Column – Sterven in het zicht van de haven of de bouwput
Vorige week moest ik even naar een filiaal van Bangkok Bank op Thepprasit Road. Ik koos voor een Bold, want lopen is voor plebs. Bijna ter plaatse zag ik de chaos al. Aan de overkant lag een Thaise knul op het asfalt. Zonder helm natuurlijk, want dat verpest je kapsel. Hij zag er slecht uit en bewoog niet meer. Het verkeer stond direct muurvast. Een totaal infarct van staal en uitlaatgassen. Niemand kon meer voor- of achteruit. Ik vluchtte de koele bankhal in om aan de ellende te ontsnappen. Binnen trok ik een nummertje en wachtte ik geduldig op mijn beurt.
Terwijl ik naar het systeemplafond staarde, hoorde ik een half uur later een sirene loeien. Een ambulance probeerde zich een weg te banen door de betonnen jungle. Tevergeefs. Het ding stond net zo vast als de rest. Toen ik na ongeveer 20 minuten later klaar was met mijn bankzaken, stapte ik naar buiten. En zag daar dezelfde ambulance weer, nu in de tegenovergestelde richting. Ook weer muurvast. De chauffeur keek gelaten voor zich uit. De dood heeft hier blijkbaar alle tijd. In Nederland sturen ze bij een gebroken nagel al een traumaheli. Hier kun je het slachtoffer beter op je nek nemen en gaan rennen. De kans dat je lopend het ziekenhuis haalt, is vele malen groter.
Pensionado’s en expats kwijlen altijd over de fantastische medische zorg in Thailand. De artsen zijn geweldig en de kamers lijken op hotelsuites. Dat klopt allemaal als een bus. Het is alleen zo jammer dat je al bent doodgebloed voordat je de spoedeisende hulp bereikt. De infrastructuur is een lachertje en de stadsplanning bestaat niet. Overal schieten de condo’s als paddenstoelen uit de grond. Bouwkranen dansen aan de horizon en blokkeren het uitzicht. Iedere vierkante meter wordt volgebouwd met beton. Aan wegen denkt niemand. De stad slipt dicht als een verstopte kransslagader na veertig jaar fastfood.
Koop of huur dus vooral zo’n hip appartement in die nieuwe torenflat. Geniet van je zwembad en je uitzicht op de buren. Maar bid tot alle goden dat je nooit met spoed naar de eerste hulp moet. Want je eindigt gegarandeerd in de file. Doodbloeden met uitzicht op een hijskraan is ook een manier van gaan. Welkom in het paradijs.
Over deze blogger
- De Expat (66) woont al 17 jaar in Pattaya en geniet van elke dag in het land van melk en honing! Vroeger werkzaam in de wegen en waterbouw, maar het grillige weer in Nederland ontvlucht. Woont hier met zijn Thaise vriendin en twee honden net buiten Pattaya, op 3 minuten loopafstand van het strand. Hobby's: genieten, uitgaan, sporten en met vrienden filosoferen over voetbal, Formule 1 en politiek.
Lees hier de laatste artikelen
Column16 maart 2026Column – De digitale fata morgana van de toetsenbordenridder
Column8 maart 2026Column – Gevangen in het paradijs door geopolitiek geknal en zuinigheid
Column27 februari 2026Column – De harige dictatuur van de Thaise bovenbaan
Column18 februari 2026Column – Thailand is klaar met Cheap Charlies, asociale toeristen, criminelen en misbruik van visumregels
Ja, het even meedenken of opzij gaan voor de ambulance is hier marginaal.
Heb er ooit eens achter gereden, ambulance tot stoppen gedwongen door stoplicht met drie auto’s voor ambulance en de linkerbaan rechtdoor geblokkeerd met auto’s.
Gillende sirene zwaaiende ziekenbroeders, maar nee hoor, stoplicht staat op rood dan krijg IK een bekeuring, was de reactie van de auto’s ervoor, doei.
