Je woont in Thailand en denkt: zorg is betaalbaar, tot je in een privéziekenhuis belandt. Een gebroken pols, een blindedarm, of een nacht op de intensive care kan opeens duizenden euro’s kosten. Dan wordt ziektekostenverzekering geen luxe, maar een plan om je spaargeld te beschermen.
Toch verschilt de premie enorm per leeftijd, dekking en eigen risico. In dit artikel zie je wat expats en pensionado’s grofweg betalen, welke uitsluitingen vaak in de kleine lettertjes staan en hoe wachttijden en medische selectie je aanvraag beïnvloeden. Met concrete premievoorbeelden en keuzes die je maandbedrag echt lager kunnen maken zonder gekke verrassingen achteraf.
Waarom de premie in Thailand zo uiteenloopt
De prijs wordt bepaald door een paar knoppen waar verzekeraars sterk op sturen.
Leeftijd is de grootste. Tot je zestigste stijgt het vaak gestaag, daarna gaat het sneller. Dat is logisch: de kans op ziekenhuiszorg neemt toe, en behandelingen worden duurder.
Daarna komt de dekkingslimiet. Een polis met een jaarlimiet van een paar ton baht is een ander product dan een polis met meerdere miljoenen baht, laat staan wereldwijde dekking. Hoe hoger de limiet, hoe meer risico de verzekeraar draagt.
Ook belangrijk: waar ben je gedekt? Alleen in Thailand is meestal goedkoper dan dekking in meerdere landen. En dekking inclusief de Verenigde Staten is vrijwel altijd de duurste variant.
Tot slot speelt acceptatie mee. Veel verzekeringen werken met medische selectie. Zeker boven de vijfenzestig kan de uiteindelijke premie hoger uitvallen dan de prijslijst, of kan een aandoening worden uitgesloten.
Wat je in de praktijk betaalt aan premie
Om gevoel te krijgen bij bedragen, helpt het om naar echte premievoorbeelden te kijken. Bij Pacific Cross staan in een recente productbrochure premies per leeftijdsgroep. Het gaat om jaarpremies in baht, waarbij je per plan een andere dekkingslimiet kiest.
Een paar herkenbare ankerpunten, omgerekend naar maandbedragen.
Als je 31 tot en met 35 bent en je kiest de laagste dekkingslimiet, dan kom je uit rond 13.291 baht per jaar, grofweg 1.108 baht per maand. Ga je naar een hogere limiet, dan loopt dat mee op.
Als je 56 tot en met 60 bent, dan staat dezelfde instaplimiet op 22.887 baht per jaar, grofweg 1.907 baht per maand. Een hogere limiet in die leeftijdsgroep kan richting 50.651 baht per jaar gaan, grofweg 6.944 baht per maand.
Ben je 66 tot en met 70, dan zie je echt de sprong. De instaplimiet staat rond 37.653 baht per jaar, grofweg 3.138 baht per maand. Kies je in dezelfde leeftijdsgroep een hoge limiet, dan kan dat oplopen tot rond 215.271 baht per jaar, grofweg 17.939 baht per maand.
Bij 71 tot en met 75 wordt het nog scherper. De instaplimiet staat rond 56.109 baht per jaar, grofweg 4.676 baht per maand. Aan de bovenkant zit je rond 320.797 baht per jaar, grofweg 26.733 baht per maand.
Een belangrijk detail: boven de vijfenzestig worden dit soort prijstabellen vaak als richtlijn gebruikt. De uiteindelijke premie hangt dan sterker af van de medische acceptatie en het risico dat de verzekeraar bij jou ziet.
Visumverzekering is iets anders dan brede zorgdekking
Veel pensionado’s komen een verzekering tegen, omdat die nodig is voor een lang verblijf, bijvoorbeeld bij een O.A.-traject. Dan zie je polissen die precies mikken op die eis, met duidelijke limieten en vaak een hoger eigen risico.
Bij Luma zie je in een voorbeeldpolis voor lang verblijf dat het eigen risico enorme invloed heeft op de premie. In de leeftijdsgroep 66 tot en met 70 staat de jaarpremie zonder eigen risico rond 60.946 baht, grofweg 5.079 baht per maand. Kies je een hoog eigen risico, bijvoorbeeld 100.000 baht, dan daalt diezelfde leeftijdsgroep naar 24.642 baht per jaar, grofweg 2.054 baht per maand.
Dat klinkt aantrekkelijk, maar je moet dan wel kunnen betalen als er iets gebeurt. Het eigen risico geldt bovendien vaak per aandoening, niet één keer per jaar. Dat maakt het verschil tussen een vervelende rekening en een financiële klap.
Kijk ook naar de outpatient-dekking. Sommige langverblijfpolissen vergoeden wel consulten en medicatie, maar tot een jaarmaximum. Dat is prima voor kleine zorg, maar het verandert weinig aan het grote risico: dure opnames.
Eigen risico en eigen bijdrage zijn je grootste besparingsknoppen
Als je vooral bang bent voor de grote rekening, dan kun je besparen door outpatient beperkt te verzekeren en te focussen op opname en spoedzorg. Outpatient maakt de premie relatief duur.
