
Je leeft in de naïeve veronderstelling dat je de dans bent ontsprongen door ver weg van de neonlichten van Pattaya te gaan wonen. Die gedachte is een lachwekkende illusie, want de terreur van de open uitlaat weet je overal te vinden. Het maakt niet uit of je in een afgelegen steeg woont of in een bunker onder de grond, want het geluid dringt door tot in je beenmerg. De stilte is in deze badplaats een uitgestorven concept dat is vervangen door het gebrul van opgevoerde motoren en auto’s die klinken als een bombardement. Zelfs de Thai kijken inmiddels verschrikt op van hun noedelsoep als er weer een decibelkanon voorbij komt scheuren.
Het is een fascinerend fenomeen waarbij volwassen mannen hun gebrek aan persoonlijkheid proberen te compenseren met zoveel mogelijk herrie. De nachtelijke uren zijn veranderd in een vrij podium voor iedereen die denkt dat een lekke uitlaat hetzelfde is als mannelijkheid. Je ligt in bed te wachten op de volgende sonische aanval en vraagt je af wanneer je trommelvliezen definitief de witte vlag hijsen. Het idee dat er ergens in deze stad nog een plek is waar je gewoon de vogels kunt horen fluiten, is inmiddels net zo geloofwaardig als een eerlijke taxichauffeur.
De klachtenregen bij het gemeentebestuur heeft hetzelfde effect als een paraplu in een orkaan. Toch moet er af en toe daadkracht worden getoond voor de bühne en dan komt het bruine circus in actie. De lokale hermandad trekt er met cameraploegen op uit om een paar onfortuinlijke zielen van de weg te plukken. Het is een prachtig schouwspel waarbij de pers hijgend klaarstaat om vast te leggen hoe effectief onze beschermheren wel niet zijn. Ze verzamelen een stapel roestige uitlaten op het asfalt en laten er vervolgens triomfantelijk een gigantische dieselwals overheen rijden.
Dit ritueel met de pletwals is pure slapstick en symboliseert de totale zinloosheid van de operatie. Het geplette metaal wordt afgevoerd en de politiemannen kloppen elkaar op de schouders terwijl de flitsers van de camera’s hun werk doen. De volgende dag lezen we in de krant hoe de stad weer een stukje veiliger en stiller is geworden dankzij dit heroïsche optreden. Het is lachwekkend, want nog geen vierentwintig uur later is de situatie weer exact zoals daarvoor. De motoren brullen weer en de auto’s denderen vrolijk verder, alsof er nooit een wals is geweest.
Het mooiste staaltje cynisme komt echter van de knappe koppen bij de toerismeautoriteit. Zij hebben samen met het stadsbestuur een meesterplan bedacht om de ongrijpbare kwaliteitstoerist naar dit lawaaiparadijs te lokken. Het idee is even simpel als beledigend en getuigt van een zeldzaam gebrek aan zelfreflectie. We gaan het probleem namelijk niet oplossen bij de bron, maar we geven de bezoekers bij aankomst gewoon een setje gratis oordoppen. Welkom in het paradijs en stop deze maar in je oren, zodat je ons falend beleid niet hoeft te horen.
We kunnen concluderen dat de strijd tegen de herrie een verloren zaak is en dat we ons er maar bij neer moeten leggen. De enige die hier echt beter van wordt, is de fabrikant van gehoorbescherming en de eigenaar van de pletwals, die elk kwartaal zijn kunstje mag komen vertonen.
Over deze blogger

- De Expat (66) woont al 17 jaar in Pattaya en geniet van elke dag in het land van melk en honing! Vroeger werkzaam in de wegen en waterbouw, maar het grillige weer in Nederland ontvlucht. Woont hier met zijn Thaise vriendin en twee honden net buiten Pattaya, op 3 minuten loopafstand van het strand. Hobby's: genieten, uitgaan, sporten en met vrienden filosoferen over voetbal, Formule 1 en politiek.
Lees hier de laatste artikelen
Column8 maart 2026Column – Gevangen in het paradijs door geopolitiek geknal en zuinigheid
Column27 februari 2026Column – De harige dictatuur van de Thaise bovenbaan
Column18 februari 2026Column – Thailand is klaar met Cheap Charlies, asociale toeristen, criminelen en misbruik van visumregels
Column12 februari 2026Column – De Thaise kiezer omarmt de laars van de generaal en de fabel van veiligheid

Wat jij en touristen en hier wonende Farang als een probleem zien is in feite een thaise bijdrage voor de veiligheid van motorrijders.
Ook bij mij hier in de Isaan worden we gek van die mafkezen met hun speciale uitlaten, jaren terug wilde ik wel eens weten waarom dit gedaan wordt en ben toen naar de hangplek van de dorps nozems gegaan met een tas met koude blikjes bier en na enige tijd heb ik de vraag gesteld waarom?
