Wie Songkran vooral kent als vrolijk waterfeest, schrikt in Pattaya vaak van de schaal. In deze badplaats duurt het feest niet een paar dagen, maar verandert het in een lange reeks van verkeersdrukte, natte straten, harde muziek en overvolle uitgaansgebieden. Voor veel vaste bewoners voelt dat minder feestelijk en ontspannen.
Dat gevoel komt niet uit de lucht vallen. In Thailand loopt de officiële Songkran-periode van 13 tot en met 15 april, maar in Chonburi gaan lokale vieringen door tot 19 april in Pattaya en 18 april in Naklua. Die verlenging maakt de stad aantrekkelijk voor toeristen, maar vermoeiend voor bewoners.
Een stad die dagenlang op slot lijkt te staan
Voor toeristen is Pattaya tijdens Songkran vaak precies wat ze zoeken. Watergevechten op straat, pickuptrucks vol feestvierders, muziek langs Beach Road en een uitbundige sfeer die bijna nergens anders zo groots is. Maar wie er woont of er maanden per jaar verblijft, kijkt daar vaak anders naar.
Veel bewoners ervaren het festival niet meer als een leuke onderbreking, maar als een periode waarin de stad moeilijk begaanbaar wordt. Even boodschappen doen, droog op je afspraak aankomen of rustig met de motor op pad gaan, wordt dan ineens een hele opgave. Zeker in het centrum van Pattaya voelt het festival voor hen niet als een paar dagen plezier, maar als een week vol ontregeling.
Traditie en toeristenspektakel lopen door elkaar
Songkran is van oorsprong veel meer dan een watergevecht. Het Thaise nieuwjaar draait traditioneel om respect voor ouderen, tempelbezoek, rituelen met geparfumeerd water en tijd met familie. In toeristische steden als Pattaya is dat beeld de afgelopen jaren verder naar de achtergrond verdwenen.
Daarvoor in de plaats kwam een grootschalig straatevenement waarin drank, verkeer, luide muziek en commerciële horeca een hoofdrol spelen. Juist dat schuurt bij een deel van de vaste buitenlandse inwoners. Zij zien hoe een cultureel feest steeds meer verandert in een uitputtingsslag voor iedereen die niet actief wil meedoen. Ook sommige Thai uiten daar kritiek op, vooral wanneer het festival vooral draait om drank en losbandigheid.
Veiligheid blijft een gevoelig punt
De discussie gaat niet alleen over overlast, maar ook over veiligheid. Songkran staat al jaren bekend als een periode met veel verkeersslachtoffers in Thailand. Vooral motorrijders lopen groot risico, zeker als alcohol, gladde wegen en druk verkeer samenkomen. Dat maakt de feestweek voor veel bewoners dubbel beladen.
De vaak herhaalde bewering dat er tijdens Songkran rond de vierhonderd doden vallen, klopt op basis van recente cijfers niet meer. Tijdens de landelijke verkeersveiligheidscampagne rond Songkran 2025 werden 253 doden gemeld. Dat blijft een schokkend hoog aantal, maar het ligt duidelijk lager dan de cijfers die nog geregeld online rondgaan. Juist daarom is nuance belangrijk: het festival is voor velen feestelijk, maar de risico’s zijn reëel.
Waarom Pattaya extra zwaar aanvoelt
Pattaya wijkt af van veel andere plekken in Thailand doordat de festiviteiten langer doorgaan. Waar het feest elders vaak beperkt blijft tot enkele dagen, leeft Pattaya toe naar de grote Wan Lai-vieringen in Naklua en Pattaya. Daardoor blijft de stad langer in feestmodus hangen dan bezoekers soms verwachten.
Voor ondernemers in horeca en toerisme is dat aantrekkelijk, omdat het extra bezoekers en inkomsten oplevert. Voor bewoners ligt dat anders. Zij merken vooral de keerzijde: stijgende prijzen in uitgaansgebieden, overvolle straten en een openbare ruimte die tijdelijk bijna volledig in het teken staat van feest. Dat zorgt voor een duidelijke tweedeling tussen mensen die ervan genieten en mensen die het vooral uitzitten.