Een eigen risico drukt de premie vaak harder dan mensen verwachten, zeker bij hogere leeftijden. Dat zie je ook in de cijfers hierboven. Het is vooral aantrekkelijk als je weinig zorg gebruikt en genoeg buffer hebt voor een eerste rekening.
Let wel op de kleine lettertjes. Sommige polissen hebben naast eigen risico ook eigen bijdrage, bijvoorbeeld een percentage van de rekening. In een privéziekenhuis kan dat alsnog flink aantikken. Vraag jezelf af: wil je voorspelbaarheid of wil je maximaal premievoordeel.
Wachttijden en uitsluitingen die je premie en dekking bepalen
Hier gaat het vaak mis, ook bij slimme mensen.
Wachttijd betekent: je bent wel verzekerd, maar bepaalde zorg wordt de eerste periode niet vergoed. Bij sommige polissen geldt bijvoorbeeld een wachttijd van 30 dagen voor ziekten, met uitzonderingen voor ongevallen. En voor een lijst aandoeningen kan een langere wachttijd gelden, zoals 120 dagen. Denk aan tumoren, hernia, staar, aambeien en nierstenen.
Uitsluitingen gaan nog verder. Pre-existing conditions zijn het bekendst. Als je al klachten had of het stond al in je dossier, dan kan de verzekeraar dat uitsluiten. Soms mag je wel instromen, maar dan met uitsluiting van die aandoening. Soms vraagt men aanvullend onderzoek en dat kan de premie verhogen.
Praktisch betekent dit: een goedkope polis op papier kan voor jou duur uitpakken, als precies datgene wat je waarschijnlijk nodig hebt niet wordt vergoed.
Hoe visumeisen je keuze sturen
Voor sommige trajecten rond lang verblijf kan een verzekering verplicht zijn. Officiële documenten noemen in de loop der jaren verschillende minimumeisen. Zo bestond er lang een minimum van 40.000 baht voor outpatient en 400.000 baht voor inpatient. Later zijn er ook eisen genoemd richting 100.000 Amerikaanse dollar, grofweg 3 miljoen baht, inclusief dekking voor Covid-gerelateerde zorg.
In de praktijk is dit precies het soort onderwerp waar je niet op gevoel moet gokken. Regels veranderen, en informatie loopt soms achter. Check daarom altijd de actuele eisen bij je eigen ambassade of consulaat en bij immigratie, en zorg dat je polis daar echt op aansluit.
Drie realistische profielen met een passende aanpak
- Je bent 35 en woont hier voor werk – Als je in loondienst bent, kan deelname aan het sociale zekerheidsstelsel een basis geven, maar de dekking is gekoppeld aan een aangewezen ziekenhuis en voelt voor veel expats beperkt. Veel mensen combineren het met een private polis voor snellere zorg en meer keuze. Hier kun je vaak premie besparen met een hoger eigen risico en beperkte outpatient.
- Je bent 55 en je wilt rust en keuze – Dan loont het om iets ruimer te kiezen dan de minimale limiet. In deze fase kun je meestal nog goed door de medische acceptatie komen. Een plan met een paar miljoen baht limiet kan dan het verschil maken tussen zorg kiezen op kwaliteit en zorg kiezen op prijs.
- Je bent 68 en je gaat voor langdurig verblijf – Dan wordt acceptatie belangrijker en stijgt de premie sneller. Je kunt de premie sturen met eigen risico, maar alleen als je buffer groot genoeg is. Extra belangrijk is om duidelijk te krijgen wat er gebeurt bij verlengen, en of de verzekeraar premies aanpast op basis van leeftijd en schadeverleden.
Tot slot
Een ziektekostenverzekering in Thailand is geen vast bedrag dat je even opzoekt. Het is een pakket keuzes en elke keuze schuift de prijs en de risico’s. Kijk dus niet alleen naar de premie, maar vooral naar de combinatie van dekkingslimiet, eigen risico, wachttijden en uitsluitingen. En als je richting pensionering gaat, regel het liever een paar jaar te vroeg dan een paar jaar te laat. Dan heb je meestal meer keuze, betere voorwaarden en een premie die nog te dragen is.
Bronvermelding:
- Premiumtabel en toelichting op acceptatie boven 65 jaar in brochure van Pacific Cross (New Normal Lifestyle Series, 2025).
- Premietabel met eigenrisico-opties en informatie over wachttijden en pre existing uitsluitingen in brochure van Luma (Long Stay Care, 2021).
- Overzicht van gewijzigde criteria voor O A-visum en genoemde dekkingsbedragen in document van Ministry of Foreign Affairs of Thailand.
- Indicatieve gemiddelde internationale premies in 2026 volgens William Russell.
- Indicatieve gemiddelde expatpremies en context volgens The Thaiger met verwijzing naar een verzekeringsbroker.
- Basisinformatie over deelname van buitenlandse werknemers aan Social Security Office en bijdragen.