Heel verbaasd werd ik aangekeken en er werd gelachen dat zo’n domme Farang dit echt niet wist.
De uitleg was dat straathonden al ruim van tevoren gewaarschuwd werden dat er verkeer aan komt en het dus wel uit hun hoofd laten om over te steken, na een paar biertjes vond ik dat een plausibele stelling,tegenwoordig twijfel ik er steeds meer over.
Ik heb het vermoeden dat die luide uitlaten ooit ontstaan zijn om de boze geesten te verjagen.
Kan me voorstellen dat men vroeger in het donker van dorp tot dorp ging doodsbang was.
Nu is het meer een haantjesgedrag maar het wordt nog door veel mensen getolereerd.
Soms mogen ze de wals ook inzetten bij counterfeit producten, zelfde ritueel, beambten en fotografen die bevestigen dat er geen nep Rolex meer te koop is in Thailand.
Groeten uit Trat.
Lawaai hoort bij het leven in de derde wereld. Ook in derde wereld wijken bij ons in Nederland. Men schrijft vaak over de fases waar de expat door moet om hier te kunnen leven. Van de roze bril na de eerste kennismaking, de mopperfase en uiteindelijk acceptatie. Dat laatste houdt dan in: accepeteren dat het nooit anders wordt. Dus overeenkomstige maatregelen nemen. Gaat het stinken in het dorp na het oogstseizoen, niet mopperen maar gewoon een paar maand verhuizen naar ergens waar het niet stinkt. Lawaai? Niets aan te doen. Dus altijd heriestoppers bij de hand hebben, of in de oren, ook s’nachts.
Zo is dat Omar Ben salaad go with the flow en ze vooral een stap voor blijven. https://ap.lc/yHzQA
Volgens mij helpt het veel beter als de complete scooter of motor onder de wals terecht komt.
Dag Omar , heel mooie frase in je reactie:-de roze bril na de eerste kennismaking, de mopperfase en uiteindelijk acceptatie. ‘ . Ik zou die lichtjes willen aanvullen: ‘de roze bril na de eerste kennismaking, de mopperfase en acceptatie. Vaak onder de vorm van negatie ( ontkenning). Cognitieve dissonantie noemt men dat ook wel eens ‘in de psychologie. ‘Weten dat roken ongezond is maar het toch doen’. Sterker nog: vergoelijken’:’je moet toch van iets sterven’. Je kan ‘roken’ ook bijvoorbeeld vervangen door bijalcoholisme . Veel voorkomend fenomeen onder expats in Thailand. Maar dat valt gewoon onder ‘oorzaak/gevolg’. Boeddha weet over dat grondbeginsel ook heel wat te vertellen.
Gewoond in Bangkok Pretchaburiroad ,Onut,Nonthaburi snacht nooit overlast.
Chonburi bij markt Kirikhan nooit overlast met autos en motoren straatracen gebeurt op boulevard totdat politie optreed. snachts zeer stil.
Udonthani,Nongkhai, op snelweg word geracet veel lawaai in de stad zelf hoor je niets
Chiangmai zelfde verhaal op de snelweg racen en veel lawaai in de stad Chiangmai erg stil.
Alleen Pattaya ,Phuket en paar andere steden maar voor 95% van steden en gebieden kun je de vogels in grote steden horen fluiten en gaan eekhoorns van boom tot boom
Meer last van roedels wilde honden.bij meer dan 30 gaan gemeentes steden ingrijpen word 80% gevangen en keert de rust en veiligheid weer neder.
ik woon op Phratamnak, dus ook daar veel idioten dag en nacht met racende brullende big bikes.
Ik heb het probleem opgelost door te investeren in dubbel glas ramen en die werken echt super.
Weer leuk geschreven met sterke metaforen die er echt uitknallen.
Dan is wonen in een dorpje een paar km buiten de grote stad wel een voordeel.
Er zijn vaak open-lucht concerten met vreselijke muziek waarvan het geluid draagt over het grote meer maar om 22.00 stopt het altijd.
Buiten het bloedhete seizoen wanneer we de airco nodig hebben hoor ik door de open ramen alleen af en toe jankende honden, kroelse katers, krekels, brulkikkers en af en toe een haan die niet goed bij de tijd is.
Een belangrijk punt is dat de Thais te weinig klagen. Ze ergeren zich wel (ik heb er diverse gevraagd), maar ze klagen niet.
Ook wij klagen te weinig.
Pak de telefoon: 1337 (City Hall)
Stuur een email naar City Hall: saraban@pattaya.go.th
Politie, email: saraban_cppd.cib@police.go.th
TAT: complaintcenter@tat.or.th
FB: https://www.facebook.com/groups/692790918336731 (Royal Thai Police)
Pattaya expats groep: https://www.facebook.com/groups/335440438304/
Nog beter: boycot restaurants langs doorgaande wegen en laat het hen weten.