Tja, vastgelopen verkeer, iets wat we in Pattaya dagelijks meemaken.
Maar als fervent motorrijder heb ik daar weinig last van. Net als mijn lotgenoten slalom ik met plezier tussen de knarsetandende pickup-helden.
Geef ik een beetje gas, dan schrikken ze zich een hoedje. Dat bezorgt me stille binnenpretjes. En voor ik het weet, ben ik op mijn bestemming.
Het verkeer mag dan vaststaan wij motorrijders staan nooit stil. Lang leve de motor.
Beste Emiel,
ik voel me toch geroepen hier even op te reageren.
Want medeweggebruikers laten schrikken door het gas open te trekken is redelijk infantiel in mijn ogen, iets voor brommer-nozems, maar niet voor volwassen mensen.
Zowel in Nederland als in Thailand.
Maar mocht je ook nog zo’n blérpijp op je motor hebben dan is er geen redden meer aan ben ik bang.
En jawel hoor, motorrijders staan best wel eens stil, zoals je net in het stukje van De Expat hebt kunnen lezen.
Alleen is het dan vaak onvrijwillig omdat ze net vol een stoeprand, lantaarnpaal, of medeweggebruiker hebben geraakt, en vervolgens een enkeltje ontvangen voor de eerstvolgende boemel naar de eeuwige rijstvelden.
Lang leve de motor, maar dat geldt vaak niet voor de berijders.
Gelijk heb je, beste Lieven, Gistermiddag nog meegemaakt. Man met vrouw achterop, die probeerde tussen een vrachtauto en pick-up heen te laveren. Ging niet lukken. Gelukkig op schrammen en bulten na enkel materiele schade. Vrachtauto had niets gemerkt, en reed door. Pickupbestuurder gelukkig niet boos, maar meelevend.
Aha, nu bekent Emiel dat hij inderdaad een veel te luide (asociaal luide) uitlaat heeft.
https://www.thailandblog.nl/column/de-expat/column-de-symfonie-van-gescheurde-trommelvliezen-en-het-pletwalsballet/
Vier anderen in dit artikel “symfonie…” stelden nog dat dit niet per se het geval hoefde te zijn, nu weten we beter.
Iemand beweerde zelfs dat ik er van “alles bijsleurde en moest ophouden met mijn onzin”.
Het blijkt dus geen onzin te zijn: Emiel is een lawaaimaker die anderen schrik aanjaagt, bewust en er ook nog van geniet (“binnenpretjes”). Rekening houden met mensen die daar last van hebben…. Emiel doet dat niet.
Gaan we nu echt weer die jammerende toer op Steven? Ik lees nergens dat Emiel effectief zegt dat zijn uitlaat té luid zou zijn, dus jij sleurt dat er inderdaad weer bij.
Laten we het bij het onderwerp houden a.u.b. In het topic dat jij aanhaalt heeft iedereen genoeg zijn zegje kunnen doen. Laat Emiel doen wat hij graag doet, het deert me niet. Ik veeg liever voor mijn eigen deur.
Oeps, mijn naam is inderdaad ook Steven … hopelijk zaait dit nu geen verwarring …
Laat ik mij dan Steven S noemen.
Als Emiel bewust, met sadistisch (“binnenpretje”) genoegen, extra lawaai maakt dat dusdanig luid is dat mensen “zich een hoedje schrikken”, dan zegt dat genoeg (veel te luid – hij zegt hetzelf !!!) en dat zou door fatsoenijke mensen niet verdedigd moeten worden.
In dat eerdere artikel (“symfonie”) was er zelfs iemand die reageerde met “dat ik Emiel intimideerde” door “om zijn adres te vragen en daar dan een Thai met een heel luide uitlaat laat in de nacht een paar keer heen en weer laten rijden”.
Die mensen snappen niet dat dit geen intimidatie is, maar het voorhouden van een spiegel aan Emiel. Maar gezien zijn laatste post hierboven, zal dat niet helpen, want daarvoor lijkt hij te veel te genieten van mensen schrik aanjagen met veel lawaai (hij zegt hetzelf).
