarschijnlijk niet.

Want vrouw Oy nadert met rasse schreden de pensioengerechtigde leeftijd, maar heeft daarbij kans gezien de ziel van een zestienjarige puber te behouden, met uitlopers naar pure baldadigheid.
Het is dan ook niet de eerste keer dat ze me totaal op het verkeerde been zet.

Ooit, in een ver verleden, met wat plaatselijke dorpsjeugd een voetbalwedstrijd spelend op het stoffige Isaanse erf van schoonma, begreep ik al snel dat haar speltactieken in geen enkel handboek beschreven stonden.
Of ooit goedgekeurd zouden worden door welke scheidsrechter dan ook.

Erachter komend dat passeertechnieken bij haar bestonden uit het vol op mijn teenslippers gaan staan, mij dan enigszins uit het lood te duwen, en er vervolgens glorieus met de halflekke bal vandoor te gaan.
Dit tot grote vreugde van haar team, een samenraapsel van lollie-likkers en gravers van knikkerkuiltjes, dat blijkbaar al net zo weinig om spelregels gaf als de gemiddelde Thaise struikrover.

Ook het begrip van ‘balbezit’ werkte bij haar iets anders, zo werd ik gewaar.
Door mij gedurende de match, volkomen onverwachts, ( doch slechts als zij zich onbespied waande ), vol in de kroonjuwelen te tasten.
Waarna het een makkie bleek de fluks verkrampende tegenstander te ontdoen van zowel bal, alsook naïeve gedachten aan huwelijkse trouw tijdens een voetbalwedstrijd op de Thaise prairie.

Enige uren na mijn kippenvel-affaire hoor ik wederom enig gerucht van beneden, maar nu tweestemmig.

Enigszins op mijn hoede voor weer een valkuil daal ik voorzichtig de trap af, om daar eega in innige omhelzing te zien met schoonzus.
Zojuist volkomen onverwachts nedergedaald uit den Hoge, oftewel per Easyjet en daarna taxi uit het onvolprezen Engeland.

Aangezien er met de feestdagen toch geen hond in haar Thaise restaurant te Macclesfield verschijnt, ( men blijft liever thuis om zich daar te laven aan Turkey roast en Yorkshire pudding ) besloot zij haar zus in Nederland te verrassen met een kort doch spontaan bezoek.

Dit alras ontaardend in een voor-Kerstelijk koek en zopiefestijn waarbij een zekere Lucullus graag had aangezeten, en menig kroonkurk zijn eerste vliegles mocht ontvangen.

Als we na twee dagen van vorstelijk vertier en prinsheerlijk uitbuiken de rit naar Schiphol willen aanvangen, dit om schoonzus een tweede dure taxirit te besparen, is het buiten zowaar nog kouder geworden.

Vrouw Oy, eigenwijs als immer, doet geen jas aan maar denkt aan een sweater voldoende te hebben voor de paar stappen tussen auto en vertrekhal.

De bevroren voorruit schoonkrabbend, terwijl de dames in de warmdraaiende auto nog snel even de laatste familieroddels doornemen, tikt het plaagduiveltje op mijn schouder.

Een handje ijsschaafsel verbergend tik ik vervolgens op het raampje aan eega’s kant. Zodra ze dit met vragend gezicht opendoet, trakteer ik haar op de ijzige gelijkmaker.

Zo te zien en vooral te horen heeft een goedgeplaatste sneeuwklomp op de blote rug zijn weerga niet, waarbij schoonzus op de achterbank ontploft van het lachen.

Normaal gesproken is een rit naar ’s lands luchthaven weinig enerverend, maar ditmaal krijg ik van de zetel naast me af en toe naverbrandings-blikken toegeworpen die het ergste doen vermoeden voor het komende Nieuwjaar.

Maar ik maak me geen zorgen.
Want mijn goede voornemens liggen al klaar.

Namelijk zoveel mogelijk te blijven genieten.

Van het idee ooit, al gepensioneerd, te mogen verhuizen naar het zonovergoten Thailand, onverwachte vlagen Hollandse ijspret, maar bovenal van het samenzijn met een Thaise vrouw die me nog elke keer verbaast met haar kinderlijk vermogen tot pure levensvreugde.

Ik wens u allen, lezers en redactie van Thailandblog, ( ook namens een op zoete wraak zinnende vrouw Oy ), een voorspoedig, gelukkig, maar bovenal Gezond Nieuwjaar!

Over deze blogger

Lieven Kattestaart

Lieven Kattestaart (1963) woont samen met vrouw Oy op het mooie Goeree-Overflakkee.
Is werkzaam als havenmeester en bezoekt sinds 1993 het verre Thailand, waar hij in 98' Oy leerde kennen en haar overhaalde de zon vaarwel te zeggen en zich in dit kille moeras achter de dijken te vestigen.

Tegenwoordig de vakantieweken meestal doorbrengend in het Isaanse optrekje van schoonmoeder, afgewisseld met wat strandhangen in Pattaya, of klem zitten in bus of trein om andere en onbekende Thaise streken te bezoeken.
Zich voornemend na pensionering samen met Oy in Thailand te gaan wonen, en beiden kunnen nauwelijks wachten tot het zover is.

Hobby's: zodra er zich een inspiratie-vonkje aandient, doch meestal gekweld door schrijversblok, het toetsenbord beroeren teneinde het mooie Thailandblog van een nieuw stukje te voorzien, het beoefenen van lichamelijke bezigheid door middel van joggen (uiteraard met mate) online schaken, en het af en toe drinken van een prima Single Malt en daarbij wegdampen van een sigaar van Cubaanse origine.

Lees hier de laatste artikelen

Oudere postings van deze blogger

• Cultuur2 januari 2026 ‘Goede Voornemens’
• Cultuur8 december 2025‘Van donkere dagen en zwarte sneeuw’
• Cultuur12 november 2025‘Cultuurverschillen’
• Cultuur15 oktober 2025‘Over (Thaise) smaak valt niet te twisten’