Column – Een kerstfeest voor wie geen idee heeft wat het betekent

Daar stond ik dan
in mijn korte broek
terwijl een opblaasbare kerstman met obesitas me toeknikte vanaf het dak van een winkelcentrum in Pattaya
een plastic rendier bungelde aan een palmboom
de thermometer wees 33 graden aan in de schaduw
en uit de luidsprekers galmde voor de vijftiende keer die ochtend een Thaise versie van Jingle Bells
op een tempo dat zelfs de Kerstman zou doen overwegen zijn slee tegen een lantaarnpaal te parkeren
Jingle cash jingle cash jingle all the way
Kerst in Thailand is geen feest
het is een verdienmodel met glitter
een seculiere polonaise van plastic sneeuw
LED-sterren en aanbiedingen op airfryers
Niemand weet waarom er überhaupt een boom in het winkelcentrum staat
maar hé
hij knippert
en dat telt
Vraag een willekeurige Thai naar de betekenis van Kerstmis
en je krijgt een glimlach die zegt:
‘Is dat niet dat feest met die dikke farang in rood pak die kado’s gooit?’
Geen Maria geen kribbe geen os
Baby Jezus is nergens te bekennen
tenzij hij toevallig als action figuur bij een driedelig servies is verpakt
Wat wel overal is: lawaai
en dan bedoel ik niet de zachte klanken van een koor
maar het audioslachtafval dat winkelcentra in december afspelen onder het mom van ‘festive atmosphere’
Alsof herrie synoniem is geworden voor sfeer
Alsof we gelukkig worden van een schelle remix van “All I Want For Christmas” in de wachtrij bij de kassa
tussen de oplichtende nepsneeuw en een kerstengel met siliconenlippen
Een feestje voor wie het zich kan veroorloven
Cadeaus schreeuwen je toe vanaf etalages die flitsen als epileptische kerstkaarten
Limited edition parfumsets
dure horloges
laptops met 0% rente en 100% schuld
En daarachter een leger winkelmedewerkers
in kerstoutfit
met een salaris waar je net een halve panettone van kunt kopen
maar wel met een rendiergewei op hun hoofd
want dat is tenslotte de geest van Kerstmis
of in elk geval
de vorm
de inhoud is zoek
vermist sinds Bethlehem
Kerst in Thailand is een farangfeest
Een excuus voor hoteleigenaren om buffetten te serveren die je portemonnee opensnijden
voor bars om glitter op de barkrukken te strooien
voor expats om zich even minder alleen te voelen
en tegelijkertijd pijnlijk te beseffen dat niemand op hen zit te wachten
behalve die dame in een rood jurkje die je ‘Santa baby’ noemt terwijl je rekening oploopt als een adventskalender vol minachting
Elke dag een nieuwe verrassing
elke avond een lege portemonnee
Toch vieren we het
Want we zijn hypocriet in seizoensverpakking
We weten dat het allemaal nep is
dat die boom van plastic is
die sneeuw van schuim
die muziek van een algoritme
en die glimlach van de serveerster om de commissie
Maar we slikken het
met glühwein en bitterballen
en we doen alsof we thuis zijn
onder een hemel zonder sterren
in een land dat onze tradities niet snapt
maar ze wel weet te verkopen
Dus proost op Kerstmis in Thailand
Waar vrede op aarde vertaald is als “50% korting op flatscreens”
waar de herders hun schapen hebben ingeruild voor motorbikes
en waar het kindeke in de kribbe moet concurreren met een dansende sneeuwpop in neonlicht
Maar het goede nieuws
er is hier tenminste geen sneeuw
tenzij je de synthetische nevel meetelt
die elke avond uit de façade van Central Festival spuit
in een poging december koel te laten voelen
En dan
terwijl ik mijn biertje hef
en het ‘Silent Night’ hoor
vervormd tot een Thaise discotrack
besef ik:
misschien is dit wel de ware kerstgeest
een feest waarvan niemand snapt waar het over gaat
maar iedereen vrolijk doet alsof
omdat het alternatief is: nadenken
En dat is pas echt schrikken met de feestdagen.
Over deze blogger

- De Expat (66) woont al 17 jaar in Pattaya en geniet van elke dag in het land van melk en honing! Vroeger werkzaam in de wegen en waterbouw, maar het grillige weer in Nederland ontvlucht. Woont hier met zijn Thaise vriendin en twee honden net buiten Pattaya, op 3 minuten loopafstand van het strand. Hobby's: genieten, uitgaan, sporten en met vrienden filosoferen over voetbal, Formule 1 en politiek.
Lees hier de laatste artikelen
Column12 februari 2026Column – De Thaise kiezer omarmt de laars van de generaal en de fabel van veiligheid
Column5 februari 2026Column – De grote Thaise stembusgoocheltruc van acht februari
Column27 januari 2026Column – Sterven in het zicht van de haven of de bouwput
Column21 januari 2026Column – De symfonie van gescheurde trommelvliezen en het pletwalsballet

Alweer een artikel met ballen.
Oh what fun is it to ride. Wallets jingle all the way.
Zeker dat laatste! Fijne feestdagen.
ik zie geen verschil met kerstvieringen in Nederland.
Het is ook zo dat de meeste mensen vieren voor het feesten
Want tenslotte religie is maar een sprookje
Maar gelukkig wel een houvast voor vele mensen. Tenslotte is niet-geloven ook geloven .. Ik citeer :Omdat het alternatief is: nadenken’
Ik had in Nederland al een hekel aan de kerst periode met alle verplichtingen.
Vooral aan de mierzoete kerstmuziek.
Dacht daaraan te ontsnappen door hier te komen wonen.
Hier hoor je helaas die muziek nog langer dan in Nederland , half november, december en een groot deel van januari.
Ach, de Thai houden van versieren, muziek, en feestaankleding. ( kijk maar naar de uniformen)
Maar dat legt ‘ons’ geen verplichtingen op.
Heb persoonlijk me in NL nooit door die zogenaamde verplichtingen laten leiden.
Verplichtingen om niks.
Alleen als ik er zin in had. En dat was zelden. 🙂
Hahahaha, ja hoor daar is ie weer … de Expat.
Ik heb afgelopen jaar vreselijk genoten van jouw heerlijke humor met een vleug waarheid.
Ga zo door aub, ik lach me rot.
Ik wens jou een geweldig en gezond 2026 Expat.
Want als jij gezond blijft blijf ik het ook door het lachen.
Vriendelijke groet, Mike