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant is er gebruikgemaakt van ChatGPT als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Vliegtickets3 april 2026Qatar Airways schaalt op: Bangkok en Phuket terug in schema
Vliegtickets3 april 2026Lufthansa ziet in Azië eerste signalen van kerosinetekort
Maatschappij3 april 2026Nakhon Pathom geschokt door kinderbedelnetwerk dat jaren actief bleef
Geld en financiën3 april 2026Goudprijs in Bangkok onder druk door afnemende hoop op lagere rente
Een leuk artikel met inderdaad een aantal tips. Ik adviseer echter een ieder die op zoek is naar een ziektekostenverzekering specialisten te raadplegen zoals een broker. Ik werk zelf voor AA Insurance Brokers in Pattaya en kan je alle ins en outs uitleggen in meerdere talen.
Het vervelende van het je verzekeren tegen ziektekosten in TH is dat je niet zeker weet dat je je kunt verzekeren tegen ziektekosten. En dus betaal je fikse premies voor een polis die je uitsluit juist van datgene waarvoor je een verzekering nodig hebt.
Stel je besluit op je 63e levensjaar met vervroegd pensioen te gaan en te emigreren naar Thailand. Op het moment dat je je uitschrijft uit NL, ben je niet meer verzekerd tegen ziektekosten. Het kan even duren, afhankelijk van je NL-verzekeraar, maar uiteindelijk houdt het op. Dan zoek je in TH een verzekeraar. Dat wordt altijd een commerciële. Meestal niet van Thai origine, maar een internationaal opererende, zoals in het artikel enkele opgesomd. En die heeft een winstbelang. Diens bedrijfsvoering is het zo min mogelijk uitkeren van claims. En dat begint met uitsluitingen. En vervolgens: hoe ouder, hoe hoger de premies, tot in tientallen van duizenden bahts per jaar toe. Plus: hoe ziekelijker je voorgeschiedenis, hoe groter kans op weigering.
Bijna alle verzekeraars vragen op medische attesten. Op basis daarvan wordt beoordeeld hoe gezond je bent, en welke gezondheidsfactoren aanwezig die geen risico vormen tot claimgedrag. Gevonden latent of manifest ziekte-factoren worden niet meegenomen in de dekking. Er zijn zelfs polissen er die na één jaar premiebetaling pas actief worden.
En dat is nou juist wat je wilt als je op je 63e met pensioen in TH komt wonen. Want 63 jaar oud zijn is nog best jong. Maar kom je met een prostaatprobleem, een lichtelijke BMI-verhoging, diabetes type 2 (type 1 is bij uitstek niet aan de orde), en/of hoge bloeddruk, alle kwalen waarvoor je medicijnen slikt en die medicatie-inname dien je te noemen op je aanmeldingspapieren, dan zijn complicaties later bij het ouder worden een mogelijke bron van problemen. Je weet dus niet of je voldoende bent verzekerd. Het is altijd afwachten of er een ‘akkoord’ komt van de zijde van de verzekeraar. Vandaar dat je maar het beste je creditcard bij je kan hebben.
Het stuitende vind ik dat die gebieden waarop je kunt verwachten ziekenhuiszorg nodig te hebben, niet worden meegenomen in de polisdekking. Maar je premiestelling wordt er wel duurder van. Je betaalt dan met het stijgen der jaren een steeds hogere premie voor die aanwezigheid van latente kwalen en aandoeningen, die nooit als claim zullen worden gehonoreerd.
Kortom: voor je emigreert, heb eerst maar eens een goed gesprek met je huisarts, en als die tegen je zegt dat op een of ander ziektegebied een verslechtering is te verwachten vanwege leeftijd etc, denk dan goed na of je in TH risico’s wilt lopen. In Thailand geldt dat als je door verkoudheid een longontsteking oploopt, en enkele dagen een ziekenhuisbed nodig is, een polis uitkomst kan bieden. Maar kom je in TH met hoge bloeddruk en heb je later hartklachten? Vul zelf maar in!
Mijn partner, Thaise en is 47 jaar, heeft een pariculiere zorgverzekering, wat haar is overkomen met deze maatschappij daar lusten de honden geen droog brood van.
Op 19 november 2025 werd zij onderzocht door een professor die buiten haar werkzaamheden in het ziekenhuis een eigen praktijk heeft, een praktijk voor klachten bij vrouwen, Gynaecologie, zij is alom gerespecteerd in CNX.
Mijn partner werd door haar doorverwezen voor een rongtenfoto.
Deze is later met mijn partner bekeken en mijn partner moest met spoed een afspraak maken in een privékliniek, hier is zij arts en zij zou dan de operatie uitvoeren, want de cyste was dusdanig groot en gevuld met vocht en nog altijd groeiende dat het levensbedreigend was.
De volgende dag naar de kliniek en ook daar werd vastgesteld dat zij met spoed moest worden geopereerd.
De verzekeraar op de hoogte gebracht en deze reageerde met de vraag, heeft u al eerder op deze plek een cyste gehad en ook werd er een bewijs gevraagd als het niet zo zou zijn (????), een bewijs dat je iets niet hebt gehad, vreemd.
De proffesor en de chirurg van de privékliniek ingeschakeld, deze hebben schriftelijk hun uitleg gegeven en het was geen oude cyste, nieuw en er moest met spoed worden geopereerd.
Weer een antwoord van de verzekering, wij willen een bewijs, anders wordt er niets vergoed.