Pattaya is verworden tot een racecircuit voor lawaai-motorduivels (met een piek als er een 100-en Arabieren uit Koeweit in de zomermaanden neesrstrijken – ook met de empahtie van een krokodil).
Maar Emiel zal nooit ophouden met zijn asociaal gedrag en degenen die hem verdedigen, daartegen zeg ik “soort zoekt soort”.
Steven, Emiel kaart het lawaai-onderwerp zelf aan… en mensen zoals jij verdedigen hem en vallen mij aan als ik “voor mijn eigen deur veeg”. Een stad IS GEEN lawaai-race-circuit!
En zonder al die motoren zouden er minder ambulances nodig zijn. Alleen al op Jomtien 2nd Road meerdere doden doordat zware motoren te hard reden. Een Amerikaan zijn lijf in 3 stukken doordat zijn lijf tegen een lantaarnpaal knalde. Helaas ook zijn Thaise vriendin dood.
Eerder een Rus: zijn lijf in 2 stukken.
Dit is niet alleen in Pattaya! In heel Thailand is het een uitzondering dat n ambulance met zwaailicnt en sirene vrij baan krijgt!.
Klopt. Ik maakte het onlangs ook mee bij één van de U-turns. Ik stond minutenlang achter een ambulance met zwaailichten, niemand uit de tegenover-gestelde richting stopte en hij moest wachten op een gaatje.
Ik weiger te geloven dat Thai inherent slecht zijn en ik denk echt dat ze dit nooit verteld of geleerd is.
Dit is toch werkelijk verbijsterend.
Ik weet van mezelf maar al te goed dat, als er een ziekenwagen met zwaailichten en loeiende sirenes aankomt, dat daar een gegronde reden voor is. Dat je het best opzij gaat moet men me niet vertellen of aanleren.
Wat ik ondertussen in de vele jaren dat ik hier woon wel weet is dat de Thai extreem egoïstisch zijn in het verkeer. Ben benieuwd waarom ze voor een politiewagen met zwaailichten wel aan de kant gaan en voor een ziekenwagen dan niet. Eigenlijk weten we het antwoord wel.
Onlangs nog, echt gebeurd …
Een ziekenwagen met zwaailichten en volle bak sirenes. Eeventjes verderop zak ik hem stoppen aan de 7/11.
Ik ben uit nieuwsgierigheid gestopt, misschien was er een klant onwel geworden. Nee, de chauffeur kwam 10 min later terug buiten met een koffie in zijn hand. Ook dat is Thailand beste lezers.
Beste Jack,
Elk weldenkend persoon zou uit zichzelf moeten weten dat men plaats zou moeten maken voor een prioritair voertuig dat er met loeiende sirenes aankomt.
Is een Thai inherent slecht, inherent dom of (zoals ik hier al lees) dan inherent egoïstisch? Ik denk wel eens dat laatste. Het deert hen niet dat er in die ziekenwagen wel eens een stervende persoon zou kunnen liggen. Triestig nietwaar?
Natuurlijk zijn de Thai niet inerent slecht, of in ieder geval in dezelfde mate als farang. Maar Thai zijn wel veel slechter opgevoed, opgeleid en voorgeleefd. Als ouderen niet laten zien dat je aan de kant gaat en plaats maakt, gaan jongeren dat ook niet doen.
Onzin natuurlijk.
Je hoeft niet “opgevoed” of “welopgeleid” te zijn om simpelweg plaats te maken voor een aanstormende ziekenwagen. Dat is geen kwestie van cultuur of diploma’s, maar van elementair gezond verstand en menselijkheid.
En als we ons gedrag echt zouden moeten spiegelen aan “hoe het vroeger was”, dan zat jij hier nu niet te provoceren op een laptop Dan mocht je je ongenoegen kwijt via een tamtam of rooksignalen.