Boycot strandstoelverhuurders en laat het hen weten dat je je niet prettig voelt vanwege de luide motoren die langs razen.
Velen van ons wonen in een compound: plaats bij de entree een verbodsbord voor luide motoren, scooters en auto’s. Eerste compound start hier in februari mee.
(Veel Grab, Bolt taxi’s etc en bezorgers hebben luide scooters. Als ze bij de slagboom tegengehouden worden, moeten ze een paar 100m lopen… ha ha. Die plaatsen razendsnel hun dempers terug.)
Inderdaad, ze (Thai) klagen niet. Ze zijn slimmer dan de farang: ze weten maar al te goed dat klagen en zagen niets oplevert.
Een Thai doet wat hij leuk vindt zonder zich iets aan te trekken van anderen. Mijn vrouw ergert zich dood aan het lawaai van de buren. Ik heb haar al vaak gezegd dat ze dan maar eens vriendelijk moet vragen of het wat stiller kan, maar ze vreest dat het dan alleen maar erger wordt.
Vorige maand stond hier een snotneus vlak voor de deur een hels lawaai te maken met een opgefokte bromfiets. Mijn vrouw is na een paar minuten naar buiten gegaan en heeft geroepen dat hij moest vertrekken. Het resultaat is dat diezelfde kerel nu, telkens hij hier passeert, vlak voor de deur stopt en met volle gas optrekt om ons te kl*ten, zelfs midden in de nacht. Dat is dus het resultaat als je er iets van zegt. En eigenlijk is dat niet alleen bij Thai zo, in ons eigen land gebeurt dit ook, zelfs met volwassenen.
Ik sprak eens een Brit die aan kwam rijden met een giga luide (grote) scooter (speciale uitlaat).
Nadat hij geparkeerd stond, vroeg ik hem waarom hij een luide uitlaat had.
‘Vind ik leuk”, was zijn antwoord.
Ik zei: “Ik denk dat zeker 90% van alle Thais en toeristen zich ergert aan diit oorverdovende geluid”.
“Interesseert mij geen zak” was zijn antwoord.
“En bekeuring?”, vroeg ik.
Antwoord: “Ha ha, politie doet vrijwel nooit iets en als het wel gebeurt…. ik betaal 500 baht en ik mag doorrijden”.
Nu vraag ik mij af: zijn er onder de lezers hier ook van die aso’s die aan die herrie meedoen en zich
ook niets aantrekken van anderen?
Een bekende rechter van de Supreme Court in de USA (Oliver Wendell Holmes Jr., rechter van het U.S. Supreme Court (1902–1932).) zei ooit over vrijheid iets in deze geest:
“Jij hebt de vrijheid om met je vuisten te zwaaien, maar die vrijheid stopt op het moment dat je heel dichtbij het puntje van mijn neus komt”.
Beste Steven,
Als fervent motorrijder geef ik eerlijk toe dat het geluid van een uitlaat gewoon bij een motor of bromfiets hoort. Voor veel liefhebbers is dat een essentieel deel van de ervaring: een voertuig dat volledig stil is, mist karakter en ziel.
Ik rijd zelf met een sportieve motor en ja, die maakt geluid. Dat is nu eenmaal eigen aan dit soort machines. Toch lijkt dat voor sommige mensen al voldoende reden om zich te ergeren, te klagen en anderen de les te willen spellen.
Wat mij vooral opvalt, is hoe sterk de algemene verdraagzaamheid is afgenomen. Waar men vroeger verschillen makkelijker accepteerde, lijkt vandaag elke vorm van hinder aanleiding tot eindeloos gezaag en morele verontwaardiging. Er zijn mensen die niet meer leven en laten leven, maar vooral zoeken naar iets om zich aan te storen.
Samenleven betekent nu eenmaal dat je elkaar niet voortdurend probeert te corrigeren of het zwijgen op te leggen. Jammer genoeg is die wederzijdse tolerantie steeds schaarser geworden.
Al eens nagedacht mocht iedereen zo redeneren en rondrijden met zulk overdreven lawaai ? In wat een hel van lawaai zouden we dan niet moeten leven ? Lawaaierige motoren horen thuis op een racecircuit en niet in steden waar naast kinderen ook oude en zieke mensen wonen. Op een straat motor staat een gehomologeerde uitlaat en die voldoet aan de geluidsnormen. Al die after market spullen zijn illegaal en niet gehomologeerd voor de openbare weg.
Een sterk staaltje van het goed praten van wangedrag…. heel bijzonder Emiel!!!
“Een voerrtuig dat volledig stil is mist karakter en ziel”.
Normaal geluid is oke, maar er zijn normen (in Europa 75-80 decibel).