Mijn partner is nu naar een regulier ziekenhuis in CNX gegaan op aanraden van de proffesor, daar heb je ongeveer 100 wachtende voor je, ook als je een afspraak om 10 uur hebt wat inhoud dat voordat je een arts krijgt te spreken de dag bijna om is.
De arts die haar onderzocht, maakte gelijk een afspraak voor een operartie want zoals gezegd de situatie was levens bedreigend.
Op 4 december 2025 opname en op 5 december werd zij geopereerd, normaal duurt zo’n operatie ongeveer 2 uur, maar nu was het 5 uur, het was complex.
Mijn partner kwam op zaal te liggen met 20 vrouwen die om allerlei redenen geopereerd moesten worden of waren geopereed of bevallen.
Familie slaapt op zo’n afdeling op de grond want de verpleging is hier minimaal.
Wij hebben gelijk om een privékamer gevraagd, dat was mogelijk á Thb 5000 per dag, geen probleem, 4 dagen en een goede verzorging dat was de Thb 20.000 meer dan waard.
Maar nu even terug naar de verzekeringsmaatchappij, men was tot de conclusie gekomen dat zij toch in de privékliniek geopereerd kon worden, vanwege de urgentie zo spoedig mogelijk, te laat want zij was al geopereerd, nu kwam een belachelijk aanbod, zij kon opgehaald worden met een ambulance en kon herstellen in een privékamer van de kliniek.
Uiteraard geweigerd, we kregen uiteindelijk een minimale teruggave van de gemaakte kosten en dat was het.
De verzekeringsmaatschappij heeft dus een dure operatie niet hoeven te vergoeden en zijn op deze manier er met een schijntje vanaf gekomen.
Dit was een (te) lang verhaal mijnerzijds maar waar ik alleen maar duidelijk probeer te maken dat privé verzekeringsmaatschappijen niet alles zijn in Thailand en voor mij als 75 jarige te duur wat betreft de premie en dan maar moeten afwachten of zij uberhaupt wel vergoeden als het noodzakelijk is.
Mijn partner is 2 keer terugeweest in het ziekenhuis voor controle, een uitermate vriendelijke arts en alles is gelukkig goed aan het herstellen, wat overigens 4 maanden duurt voordat het weer 100% is met haar.
In Nederland klaagt men over de zorg en eigen bijdrage, ik zeg bij deze, overal is er wel iets om ontevreden over te zijn, maar hier ben je als patient aan de willekeur overgeleverd van je privé ziektekostenverzekeraar.
Het is goed leven in Thailand, dat doe ik al bijna 8 jaar, maar je moet wel gezond blijven want anders ben je in de aap gelogeerd.
Mvg. MeeYak
Hi Wim,
Ik ben net 74 geworden, 07-02-1952. Ik heb al vaker gekeken wat voor mij een ziektekosten verzekering zou gaan kosten. Ik heb hoge bloeddruk medicijn, slik gemiddeld 1 op 3 dagen na dagelijkse meting. Niet brildragend, nieuwe lens 1 jaar geleden.
Heb vorig jaar een radio therapie gehad tbv een carcinoom op mijn voorhoofd, geheel genezen. Verder gezond. Kun jij een inschatting maken wat voor een premie ik zou moeten betalen, laten we zeggen van nu tot 2037? Ik kan een eigen risico opvangen.
Bij voorbaat dank, Johan Schoemaker.
Ben bij aa insurance hua hin geweest,april verzekering gekozen voor 74000bht per jaar na vier jaar verdubbelde premie,nog nooit een claim ingediend,dus ben gestopt met de verzekering,dus Wim bedankt voor jullie goede bedoelingen.
Ik ben al 20 jaar in Thailand verzekerd, maar met uitsluiting van hart en vaarziekten; zo’n beetje de grootste risicopost. Wel betaal ik de volle mep premie, dus heb ik naar voor de goedkoopste vetzekering gekozen.
Wel uitsluiting maar geen premieverlaging en dat is wat me aan het denken heeft gezet. Waarom nog meer dan 100 duizend baht betalen voor een halve verzekering en waarbij je ook nog eens 10 tot 20%vvan de rekening zelf moet betalen. Ook al ben ik bijna 78, denk ik er mee te stoppen. Had ik waarschijnlijk al veel eerder moeten doen. Stom? Misschien wel, maar ik heb mijn eigen dekking.
Het is inderdaad vreemd dat je ondanks diverse uitsluitingen geen premie verlaging krijgt.
Je zou zeggen dat de verzekering door deze uitsluitingen minder risico loopt.
Meestal zijn de uitsluitingen juist hetgene met de grootste kosten.
Hugo, ik heb me nog nooit laten verzekeren tegen ziektekosten hier in TH. Precies om wat jij zegt: waarom de volle bak aan premies betalen, met uitsluitingen van risico’s waarvoor je die verzekering juist wilt hebben. Terwijl het gaat toch altijd om risico’s gaat als je het over verzekeringen hebt, of het nou een brand- en inboedelverzekering betreft, een reisverzekering, een WA- of een all risks autoverzekering: de naam zegt het al. Maar in TH is het dit type zorgverzekeraars toegestaan om risico’s op kwalen en ziektes uit te sluiten. Tegen hoge premies, elke 5 jaar weer. Zie ook het commentaar van @Willem2. Fred zegt het treffend: gaat het om een gebroken pols of een ontstoken wond: geen probleem. Maar gaat het om ernstiger aandoeningen dan wordt het een ander verhaal. Ik heb al die jaren al die premies op een aparte rekening gestort, en heb ik die niet nodig, is het voor mijn vrouw later.