Precies. Je maakt een uitstekend punt. Als ouderen jongeren niet leren, vóór-leven of vertellen hoe zij zich dienen te gedragen voor een aanstormend e ambulance, zullen die jongeren met weinig schroom het later ook niet doorgeven. Heeft dus niets met vroeger te maken, ook niet met een tamtam, niet met een laptop, zij provoceren niet, jij wel, gewoon met gezond verstand.
Klopt, nooit aangeleerd.
In NL is er ergens in de 70er jaren een campagne geweest hoe te handelen als er een ambulance, brandweer, politie met sirene in aantocht is: bijv op de snelweg: auto’s op de linkerbaan gaan iets naar links, op de rechterbaan iets naar rechts (in geval van file op snelweg met 2 rijstroken).
Iedereen doet dat in NL. Weten we allemaal.
Dit lijkt nooit in Thailand aan het publiek geleerd, met dit soort campagnes.
Haha Geert, ik zeg wel eens tegen mijn echtgenote dat, wanneer ik een wagen opzij zie gaan voor een naderende ziekenwagen: “wedden dat er achter het stuur een farang zit …”. Dan blijft het stil bij haar.
Maar owee als ik claxoneer wanneer me de pas wordt afgesneden door een onnozelaar die slaglomt tussen de andere wagens, dan is het kot te klein. Thaise logica denk ik dan maar 😉
Maar waarom zou je dat doen,dan? Claxonneren als je de pas wordt afgesneden? Op de eerste plaats gebruik je de claxon als dat afsnijden is gebeurd, en er niets aan de hand is verder. Op de tweede plaats is dat de pas afsnijden in Thailand een gewone gang van zaken. Op de derde plaats is het verkeersgedrag van farang niet beter of anders. Op de vierde plaats is het slechts een uiting van jouw irritatie. Op de vijfde plaats: denk gewoon: “laat gaan”, en vervolg gewoon je weg. En ergo: waar jouw vrouw jou voor waarschuwt is dat er maar een crimineel tussen hoeft te zitten en die trekt met zijn lange tenen jou van je stoel af. Dan is het wel jouw vrouw die met alle egards en veel gewai de boel rustig moet zien te krijgen. Thaise logica, toch?
Het verkeer in Pattaya is een chaos, files overal o.a. veroorzaakt door die honderden baht bussen, die overal stoppen, waar ze een klant kunnen oppikken. Even van Jomtien naar BigC op Pattaya Klang met de auto, trek er maar een halve dag voor uit. Er zijn inderdaad niet genoeg wegen voor al die auto’s en vele bussen.
Pattaya is in veel opzichten in die 20 jaar die ik nu hier woon veranderd, het is niet anders en ik zie voorlooig met al die wegwerkzaamheden geen verbetering voor die verkeers problemen.
Van enige ruimtelijke ordening heeft men in TH nog nooit gehoord. Ik heb altijd graag in Pattaya gewoond maar de stad begint me steeds meer aan te voelen als onleefbaar. De luchtverontreiniging is stilaan een ramp. Er is ook nergens nog een pleintje plaatsje waar men even tot rust kan komen. Op het laatste beetje open ruimte wordt steevast een honderd meter hoog torengebouw geplaatst ….blijkbaar verkopen de appartementen en condo’s nog steeds als zoete broodjes ondanks de vroegere uitspraken van onheilsprofeten die beweerden het aantal onverkochte condo’s niet te tellen waren. Dat bouwen is iets maar al de rest blijft achterwege geen extra toegangswegen geen aanpassing van de verkeersinfrastructuur ook weinig of geen mogelijkheden om reglementair te parkeren. En dan heb je het onbegrijpelijke gegeven dat blijkbaar alle Thai zich tegenwoordig liever met hun peperdure patserbakken willen verplaatsen dan met een handig heel mobiel scootertje. Ik denk niet dat men in Pattaya al ooit aan heeft gedacht om een smalle soi autovrij te maken. Volgens mij zal het wel blijven dromen zijn over die kwaliteitstoerist. Wij denken er steeds vaker aan om hier stilaan de plaat te poetsen.