Jij scheurt hier rond met >100 decibel en meent dat “mensen zich daar maar niet aan moeten ergeren”.
Vervolgens klaag je dat “mensen onverdraagzaam zijn”. Nou, dan heb je iets niet helemaal goed begrepen en ben je gewoon een egocentrisch persoon, sorry. Vind je nou echt dat jij het recht hebt bizar veel geluid te mogen maken, terwijl 95% (democratie) dat niet leuk vindt.
Jij wilt de vrijheid om heel veel lawaai te maken. Als anderen dat niet leuk vinden, vind je (ik herhaal) dat die mensen ‘onverdraagzaam zijn”.
Dat is de omgekeerde wereld, totaal van de zotte. En je hebt overduidelijk de laatste zin van mijn eerdere bericht niet begrepen.
Wederzijdse tolerantie heb je het over, maar jij bent van mening dat dat 1-richtingsverkeer moet zijn in JOUW voordeel. (waarbij je mogelijk ook nog de wet overtreedt.)
Samenleven betekent overigens “rekening met elkaar houden en elkaar WEL corrigeren zodat je prettig met elkaar kunt SAMENLEVEN”.
Waar lees jij dat Emiel verkondigt rond te rijden met een extreem lawaaierig voertuig, laat staan met een uitlaat dat > 100 dB produceert?
Ik lees wel dat hij netjes zegt dat een motorfiets nu eenmaal niet stil is, en dat het typische geluid van een uitlaat er nu eenmaal bijhoort.
Je sleurt er vanalles bij in de hoop om je eigen standpunten als waarheid te verkondigen. Een beetje overdreven. Dat noem ik pas egocentrisch gedrag, niet dat van Emiel. Sorry hoor.
En ja, onze samenleving is nu eenmaal onverdraagzaam geworden. Laat Emiel maar rustig rondsnorren met zijn motor, wat is daar het probleem mee? Hem op hetzelfde crimineel niveau plaatsen als die van de excentriekelingen die met ongekeurde knalpotten in de straten racen, dat is mijn inziens een teken van 1-richtingsonzin. Herlees nog maar eens wat hij werkelijk geschreven heeft i.p.v. hem te beschuldigen van wangedrag.
Ik sleur er van alles bij? Weer een bizarre reactie.
Het artkel vd expat gaat over extreem lawaai, niet over normaal geluid van normale uitlaten.
Emiel bevestigt dat hij tot het soort motorrijders hoort dat veel lawaai produceert.
Dan kom je nog met een kromme uitspraak: “Laat Emiel maar rustig rondsnorren met zijn motor, wat is daar het probleem mee?”
Wel, dat probleem staat in het artikel en Emiel geeft zelf toe dat hij veel lawaai produceert en NIET’ rustig rondsnort’. Als ik met mensen langs het strand zit, moeten we regelmatig ons gesprek stoppen, vanwege het geluid van zware motoren… dat is het probleem.
Ik hoorde van cancelen van boekingen van hotelkamers langs doorgaande wegen… tgv overmatig geluid. Dat is ook een probleem. Er zijn mensen die naar Bang Saray gaan, vanwege de overlast van het geluid waarvan jij vindt dat we dat allemaal maar moeten verdragen.
Vrijwel iedereen heeft er last van, dus Emiel is de aso en een egocentrisch persoon, net zoals al die Thais (en buitenlanders) die de demper eruitgehaald hebben.
Tientallen artikelen zijn verschenen op thepattayanews.com, pattaymail.com over de overlast van aso’s met zware motoren. Video’s op youtube.
En Pol vindt dat al dat lawaai normaal is.
Maar goed, geef ons hier svp je adres, dan regelen we wat Thais die ’s nachts bij jouw huis lawaai komen maken. En dan WEL verdraagzaam zijn, Pol!
Je verwart drie dingen: een artikel over extreme overtreders, jouw persoonlijke hinder en Emiel als individu. Dat zijn geen synoniemen.
Anekdotes over stranden, hotels, YouTube en Pattaya-websites zijn geen bewijs tegen één persoon. Dat is generaliseren.
En het dreigen met “dan sturen we mensen om lawaai bij jouw huis te maken” is geen argument, maar intimidatie. Dat zegt genoeg over de zwakte van je positie.
en Emiel geeft zelf toe dat hij veel lawaai produceert en NIET’ rustig rondsnort’
Man man man, het mooiste bewijs dat je er inderdaad vanalles bijsleurt. Ik lees dit NERGENS in de reactie van Emiel. Stop nu a.u.b. eens met je onzin.
Beste Steven,
De kern van je betoog rust op één onbewezen aanname: dat Emiel met “>100 dB” rondrijdt en dus de wet overtreedt. Dat is geen feit, maar een beschuldiging. Zonder meting of vaststelling door een bevoegde instantie heeft die nul bewijskracht.