Tot slot
Songkran blijft een van de bekendste en kleurrijkste feesten van Thailand. Ook in Pattaya hoort die uitbundigheid bij het imago van de stad. Toch groeit onder vaste bewoners en langdurige bezoekers de kritiek. Niet omdat zij het feest afwijzen, maar omdat de balans zoek lijkt. Wat ooit een levendige traditie was met ruimte voor plezier, voelt voor een deel van hen nu als een te lange, te natte en te drukke beproeving.
- Pattaya en Chonburi hebben voor 2026 verlengde Songkran-data, met Naklua op 18 april en Pattaya op 19 april.
- De landelijke Songkran-periode valt van 13 tot en met 15 april.
- Tijdens de verkeersveiligheidscampagne rond Songkran 2025 meldde Thailand in totaal 253 verkeersdoden.
Bron: Pattaya Mail
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant is er gebruikgemaakt van ChatGPT als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Toerisme27 maart 2026Thailand wil in Chonburi eerste Disneyland van Zuidoost-Azië bouwen
Evenementen en festivals27 maart 2026Songkran in Pattaya voelt voor veel expats steeds minder als feest
Toerisme25 maart 2026Langdurige oorlog kan Thailand miljoenen toeristen kosten
Verkeer en vervoer25 maart 2026Porsche toont Cayenne Electric in Bangkok als nieuwe EV-topper
Ik sta volledig achter dit verhaal.
We wonen helemaal niet in Pattaya maar tijdens de songkran periode komen we zelfs niet buiten.
Enkele jaren geleden werd onze wagen tijdens het rijden vanuit het niets overgoten met een volle emmer water, net toen we een motorfiets passeerden. De motorfiets verloor zijn evenwicht, en schramde de volledige zijkant van ons voertuig.
De motorfiets konden we absoluut niets verwijten en de watergooiers deden alsof hun neus bloedde. De schade hebben we, om alle miserie te vermijden, maar zelf betaald.
Sindsdien komen we dus in die periode niet meer buiten. Het is toch maar veel show waarbij de originele traditie onbelangrijk blijkt.
Tja, Songkran groeit langzaam uit tot Naam Songkram (water oorlog)….
Het officiële aantal verkeersdoden tijdens Songkran mag dan wel geen 400 meer zijn, maar met een totaal van 253 over 3 dagen feestgedruis, is een gemiddelde van ongeveer 84/dag is natuurlijk nog altijd erg hoog!
Nu gaat er in onze internationale farang vriendengroep een nogal hardnekkig gerucht dat het officiële aantal verkeersdoden in Thailand wordt bepaald door het aantal mensen dat ter plekke van het ongeval komt te overlijden. M.a.w. de mensen die in het ziekenhuis terecht komen na een ongeval en daar sterven, worden niet meegeteld in de statistieken.
Is er misschien iemand die hier iets zinnigs over kannzeggen, of meer weet hiervan heeft?
Klopt Giacomo
Als je levend het ziekenhuis haalt en paar uur er na overlijd, ben je geen verkeersslachtoffer.
En als ik zie hoe ziekenwagens zich dikwijls vastrijden in het verkeer, vraag ik me ook af hoe groot de kans is dat je dat ziekenhuis al levend haalt…
Ik weet niet hoe dat geteld zal worden…. waarschijnlijk dan ook niet als een verkeersslachtoffer.
Oeps oude informatie.
Definitie.
Thailand volgt grotendeels de internationale standaarden van de World Health Organization (WHO). Dit houdt in dat iemand die binnen 30 dagen na het ongeval aan de verwondingen overlijdt, wordt geregistreerd als een verkeersdode.
Voorheen werden vaak alleen de mensen geteld die op dat moment overleden. Door de integratie met ziekenhuisdata is het officiële dodental in de statistieken gestegen, omdat nu ook de slachtoffers die in de ambulance of het ziekenhuis overlijden correct worden meegeteld.
Ooit, vele jaren geleden, eens samen met vrouw Oy klemgezeten in een song-thaew bus in Pattaya tijdens Songkran.
Aan alle kanten belaagd door mafkezen met waterpistolen, emmers, tuinslangen en tupperware-bakjes. Al of niet vanaf pick-up trucks de aanval openend in soi Buakao, waar je door de gebruikelijke verkeersopstoppingen sowieso geen kant op kon.