De zorg is in Thailand zeker even goed dan in de EU en dit zeker in de privaat ziekenhuizen. Echter is dat niet het geval met het zorgsysteem dat gebaseerd is op winst en niet op de feitelijke zorg. Ik heb geen zin om bij een erge kwaal of een onverwachte aandoening waarbij je totaal van de kaart bent eerst in discussie te gaan met een verzekeraar (als je daar nog toe in staat bent) en al zeker niet om te wachten op deze hun beslissing met alle stress van dien.
Het kwakkelende zorgsysteem in TH is De Hoofdreden ik me er nooit permanent heb willen vestigen. Uit ervaring weet ik dat alle verzekering goede zijn zolang je ze niet nodig hebt.
Na mijn 30 jaren van lang verblijf in TH kan ik hier wel heel wat schrijnende verhalen neerschrijven van wat ik van dichtbij heb meegemaakt met die verzekeraars. Zo lang het gaat over gebroken polsen en simpele aandoeningen valt het allemaal wel mee ….maar krijg je te maken met levensbedreigende aandoeningen dan wordt het een gans ander verhaal.
Ik heb weleens gehoord dat uitsluitingen komen te vervallen wanneer je twee opeeenvolgende jaren niets geclaimd hebt. Is dit wel zo?
Andere vraag: Elk jaar stijgt mijn premie fors (ben 70) vanwege de gestegen zorgkosten. Zouden de limieten voor de verzekerde kosten dan niet mee moeten stijgen?
Alvast bedankt, Jerry
Ik heb WrLife, premie blijft gelijk zolang je niet declareert.
Declareer je 10.000 dan stijgt de jaarpremie de rest van je leven met 3% per jaar.
Ik startte met deze verzekering toen ik 66 was. Betaal < 200 euro per maand, alleen inpatient.
Klopt helemaal Sjoerd, ik betaal nog steeds dezelfde premie bij WrLife, hopelijk blijft dat zo.
Mij werd WR Life afgeraden door AA Insurance. Zou te duur worden voor ons en ook mindere dekking in vergelijk met Pacific Cross.
Zie verder mijn ervaring hieronder.
WR Life is een Engels bedrijf. Dat bedrijf doet in 1001 verzekeringen. Uiteraard hebben zij een ‘health insurance’. Hun polisvoorwaarden klinken goed. Na aanmelding volgt een medische screening. Wil je die niet, dan pas dekking vanaf het 2e jaar. Bij de gevonden en eerder bekende aandoeningen geldt dat die kunnen worden uitgesloten afhankelijk van de aard en ernst. Om die reden heb ik afgezien van aanmelding. Ik heb namelijk een ziektegeschiedenis. Ik zoek een verzekering die risico’s dekt en niet die mijn gezondheid uitbuit om premies te vangen.
In plaats van mij volledig te verzekeren via een dure commerciële ziektekostenverzekering, heb ik bewust gekozen voor een andere aanpak. Bij meerdere verzekeraars en banken heb ik een goede ongevallen verzekering afgesloten.
De reden daarvoor is simpel: het maximale uit te keren bedrag per ongevallenverzekering ligt vaak rond de 200.000 baht per ongeval. Door meerdere polissen te combineren, vergroot ik mijn financiële zekerheid aanzienlijk … wanneer er onverhoopt iets ernstigs zou gebeuren.
De premie die ik normaal gesproken maandelijks zou betalen aan een commerciële ziektekostenverzekeraar, zet ik apart in een eigen fonds. Dit “potje” dient als buffer voor medische kosten wanneer dat nodig mocht zijn. Zo houd ik zelf de regie over mijn geld, bouw ik een reserve op en ben ik toch goed beschermd tegen grote risico’s.
Voor mij voelt dit als een bewuste, doordachte keuze: spreiding van risico en financiële controle in eigen hand.
Hoe ga je die verschillende verzekeraars dan combineren?
Ze zullen de originele facturen eisen en die kan je dan maar 1 keer indienen bij 1 verzekeraar.
Bij een volgend ongeval geval kan je dan wel een andere verzekeraar gebruiken natuurlijk, maar uiteindelijk ben je telkens maar voor 200 000 Baht verzekerd per geval.
Klopt, meestal staat ergens in de kleine letters dat als je elders dekking hebt, de oudste polis voorgaat en de rest niets uitkeert. Daar zou ik maar eens naar kijken.
Bovendien is een van de vragen bij het afsluiten van een verzekering of je momenteel ook al ergens anders verzekerd bent. Tenminste die vraag heb ik toch al dikwijls tegen gekomen bij vragenlijsten.
Dat zal ook wel zijn reden hebben denk ik dan.
Weet u wel zeker dat u krijgt uitbetaald, als u bijvoorbeeld de kosten van een gebroken been 5 keer claimt bij 5 maatschappijen?
Daar ben ik namelijk niet zo zeker van.