De Europese geluidsnormen voor motorfietsen liggen inderdaad rond 75–80 dB(A) bij typegoedkeuring, gemeten volgens een strikt vastgelegde testprocedure (stationair en rijdend, op specifieke afstand en toerental). Een straatindruk (“dat klinkt luid”) is juridisch en technisch irrelevant.
Je maakt daarnaast een klassieke valse tegenstelling: alsof er maar twee opties zijn: óf absolute stilte, óf wetteloos lawaai. In werkelijkheid is er een derde optie: voertuigen die binnen de wettelijke normen blijven maar hoorbaar zijn. Dat is exact wat de wet toestaat.
Ook het beroep op “95% vindt het niet leuk” is geen argument. In een rechtsstaat worden rechten en plichten niet bepaald door gevoelens of meerderheden, maar door wetgeving. Als een voertuig wettelijk is goedgekeurd, dan heeft de eigenaar het recht dat voertuig te gebruiken ongeacht of omstanders dat subjectief prettig vinden.
Dat iemand motorgeluid waardeert (karakter, mechanisch geluid) betekent niet dat hij pleit voor overtreding van geluidsnormen. Die twee worden hier bewust door elkaar gehaald om iemand in de rol van “asociaal” te duwen.
Wederzijdse tolerantie betekent niet dat de ene partij haar wettige gedrag moet opgeven omdat de andere het storend vind. Het betekent dat iedereen zich aan objectieve regels houdt. En zolang daar geen overtreding is vastgesteld, is er niets om te corrigeren.
Dit is geen discussie over samenleven maar dit is een poging om persoonlijke ergernis als morele en juridische maatstaf op te leggen. Dat is precies de omgekeerde wereld.
Beste Emiel, In Nederland krijg je een vette bekeuring en na 3 keer kans dat de motor door de schredder gaat dus laat je het wel uit je hoofd.
Hier in Thailand hebben deze Narcistische motorrijders geen respect voor de medemens meer.
als je zo stoer wil zijn doe dit dan voor het politieburo in nederland,Frankrijk,Duitsland ook en kijk of je nog zoveel praatjes hebt ,wanneer je in andere landen zware boete moet betalen direct pijpen verwijderen en lopen of oplaten halen met trailer.
Gevolg is dat het gezellige vreedzame Thailand verdwijnt door allerlei incidenten b.v. nog niet zo lang geleden reed iedereen zonder helm eigen verantwoording.
Hierna kwam boete voor vooral Farang 500 baht in toeristengebieden jaar 2006 in Phuket
Momenteel is dit bedrag opgeschroefd naar 2000 baht dus doet iedereen een helm op zomers bij 40+ graden gezellig he,
Gevolg van erg veel lawaai is dat men sjacherijnig word als men ergens rustig zit te eten bij een noodleshop of restaurant ,de sfeer word in de hele straat verpest.
Wanneer men ziet dat de lawaaimaker een buitenlander is zijn alle buitenlanders die avond de klos alle sfeer word verziekt en het heeft enorme gevolgen
Oplossing persoon en voertuig zeer goed aanpakken ,dit meegemaakt met een politieagent en camry vol boxen en deuren open 0300 .
politieagent in ziekenhuis camry werd sloopauto probleem opgelost heel simpel.
Denk waarom we vroeger en nu nog naar Thailand komen voor de relaxte sfeer en vriendelijke relaxte mensen gezellig gemoedelijk praatje op de markt in de straat wandeling smorgens en savonds langs beachroad en gezellige restaurantjes waar je gezellige vriendelijke mensen ontmoet dat is wat iedereen graag wil in Thailand
Misschien even noteren dat we hier in Thailand zijn en niet in Nederland. Daar gaat de discussie helemaal niet over.
Ik lees hier al de ganse dag al de verwijten naar het hoofd van Emiel. Hij is toch maar een simpele ziel met een hobby. Het is niet eens geweten in hoeverre zijn knalpot teveel lawaai zou maken.
Ik heb de indruk dat jullie met zijn allen de frustraties kwijt willen op de kap van een enkele lezer. Een beetje zielig eigenlijk. En dan maar roepen over verdraagzaamheid en respect.
Het gaat altijd over respect. Respect voor je medemens. Dit lijkt meer en meer tot het verleden te behoren gezien we steeds individualistischer worden.
Net zoals verdraagzaamheid steeds meer tot het verleden behoort.
Het citaat dat ik hierboven lees nl. “Jij hebt de vrijheid om met je vuisten te zwaaien, maar die vrijheid stopt op het moment dat je heel dichtbij het puntje van mijn neus komt”. komt me ook niet heel vredelievend over. Dit zegt ook wel iets over de persoon die van zichzelf vindt dat hij anderen mag aanspreken over hun gedrag.