Ik ken 2 stellen in mijn gebouw die regelmatig een dag of een week naar een rustige plaats gaan om even geen extreem lawaai aan te hoven horen. Beide zijn ook de chaos en de gevaren van het verkeer in Pattaya beu.
Ongeveer elk uur gebeurt er een ongeluk in Pattaya.
Overigens nog even richting andere Steven: je reageert nogal denigrerend met “dat ik aan het jammeren ben”. De overgrote meerderheid van de inwoners en gepensioneerden ergert zich ook aan het extreme lawaai. Er zijn de afgelopen 5 jaren tientallen verhuurbedrijven bijgekomen die zware motoren verhuren.
Dat is een oorzaak (met tientallen dodelijke slachtoffers als gevolg, onder jonge toeristen).
Macho-jongemannen die met 100/u en loeiend geluid tussen auto’s slalommen.
Zo was Pattaya niet toen ik hier kwam wonen. En er waren ook geen 1000-en Thais die de demper eruithaalden of speciale uitlaten plaatsten. Op z’n hoogst een keer een kapotte uitlaat en een enkele zware motor. Destijds was het normaal verkeerslawaai, nu is het de gehele dag door het lawaai van een racecircuit.
Dat is geen jammeren, dat is het aankaarten van een probleem. Een probleem dat een aantal gepensioneerden mogelijk wegjaagt.
Beste Steven (of Steven S),
Als ik je redenering volg, is dit gigantische probleem onder meer te wijten aan de wildgroei van tientallen verhuurbedrijven. Duizenden Thai, samen met toeristen die maar al te graag hun gang gaan op de weg, vormen waarschijnlijk de kern van het probleem.
Wat ik dan niet begrijp, is de vijandigheid op ons blog tegenover Emiel. Een eenzaat die openlijk toegeeft dat motorrijden zijn hobby is en dat hij graag wat rondtoert als tijdverdrijf. Een gemakkelijke prooi dus, die hier telkens massaal wordt aangevallen zodra hij iets durft te zeggen.
Als de frustratie dan écht zo groot is, zal die ene Emiel weinig verschil maken wanneer hij verplicht wordt zijn hobby op te geven. Waar zijn we dan mee bezig? Laat die man met rust. De oorzaak ligt hogerop. Een aanval op een lezer van ons blog zal niets aan de situatie veranderen.
Vanmorgen, op de fiets op Highway 1 noordelijk van Chiang Rai. Ik nader een stoplicht en hoor een ambulance met toeters en bellen achter me. Hij passeert me en rijdt vervolgens de ‘vluchtstrook annex fietspad annex motosai-rijstrook op om de rij wachtende auto’s voor het stoplicht te passeren. Echter, een in die rij wachtende automobilist besloot de ambulance de weg te versperren door plotseling ook die strook op te rijden; ambulance keihard in de remmen en moest vervolgens achter die idioot voor het stoplicht wachten.
Er is nog een verband tussen het (opzettelijke) extreme motorlawaai en ambulances:
Ik sprak de portier van een uitgaansgelegnheid in Pattaya, een Thai van een jaar of 55.
Hij meldde hartritmestoornissen te krijgen, als gevolg van extreem luid motorlawaai (nee, binnen was geen disco, geen luide muziek).
En zoek even op internet: hoge bloeddruk en verhoogd risico op ischemische hartziekten worden in verband gebracht met chronische geluidsoverlast. Lawaai is na luchtvervuiling de grootste omgevingsfactor die bijdraagt aan fysieke en mentale gezondheidsproblemen.
Dus mogelijk moet ooit een ambulance uitrukken voor deze Thai.
Blijven de motorawaai-liefhebbers en motorlawaai-goedpraters doorgaan met proberen recht te praten wat krom, asociaal is?