Een verzekering is geen verdienmodel. (voor de klant)
Een gebroken been valt sowieso niet onder de dekking, ook niet ten gevolge van een ongeval. Er moet dan sprake zijn van blijvende invaliditeit.
Ik vrees dat je weinig aan een ongevallenverzekering hebt. Die keert alleen maar uit bij overlijden of blijvende invaliditeit ten gevolge van een ongeval. Raak je in het ziekenhuis ten gevolge van een ongeval, krijg je geen cent. De premie voor deze verzekering is heel laag, omdat blijkt dat verzekeraars maar heel zelden hoeven uit te keren (kansberekening). Mocht je dagelijks met een motorbike deelnemen aan het verkeer in Thailand, dan heb je er misschien wat aan.
Het grote probleem is dat ziekteverzekeringen jaarlijks 10-15% omhoog gaan dus binnen 5-6jaar betaal je het dubbele en is een degelijke verzekering niet meer te betalen…
Klopt niet. U wekt hier de indruk dat de premie bij alle verzekeraars jaarlijks omhoog gaat, maar (zie ook Sjoerd en Roelof hierboven) niet bij WR Life zolang je niet declareert. Dat AA Insurance hen afraadt zegt meer over AA Insurance dan over WR Life, want als je de diverse aanbieders zelf goed vergelijkt, zou een adviseur die verzekeraar niet moeten afraden.
Is wat je hier aanhaalt niet het grote probleem van het in Thailand verzekerd zijn voor ziektekosten? Premies betalen en verzekerd zijn ‘zolang je niet declareert”. Want dan wordt het een ander verhaal. Premies gaan omhoog, uitsluitingen beginnen te werken, het verzekerd bedrag blijkt voor het totaal van de looptijd, etc. Dat komt omdat wij in de veronderstelling leven dat ‘verzekerd zijn’ betekent dat je ziekenhuiskosten vergoed krijgt. Maar het gaat de verzekeraars niet om de kosten. Het gaat hen om het innen van premies. Zolang je niet declareert, is het niet verhogen ervan niet meer dan een lokkertje bij deze maatschappij jouw polis af te sluiten. Opdat je premies afdraagt!
Ik ben 74 en heb 9 jaar geleden een verzekering bij een Thaise maatschappij FWD afgesloten betaal nu 22.000 baht per 3 maanden leeftijd oplopend na iedere 5 jaar en de polis loopt 10 jaar na die 10 jaar een uitkering van 500.000 baht bij overlijden aan mijn echtgenote de plois is voor mij na informatie gewoon te verlengen na de 10 jaar en de uitkering word dan niet hoger in Patient heb al een paar maal in hospitaal gelegen waaronder een Aneurijsma operatie de kosten van de operatie werden gedeeld verder heb ik helemaal geen klachten over deze maatschappij en word er heel deskundig en goed bijgestaan ook dank zei het ziekenhuis personeel het is maar net welk risico jezelf wil nemen eigen keuze ik ben niet van plan om maatschappijen te spekken met al die uitsluitingen waar ik nu geen last van heb maar kosten doet het overal zelfs in Nederland.
Gr Willem
Bij FWD kun je een polis afsluiten tot 75 jaar. Daarna is geen aanmelding/inschrijving mogelijk. Dat is het gezeik met vele van dit soort Thai en buitenlandse verzekeringsmaatschappijen. Kom je op oudere leeftijd naar TH is het sluiten van een polis vaak niet meer mogelijk, tenzij tegen hogere premies, bv bij WR Life. Ik ben 2 jaar geleden naar TH gekomen op 74 jarige leeftijd. Na intensief zoeken en overwegen heb ik besloten geen verzekering af te sluiten. Ik heb geen ziektehistorie, in NL nooit een specialist de hand hoeven te schudden, de huisarts kent mij enkel van herhaalrecepten ouderdoms-hoge-bloeddruk waartegen ik een minimale medicatie slik, idem tbv de laagste dosering van een medicijn vanwege prostaatvergroting, ik rook en drink niet, beweeg regelmatig, eet gezond, leef gelukkig, ben niet van plan mij door een medisch-specialistische screening te halen om te zien of ergens in mijn lijf een poliep groeit, ik hoef niet per se 80 te worden, ik hou van kwaliteit en niet van lengte. En komt het einde, dan is ieder gegroet.
Jaren geleden op bezoek geweest bij AA Insurance.
Uitkomst: de Nederlandse basisverzekering aanhouden is het beste, het veiligste, het meest zekere.
Zeker als je ouder bent en de klachten komen.
De NL ziektekostenverzekering is gekoppeld aan een verplicht verblijf in NL van meerdere maanden per jaar.
Is men te lang in het buitenland, dan wordt men beschouwd als zijnde uitgeschreven uit NL.
En verliest men de mogelijkheid om gebruik te maken van de NL ziektekostenverzekering.
Ook als ik niet in NL zou hoeven/moeten verblijven, zou ik met alle liefde mijn belastingen en premies in NL blijven betalen om daarmee in aanmerking te blijven komen voor mijn NL basisziektekostenverzekering.
Dus men heeft geen last van mij in NL, maar ik betaal wel graag voor alles mee.