Dit verhaal heeft duidelijk 2 gezichten nl. dat de samenleving niets meer kan verdragen van een ander en evenzeer dat velen zich niets aantrekken van hun medemens.
Ik leer uit dit alles dat een Thai heel wat gezapiger in het leven staat terwijl wij als westerlingen het lef hebben om een motorrijder staande te houden om hem aan te spreken over zijn luiddruchtige motorfiets. Is dit laatste ook geen idividualistisch trekje?
Quote van Karel: “Het citaat dat ik hierboven lees nl. “Jij hebt de vrijheid om met je vuisten te zwaaien, maar die vrijheid stopt op het moment dat je heel dichtbij het puntje van mijn neus komt”. komt me ook niet heel vredelievend over. Dit zegt ook wel iets over de persoon die van zichzelf vindt dat hij anderen mag aanspreken over hun gedrag.”
Na de uitspraken van Emiel, wordt het nog een graadje erger:
Karel vindt dat het niet vredelievend is als je tegen iemand zegt dat ie je niet op je neus moet slaan. Ergo, in zijn beleving is het vredelievend als je die mep op je neus toelaat.
Toppunt van absurditeit.
En, Karel, De Thais ergeren zich ook groen en geel aan die herrie, maar zij hebben het opgegeven als gevolg vd de luiheid van de politie. In soi Yensabay zijn Thais verhuisd.
En als je dacht op het boeren platte land beter uit te zijn vergeet het maar.
De boeren met hun kleine vrachtwagentjes, aangedreven door een liggende één cilinder dieselmotor.
Daar zit het liefst helemaal geen uitlaat op, hoe harder het knettert en knalt hoe beter.
Zodra het licht dreigt te worden gaat de boer op pad en doe je geen oog meer dicht.
Maar ja dat zullen ze ook wel de “charme” van Thailand noemen
Gr. Arno
Die exacte klaagzang hebben we hier al gehoord.
Wees blij dat je als gepensioneerde Farang, eenmaal die boer gepasseerd is, je je nog eens rustig kunt omdraaien in je knus bedje. Die arme man gaat zich volop in het zweet gaan werken zowel voor mijn als voor jouw kommetje rijst. En dit alles voor een hongerloontje. Misschien moeten we daar eventjes bij stilstaan en onze dankbaarheid tonen.
Arno,
Gooi er 5000 a 10.000 baht tegenaan, ga met die 1-2 arme boeren naar de ‘uitlatenwinkel’, laat goede uitlaten plaatsen, daarna betaal jij de rekening: zij blij, jij blij en je bent de held van het dorp.
Zo zou ik het oplossen in een kleine gemeenschap. Je hebt meteen zoveel respect, dat geen enkele Thaise ouder hun kind zal toestaan (eventueel in de toekomst) met een luide uitlaat op hun scootertje rond te laten rijden.
Emiel hierboven vindt dat “samenleven dusdanig moet zijn dat Emiel zijn gang kan gaan met extreem, illegaal lawaai maken en dat hij niet gecorrigeerd mag worden, want corrigeren dat toont onverdraagzaamheid”.
Zelden iemand meegmaakt die op zo;n absurde manier iets recht probeert te praten wat krom is.
Hoe denkt Emiel over zijn eigen uitspraak “leven en laten leven”?
Precies Emiel: ook laten leven, maar dat vergeet jij,. Jij wilt leven, herrie maken, anderen moeten hun mond houden.
Absurd !!
Emiel zei dit:
“Als fervent motorrijder geef ik eerlijk toe dat het geluid van een uitlaat gewoon bij een motor of bromfiets hoort. Voor veel liefhebbers is dat een essentieel deel van de ervaring: een voertuig dat volledig stil is, mist karakter en ziel.”
Doe dat dan op het speciale circuit buiten Pattaya, ergens ten oosten van Siam Country Club.
Waarom moet je per se anderen met je ‘hobby’ lastigvallen. Er zijn mensen verhuisd (Thais) vanwege herrie veroorzaakt door zware motoren. Heb jij ook aan bijgedragen, Emiel! Goed gedaan!
1 van mijn hobby’s is met een aantrekkelijke dame wippen. Dat doe ik in mijn slaapkamer zonder anderen lastig te vallen (behalve de dame).
Een andere hobby is pistoolschieten. Doe ik ook niet op straat, ik wil anderen niet lastigvallen.
Ik mag ook graag een potje boksen. Doe ik netjes in een boksschool, niet op straat met een willekeurig voorbijganger.
Misschien kan Emiel zijn hobby op een dusdanige manier uitoefenen ZONDER dat anderen daar last van hebben? Ja Emiel, een bromfiets maakt lawaai en is niet volledig stil. Heel goede waarneming… maar svp binnen FATSOENLIJKE grenzen. Kan dat, svp?
Emiel,
Geef svp je adres.