De toeriste naast mij werd er boos om, en riep in knauwerig Amerikaans accent:’ why are they attacking us?’ Haar reactie maakte duidelijk dat niet iedereen op dit soort lol zat te wachten.
Ze had duidelijk geen rekening gehouden met de feestvierders die in deze tijd niets ontziend iedereen willen doorweken met, vaak niet al te schoon, Pattayaans water.
Ikzelf, ooit eens een zeer pijnlijke oorontsteking oplopend door dit veredelde Songkran putjeswater, had uit voorzorg oordoppen ingedaan, wat ook aardig hielp met het dempen van de bizarre decibels die men uit sommige bars liet schallen.
De jaren daarna hebben we altijd vermeden omstreeks deze periode in Pattaya neer te strijken, want het is er beslist niet beter op geworden.
Zelfs toen de verlengde Songkran in Pattaya al afgelopen was, vonden sommige kinderen en volwassenen het leuk om in een bocht waar de songthaew langzaam rijdt emmers water naar binnen te gooien. En vervolgens keihard lachen. Het was echt gericht tegen farang want er werd niets naar Thai gegooid die voorbij kwamen.
Voor mij ook het moment dat ik er helemaal klaar mee was.
Ah ja, het klassieke verhaal: vrijwillig gaan wonen in Pattaya, een stad die wereldwijd bekendstaat om chaos, feest en non-stop reuring, en dan compleet verrast zijn dat Songkran daar niet als een serene theeceremonie verloopt.
Het blijft fascinerend hoe sommigen denken dat een eeuwenoude Thaise traditie zich wel even zal aanpassen aan hun persoonlijke comfortzone. Alsof de lokale bevolking collectief beslist: “We temperen het dit jaar een beetje, want er is een farang die droog naar de 7-Eleven wil.”
Misschien ligt het probleem niet bij het festival, maar bij de verwachting dat een land zich aanpast aan iemand die er zelf voor koos om precies daar te gaan wonen.
Nogal een vreemde uitleg. Dus als je in Pattaya gaat wonen, moet je alles wat daar gebeurt maar accepteren en lijdzaam ondergaan. Dan kun je dat etiket wel overal op plakken. Ga je in Amsterdam of Antwerpen wonen, dan vraag je er zelf om dat je fiets gejat wordt of dat je overvallen wordt door een crimineel.
Dan heeft Pattaya en de rest van Thailand wel een voordeel> in geen 28 jaar is er nog nooit een fiets of motorbike van mij gestolen terwijl ik die toch nooit op slot doe of de sleutel uit het contactslot haal als ik ergens naar binnen ga…..
Inderdaad Piet, zo is er altijd wel iets.
Ik stel me de vraag in hoeverre de klagers verplicht werden daar te gaan wonen. Dat feestgedruis is eigen aan de stad. Dat wisten ze toch?
Ofwel moeten ze dan maar kiezen voor een plek die beter aansluit bij wat ze zoeken. Persoonlijk zou ik daar nooit willen wonen, net omwille van de drukte, de chaos en de overrompeling van arrogante toeristen. Maar een plek waar er in de verste verte geen 7/11 te bespeueren valt heeft dan ook weer zijn nadeel.
Een leuk topic waar eenieder weer zijn mening over heeft. Over zowat elk onderwerp kan er geklaagd worden. Ik persoonlijk zou, indien ik er woon en dat feestgedruis me stoort, gewoon ervoor zorgen dat ik wat voorraad in huis heb en lekker thuis kan blijven. Maar dan mis ik helaas mijn stamcafé, mijn vrienden en mijn dagelijks toogpraatje … 😉
Vroeger een paar keer aan meegedaan in Pattaya, maar dat is al vele jaren geleden en niet meer mijn ding nu.
Gelukkig verloopt het bij ons nu een pak rustiger in LatYa.
Boeddha beeldjes worden gewassen.
Wij als oudsten moeten op een stoel gaan zitten en de jongere familieleden komen dan wat water over onze handen gieten en onze voeten wassen met water. Ook wat talk op de wangen en dat is het.
Nadien spelen de jongste kinderen wat in de tuin en daar komt dan natuurlijk water aan te pas. De volwassen eten en drinken samen dan nog wat … of wat meer 😉
Prima zo.