De meeste tijd verblijf ik buiten NL. “The world is a global village”.
Vele ouderen verblijven langere tijd per jaar buiten NL. Onderzoek heeft aangetoond, dat die gelukkiger zijn.
Bovendien houd ik woonruimte bezet in NL (ik verhuur niet). Ik zou dat best willen verkopen.
Het gebruik van een briefadres is niet mogelijk, want dat is geen onbepaalde tijd geldig.
De koppeling van NL ziektekostenverzekering met het verplichte jaarlijkse verblijf in NL vind ik jammer.
Er zijn meerdere landen, die die verplichting niet hebben.
Zou fijn zijn, als die verplichting wordt opgeheven.
Je kunt Nederlands verzekerd blijven als je tenminste 4 maanden per kalenderjaar in NL ingeschreven staat in het bevolkingsregister
Lijkt me geen correcte voorstelling van zaken. Maar 4 maanden ingeschreven staan betekent ook dat je maar 4 maanden verzekerd kunt zijn.
Cornelis toch, wat zeg je me nou. Je kunt niet ‘maar 4 maanden ingeschreven staan’ in het NL-BRP. Die Berbod zal dat ook zo niet bedoelen. De letterlijke tekst van de NL-overheid is: “Verblijft u in een periode van een jaar meer dan 8 maanden buiten Nederland? Dan moet u zich altijd uitschrijven bij uw gemeente in Nederland. De 8 maanden hoeven niet aaneengesloten te zijn. Het geldt bijvoorbeeld ook als u binnen een periode van een jaar 2 keer 5 maanden buiten Nederland gaat wonen. Het maakt daarbij niet uit of u uw huis in Nederland aanhoudt.” Hetgeen betekent dat je in het geval van langer dan 4 maanden in NL zijn, je niet naar de gemeente hoeft om je uit te schrijven. Hetgeen dus ook betekent dat alle rechten en plichten zijn en blijven zoals de jaaren daarvoor en zoals gewend. Kortom: er bestaat gen regel dat omschrijft wat er aan de hand is bij 4 maanden. Er is slechts een regel dat zegt dat je niet ingeschreven mag blijven als je langer dan 8 maanden niet in NL bent.
Je begrijpt vast wel wat ik bedoel, Henk. De teksten die je citeert ken ik, maar Berbod suggereert in zijn bijdrage dat als je maar minstens 4 maanden per jaar ingeschreven staat je gewoon verzekerd kunt blijven – zonder tijdsbeperking dus. Als hij/zij dat niet bedoelt zou het toch anders geformuleerd moeten worden om mensen niet op het verkeerde been te zetten.
Het klopt gewoon wat Berbod zegt. Je moet in NL minimaal 4 maanden wonen om niet uitgeschreven te hoeven worden en dus gebruik te kunnen maken van alle rechten, (in aanmerking genomen dat ook alle plichten van kracht zijn.) Jij maakt er van dat als je maar 4 maanden in NL bent ingeschreven je ook maar 4 maanden verzekerd bent. Dàt is de verkeerde voorstelling van zaken, ergo: het klopt niet. Je kunt niet maar 4 maanden ingeschreven staan. En dat is wat jij aanhaalt. Klaar.
Ik ben in-patient verzekert voot 10 millioen baht per ziekte per jaar bij pacific cross. Ik ben al enkele jaren bij hun verzekerd. Ik heb een eigen risico van 300,000 baht per jaar. Inmiddels ook 20% no claim korting. Premie is minder dan 40,000 baht per jaar. Ik ben 65 jaar. Als ik bijvoorbeeld kanker zou krijgen dan kan ik goed in Thailand behandeld worden in een prive ziekenhuis. Een kennis van mij is met tussenpossen 8 jaar lang voor darmkanker behandeld in Thailand. Dat kostte in totaal ruim 15 millioen baht!
Ook voor ons was dit een puzzel. Wij hebben net een zorgverzekering afgesloten met hulp van AA Insurance en zijn geholpen door Yorick. Wim kent hem vast wel.
We hebben gekozen voor Pacific Cross met het midden pakket voor alleen Inpatient zorg. Ook met een redelijk eigen risico.
Daarnaast heeft mijn vrouw ook en pasje voor het Thaise zorgsysteem, dus bij outpatient zaken, kan ze daarmee uit de voeten. Voor mijzelf, kan ik dat wel bekostigen. Dus voor ons beiden, hebben we alleen de Inpatient variant.
Wat mij opviel, is dat de alle verzekeringen hier nogal op de Amerikaanse leest gestoeld zijn. Sommige manieren van uitsluitingen zijn naar mijn mening onlogisch en soms zelfs een vorm van discriminatie. Wellicht bekeken door een Nederlandse bril, maar dat is mijn gevoel. We hebben er echter wel mee te dealen.
Ik heb wel een medische historie. Zonder in details te gaan, ben ik ruim 8 jaar geleden succesvol behandeld voor darmkanker en 2 niertumoren. Ruim een jaar gelden ook behandeld voor mijn prostaat, de bekende oude mannen kwaal”.