Vraag ik een paar Thais om ’s nachts om 4 uur bij jouw huis met veel lawaai langs te rijden.
Je wenst tolerantie richting jou, dus je zult ongetwijfeld tolerant zijn richting deze Thais.
Je geeft aan je niet te zullen ergeren, niet te klagen, want ” Dat is nu eenmaal eigen aan dit soort machines.”
‘De charme van Thailand’ is een kleine 2-wielige loop tractor, (รถไถนา) -roth thai na.
Het is inderdaad een bijna ‘natuurlijk’ omgevingsgeluid op het platteland en zoals het kraaien van een haan, als hinderlijk wordt omschreven.
Aantal quotes hierboven:
Iemand die vindt dat die herrie erbij hoort: “Dit verhaal heeft duidelijk 2 gezichten nl. dat de samenleving niets meer kan verdragen van een ander en evenzeer dat velen zich niets aantrekken van hun medemens.”
Een tweede persoon, die zelf een luide motor heeft zegt: “Voor veel liefhebbers is dat (veel lawaai) een essentieel deel van de ervaring: een voertuig dat volledig stil is, mist karakter en ziel.”
Ook zegt hij: “Ik rijd zelf met een sportieve motor en ja, die maakt geluid”.
Hierna volgt een logica die het toppunt van absurditeit is:
“Dat lawaai lijkt voldoende reden voor mensen om zich te ergeren en te klagen”
Ik concludeer dat deze persoon klaagt dat anderen klagen over de overlast die hij veroorzaakt.
Nog erger: hij klaagt dat mensen hem aanspreken op zijn illegaal gedrag.
Ook zegt hij: “Wat mij vooral opvalt, is hoe sterk de algemene verdraagzaamheid is afgenomen”.
Ik: Vroeger waren er een paar luide motoren in Pattaya, nu zijn het er vele 100-en + 1000-en scooters met speciaal luide uitlaat. Dus het punt is niet dat de verdraagzaamheid is afgenomen, nee, de herrie is toegenomen; daar zit het probleem.
Ook zegt die persoon:.”Jammer genoeg is die wederzijdse tolerantie steeds schaarser geworden.”
Voeg daaraan toe: ‘fatsoen, rekening houden met elkaar, oftewel ‘samenleven’. Dat ontbreekt VOLLEDIG bij de motorduivels… VOLLEDIG !
Rechter: “Verdachte, tijdens uw avondwandelingen slaat u altijd mensen met een stok”.
Verdachte: “Edelachtbare, het is bedroevend hoe schaars de tolerantie geworden is. Leven en laten leven, mensen moeten mij daar niet op aanspreken. Slaan met een stok is nu eenmaal eigen aan mijn gedrag en essentieel deel van mijn wandelervaring. De algemene verdraagzaamheid is afgenomen, daar ligt de oorzaak, het is niet mijn schuld.
Ik heb toch wel binnenpretjes als ik de reacties hierboven lees.
Precies alsof de luiddruchtige motorfietsen en tractoren in Thailand een hedendaags probleem zijn. Ik woon hier al heel wat jaartjes en in Thailand is het NOOIT stil. So what!
De farang die klaagt over knallende uitlaten, die klaagt over de boer die naar zijn land vertrekt, die klaagt dat de muziek in de tempels te luid staat … en zo kunnen we nog eventjes doorgaan.
Weet je wat WIJ als farang moeten leren? We moeten aanvaarden dat we Thailand nooit zullen veranderen. Als we ons steevast ergeren aan al de slechte eigenschappen van dit land dan is er maar één advies: pak uw valies en vertrek naar andere oorden. En vergeet vooral niet te genieten van jullie business class zitje op het vliegtuig 😉
Het standaard antwoord. Love it or leave it. Als er U morgen wat dwarszit in de luchthaven of in het vliegtuig denk dan u de luchtvaart nooit zal kunnen veranderen. Ga dan in het vervolg maar met de fiets op reis.
Weet Kees wat een farang zou moeten leren? Niet meedoen met die herrie!
Bovendien, beste Kees, is die herrie pas echt begonnen ongeveer 3 jaar geleden. Daarvoor was het sporadisch. Huren van zware motoroen door toeristen? Die motoren waren er toen niet, of heel weinig.
Ik woon hier 15 jaar en heb de verandering vd afgelopen jaren goed opgemerkt.
Voorbeeld: tot 3 jaar geleden heb ik noot een oranje-vest-taxi-motorbike met luide uitlaat waargenomen.
Nu zijn er zeker 30-40 in Pattaya
Wat opvalt is dat 2 personen (beide blijkbaar met te luide motoren) de schuld van de overlast bij de slachtoffers leggen (mensen die er last van hebben) en niet bij zichzelf!
Rechter: “U verkracht regelmatig vrouwen”.