Mijn behandelende specialisten, hebben op papier in het Engels verklaard, dat ik volledig genezen ben en dat ik vlak voor onze emigratie in oktober 2025 volledige binnenste buiten ben gekeerd en volledig gezond ben. Wel gebruik ik medicijnen tegen hoge bloeddruk.
Mijn vrouw heeft vlak voor vertrek nog met een positief resultaat deelgenomen aan de bevolkingsonderzoeken voor borst- en baarmoederhalskanker. Toch moet ze hier nogmaals het borstonderzoek laten doen, omdat het langer dan een half jaar geleden was gedan, terwijl ik
Omdat ik bijna 70 ben, moest ik een intake onderzoek laten doen. Dit is gedaan in het Bangkok Hospital in Udon Thani. Ik moet zeggen dat ik positief verrast was, door de manier van omgang en behandeling. Het eindresultaat was dan ook eigenlijk heel goed. Geen diabetes, hoge cholesterol, etc. en goede hart- en longfuncties.
Toch werden de bovengenoemde zaken uitgesloten. Ik kan daar een enig begrip voor opbrengen, maar blijf het eigenlijk toch vreemd vinden. Ook, dat reeds in gebruik zijnde, vrij goedkoper medicijnen niet vergoed worden.
Tenslotte ben ik door AA vrij goed geholpen. Wel vond ik het erg vreemd, dat ik nog zelf stukken naar Pacific Cross. Dit soort zaken viel mij tegen.
Ik verwacht van een Broker, dat zij met de klant overleggen welke polis het beste is en dat zij dan van de klant de benodigde papieren krijgen gestuurd per post of digitaal en zij (de broker) verder de deal afhandelt tot de klant hun zorgpasjes heeft gekregen.
We gaan zien hoe dit verder gaat.
Met in Thailand alleen InPatient verzekering hebben en zelf Outpatient betalen kun je ook voor verrassingen komen te staan.
Recent als OutPatient voor hoofd huidkanker behandeld in een ‘prive ziekenhuis’.
Dermatoloog verwijderde 2 kankerplekken en deed ook nog even voor de zekerheid op 2 plekjes een biopsie.
Twee uur wachten op lab uitslag of alles aan kankerweefsel was verwijderd.
Daarna de plastisch chirurg die met gezonde huid van ander lichaamsdeel de hoofdhuid op schedel weer heeft samengesteld.
Het totaal gebeuren kwam op 150.000 THB, waarvan 46.000 THB alleen voor de laboratorium analyse.
Strekking verhaal; OutPatient gedoe kan ook stevig in de papieren lopen.
Na de operatie dag nog vele malen naar hospitaal voor wonden dressing en verband vervangen.
Hechtingen verwijderen, en nabehandeling.
Totaal bill, voor eigen rekening gaat in richting 170.000 THB.
Dat kan iemand die alleen Inpatient verzekerd is dus tegemoet zien als als je met kanker de sjaak bent.
Dit meest op hogere leeftijd.
Voor prostaatkanker- en huidkankerpatient behandelingen is opname ( InPatient) meestal niet nodig.
Wil dit delen met lezers als iets om te overdenken.
Een goede vriend van mij moest ook wegens huidkanker aan zijn hoofd behandeld worden. Hij sprak met de arts die dat zou doen en die gaf een kostenplaatje van de verschillende ziekenhuizen: het Bangkok Hospital zou hem meer dan 200.000 baht gekost hebben. Het Hua Hin Hospital zou ongeveer de helft berekenen (let wel: bij deze arts).
Toen hij uiteindelijk de rekening kreeg van het Hua Hin Hospital, hoefde hij slechts 25.000 baht te betalen. Wat bleek: eerst werd iedere plek als aparte behandeling gezien. Maar bij de operatie werden de drie plekken op zijn gezicht als één plek behandeld, en de vierde, een kleine op zijn schouder, werd niet eens als operatie gezien en daarvoor betaalde hij nauwelijks. Zo werden de kosten teruggebracht.
Hij is ook 78 en heeft geen verzekering. Wel heeft hij geld opzijgelegd voor een eventuele grotere behandeling.
Precies dat laatste doe ik ook. Geen torenhoge premies aan een buitenlands/internationaal operende ziektekostenverzekeraar, die uit is op het innen van premies en claims zo veel mogelijk afhouden, immers de bruto-netto baten moeten bedrijfsmatig kloppen, hetgeen al jaren lukt want ze bestaan nog steeds. Geen enkel bedrijf zal uitekeren uit eigen kapitaal. Als de premies de claims en de bedrijfsvoering niet dekken, is het einde verhaal. Bedenk ook dat je een dergelijke bedrijf enkel kent van een lonkend website. Ik moet degene nog tegen komen die ooit een medewerker in levende lijve heeft gezien. Anders dan bijvoorbeeld Muang Thai bij wie mijn vrouw is verzekerd. Hier te Ching Mai is er een hoofdkantoor, in alle grote malls zitten bijkantoortjes met personeel, met wie ze jaarlijks contact heeft om het afgelopen jaar door te nemen, de polis op te frissen en de premie van komend jaar te betalen. En zo hoort het ook. Ook in TH is de zorg qua kosten gefiskaliseert. dat kan niet anders. Zorg en ziekenhuis: dat zijn voor regeringen de grootste kwesties.