Verdachte: “Edelachtbare, het is bedroevend hoe schaars de tolerantie geworden is. Leven en laten leven, mensen moeten mij daar niet op aanspreken. Vrouwen verkrachten is nu eenmaal eigen aan mijn gedrag, een essentieel deel van mijn ervaring. De algemene verdraagzaamheid is afgenomen, daar ligt de oorzaak. Vrouwen moeten wat toleranter zijn en niet zo snel klagen. Het is niet mijn schuld.
Dit is een grove valse analogie. Iemand vergelijken met een verkrachter omdat hij mogelijk lawaai maakt, is intellectueel en moreel totaal ontspoord.
Dit soort framing dient maar één doel nl. iemand moreel demoniseren zodat feiten niet meer tellen. En zodra je dat nodig hebt, heb je het inhoudelijke debat al verloren.
De auteur van dit bravourestukje, onze expat, is er weer in geslaagd om onze tere zieltjes wakker te schudden. Leuk om te zien dat vele lezers weer vlug op de tenen getrapt zijn.
Emiel hierboven doet er uiteraard nog een ferme schep bovenop. Ik het het vermoeden dat Emiels reactie van de hand van ChatGPT is. Lees het nog maar eens na, de typische schrijfstijl. Het zou me niet verwonderen dat dit gewoon verzonnen is.
Waarom al die commotie? Klagen en zagen helpt helemaal niet. De overheid vindt lawaaioverlast nu eenmaal onbelangrijk. Eenmalige ‘pletwalsacties’ zijn er enkel maar voor in de krant. Een week later is men alles weer vergeten en gaat het knallen rustig verder. Ik ben eigenlijk al blij dat er in Thailand geen vuurwerk wordt verkocht, dat maakt alles wat draaglijker.
Wat ik vooral problematisch vind, is dat sommige klagers beweren dingen te lezen die er eenvoudigweg niet staan. Uitspraken worden uit hun context gehaald, uitvergroot en geïnterpreteerd dat ze het eigen gelijk lijken te bevestigen.
Emiel is een motorliefhebber. Dat op zich is niets uitzonderlijks en zeker niets verwerpelijks. Toch gaan sommigen er automatisch van uit dat zijn motor de wettelijke geluidsnormen overschrijdt dit zonder enig bewijs. Die aanname lijkt volledig uit de lucht gegrepen.
Dit is geen debat over feiten, maar een voorbeeld van hoe vooroordelen en irritatie worden omgezet in beschuldigingen. Dat is geen constructieve houding, maar een vorm van onverdraagzaamheid.
Piet, je moet AI niet beledigen.
Het commentaar van Emiel blinkt uit in vreemde woordkeuze, onlogische opbouw, kromme gevolgtrekkingen. En dat in elke alinea.
En voor de ‘je-moet-niet-klagen’-reageerders: Het commentaar van Jos M: “Volgens mij helpt het veel beter als de complete scooter of motor onder de wals terecht komt.” heeft de meeste duimpjes omhoog gekregen en de meerderheid van de reageerders hier is tegen overmatig motorgeluid.
Ten slotte: motorduivels die extreem veel lawaai produceren en vinden dat anderen onterecht klagen als die er last van hebben, hebben de empathie van een krokodil
HIerboven zegt iemand (Emiel):
“Voor veel liefhebbers is het geluid een essentieel deel van de ervaring: een voertuig dat volledig stil is, mist karakter en ziel.”
Niemand eist dat een voertuig volledig stil is, maar dat geeft niet het recht overmatig geluid te produceren.
Emiel zegt dat ie eerlijk is en meldt ons in zijn ontroerende eerlijkheid dat een uitlaat geluid maakt.
Emiel, vertel ons: hoeveel decibel aan geluid maakt jouw motor?
Hoeveel decibel heb jij nodig voor ‘het essentiele deel vd ervaring”?
Is dat een beschaafde <80 decibel, of geniet je van het brullen en loeien als je na een stoplicht zo snel mogelijk accelereert, waarbij je boven de 100 uitkomt?
Ter info:
Blootstelling aan geluid boven 85 dB gedurende langere tijd kan gehoorverlies veroorzaken.
Kortstondige pieken boven 100 dB (zoals bij een motor die optrekt) zijn schadelijk zonder gehoorbescherming.
Motorlawaai is een van de meest gemelde vormen van geluidsoverlast in woonwijken.
Schittterend/kostelijk:
Expat schrijft: “…waarbij volwassen mannen hun gebrek aan persoonlijkheid proberen te compenseren met zoveel mogelijk herrie.”
Spontaan meldt zich Emiel die (onbedoeld?) zichzelf etaleert als voorbeeld van de stelling (gebrek aan persoonlijkheid) van de Expat. Hij schrijft:
“Voor veel liefhebbers is dat een essentieel deel van de ervaring: een voertuig dat volledig stil is, mist karakter en ziel.”